Novel & Cerita เสือร้ายพ่ายเมีย 20+

EP42 - กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย 2 (กะตัญ) กะตัญเผลอครางออกมาสุดเสียง เมื่อถูกเอแคลล้วงมือเข้ากางเกงจนมังกรตัวโตผงาดสู้มือ ตอนนี้เมียสาวที่แสนน่ารักของเขาเธอเร่าร้อนจนใจเจ็บ มือเรียวปลดเปลืองถอดกางเกงของเขาออกจนตอนนี้ร่างกายของทั้งคู่พากันเปลือยเปล่า

หลิวชิงเย่วเป็นสาวสมัยใหม่ มันไม่ใช่เรื่องน่าอายที่จะบอกว่าเธอเคยผ่านการแต่งงานมาก่อน ในเมื่อสามีเก่าไม่ดีทำไมเธอจะมีสามีใหม่ไม่ได้ “ร่าน!” หม่าเพ่ยหลันสบถออกมาด้วยความโกรธเมื่อรู้ว่าเธอแพ้ให้กับแม่ม่าย

คุณมารตี แกล้งตีแขนของลูกสาวเบาๆไม่จริงจังนัก "โห่ คุณแม่เรื่องแค่นี้เองไม่เห็นจะต้องลงไม้ลงมือกับหนูเลยนะคะทำไมใจร้ายจัง"

กระบานแซวลั่น ทั้งสวนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ แม้แต่เสือหาญที่ยืนมองอยู่ตรงชานบ้านยังอดยิ้มไม่ได้ เช้านั้น ความเมาค้างของสองโจรเก่าหายวับไปทันที... เหลือเพียงอาการ “เมารัก” แทนที่

เธอพ่นลมน้ำลายแตกออกกระเด็นใส่หน้าผู้กอง “หน้าตัวเมียจับผู้หญิงไม่มีทางสู้” “จอมขวัญ” เตชินทร์กดเสียงหนัก “ทำไม” เธอยื่นหน้าท้าทาย “อีกอย่างฉันยังไม่ได้เป็นเมีย” “ไม่นานหรอก” เขากดมือเธอลงแป้น “ทำตัวให้ชิน”

เหอะ ให้ตายเถอะยัยบ้าเอ้ย ร้ายกาจมาก ตั้งแต่หายงอนผัวคราวทีแล้วนี่อัพเลเวลความร้ายกาจแบบว่าที่คุณนายมาเฟียเพิ่มขึ้นหรือไง แล้วร้ายอย่างเดียวไม่พอนะมันทำตัวแรดๆ ร่านๆ กับผัวอีก ฉันละเชื่อมันเลย "ร้ายมาก แกมันร้ายที่สุด ทำตัวแรดๆ ร่านๆ มาก" "ก็ช่วยไม่ได้ อยากมีเมียร้ายๆ แรดๆ แบบฉันเอง"

เสียงใสยังคงร้องครางชื่อเขาอย่างต่อเนื่อง และดังขึ้นเรื่อยๆ นั่นยิ่งสร้างความพึงพอใจให้กับเสือร้ายอย่างเพทายมากขึ้นเท่านั้น “อยากแตกก็ปล่อยมันออกมา” เสียงทุ้มเอ่ยบอกร่างบางหุ่นดีที่นอนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะปาดลิ้นร้อนขึ้นลงตามรอยแยกสีสวยที่มีน้ำสีใสไหลทะลักออกม า

ไหนว่าจะมีเมียสองคน ไหนว่าไม่ชอบล่ำๆ ทรงอย่างแบดแบบมันตอนนี้หลงมากอยย่างกับคนบ้า โถ่เอ๊ย~ คลั่งรัก มาเลยเซีย โต๊ะกินข้าวรวมทักกีฬา "นี่มันพี่กอล์ฟแฟนเยลโล่นี่" "จริงด้วยทำไมมีข่าวแบบนี้ได้ล่ะตอนอยู่ไทยมานั่งเฝ้าดูแลอย่างดีไม่น่าเป็นคนแบบนี้เลยนะ"

“อูยยยยย ดีที่สุดเลยเมียจ๋า ขึ้นสุดลงสุดแบบนี้ แถมยังบดร่อยร่องใส่ดุ้นผัวอีก ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมียเพิ่งจะเสียตัวมาเมื่อไม่นานนี้ อ๊าาาาา เซ็กซี่ที่สุดเลยเมียจ๋า” สร่วบ สร่วบ สร่วบ แจะ แจะ แจะ อื๊ยยยยยยย อ่าส์ สร่วบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสือร้ายดิ้นสะบัดกายอยากจะหลุดจากกุญแจมือหนัง แล้วเอาคืนคนตัวเล็กซะเหลือเกิน แต่ไม่ว่าจะออกแรงกระชากเท่าไรปลอกแขนก็ไม่ยอมหลุด "อ่าาาาาส์ ลีไม่ไหวแล้วเหรอคะ" มุมปากแสยะยิ้มร้าย เงยหน้ามองปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงของม‍า‍เ‍ฟี‍ยห‍นุ่‍มด้วยความพอใจ "ไม่ไหวแล้ววี่ ล ีอยากเอาวี่จะบ้าตายอยู่แล้ว"