ไร้เดียงสา Mga Nobela at Kwento

She saw firsthand kung gaano kahirap m*****d sa araw at ulan ang mga ito para sa pamilya at ekonomiya ng bansa, tapos may mga ganitong klase ng tao na hindi man lang naa-appreciate ang mga iyon? "Gaya ng sinabi ko, ate," idiniin pa niya ang huling salita habang malamig na nakatingin dito. Mabuti na lang at nakikisama sa Reagan at hindi umiiyak. "Walang nakakatawa sa mga sinabi mo. Hindi kayo siguro masaya sa buhay niyo kaya pati ang nanahimik na tao ay kinakawawa niyo." Ngumisi siya sa mga ito. "I pity you guys. Dahil mukhang pera lang ang nagpapasaya sa inyo. Too shallow.. too empty.. At least ako, masaya kahit walang pera. How about you? Masaya nga ba talaga kayo? Paano kung nawalan kayo n

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.

It's never ever, It's never enoughh--- Kanta na yon ah, hutangina Trix! Hayst, okay na sana yon e kaso sinabi nya pang 'It's none of your business kong pinapaiyak ko sya. 'Why do you even care!?' nasaktan ako don hubby, dinibdib ko talaga yon kase may dibdib ako di tulad nang nag babasa dyan... heheh joke walang pikunan kung totoo man okay? Okay wala na namang sumagot self.

“Bruha ka! Ganiyan ka ba kinausap sa bahay kaya may kapal kang sumampal? Wala kang manners!” “Wala akong manners? Ako ang walang manners?” sagot ko. “Kung nakikita ninyo ang sarili n’yo, maririnig ninyo kung gaano kababa ang mga salita n’yo. Hindi ko kailangan ipaliwanag ang pagkatao ko sa inyo. Hindi n’yo ako kilala. Hindi n’yo alam ang pinagdaanan ko. Hindi n’yo alam kung ilang gabi akong hindi nakatulog dahil baka hindi ko na makita ang anak ko dahil muntik na akong mamatay. Hindi n’yo alam kung ilang beses akong umiyak sa ospital dahil sa ginawa ng lahat. Kaya huwag n’yo akong tawaging marumi o walang hiya.”

"And also, I learned that Desperation is not an evidence of hard work, it's a sign of lack of faith. Desperate people lose the thing that makes them human beings. They lose their heart. Anger and hate fill them so that they act like animals. Never allow yourself to be so desperate that you end up settling for far less than what you deserve. Don't let desperate situations make you do desperate things.." sambit niya kaya mas lalo lang akong naiyak.

Mabuti na lang at wala nang gising na mga katulong. Akala yata ng babaeng ito na porke't dahil nakainom siya at msmghuvad ito sa harpa niya ay maglilibog na siya kahit sa kung sinu-sino na lang. Kahit noong binata pa siya, ay never siyang nag-dare na tikim ng babaeng hodinan lang pasok sa standards niya. Aa in standard niya ha! Lalong hindi uubra yung halos isinusuka. Nagpapatawa ba itong si Sofia na ito?" nakangising sabi pa niya kagabi

Dismayadong sambit ng lalaki habang walang emosyon na makikita sa mukha "Your too boring" sinimulan na niyang ukitan sa kanang dibdib ang kanyang biktima isang letrang kilala siya... Habang inuukit niya at bawat pag baon ng kutsilyo ay ang impit na sigaw naman ng babae na kanyang ikinatuwa tila musika sa kanyang pandinig ang matinis na sigaw ng dalaga halos tumalsik sa kanya ang dugo ng dalaga sa mukha nito pero wala siyang pakialam tila isa siyang demonyo na uhaw na uhaw sa dugo ng mga biktima niya.

Sarkastimong depensa nito. "Bakit, kasalanan mo naman talaga ah." "E nagsorry naman ako, ano pang kulang? Gusto mo ba lumuha ako ng dugo para lang mapatawad mo ko? Hindi ko naman yon sinasadya e. Kung alam ko lang na si Jade ang kausap mo, akala mo ba hindi ako gagawa kaagad ng paraan para matapos na 'tong problema natin? Palaging pabigat at sakit sa ulo ang tingin mo sa akin. Kahit naman gumawa ako ng tama, puro mga mali ko pa rin ang napapansin mo. Palibhasa kasi, hindi ka marunong umunawa."

Namula ang mukha ng lalaki. Naisip niya, "Hindi maikakaila ang pagiging posible ng mga salita ni Darius. Lahat ng sinasabi niya ay may katuturan, ibig sabihin ay zero to none ang pagkakataong mabuhay ako. Bukod dito, ang aking kumpanya ay walang anumang pondo para magamit ko bilang pera ng piyansa! Lahat ito ay gawa ni Darius!”

Binitiwan niya ang teknik at hinawakan ang sariling leeg, pero huli na ang lahat. 🔥 Ang Sandaling Napuno ng Lubos na Kawalan ng Pag asa Puno ng killing intent ang mga mata ni Juan. Isang malutong na tunog ang umalingawngaw— napilipit ang leeg ni Santos Kuang. Sa huling iglap ng kanyang buhay, ang mga mata niya ay napuno ng lubos na kawalan ng pag asa, ang tingin ng taong alam nang wala nang kahit anong pag asa o pagliligtas.