โรงเรียน

เสี่ยดาร์ก (35) หล่อ รวย หยาบปนฮา ปากดีแต่ใจอ่อน เจ้าของบริษัทพันล้านที่ไม่มีใครกล้ายั่ว…จนเจอ “เปรี้ยวซอยเจ็ด” เสี่ย: > “เสี่ยไม่ใช่พระเอกนะหนู เสี่ยเป็นผู้ร้าย…แต่ผู้ร้ายมีเงิน” --- น้องเปรี้ยว (18) เด็ก ม.ปลาย หุ่นแซ่บ ปากไว แสบจนเสี่ยอยากปรับทัศนคติด้วยการ “เปย์” เธอไม่ยอมให้ใครมาจีบฟรี ๆ ทุกอย่างต้องมีราคา แต่ราคาใจเธอ...เสี่ยจ่ายเท่าไหร่ก็ยังไม่ถึง

“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา " บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย " ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก " ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ

คะน้าถูกรับเลี้ยงมาในครอบครัวร่ำรวยที่มีลูกชายคนเดียว ตลอดเวลาโตมาด้วยกันเขาไม่เคยจะญาติดีเเละเห็นเธอเป็นเพียงคนใช้เท่านั้น!

“นายไม่ใช่เด็กคนนั้นจริง ๆ เหรอ” เลออนถามด้วยเสียงสั่นเครือ “ไม่ใช่ครับ พวกเราเพิ่งเจอกันครั้งแรกนะครับ” โนอาห์ตอบด้วยแววตามั่นคง ราวกับไม่ได้โกหก เลออนเลือกจะเชื่อคำพูดนั้น แต่หัวใจกลับไม่ยอมเชื่อ ‘ฉันไม่เชื่อหรอก… ว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่นาย’ เลออนเก็บความสงสัยนั้นไว้ในใจ ‘ได้โปรด… รู้ตัวว่าผมคือเด็กคนนั้นทีเถอะ’ โนอาห์เองก็ปรารถนาให้ฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นใครเช่นกัน

ไม่ชอบขี้หน้าเธอตั้งแต่เด็ก ๆ จู่ ๆ วันหนึ่งพ่อกับแม่ก็ให้เธอมาอาศัยอยู่ที่บ้านในฐานะน้องสาวของเขา "ขอบคุณพี่ทิวเขานะคะ" "ใครพี่เธอ ฉันเป็นลูกคนเดียวไม่เคยมีน้องสาว คราวหลังอย่าเรียกฉันว่าพี่อีก ฉันไม่ชอบ" ใช้สายตาดุดันพร้อมทั้งพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด การมาของเธอทำให้เขาไม่พอใจ มีโอกาสเมื่อไหร่จึงหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอสารพัด วันไหนไม่ได้แกล้งก็แทบนอนไม่หลับ พักหลังชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า 'อยากแกล้ง' หรือ 'อยากใกล้' เธอกันแน่

“ปู” สัตว์ตัวเล็ก ๆ สำหรับใครหลาย ๆ คน ที่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไรนอกเสียจากการเป็นอาหารบนจาน แต่สำหรับเด็กชายหาดคนหนึ่ง “ปู” กลับเป็น “บทเรียนชีวิต” และยังเป็นสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ “เปลี่ยนชีวิต” ของเด็กชายหาดธรรมดาอย่างเขาไปตลอดกาล