ประธานร้ายพ่ายภรรยา Novels & Stories

“คุณไพลินคือใครคะพี่ซินดี้” “คุณไพลินคือภรรยาของท่านประธาน ท่านเสียไปหลายปีแล้ว” มือบางเอื้อมไปกุมมือหนาของพายุเธอบีบมือเขาเพื่อให้กำลังใจ ในขณะที่ฟังพี่ซินดี้พูดถึงเจ้านายคนเก่า

พอฮั่วซือหานเดินออกไป ห้องประชุม VIP ทั้งห้องก็แทบแตกเป็นเสี่ยงๆ “พระเจ้า! ท่านประธานของเรามีภรรยาแล้วเหรอ?” “ภรรยาของท่านประธานยังเรียนอยู่ แล้วตอนนี้ก็โดนเรียกผู้ปกครองเพราะนอนในห้องเรียนกับมีเรื่องทะเลาะวิวาท?”

เลขายอร์คไม่ได้ต่างจากคาเชน เจ้านายมีนิสัยอย่างไรลูกน้องก็นิสัยแบบนั้น โหดเหี้ยมเหมือนกันไม่มีผิด “กึก...คุณหญิงครับ ท่านอยากให้นักข่าวรู้เเหรอครับว่าประธานาธิบดีของประเทศของเรามีภรรยาเป็นบ้า อีกอย่างลูกของท่านตายไปแล้วครับ ท่านทำใจซะเถอะครับ ส่วนงานศพผมจะเป็นคนจ ัดการทุกอย่างเอง ท่านไปพักผ่อนเถอะครับ”

มะลิรับคำ พอมะลิกลับถึงบ้านก็เล่าราวทั้งหมดให้พ่อแม่ตัวเองฟังทั้งหมด ทั้งคู่ตกใจมากที่เกิดเรื่องร้ายๆ กับลูกสาวตัวเองและว่าที่ลูกเขย แต่ทั้งสองคนก็ตกใจมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อมะลิบอกว่าภาคินจะแต่งงานกับกิ่งไม่ใช่เธออีกต่อไปแล้ว เรื่องของเธอกับเขาคงจะต้องจบลงแล้วจริง�

"จ๊ะ..รู้แล้วน่า บ่นจริง" คนเป็นแม่ส่ายหัวนิดๆ ให้กับพวงผกา นางพร่ำบ่น พร่ำสอนลูกสาวอยู่ตลอดเวลา ว่าอย่าคิดจับนายหัวหิรัญ แต่ลูกสาวหัวดื้อหัวรั้นก็ไม่ฟังเธอเลยสักนิด จนมาวันนี้พวงผกากลับคิดได้เอง ก็ยังดีที่เธอยังมีจิตสำนึกที่ดีอยู่บ้าง เลิกยั่วยวนนายหัวหิรั� �เพราะตอนนี้ท่านมีภรรยาแล้ว มันน่าภูมิใจน้อยเสียที่ไหน

กริชไทขานรับ มองสบตาปรือเยิ้มของภรรยา เขาขยำบั้นท้ายกลมกลึงทุกครั้งที่ฝากกายเข้าหากระชับให้เธอรับเขาได้ทั้งหมด “อยากจะอยู่บนตัวพี่หรือเปล่า” “ได้เหรอคะคนเผด็จการ ไม่เห็นถามหญ้าหวานบ้างเลย เอาแต่รังแกเค้าตลอด”

พิมพาขัดขึ้นเสียงเข้ม "ฉันให้อภัยในฐานะพ่อของลูกเท่านั้น เรายังเป็นพ่อเป็นแม่ของอลิซกับไอรินเหมือนเดิม คุณจะมาเยี่ยมอลิซ หรือไอรินจะมาหาแม่ที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ฉันไม่ห้าม แต่เรื่องที่จะให้เรากลับมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยา... มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ต่างคนต่างอยู่แบ บนี้แหละดีที่สุด" "แค่นี้ก็เกินพอแล้วพิมพา... ขอบคุณมากจริงๆ" ยศกรพยักหน้าเข้าใจ

พี่วายุมองไปทางแม่ที่ยืนข้างๆ คุณพ่อ "ใช่แล้วลูกนี่น้าดาวเรืองเป็นภรรยาของพ่อเอง วายุจะเรียกว่าแม่ก็ได้นะลูก" ฉันไม่รู้ว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่าพอคุณลุงพูดจบประโยคนั้นสายตาของพี่เขาดูแข็งกร้าวราวกับไม่พอใจขึ้นมาทันที แต่เพียงแค่แว๊บเดียวเท่านั้นพี่เขาก็ยิ้มออกมา

ยิ่งครางรัญจวนมากเท่าไร ท่านแม่ทัพก็กระแทกลำใหญ่อัดเข้ามาเท่านั้น เขาเอ่ยชื่นชมภรรยาสาวอย่างไม่ขาดปาก ล่อลวงให้ฟู่หลินหลินตอบโต้อย่างแสนสิเน่หา

เขาว่าร้ายออกมา แต่ก็ยังเคลื่อนกายเข้ามา หญิงสาวระบายยิ้มพึงพอใจ รับรู้ได้ถึงความพ่ายแพ้ของสามีชัดเจนขึ้นทุกขณะ “ก็กับพี่วรรธน์คนเดียวเท่านั้นแหละค่ะ...นะคะ... เลิกงอนได้แล้ว อุ๊ย...!”