โหดร้าย Novels & Stories

ดวงตาแดงก่ำจ้องมองใบหน้าหวานอย่างโกรธแค้น “ไอ้บ้า!!” “อย่ามาพูดมาก กูจะเอามึงคืนนี้ และอย่าคิดจะทำร้ายกูอีกไม่อย่างนั้นคืนนี้กูแทงไม่ยั้งแน่!!” มือหนาล็อกที่เอวบางเอาไว้จากนั้นก็จัดการใช้มืออีกข้างแยกเรียวขาเปล่าเปลือยออกอย่างแรงจนมานิตารู้สึกเจ็บตรงขาหนีบเพราะเมื่อครู่เข ากระชากออกจากกันไม่ยั้งเลย

⚠️ Trigger Warning ⚠️ Dirty Talk (การใช้คำพูดหยาบโลน) , Blood (เลือด) , Violence (ความรุนแรง) , Mental Abuse (การทำร้ายจิตใจ) , Profanity (คำหยาบคาย) , Yandere (ตัวละครมีอาการหึงหวงอย่างรุนแรง และปรารถนาที่จะครอบครองอีกฝ่าย) ,

คำก่นด่าแปรเปลี่ยนเป็นการกระหืดกระหอบ ดวงตาแข็งกร้าวพ่นคำหยาบคายออกมาแทนริมฝีปาก ที่ไม่สามารถขยับได้ กล้ามแขนมัดใหญ่สีน้ำตาลไหม้อาบไปด้วยเลือดสีแดงสด ไหลเป็นทางหยดจากบาดแผลขีดข่วนยาวลึก มันไม่อาจสมานตัวเองได้ อาจเพราะดันเต้ไม่ได้สนใจความแสบสันที่มนุษย์มอบให้

นายอรรถสบถฮึดฮัด ผมที่โอบประคองคีตาไว้ปรายตามองนายอรรถด้วยความโมโหก่อนตอบด้วยน้ำเสียงกร้าวตามอารมณ์โกรธ “ก็เป็นคนที่มึงไม่ต้องรู้” “แม่ง! เล่นลิ้น” “เออ จะทำไม” ผมเริ่มไม่ทนเหมือนกัน หากมันแรงมาผมก็พร้อมแรงกลับ ให้มันรู้ไปใครจะอึดกว่ากัน ผมเงื้อหมัดตั้งรับหมอนั่นที่ต ั้งท่าจะเข้ามาสู้ แต่คีตาดึงผมไว้

ชายชรายังไม่หายโมโห เขาถอดรองเท้ามาตบหน้าหลายฉาดอย่างรุนแรง จนเยว่หลิงเลือดออกจากมุมปาก เขายังคงนิ่ง ดวงตาราวกับไร้ชีวิต หยดเลือดสีแดงลงเปื้อนเสื้อสีขาวของเขา

ศุภกรณ์ไม่สนเสียงอ้อนวอน เขาจับเรียวขาอวบของน้องเมียพาดบ่าแกร่ง แล้วถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี “ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!” “โอ๊ยยย! เจ็บ... พี่กรณ์ทำไมทำแรงแบบนี้ ฮื้อออ... รินเจ็บนะ คนหื่นกาม!” เธอตัดพ่อทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแท กที่รุนแรงจนเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ซึมออกมาเป็นรอยราคีบนที่นอนขาวสะอาด

สายตาคมกริบต้องมองร่างบางด้วยความแค้นเคือง "ก็รู้เรื่องกันอยู่ 4 คนนี่แหละ นีน่าและก็คุณ ขอตัวนะ"ซินดี้รีบเดินออกไปจากห้องด้วยหัวใจที่เต้นแรงเพราะไม่เคยเห็นชายหนุ่มมีอารมณ์โกรธและหยาบคายอย่างนี้มาก่อน

มือบางเล็กฟาดลงบนแก้มสาก ทันทีเช่นกัน ริมฝีปากใหญ่กดลงบนปากบางบดขยี้ด้วยอารมณ์โมโหจน อู่หงถิงรู้สึกเจ็บและลิ้มรสโลหิตอุ่นเค็มของตัวเองไม่ยอมเผยอริมฝีปากกับโดนฉกกัดอย่างบ้าคลั่ง อู่หงถิงกัดริมฝีปากใหญ่ ด้วยความโมโหแต่กลับถูกร่างใหญ่ถาโถมเข้าใส่เต็

ลำแขนหนาใหญ่กอดกระชับร่างบางให้เข้ามาแนบชิดกับร่างหนาของตัวเองหน้าอกใหญ่โตที่เขาพึงใจถูไถไปมากับกลับหน้าอกแกร่งของเขามือหนาใหญ่ค่อยๆเลื่อนลงไปเกาะกุมบั้นท้ายงอนงามให้เข้ามาแนบชิดกับลำตัว สองมือค่อยๆบีบขยำอย่างแรงเป็นเชิงลงโทษที่วันนี้ออกไปก่อเรื่องวุ่นวาย ปลายจมู กแหลมคมค่อยๆไหลลงไปตามซอกคอเนียนนุ่มแม้จะถูกน้ำซัดสาดแต่ก็ไม่ทำให้ความต้องการลดลงได้เลย เรียวปากหนาดูดดุนจนเป็นริ้วรอยแดงพร้อมกับรอยกัดที่ประทับไว้ วันนี้เขาจะไม่ปราณีเธอเลยแม้แต่น้อย ถือเป็นการลงโทษที่พยศต่อเขาไปในตัว

“ผมดูเป็นคนโหดร้ายไม่น่าเชื่อขนาดนั้นเลยหรือไง” “ก็ใช่น่ะสิ ไม่ใช่แค่โหดร้ายแต่นายมันโหดเหี้ยมอำมหิตผิดมนุษย์มนาเลยต่างหากล่ะ”