เสแสร้ง の小説・ストーリー

คุณหนูสามเซี่ยแสร้งทำเป็นไขสือ “องค์หญิงสาม! เหยียนซี! เจียงอวี่เฟย! เจ้าจะเสแสร้งไปจนถึงเมื่อใดกัน” เสิ่นซิ่วเต๋อตะเบ็งเสียงแข็งกร้าว เพราะเขารู้สึกรำคาญท่าทางไร้เดียงสาของนางเสียเหลือเกิน ก็เห็นอยู่ชัด ๆ ว่านางนั้นร้ายกาจเพียงใด จะดันทุรังแสร้งเป็นดอกเหมยที่น่าถนอมไป ทำไมกัน

แพตตี้แสร้งแก้ตัวแทนเพื่อน “เข้าใจผิดอะไร นี่ถ้าเขาไม่เมา พวกเราก็คงไม่ได้เห็นธาตุแท้สินะ ฮึ่ย! แกทำพวกเราแสบมากนะแพตตี้” แพตตี้แสร้งทำหน้าสลด

ชบาแก้วเสียงเครือ เธอหวาดกลัวจับขั้วหัวใจ “แสร้งเป็นผู้ถูกกระทำได้ดีจริง ๆ นะนังร่าน” ดวงดาราเสียงกร้าว ผลักร่างบอบบางสุดแรง

เสแสร้ง ยังคงเสแสร้ง ทำไมระหว่างคนกับคนจะซื่อสัตย์ต่อกันหน่อยไม่ได้หรือ?

ซ่งอวิ้นอวิ้นหรี่ตาจับสังเกตหาวี่แววของคำโกหก "อย่ามาเสแสร้งนะ" "ฉันจะเสแสร้งไปทำไมกัน?" หลินหรุ่ยทำหน้าตาราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรจริง ๆ "ซ่งรุ่ยเจี๋ยกับไป๋ซิ่วฮุ่ยเป็นใครกัน? ฉันจะจับตัวพวกเขาไปเพื่ออะไรเล่า?"

ชายหนุ่มแสร้งทำหน้าตาเศร้าซึม แกล้งเล่นละครให้ตัวเองดูเป็นคนน่าสงสาร และทำให้คาลอสดูเป็นผู้ร้ายในสายตาคนอื่น "ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณมีปัญหาอะไรกัน แต่ยังไงสายเลือดก็ตัดกันไม่ขาดหรอกค่ะ เคยได้ยินไหมคะว่าเลือดข้นกว่าน้ำ"

ในใจและในสายตามีแต่หล่อน......ตอนนี้ที่คุณมาขอคืนดีกับฉัน ก็ไม่ใช่เพราะคุณตาสว่างคิดได้หรอกนะ แต่เป็นเพราะจู่ๆ คุณก็ค้นพบว่า เสิ่นอวี่เวยไม่ใช่กระต่ายน้อยที่ใสซื่อไร้พิษสงอย่างที่คุณจินตนาการเอาไว้ หล่อนโกหกเป็นสันดาน หล่อนขี้อิจฉา หล่อนทำตัวเหมือนผู้หญิงบ้า ที่ทำให้คุณร ู้สึกขยะแขยงจากก้นบึ้งของหัวใจ"

‘เสแสร้ง’มินตราลอบด่าวิเวียนที่แสร้งทำว่าเธอไม่อยากถ่ายอีกเทคทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วยินดียิ่งกว่าอะไร “พี่ว่าเบาไปมันดูไม่สมจริงไหนวิวลองตบดูสิพี่จะได้ดูว่าแรงมือต้องประมาณไหน”

คนป่วยแกล้งว่า ในขณะที่เด็กหญิงหัวเราะเสียงใส ก่อนจะหันไปทักทายผู้หญิงอีกคนในห้อง “ สวัสดีค่ะ คุณมาร-ตี “ ปากอิ่มจิ้มลิ้มแสร้งเรียกแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ว่าตัวเองออกเสียงผิด มารตีรู้สึกว่าความอดทนที่ตัวเองแสร้งทำมาใกล้จะพังทลายลงเมื่อเด็กหญิงผู้นี้ปรากฎตัว เธอไม

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…