ละลายใจคุณหมอเย็นชา นิยาย & เรื่องราว

“แกไม่ต้องสงสัยมากหรอก อย่างที่แกคิดนั่นแหละ วันก่อนหมอขิมวิ่งไปหาคุณมีนขนาดนั้น งานนี้…โดนคุณมีนตกไปเรียบร้อยแล้ว” “สุดยอดเลย ในที่สุดคุณมีนก็ละลายภูเขาน้ำแข็งได้สำเร็จ แต่ว่าของนี่น่ะสิ”

ลี่ถิงกระแทกเท้าหนัก ๆ เดินขึ้นบ้านด้วยท่าทีหงุดหงิดปนโมโห เมื่อเข้ามาในห้องเธอก็เหวี่ยงกระเป๋าแบรนด์เนมใบเล็กคู่ใจลงกับที่นอนกว้าง แล้วเดินมานั่งโซฟาอีกตัวที่อยู่ภายในห้องนอนหรู "คิดว่าตัวเองวิเศษอยู่หรือไง ไอ้หมอโรคประสาท" ที่จริงหมอซางก็ไม่ใช่หมอโรคประสาท อย่างที่เธอด่าหรอกนะ แต่หมอเป็นหมอตรวจโรคทั่วไปมากกว่า แต่ที่ต้องด่าคงอยากระบายมันออกมา

“แต่ว่า…” “คนไข้ของคุณรอได้ไม่นานนะคะคุณหมอ เธอเป็นโรคหัวใจคุณลืมไปแล้วเหรอคะ” “ผม… ไม่เคย” “หมอคะ คนไข้สำลักยาออกมาค่ะ!!”

แพล๊บ แพล๊บ แพล๊บ ซูดดดด “ อ๊ะ คะ คุณหมอ รติ รติไม่ไหวแล้ววว อร้ายยยย “ เมื่อทนต่อความเสียวซ่านไม่ไหวคนตัวเล็กก็ร้องออกมาเสียงหลงก่อนที่ร่างกายจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักออกมาจากช่องทางรักคับแคบ เธอรู้สึกทั้งมันทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน และนั่นก็ทำให้คุณหมอหนุ่มส ามารถช่วงชิมความหวานจากน้ำผึ้งสาวที่เขาเป็นคนกลั่นมันออกมาได้จนสำเร็จ

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ แผล่บ แผล่บ ลิ้นร้อนของพี่ภูมิสอดแทรกเข้าไปภายในร่องรักของฉันเขาคอยสะกิดติ่งเสียวของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันทนไม่ไหว "อื้อออออ จะเสร็จแล้ว ฮือออ พี่ภูมิเอมิจะเสร็จ อ๊าาาาาา" ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งเมื่อถึงฝั่งฝันในเวลาอันรวดเร็ว เขาใช้ ลิ้นปาดเลียน้ำของฉันที่ปลดปล่อยออกมา

“ชนแก้ว” ริสาที่ตอบเพื่อนพร้อมกับคิดถึงสิ่งที่เธอเพิ่งทำไป เธอแอบสลับแก้วเหล้าของสายฟ้ากับแก้วเหล้าของเธอที่ใส่ยาปลุกเซ็กส์เอาไว้ในตอนที่สายฟ้าไม่ทันได้มอง ตอนนี้เธอแค่รอเวลาให้ยาออกฤทธิ์เธอจะขึ้นไปหาเขาอีกรอบยังไงวันนี้สายฟ้าต้องเป็นของเธอแน่นอนแค่คิดก็มีคว ามสุขแล้ว

มาร์วินทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาในห้องพักแพทย์ของศรันรออันดาพบหมอกระดูกและทำกายภาพอย่างกับคนหมดอาลัยตายอยาก ดูสภาพคงไม่ใช่เพราะดูแลอันดาจนเหนื่อยหรอกนะ แค่เก็บคำพูดที่ว่า [ไม่ได้รัก] ที่อันดาพูดกับฮันน่ามาคิดมากกว่า

ชายหนุ่มเว้าวอน ยิ่งเธอนิ่งใจเขายิ่งร้อนรุ่ม "รินทร์ไม่โกรธค่ะ แต่รินทร์น้อยใจที่คุณไม่ไว้ใจกัน" สุดท้ายหญิงสาวก็พ่ายแพ้ดวงตาสีอำพันที่แสดงความสำนึกผิดออกมาอย่างจริงใจ ยอมเผยความรู้สึกของเธอออกมา

แก้วใสเอ่ยพรางมองหน้าหมอไฮน์แบบนั้นทั้งที่เขายังกอดเธอไว้ "แต่..ฉันรักเธอ ฉันรักเธอนะแก้วใส" "รักเหรอค่ะ!!! วันนั้นหมอจำได้มั้ย หมอไล่ให้แก้วออกจากชีวิตหมอ!! วันที่แก้วนอนเจ็บเจียนตายอยุ่ที่โรงพยาบาล หมอกลับทิ้งแก้วไปอย่างไม่ใยดี หมอจะมาบอกว่ารักแก้วอย่างนั้นเหร อค่ะ หมอจะมาหลอกให้แก้วดีใจ แล้วหมอก็จะทิ้งแก้วไปอีก ฮึก! หมอรักทุกคน หมอดีกับทุกคน แต่กับแก้ว หมอใจร้าย ใจร้ายที่สุด"

ผมเท้าข้อศอกข้างขวาตรงประตู ตามองจ้องอยู่ที่ตุ๊กตาหน้ารถถามว่าตอนนี้อารมณ์ขุ่นมัวของผมหายไปหรือยัง คำตอบคือมันยังอยู่ แต่เจือจางลงมากแล้วล่ะ โมโหเองหายเอง ทั้งที่ก่อนหน้านั้นผมโมโหแทบตาย เชื่อไหมผมตกอยู่ในอาการนั้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ตั้งแต่นำพาชีวิตมาคลุกค ลีอยู่กับพริกหวานน้อย เธออยู่เฉย ๆ ก็สามารถ ทำผมบ้าได้ “ดาวเคียงเดือน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าพระจันทร์ยิ้มไง ปืนรู้จักใช่ไหม เมื่อกี้เค้าอ่านเจอในเฟซบุ๊ก บอกว่าค่ำวันนี้จะมี เค้าอยากดูมากกกก”