อิสระ Novels & Stories

ตัวละคร หมอนิ่ง NC++ น้ำนิ่ง : อายุ 25 ปี นายแพทย์น้ำนิ่ง ไตรพิทักษ์พงษ์ หน้าโคตรนิ่ง ร้ายลึก ไม่ค่อยพูด แสดงออกทางสายตาและการกระทำ i ลูกโซ่ : อายุ 21 ปี หรือ พนิดา ว่าที่คุณหมอ ที่เข้ามาฝึกงานในโรงพยาบาลของน้ำนิ่ง ความน่ารักที่จะมาทำให้ใจของหมอนิ่งหวั่นไหว mage

สโรชา สถาปนิกสาวแสนสวย สาวเหนือที่โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่ชอบยุ่งกับใคร ขี่ม้าเก่ง ยิงปืนแม่น ตั้งใจทำงาน อยากกลับบ้านเพื่อดูแลพ่อแม่ แต่โชคชะตา ทำให้มาเจอกับหนุ่มใต้ เธอไม่รู้ตัวเองเลยว่า หลงรักเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้ตัวอีกที ก็ขาดเขาไม่ได้แล้ว อัครา นายหัวหนุ่่มจากแดนใต้ เจ้าของธุรกิจฟาร์มหอยมุก อันดับต้นๆของเมืองไทย เขาเฝ้ารอคนที่เขาจะรัก และเขาเจอคนที่ใช่ เขารักเธอ รักตั้งแต่ยังไม่เห็นตัวจริง เธอคือคนที่ใช่ แม่ของลูกเขา ต้องเป็นผู้หญิงคนนี้ และม่ว่ายังไงก็ตาม เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดมือเขาไปเด็ดขาด

ระบบนักเขียนสามารถพาเธอไปต่างโลกได้อย่างอิสระ มีโลกมากมายที่รอการไปเยี่ยมเยือนและรอให้ถูกเขียนเป็นนิยาย! และรู้หรือไม่ว่านิยายที่พวกคุณอ่านอาจจะเป็นเรื่องราวของบุคคลจริงๆ จากต่างโลก!

เมื่อเชฟหญิงที่หยิ่งยโสจนมีแต่ผู้คนเกลียดกับเกิดอุบัติเหตุย้อนเวลามาเป็นลูกคนจนที่แสนลำบากในยุค80...

ความสัมพันธ์ลับๆ ที่เกิดขึ้น มีเพียงเขากับเธอเท่านั้นที่รู้กันสองคน เป็นคนรักกันเฉพาะเวลาที่อยู่ในห้อง แต่เมื่ออยู่ข้างนอก เขากับเธอแค่คนรู้จัก

หนึ่งคนเติบโตมาพร้อมอิสระ เส้นทางชีวิตเป็นสิ่งที่เธอเลือกเอง อีกหนึ่งคนกลับต้องใช้ชีวิตภายใต้กรอบความคาดหวังและความต้องการของผู้นำครอบครัว การตัดสินใจทุกครั้งไม่ใช่ของตน หากเป็นของ “หน้าที่” ที่แบกรับไว้ ทว่าโชคชะตากลับนำพาให้หนุ่มสาวทั้งสองได้มาพบกัน ความแตกต่างกลายเป็นบทเรียน ความใกล้ชิดกลายเป็นคำถาม อิสระคือการหลุดพ้นจากกรอบ หรือคือการกล้ายอมรับผลของการเลือก ท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัว สังคม และหัวใจของตนเอง ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นจะนำพาพวกเขาไปสู่เส้นทางใด อิสระที่แท้จริง…สามารถออกแบบร่วมกันได้หรือไม่

ามเดือนก่อนหย่า เธอได้ยื่นคำร้องขอย้ายงาน หนึ่งเดือนก่อนหย่า เธอส่งหนังสือข้อตกลงหย่าไปให้กับฮั่วจินเฉิน สามวันก่อนหย่า เธอเก็บข้าวของทั้งหมดที่เป็นของตัวเอง ย้ายออกจากบ้านเรือนหอ ... ความผูกพันกว่าหกปี ถูกทำลายลงในวันที่ฮั่วจินเฉินพารักแรกของเขาพร้อมลูกชายมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ และให้เด็กเรียกเขาว่า “พ่อ” เธอถึงได้ตาสว่าง ในเมื่อเขาเลือกที่จะทำให้เธอต้องอดทนต่อความเจ็บปวด เพียงเพื่อสองแม่ลูกนั่น ราวกับเธอเองเป็น “มือที่สาม” ที่ไม่ควรมีตัวตน เช่นนั้นเธอก็จะยุติการแต่งงานนี้เสีย ให้เขาได้สมหวังกับรักแรกของเขา แต่ในวันที่เธอหายไปจากโลกของเขาจริงๆ เขากลับคลุ้มคลั่ง เธอคิดว่าฮั่วจินเฉินคงได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขาสมใจ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าชายที่อำนาจล้นฟ้าคนนั้นจะยืนต่อหน้าสื่อทั้งน้ำตาร้องขอความเมตตาจากเธออย่างต้อยต่ำ... “ผมไม่เคยนอกใจ และไม่มีลูกนอกสมรส ผมมีภรรยาที่ไม่ต้องการผมเพียงคนเดียวเท่านั้น เธอชื่อเสิ่นชู และผมคิดถึงเธอมาก!”

ในวันครบรอบแต่งงานปีที่สาม เสิ่นเยี่ยนจือ มอบสร้อยคอเพชรชื่อ "เลิฟ จี้อี่หนิง" ให้ภรรยาของเขา เพื่อประกาศความรักมั่นคงให้โลกได้รับรู้ ทว่าในขณะที่คนนอกพากันอิจฉา จี้อี่หนิงกลับนั่งอยู่เพียงลำพังในบ้านที่ว่างเปล่า จ้องมองภาพถ่ายที่ส่งมาจากคนแปลกหน้า มันคือภาพของฉินจืออี้ เลขาสาวคนใหม่ของสามีเธอ กำลังสวมสร้อยคอเส้นเดียวกันนั้นในอ้อมกอดของเสิ่นเยี่ยนจือ ตลอดสามปี จี้อี่หนิงเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบและอยู่ในโอวาทมาโดยตลอด แต่สิ่งที่เธอได้รับตอบแทนกลับเป็นการหักหลัง การดูถูกเหยียดหยามจากแม่สามี และคำแก้ตัวที่น่าสะอิดสะเอียนของเสิ่นเยี่ยนจือที่บอกว่าการนอกใจของเขาเป็นเพียง "ความต้องการทางร่างกาย" ในขณะที่เขายังรักเธออยู่ เขาเชื่อว่าจี้อี่หนิงไร้ทางหนีและต้องพันธนาการตัวเองไว้กับเขาด้วยค่ารักษาพยาบาลมหาศาลของพ่อเธอ เขาคิดว่าเธอจะยอมกล้ำกลืนฝืนทนต่อคำดูถูกและช่วยเลี้ยงดูลูกของชู้รักของเขา เขาคิดผิด เธอจัดการขายคฤหาสน์ รวบรวมหลักฐาน และสาดความจริงเรื่องการคบชู้ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ใส่หน้าเขา... จี้อี่หนิงหันหลังเดินจากมา สลัดผ้ากันเปื้อนทิ้งแล้วสวมเสื้อกาวน์สีขาวแทน เปลี่ยนตัวเองในชั่วข้ามคืนให้กลายเป็นนักวิจัยยาชั้นนำที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั้งวงการ เมื่อเสิ่นเยี่ยนจือผู้ซึ่งเพิ่งจะมานึกเสียใจเอาในวันที่สายไป อ้อนวอนขอให้เธอกลับมาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ เขาได้เห็นอดีตภรรยาที่แสนเย็นชาถูกโอบกอดอย่างอ่อนโยนโดย เสิ่นซื่อ ผู้เป็นอาของเขา ชายผู้สูงส่งกว่าเหลือบมองหลานชายด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวว่า "แกเรียกใครว่าเมีย? เรียกเธอว่า 'คุณอาสะใภ้' สิ"

เมื่อได้โอกาสอีกครั้งผมสัญญาว่าจะเลือกพี่ปราชญ์ และเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดี

แม่ยาย: "แกควรจะไปจากลูก สาวฉันให้เร็วที่สุด แกมันก็เป็นแค่เศษสวะที่ไม่คู่ควรกับเธอ"สามวันต่อ ลูกเขยได้ขับรถยนต์หรูคันงามมาแม่ยาย: “ได้โปรด ฉันขอร้องเธอล่ะ อย่าจากลูกสาวของฉันไปเลย”