Novel & Cerita พลอยชนันท์

เขายิ้ม “คุณ...” “อ้อ! ฉันลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อย่าหยาค่ะ เป็นชื่อดอกไม้” เธอพูดแล้วยกแก้วน้ำขึ้นจิบเล็กน้อย “ข้าวต้มปลาอร่อยมากเลยค่ะ ไม่คาวเลยสักนิด ใส่กระเทียมเจียวแบบนี้ด้วย อร่อยมากๆเลย” ‘ย่าหยา...ชาตินี้ก็ชื่อเดียวกับชาติก่อนหรือ?’

ในที่สุดพลอยขวัญก็ลงจากคานแล้ว น้องน้ำบอกไว้อย่างนั้น แถมคนสอยก็ฮอตปรอทแตกระดับเลี่ยมเพชร เกี่ยวพี่พลอยขวัญลงมาแบบไม่คิดเลยว่าจะเป็นไปได้ กลายเป็นข่าวโจษจันไปทั้งบริษัท และที่ชวนให้อึ้งกันไปทั้งบางเลยก็คือตัวตนที่แท้จริงของนายแบบที่ชื่อเติร์ด เจ้าหนุ่มหน้ามนที่เดินตามพ ลอยขวัญต้อยๆ มาเป็นเดือนๆ ที่แท้ก็เป็นเจ้าของบริษัท POLY!!

“วันนี้อย่าลืมไปคุยกับท่านรองตี๋ เจ้าของบ่อพลอยที่โรงแรมนะหมวย เขาจะเอาตัวอย่างพลอยดิบมาให้ดู ถ้าเข้าท่าก็นัดไปดูบ่อพลอยด้วยกันได้เลย” “ได้ค่ะเตี่ย” เจ้าของบ่อพลอยเป็นนายตำรวจ เพื่อนของเตี่ยเอง มีเหมืองที่เพิ่งเปิดใหม่อยู่ที่จันทบุรี คนในวงการรู้กันดีว่าพลอยจันทบุรีถูกขุดหมดเก ลี้ยงแล้ว หาพลอยเกรดคุณภาพดีๆ สวยๆ ยากมาก แต่ท่ารองตี๋ประกาศว่าเพิ่งได้สัมปทานเปิดพื้นที่ใหม่ คนรับซื้อพลอยหลายเจ้าจึงให้ความสนใจ อลิชาเองก็ตั้งใจว่าจะไปดูตัวอย่างพลอยด้วยเหมือนกัน

ชัญญ่ากรีดร้องโวยวายไม่พอใจเพราะทุกคนไม่เลือกเธอ สรันเข้ามาจีบเธอก็เพราะมีเป้าหมาย “สรัน พินิจนันท์” “นั่นคือนามสกุลจริงๆ ครับเป็นลูกชายของกันต์ธี สุพรรณภาคิน” แล้วในต้องการอะไรถึงคิดจะเข้าหาเขา ไคโรไม่รู้จักคนที่โปรดปรานเอ่ยชื่อออกมา เขาไม่เคยได้ยินนามสกุลนี้มาก่อนแ ละไม่รู้จักด้วย

“อ๋อ...” คำนี้ เป็นคำที่ออกมาจากปากของชีวานันท์ เพื่อจะช่วยเหลือคนเลิ่กลั่กให้หลุดพ้นไปจากสถานการณ์กระอักกระอ่วน ซึ่งซ้อคนนี้มองออกตั้งแต่ปลายจมูกยุบยับของกิดากานต์ มันเก็บอาการดีใจไม่ไหวในตอนรับสาย และเชื่อเซ้นส์ตัวเองด้วยว่า คนคนนั้นคือปริญญ์ หมอเหรอ?

อิฐพึมพำเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง บัตรเชิญนี้คือโอกาสที่เขาจะได้ไขปริศนาที่ตามหลอกหลอนเขามานาน พลอย เด็กสาวหน้าตาน่ารัก ผมยาวตรง กำลังนั่งอยู่บนรถโดยสารมุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ พลอยเป็นนักสัตววิทยาผู้รักสัตว์น้ำเป็นชีวิตจิตใจ เธอเติบโตในฟาร์มปลาของพ่อที่ชลบุรี

ตอนนี้ประกาศผู้เข้ารอบสองคนสุดท้ายของตำแหน่งดาวมหาลัยในปีนี้นั้นก็คือฉันกับพลอย เธอเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์พลอยจัดได้ว่าเป็นผู้หญิงที่หุ่นดีมาก ผิวขาวอมชมพู หน้าตาจิ้มลิ้ม แถวถนัดในการแสดงละครและเอนเตอร์เทนผู้คนเก่งมากๆ “เรามานับถอยหลัง 3! 2! 1! ตำแหน่งดาวม หาลัยในปีนี้ก็คือ! น้องพลอยจากคณะนิเทศศาสตร์ค่ะ! ส่วนรองดาวมหาลัยปีนี้ก็คือน้องฟองจันทร์จากคณะวิศวกรรมนั้นเองค่ะ” จากที่พิธีกรสาวประเภทสองประกาศผลการประกวดเสร็จแล้วก็มือการมอบสายสะพายและช่อดอกไม้ให้กับดาวมหาลัยและรองดาวมหาลัยในปีนี้

“ ไงวะไอ้พีเกิดอะไรขึ้น “ “ กว่าจะมาได้นะมึงไอ้นนท์.พลอยอยู่ในนั้นมึงต้องช่วยพลอย “ “ พลอย พลอยไหนวะ “ ประโยคที่ได้ฟังมันทำให้สารวัตรอานนท์ต้องขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ เพราะเขาไม่รู้ว่าพลอยไหนตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยรู้จักคนชื่อพลอย แต่นั่นก็ทำให้คนตัวโตถึงกับช ะงักเขาลืมไปว่าที่จริงแล้วเธอไม่ได้ชื่อพลอยแต่เธอชื่อว่าแพรวา “ โอ๊ยไอ้ควายแพรวา แพรวาไง ยัยนุ่มนิ่มอะ “

าน เพราะปราณต์เป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในงานนี้ แถมทุกคนก็รู้ดีว่าเขาเป็นทายาทคนโตของแม่เลี้ยงระดับเศรษฐีนีอันดับต้นๆ ของเชียงใหม่ จึงไม่แปลกที่เขาจะเป็นที่หมายปองของสาวๆ นัสรินเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มองไปยังคู่เต้นรำนั้นอย่างอดไม่ได้ หมออรรณพซึ่งพอจะมองออกว ่าหญิงสาวที่กำลังเต้นรำกับตนอยู่ตอนนี้ ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ให้ความสนใจกับหมอปราณต์ เขาจึงรีบพูดหยั่งเชิงพร้อมกับกันท่าไปในคราวเดียวกัน

มันเอ่ยแนะนำขึ้น “หวัดดี เราชื่อน้ำตาลนะ นี่เพื่อนเราชื่อแนน” “ยินดีที่ได้รู้จักนะ” พลอยเป็นคนยิ้มสวย คุยเก่งมากเข้าขากับพวกเราได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว