เสแสร้ง Novels & Stories

หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย คู่หมั้นของฉัน ซูซินอวี่ ก็ตัดสินใจแน่วแน่ที่จะถอนหมั้นกับฉัน เลือกฮันโม่หราน เป็น ฉีถิงสือ ที่ช่วยฉันใช้หนี้จนหมด จัดการงานศพของพ่อฉัน และช่วยฉันออกมาจากความทุกข์ยากราวกับช่วยขึ้นจากกองไฟและสายน้ำ ตลอดสามปีถัดมา เขายิ่งอยู่เคียงข้างฉันมาตลอด แต่พอฉันคิดว่าตัวเองได้พบกับการเยียวยาแล้ว แต่กลับได้ยินเขาคุยกับเพื่อนสนิทของเขาในวันก่อนพิธีแต่งงาน “นายตั้งใจจะแต่งงานกับเฉิงซวงจริง ๆ เหรอ นายไม่กลัวหรือว่าในอนาคตเธอจะรู้ว่า การตายของพ่อเธอ รวมถึงการล้มละลายของตระกูลเฉิง เป็นฝีมือของนายเอง?” “โม่หรานแต่งงานกับซูซินอวี่ไปแล้ว จะแต่งกับเธอก็แต่งไปเถอะ ต่อให้เธอรู้แล้วจะทำไม หนี้ฉันก็ช่วยใช้ให้แล้ว พ่อของเธอก็ถูกฝังเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ถือว่าทำดีกับเธอมากพอแล้ว” ตอน

วันวิวาห์ ในวันวิวาห์ของฉันเอง คู่หมั้นของฉันกับน้องสาวของฉันที่ชื่อว่ากู้หลาน กำลังพัวพันกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งอยู่ในห้องรับรองแขก และถูกจับได้คาหนังคาเขาต่อหน้าผู้คน ฉันกลายเป็นตัวตลกของงาน กลายเป็นที่ซุบซิบนินทาไปทั่วทั้งงาน แต่แล้วลู่จิ่งชวนซึ่งเป็นเพื่อนเล่นวัยเด็กของฉัน กลับก้าวออกมาคลี่คลายสถานการณ์ คุกเข่าขอฉันแต่งงานต่อหน้าทุกคนอย่างเปิดเผย เพื่อปกป้องฉันจากความอับอาย หลังแต่งงาน เขาก็ดูแลฉันอย่างดี ตามใจฉันทุกอย่าง เพียงแต่เรื่องบนเตียงของเรานั้นไม่ราบรื่น เขามีปัญหาทางเพศมาโดยตลอด จนกระทั่งปีนี้หลังจากที่เราได้ทำเด็กหลอดแก้ว ฉันจึงได้ตั้งครรภ์ หลังจากนั้น เขาก็ยิ่งดูแลฉันอย่างทะนุถนอมเป็นพิเศ ฉันคิดว่า เขาคือที่พักพิงสุดท้ายของฉันอย่างแท้จริง จนกระทั่งวันนั้น ฉันได้ยินบทสนท

ในวันแต่งงาน เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของคู่หมั้นฉันปรากฏตัวในงาน สวมชุดเจ้าสาวแบบเดียวกับที่ฉันสั่งตัดไว้เฉพาะตัว มองดูพวกเขายืนต้อนรับแขกอยู่ด้วยกัน ฉันยิ้มพลางชมว่าทั้งคู่ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับสวรรค์สร้างมาให้เลยจริง ๆ เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของเขาอับอายจนหนีออกจากงาน คู่หมั้นของฉันกลับต่อว่าฉันต่อหน้าทุกคนว่าฉันหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผล หลังงานเลี้ยงแต่งงาน เขากับเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของเขาไปสถานที่ฮันนีมูนที่เราจองไว้ด้วยกัน ฉันไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย แต่โทรหาทนายทันที

“คุณแน่ใจหรือไม่ว่าจะลบข้อมูลส่วนตัวทั้งหมด? เมื่อดำเนินการสำเร็จ คุณจะหายไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยมีตัวตน และจะไม่มีใครตามหาคุณพบอีก!”

ตอนอายุยี่สิบปี หนิงรั่วซีแต่งงานกับเสิ่นเยี่ยนโจว เพื่อนต่างวัยของพ่อเธอ เขาอายุมากกว่าเธอแปดปี เป็นที่รู้จักกันดีในวงการว่าเป็นยมทูตไร้หัวใจ ที่มีวิธีจัดการเด็ดขาดในโลกธุรกิจ และไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนเลย ทว่ากับเธอ เขากลับอ่อนโยนจนน่าเหลือเชื่อ เขาจะยอมให้คนส่งเครื่องประดับมูลค่าหลายล้านไปถึงมือเธอในวันรุ่งขึ้น เพียงเพราะเธอเอ่ยปากลอยๆ ว่า "สร้อยเส้นนั้นสวยดีนะ" ในยามที่เธอปวดท้องประจำเดือนจนต้องขดตัวอยู่บนเตียง เขาก็จะยอมวางมือจากโปรเจกต์มูลค่าหลายร้อยล้าน เพื่อมาต้มน้ำขิงผสมน้ำตาลทรายแดงให้เธอด้วยตัวเอง และคอยป้อนเธอทีละช้อนอย่างทะนุถนอม ในยามที่เกิดอารมณ์เสน่หา เขามักจะใช้มือบีบเอวเธอแล้วเรียกเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า "ที่รัก" พร้อมกับชมว่าเธอช่างว่าง่าย จนทำให้เขาเสพติด แม้

พอรู้ว่าเฮ่อเยี่ยนฉือซิ่งรถจนเกิดอุบัติเหตุ เสียเลือดมากจนต้องเข้าโรงพยาบาล หยานอี้ซีรีบตามไปทันที และบริจาคเลือดให้เขาเต็ม ๆ 1000cc พวกเพื่อนของเขาพากันเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับไปพักผ่อน เธอจึงจำใจรับคำ เธอเดินออกมาถึงหน้าประตูแล้ว แต่เพราะเป็นห่วงจึงหันกลับเข้าไปอีกครั้ง ทว่าทันทีที่หันไป ก็เห็นพยาบาลเทเลือดห้าถุงเต็ม ๆ ที่เพิ่งเจาะจากร่างเธอลงถังขยะต่อหน้าต่อตา ถัดจากนั้น เสียงหัวเราะดังลั่นจนหลังคาของโรงพยาบาลจะถล่มดังมาจากห้องผู้ป่วยข้าง ๆ “ฮ่า ๆ หยานอี้ซี ยัยโง่นั่นโดนพวกเราหลอกอีกแล้ว!”

กลางดึกคืนหนึ่ง สามีของฉันเริ่มละเมอออกมาว่า "ลูกรักของพ่อ พรุ่งนี้พ่อจะพาหนูกับแม่ย้ายไปอยู่บ้านใหม่นะ" ทั้งที่เราป้องกันตลอด แล้วเด็กคนนั้นโผล่มาจากไหนกันล่ะ? ฉันจึงเปิดโทรศัพท์ของเขาดู แล้วก็ได้เห็นสลิปการโอนเงินไปให้ผู้หญิงอีกคน เงินพวกนั้นถูกจ่ายไปกับข้าวของแบรนด์เนมหรูหราและบ้านหนึ่งหลัง ในอัลบั้มรูปมีภาพของเธอสวมชุดคอสเพลย์หวาบหวิว และหน้าท้องของเธอก็เริ่มนูนออกมาเล็กน้อย รูปสุดท้ายเป็นภาพอัลตราซาวด์ ดูเหมือนว่าเธอจะตั้งท้องได้สี่เดือนแล้ว ฉันไม่ส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว แค่จัดการบันทึกหลักฐานทั้งหมดเอาไว้ พวกมันกำลังจะได้เรียนรู้ว่า ราคาของการทรยศเจ้าหญิงแห่งวงการมาเฟียนั้นต้องชดใช้ด้วยอะไร

“คุณเจียง เราโทรมาจากหน่วยงานทำการุณยฆาตที่สวิตเซอร์แลนด์ ไม่ทราบว่าคุณได้ยื่นเรื่องทำการุณยฆาตในวันที่ 25 ธันวาคมใช่ไหม?” ขนตาของเจียงอี่ฮว่าสั่นเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ใช่” “โอเค คำร้องขอการุณยฆาตของคุณผ่านการอนุมัติแล้ว ทางเราให้เวลาครึ่งเดือน รบกวนเคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วย” เพิ่งวางสาย ประตูห้องนอนก็เปิดออก เหลียงซิวหย่วนเดินเข้ามาพร้อมไอเย็นบนตัว เมื่อเห็นเธอ เขายิ้มแล้วชูกล่องของขวัญที่ห่ออย่างสวยงาม “ฮว่าฮว่า สุขสันต์วันเกิด” เจียงอี่ฮว่าหัวเราะ “วันเกิดฉันเมื่อวาน” เหลียงซิวหย่วนชะงักไป สีหน้าเหลอหลาและกระอักกระอ่วน “ขอโทษนะ ช่วงนี้ฉันงานยุ่งมากเลย”

คบกันมาห้าปี แต่แฟนหนุ่มที่เป็นทนายกลับยกเลิกงานแต่งกับฉันไปห้าสิบสองครั้ง ครั้งแรก เด็กฝึกงานสาวที่เขาดูแลกรอกแบบฟอร์มที่สำนักงานกฎหมายผิดพลาด เขารีบกลับไป ปล่อยให้ฉันตากแดดอยู่ริมทะเลทั้งวัน ครั้งที่สอง ระหว่างทำพิธีพอเขารู้ว่าเด็กฝึกงานสาวถูกทนายคนอื่นรังแกก็กลับไปช่วย ทิ้งให้ฉันถูกแขกเหรื่อหัวเราะเยาะ ต่อมาไม่ว่าฉันจัดงานเมื่อไหร่ เด็กฝึกงานสาวมักจะมีปัญหาต่าง ๆ นานาที่ต้องพึ่งพาเขา ในที่สุด ฉันก็หมดหวัง ตัดสินใจแยกทางกัน วันที่ฉันย้ายออกจากเมือง A เขากลับตามหาฉันไปทั่วราวกับคนบ้า

นี่เป็นครั้งที่หกแล้วที่ดันเต้ ฟัลโคเน่สะบัดหนังสือหย่าเฮงซวยนั่นลงตรงหน้าฉันเพื่อบีบให้ฉันเซ็นชื่อ แต่ครั้งนี้ ฉันไม่ได้ขัดขืนหรอก เขาวางปากกาหมึกซึมในมือลง วินาทีนั้น ความเงียบอันน่ากดดันก็แผ่ปกคลุมอากาศ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มลุ่มลึกคู่นั้นจ้องฉันไม่ละสายตา ราวกับอยากจะมองให้ทะลุถึงวิญญาณ "ครั้งนี้ทำไมถึงเชื่อฟังจังล่ะ โซเฟีย หรือว่าคุณจะเล่นลูกไม้อะไรอีก อย่าลืมสถานะของตัวเองสิ คุณนายฟัลโคเน่" ฉันถอดแหวนทับทิมที่เป็นสัญลักษณ์ของนายหญิงของตระกูลออก เป็นวงเดียวกับที่เขาเคยสวมให้ตอนขอฉันแต่งงานที่เกาะซิซิลี ฉันวางมันลงเบา ๆ บนโต๊ะทำงานที่เคยเต็มไปด้วยเลือดและธนบัตร ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ไม่ต่างจากคนตาย "ไม่มีหรอกดันเต้ ฉันก็แค่...เหนื่อยแล้ว โลกของคุณมันหนวกหูเกินไป"