อิสระ

หนิงเหอ ในวันหนึ่งที่เธอตื่นขึ้น เธอกลับพบว่าตนเองมาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดและไม่อยู่ในประวัติศาสตร์ยุคใดเลย แต่ที่น่าเศร้ามากกว่านั้นคือ ร่างเด็กสาวที่เธอเข้ามาอยู่นั้น เป็นเพียงเด็กสาวอายุ12ปีเท่านั้น แถมครอบครัวของนางก็ยังยากจนมากๆ แม้แต่ข้าวสวยสักชามยังไม่สามารถหากินได้ แต่เมื่อมาอยู่แล้ว เธอก็ต้องยืนหยัดกับความยากจนนี้ต่อไป จนกระทั่งเธอพบว่า โลกที่เธอกำลังอาศัยอยู่นี้ต่างให้ความสนใจกับงานศิลปะและดนตรีเป็นอย่างมาก เธอจึงคิดริเริ่มที่จะให้ฝีมือในการวาดภาพของตนเอง สามารถหาเงินและยกฐานะทางครอบครัวของตนเองขึ้นมาได้บ้าง

เมื่อความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง นำพาความใคร่ ความต้องการ อารมณ์หึงหวง และความอยากได้ฝ่ายตรงข้าม มาเป็นของตน...รวมเรื่องสั้นมากมายที่เต็มไปด้วยอารมณ์แห่ง กามตัณหาราคะ [Special]

หลังจากแต่งงานไปได้สองปี หมิงซีก็ได้ตั้งท้องขึ้นมา เธอตั้งหน้าตั้งตารอด้วยความสุข แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นใบสำคัญการหย่าแทน อุบัติเหตุทางรถยนต์ในครั้งนั้น หมิงซีนอนจมกองเลือด เธอขอร้องให้คุณชายฟู่ช่วยเหลือลูกของพวกเขา แต่เธอกลับต้องเห็นเขากอดยอดดวงใจจากไปต่อหน้าต่อตา เธอสิ้นหวังและไร้เรี่ยวแรง จากนั้นค่อยๆ หลับตาลงอย่างเชื่องช้า ต่อมาได้ยินมาว่า คุณชายฟู่ในเมืองเป่ยเฉิงมีชื่อต้องห้ามที่ไม่ให้ใครพูดถึง ในงานแต่ง จู่ๆ คุณชายฟู่ก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมา เขาคุกเข่าลงกับพื้น และหันไปมองผู้หญิงใจดำคนหนึ่งด้วยดวงตาที่แดงก่ำ “พาลูกของฉันมาด้วยแบบนี้ เธออยากจะแต่งงานกับใครงั้นรึ?”

หลินชิงเหยียนแต่งงานกับซ่งเหยียนจินมาได้สามปี แต่ระหว่างที่กำลังวางแผนฉลองครบรอบแต่งงานปีที่สาม เธอกลับค้นพบว่าใบทะเบียนสมรสที่อยู่ในมือนั้นเป็นของปลอม... คุณนายซ่งตัวจริงกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ! ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขาและคนตระกูลซ่งทั้งหมดต่างก็หลอกเธอเหมือนคนโง่มาตลอดสามปีเต็ม สาเหตุกลับกลายเป็นเพราะเธอประสบอุบัติเหตุทางรถจนมดลูกได้รับความเสียหาย ทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ แต่ตอนนั้นเหตุที่เธอบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ก็เพราะเธอช่วยชีวิตซ่งเหยียนจินไว้นี่นา! ซ่งเหยียนจิน: ฉันรักเธอนะ แต่ฉันก็แค่อยากได้ลูกสักคนเท่านั้น! เวินรั่วอัน: ฉันไม่ได้อยากทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอ ฉันแค่อยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยเท่านั้น! หลินชิงเหยียน: บ้าไปแล้วหรือไง! ...... ในเมื่อพวกเขาคิดว่าสนุกนัก งั้นเธอก็จะเล่นกับพวกเขาให้สนุกไปเลยเหมือนกัน แย่งโครงการในมือของเธอเหรอ? ได้สิ เธอก็หันไปแต่งกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐี กลายเป็นฝ่ายลูกค้าเจ้าของโครงการซะเลย ไม่ยอมให้เธอมีงานแต่งเหรอ? ตระกูลมหาเศรษฐีทุ่มสินสอดมูลค่าหลายแสนล้าน งานแต่งจัดอย่างยิ่งใหญ่สะเทือนทั้งเมือง ดูถูกเธอเพราะเธอมีลูกไม่ได้เหรอ? เธอตั้งท้องแฝดในครรภ์เดียว ยิ้มมองพวกเขาอย่างสะใจที่อิจฉาจนแทบคลั่ง ...... ข่าวการแต่งงานของทายาทตระกูลมหาเศรษฐีแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว แต่ผู้คนกลับพากันรู้สึกเสียดายให้กับคุณนายตระกูลมหาเศรษฐีคนนี้ ในวงสังคมต่างก็รู้กันดีว่า คุณชายทายาทมหาเศรษฐีนั้นมีคนที่รักฝังใจอยู่ ถึงแม้หญิงคนนั้นจะแต่งงานไปแล้ว แต่เขาก็ยังลืมเธอไม่ได้อยู่ดี ว่ากันว่าตอนวันแต่งงานของหญิงคนที่เขารัก เขาเสียใจจนสุดจะทน ถึงขั้นพยายามฆ่าตัวตาย ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนเห็นเขานั่งดูหนังที่รักแรกแสดงซ้ำไปซ้ำมา แล้วร้องไห้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ พอหลินชิงเหยียนคลอดลูก และคิดว่าควรหลีกทางให้ทายาทกับรักแรกของเขา ทายาทหนุ่มก็อุ้มเธอไว้พร้อมตะโกนบอกว่าเขาถูกใส่ร้าย “ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือเรื่องฉันนี่! ที่รัก เธอต้องเชื่อฉันนะ!”

เรื่องราวความรักของสาวนักเขียน ที่กำลังหาประสบการณ์ใหม่ๆ ในการทำหนังสือเพื่อส่งตีพิมพ์สู่สาขาต้นสังกัด เรื่องราวจะเป็นยังไง ฝากแวะเข้าทาอ่านติชมกันหน่วยนะคะ

หลงระเริงในความสุข จนเจอรักแท้จึงหยุดทุกอย่าง มอบรักให้แด่เธอผู้เดียว

ซินซิน หญิงสาวเจ้าของร้านกาแฟ เธอใช้ชีวิตราบเรียบมาตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีชายหนุ่มร่างสูงเข้ามาในร้านของเธอ และโดยไม่คาดคิด เขาคือศิลปินดังที่เธอชื่นชอบ หญิงสาวจะทำอย่างไรต่อไปดี เมื่อเขาคนนั้นขอมาอาศัยอยู่ที่บ้านของเธอ

หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้จะมีทั้งหมด 2 ภาค สามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1) ใครว่าจุดจบของตัวร้ายมีเพียงความตายเท่านั้น ผิดแล้ว... นี่คือเรื่องราวของตัวร้ายหลังถูกหย่าและพิพากษา จุดจบนั้นใช่ว่าจะเป็นความตายตามต้นฉบับเสมอไป เพราะเส้นทางของตัวร้ายต่อจากนี้ โรยด้วยกลีบกุหลาบหอมฟุ้ง อบอวลด้วยความสุข +++++ ลูกชายของตัวร้าย น่ารักที่สุดเลย (ภาค 2) รู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นเบบี้ตัวกลมแก้มยุ้ย แถมยังมีหม่าม๊าเป็นผู้ชาย ส่วนป่าป๊า…หล่อสู้คาร์ริสไม่ได้หรอก หม่าม๊าของคาร์ริสเป็นตัวร้ายในนิยายด้วยฮะ ถูกรังควานแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว เบบี้น้อยน่ารักคนนี้เลยโตมากับลุงโบ้ ลุงโบ้ขี้อ้อนติดคาร์ริสมาก แต่ก็ถูกคนสวยหลอกเปย์บ่อยๆ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของลุง คาร์ริสต้องคอยสแกนคนสวยให้ลุงตลอด…สรุปใครเลี้ยงใคร!?

"ผู้หญิง" เพียงคำหนึ่งคำ อาจมีความหมายมากกว่าการเป็นผู้หญิง เมื่อวันหนึ่งจาก เด็กสาว กลายเป็น หญิงสาว หลังจากออกเรือนแต่งงานไป เริ่มกลายเป็น "เมีย" บทบาทชีวิตประจำวันเดิม จึงได้เปลี่ยนไป...

“สาวสวยยากจนแต่แกร่ง VS ท่านประธานผู้เย็นชาแต่รักลึกซึ้ง” “กลับมาพบกันหลังจากลาจาก / ดึงดันกันถึงขีดสุด / รักขมปนหวาน / คนอยู่สูงบ้าคลั่งเพราะความรัก” เมื่อหกปีก่อน เวินซูจิ่นใช้ความหยิ่งทะนงทั้งชีวิต คว้าตัวดอกฟ้าผู้สูงศักดิ์อย่างฉีเหิงมาได้ แต่กลับกลายเป็นเป้าถูกโจมตีของทุกคน โดนกล่าวหาว่าเป็นผู้หญิงหิวเงิน เกาะคนรวย ใช้ร่างกายไต่เต้า…คำครหาดั่งคมมีด แต่เพื่อความรักเธอกัดฟันทนรับมันทั้งหมด จนกระทั่งถูกใส่ร้ายว่าขโมยเครื่องเพชรตระกูลฉี คำถามเย็นเยียบเพียงประโยคเดียวจากฉีเหิง เหยียบย่ำศักดิ์ศรีเธอจนแหลกสลาย “ถ้าไม่มีเงิน ทำไมไม่บอกฉัน” ที่แท้ ความรักข้ามชนชั้นก็ต่ำต้อยราวฝุ่นผงอยู่แล้ว หัวใจเธอแหลกสลาย แล้วหายไปจากชีวิตเขาอย่างไร้ร่องรอย หกปีให้หลัง เมื่อได้กลับมาพบกันอีกครั้ง เขาคือผู้กุมอำนาจแห่งตระกูลใหญ่ ยืนอยู่สูงเหนือฟ้า ควงคู่คู่หมั้นสาวเข้าสังคม พลางอุ้มลูกชายวัยห้าขวบ เขามีภาพลักษณ์สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ส่วนเธอ คือคนที่ถูกมหาวิทยาลัยไล่ออก ดิ้นรนทำงานแลกข้าวกินอยู่ปลายแถวของสังคม มอง “ครอบครัวสามคน” ที่ช่างบาดตาอยู่ไกล ๆ เวินซูจิ่นเพิ่งได้ลิ้มรสน้ำตาขมฝาดที่มาช้าถึงหกปี แต่สายตาคมดุจเหยี่ยวของชายคนนั้น กลับจับจ้องมาที่เธออย่างแม่นยำ โดยเฉพาะคิ้วตาของเด็กชายในอ้อมแขนที่ละม้ายคล้ายเธอ ทำให้ฉีเหิงเสียการควบคุมในพริบตา ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแคบอึดอัด เขารวบเอวเธอไว้ ลมหายใจร้อนผ่าว จูบอย่างเร่งร้อนและบ้าคลั่ง “นั่วนั่ว…คือลูกที่เธอคลอดใช่ไหม” ปลายนิ้วลูบผ่านรอยแผลเก่าบนหน้าท้อง รอยแผลจากการคลอดก่อนกำหนดที่เกือบคร่าชีวิต เวินซูจิ่นใจเย็นเฉียบดั่งน้ำแข็ง วันนั้นเธอโทรขอความช่วยเหลือเพราะเจ็บท้องคลอดก่อนกำหนด แต่ปลายสายกลับเป็นเสียงออดอ้อนอย่างรำคาญของผู้หญิงอีกคน… วันนี้หัวใจเธอตายด้าน เหลือเพียงความคิดอยากหนีออกจากโลกของฉีเหิงให้ไกลที่สุด ทว่าผู้ชายที่เคยสูงเกินเอื้อมคนนั้น กลับบ้าคลั่งเพราะเธออย่างแท้จริง! ออดอ้อน แกล้งป่วย ใช้ทุกวิถีทาง… ถึงขั้นบุกแย่งตัวเธอในวันแต่งงาน! “ฉีเหิง พอได้แล้ว” “ซูจิ่น ได้โปรด…ให้โอกาสฉันไถ่โทษสักครั้ง” วันนั้นเขาเป็นคนเหยียบย่ำความหยิ่งทะนงและความรักของเธอด้วยมือตัวเอง วันนี้ เขาคุกเข่า ค่อย ๆ ประคองมันกลับมาวางแทบเท้าเธอ ขอให้เธอก้มลงเก็บมันอีกครั้ง