Novel & Cerita シングルマザー

น้ำเสียงขอร้องแกมบังคับของภาสกรทำให้หญิงสาวรู้สึกสับสนไปหมด เขาเน้นย้ำและแสดงความตั้งใจอย่างแน่วแน่ น้ำเสียงกึ่งห่วงใยกึ่งตัดพ้อเล็กน้อยทำให้พริมารู้สึกผิด ภาสกรรุกจีบพริมาอย่างชัดเจน แต่ในขณะเดียวกันก็ยังคงแสดงความห่วงใยบุตรสาวของเธอ ซึ่งลูกเป็นจุดอ่อนไห วที่สุดของพริมาก และภาสกรณ์ก็รู้จุดอ่อนของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคนนี้เป็นอย่างดี

การมาถึงของวรินท์เป็นดั่งสายลมที่พัดพาความสงบในบ้านไร่ให้แปรเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน ท่ามกลางความยินดีของป้าสายที่ได้เห็นหลานเขยคนเดียวมาเยี่ยมเยือน เมษาเองก็ยังคงทำหน้าที่ภรรยาที่ดีและเต็มไปด้วยความรักให้กับวรินท์ แต่ลึกๆ ในใจกลับสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกกดทับจากชัช ที่กำลังแผ่ซ่านออกมา

การเดินทางมาที่บ้านของสามีใช้เวลาไม่นานนัก บ้านหลังใหญ่ของเขามีสาวใช้หลายคน แต่ละคนมองเธออย่างไม่เป็นมิตร ทำเอาภัคธีมาทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย “พ่อแม่เธอสอนใช่ไหมว่าหน้าที่เมียกับลูกสะใภ้ต้องทำอะไรบ้าง” “ค่ะคุณแม่” “ฉันมีลูกชายคนเดียวย่ะ ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่หรอก ฉันไม่ช ิน”

ในใจของเขารู้สึกว่างเปล่า ความเหนื่อยล้าและความโดดเดี่ยวที่ยากจะอธิบายพุ่งพล่านขึ้นมา ตอนนี้ในบริษัทเหลือเพียงเขาแค่คนเดียว เขาอดไม่ได้ที่จะหลุดปากเรียกออกมา “เซี่ยอวี่จือ” นี่เป็นครั้งแรกหลังจากที่เธอจากไป ที่เขาเรียกชื่อเธอออกมา

“แม่ยาย” ‘สุดที่รัก’ เขียน : อาลีจันโด สงวน​ลิขสิทธิ์​ตาม​พระ​ราช​บัญญัติ พ.ศ.2537

ากว่าที่สามีของนางที่ว่า จะมีสตรีผู้นั้นเป็นชายาเพียงคนเดียว เช่นนั้นหากนางแต่งเข้าไปก็จะได้เพียงตำแหน่งอนุเท่านั้น อีกทั้งเขายังจะให้สตรีผู้นั้นเป็นเพียงสตรีนางเดียวที่ให้กำเนิดบุตรของเขา เช่นนั้นหมายความว่าหากนางดึงดันจะแต่งเข้าตำหนักพยัคฆ์ขาวจริง มิเพียงได้เป็นเพ ียงอนุต่ำต้อย ยังมิสามารถตั้งครรภ์ได้อีกด้วย ชีวิตสตรีที่ไม่สามารถมีบุตรได้นั้นไม่ต่างจากคนไร้ค่าผู้หนึ่งเลยทีเดียว สายตาหวานส่งไปยังบิดาที่นั่งด้านข้างอย่างขอความช่วยเหลือ

Single Dad คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว Writer : Aile'N ตอนที่ 2 "นี่คือห้องของคุณค่ะ เก็บของให้เสร็จแล้วไปปลุกคุณไบรอันกับคุณหนูอลันตอน 7 โมง" สาวชุดเมดคนเมื่อวานที่เธอแนะนำตัวเองว่าชื่อ 'เพลง' พูดบอกหลังจากเดินนำอิงเอยมาที่ห้องพัก ซึ่งสร้างความแปลกใจให้เธอเป็นอย่างมาก เพราะห้องที่ว่าไม่ได้อยู่ช ั้นล่างติดกับบรรดาสาวใช้คนอื่นๆ แต่อยู่ชั้นบนติดกับห้องเจ้าของบ้าน! แน่นอนว่าภายในห้องที่อยู่เสมอกันกับเจ้านายนั้นมันจะต้องใหญ่โตหรูหราไม่ต่างจากห้องข้างๆ!

เดิมทีสามีข้ามาทำงานในเมืองหลวง จึงพาข้ากับลูกมาอาศัยอยู่กับญาติ จนข้าตั้งครรภ์ลูกอีกคน สามีข้าถูกเรียกตัวไปจี้โจว แต่เพราะครรภ์ไม่แข็งแรง ข้าจำต้องอยู่ในเมืองหลวงต่อเพื่อรอให้กำเนิดบุตร“ ระหว่างพูดนางไม่หลบตาสักนิด ไม่ว่าจะใช่เรื่องจริงหรือไม่ แต่ความรู้สึกที่ถูก ทอดทิ้งนี้ออกมาจากใจจริงๆแน่นอน ”แต่ระหว่างนั้นไม่มีการติดต่อจากสามี ญาติเริ่มต้องการเงินในการตอบแทนค่าที่อยู่ เมื่อไม่มีให้…ข้าจำต้องเอาลูกลงเรือล่องมาตามแม่น้ำเจ้าค่ะ“ นางสูดลมหายใจเข้าปอด นางไร้ที่พึ่งจริงๆ

“ข้าเป็นทั้งบิดาและมารดาของนาง” “ข้าเป็นญาติเพียงคนเดียวของนาง เป็นผู้ปกครองโดยชอบธรรม บิดามารดาที่ตายไปย่อมเห็นชอบกับเรื่องนี้ มันเป็นศักดิ์ศรีของบ้านข้า เจ้าไม่เข้าใจ” จบคำของซูฮวา เฉินเจียวเหมยสังเกตสีหน้าจริงจังและแววตาหนักแน่นมากมายอยู่ในนั้น