ทะลุมิติสู่โลกนิยาย คุณหนูตัวประกอบปากแซ่บผู้ถูกอ่านใจ Mga Nobela at Kwento

ที่ทางเราตัดสินใจในการเลือกคุณเป็นนักท่องเวลาในครั้งนี้ส่วนหนึ่งก็มาจากเหล่าตัวละครในนิยายที่มักจะถูกกระทำด้วยความโหดร้าย พวกเขาต้องการ การเปลี่ยนแปลงที่ดีดังนั้นจำเป็นต้องมีสื่อกลางยกตัวอย่างเช่นคุณ เหตุผลที่ทางเราเลือกคุณเพราะทางเราเห็นว่าคุณชอบอ่านนิยายเป็นชีวิต และเวล าบนโลกปัจจุบันของคุณเหลือน้อย แต่คุณไม่ต้องกลัว เพราะทางระบบได้ทำการนำห้างสรรพสินค้า ที่เป็นสมบัติของคุณทำการเชื่อมต่อกับทางจิตวิญญาณให้กับคุณแล้ว หรือที่เรียกกันว่ามิตินั่นแหละ

‘คงต้องยอมรับความจริงแล้วละมั้ง’ แต่มันจะเป็นความจริงที่ว่านางทะลุมิติมาอยู่ในโลกจีนโบราณ ย้อนอดีตชาติกลับมา หรือตายไปแล้วเลยมาเข้าร่างผู้อื่นกันล่ะ อ่านนิยายแนวจีนโบราณมาก็ตั้งมากมายใครจะคิดว่าวันหนึ่งจะได้รับโอกาสเผชิญชะตากรรมของตัวละครด้วยตนเอง

เจียวซินร้องเรียกด้วยเสียงแผ่วเบา ตามที่นางเคยอ่านนิยายจากโลกก่อนมา ถ้าย้อนเวลามาเกิดใหม่มันมักจะมีระบบคอยบอกว่าต้องทำอะไรบ้าง แต่นี่นางเรียกยังไงก็ไม่มีท่าทีตอบรับ “ถ้าอย่างนั้น…ของวิเศษจงออกมา!!!” เงียบ...หรือว่าพูดเสียงเบาไปนะ “มิติลับจงออกมา!!!” เงียบ...อะไรกันทำไมนางถึงไม่มีแบบใ นนิยายบ้างเลย หรือว่า…

ลู่เจียกัดฟันถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เซี่ยอู๋ซวงหายใจเข้าและผ่อนมันออกเบา ๆ ก่อนจะพูดถึงเจ้าของร่างว่านางยามนี้ไปอยู่ที่ใด “ฟู่...นางตายไปแล้วเพราะทนความเจ็บปวดไม่ไหว แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าข้ามาอยู่ในร่างของนางได้อย่างไรเช่นกัน” “โฮ ๆ ๆ คุณหนูที่น่าสงสารของบ่าวท่านจากไปเร็ วเหลือเกิน”

คำตอบของเหมยลี่ทำให้เมิ่งเหยาหรี่ตาลง จ้องมองสตรีเบื้องหน้าด้วยความสงสัย "เจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่า ข้าเองก็ไม่ใช่คนบนโลกนี้?" "เพราะข้าเคยอ่านนิยายเรื่องที่มีเรื่องราวของท่านอยู่เจ้าค่ะ" "นิยายเรื่องนั้นชื่ออะไร?" "ลิขิตสวรรค์หวนคืน เจ้าค่ะ"

-เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน มี ebook ขายที่เว็บ m*b นะคะ กดค้นหานามปากกา ศศิชา ได้เลยจ้า บทนำ เสียงม่านแพรกระพือตามสายลมดังแผ่วเบา แสงเทียนสลัวส่องลอดผ่านผ้าสีแดงฉานที่ปกคลุมห้องไว้ กลิ ่นกำยานหอมอบอวลชวนให้รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในความฝัน ทว่าร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงไม้แกะสลักกลับรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งอยู่ในฝันร้ายเสียมากกว่า

คำในนิยายรักทำให้หัวใจของสาวน้อยเต้นระรัวและท้องน้อยร้อนวูบวาบ แก้มขาวนวลเห่อแดง เธอกัดปากล่างโดยไม่รู้ตัว มือเล็กบีบขาตัวเองแน่นขณะอ่านต่อ “ท่อนลำแข็งทะลวงโพรงรักแน่นหนึบ เสียงครางของนางเอกดังระงม”

ก่อนที่จะเข้ารับราชการหนิงเจียเป็นพวกชอบอ่านนิยาย ไม่ว่าจะนิยายวันสิ้นโลก หรือนิยายทะลุมิติเธอก็โหลดมาอ่านเป็นร้อย ๆ เรื่อง ทำให้ตอนนี้พอจะปะติดปะต่อเข้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้ วันสิ้นโลกได้เกิดขึ้นแล้ว. แปลกประหลาด...แต่ดันเกิดขึ้นจริง หนิงเจียหลับตาเพ่งสม าธิไปยังปานบนข้อมือ เธอแทบไม่อยากจะเชื่อเมื่อสัมผัสได้จากจิต ข้างในนั้นเปรียบเสมือนห้องห้องหนึ่งที่กว้างอยู่พอสมควร ในห้องนั้นมันเป็นพื้นที่ว่างเปล่า ซึ่งเธอมั่นใจว่าไม่ได้คิดไปเองแน่นอน

ม่านย่าเสียนที่ใบหน้าซีดคล้ายจะทรุดลงไปอีก หากเป็นสาวใช้คนอื่นเธอยังพอกำราบให้อยู่ใต้อาณัติได้ แต่กับแซ่หยางทุกคนล้วนเป็นข้อยกเว้น ‘แล้วยายเด็กนี่มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน’ หลี่เลี่ยงหลิงเงยหน้าขึ้นจากของในมือมองสาวใช้ตัวเล็กที่มีชื่อเป็นตัวละครคนหนึ่งในนิยาย น้องสา วของหยางหลิงฉี น่าเสียดายที่เด็กสาวผู้นี้ก็เป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งเช่นกัน

‘สามีชื่อนายกัน แก้วกล้า’ จะบ้าตายอยู่ดีๆก็มีสามี ท้ายกระดาษหน้าแรกเขียนไว้ว่า เขมิกา มีชัย (เขม) อ่านจบหน้าแรกหัวใจก็เต้นระรัว กันเริ่มสนใจสมุดที่อยู่ในมือมากขึ้นเขาจึงเปิดอ่านเข้าไปข้างในทีละหน้าๆอ่านไปมือก็สั่นไปด้วย เขากลืนน้ำลายแห้งผากลงคอไม่อยากจะเชื่อกับสี่งที่เธอเข ียนในสมุดทั้งลายมือที่ไม่เหมือนคนจบปอสี่ในสมัยนี้แม้แต่น้อยมีทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษปนกันแต่เขาอ่านภาษาอังกฤษไม่ออก เขียนบอกคิดถึงพ่อมนัสกับแม่อรพินท์เกือบทุกวันซึ่งเขาไม่รู้ว่าเป็นใคร และมีเขียนเล่าเหตุการณ์หลายอย่างไว้ในนั้นเป็นข้อความสั้นๆ