Novel & Cerita 사내부부

บทที่ 38 ภรรยาผู้อ่อนหวาน จอห์นขับรถออกมาจากไนต์คลับ ด้วยอาการเมาที่ดื่มเพราะความสะใจที่สามารถล้างแค้นที่เมสันทำไว้กับเขา เสียงเพลงในวิทยุดังคลอเสียงร้องของคนขับรถสปอร์ต จอห์นมองนาฬิกาเรือนหรูฝังเพชรราคาสูง เสียงรถยนต์ขนาดใหญ่กำลังขับมาด้วยความเร็วสูงพุ่งชนรถหรูอย่างจัง

มนนาเหลือบมองหน้าทิชงค์แล้วยิ้มเขิน พาร่างอ้วนใหญ่เข้ามายืนแทรกกลางระหว่างเธอกับรองผู้จัดการอย่างจงใจจะแยกทั้งคู่ออกจากกัน ก็คนมันมีซัมติ้งกันนี่นา จะมีโมเม้นต์แบบในซีรีส์เกาหลีบ้างก็ไม่แปลกหรอก มันน่าตื่นเต้นจะตายไป “อ่า...” แม่บ้านตัวใหญ่แอบเลื่อนมือลูบคลำเป้ากางเกงผู้ จัดการอย่างซุกซนแสบสันซะด้วย

๓ ช้าไปไหม เวลาเย็นอย่างนี้คุณผู้หญิงของบ้านวิจิตรประภามักจะเข้าครัวเพื่อดูแลอาหารเย็นสำหรับสามีและลูกชายคนโต โดยไม่ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ของนักรบซึ่งขับเข้ามาภายในบ้านเสียงดัง ร่างสูงอยู่ในชุดนักศึกษาซึ่งผิดจากระเบียบของทางมหาวิทยาลัยกำหนดเอาไว้ เสื้อส ีขาวแขนสั้นปล่อยชายเสื้อออกจากกางเกงไหนจะกางเกงยีนส์สีดำจนมองแล้วไม่แน่ใจว่าได้ผ่านการซักมาบ้างหรือเปล่า

น่ารักดี ผิวขาวตามแบบฉบับสาวชาวเหนือ ผมสีน้ำตาลอ่อนถูกเกล้าขึ้นไปไว้เป็นมวยสูง สองข้างแก้มเธอมีลักยิ้มบุ๋มประดับอยู่เป็นคู่ดูแล้วชวนมอง กิจกรรมภายในครัวยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยที่เธอไม่ได้รู้เลยว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของใครบางคนอยู่ จนกระทั่งมีเสียงที่คุ้น เคยดังแว่วมาจากทางหน้าเรือน ปริญจึงหลุดจากภวังค์และยอมละทิ้งสายตาก่อนจะเดินย้อนกลับออกไป

สาวเชยแต่แอบเซี้ยวสูดปากคราง ทำหน้าเหยเก ก่อนจะเอ่ยเย้าอีกครา “ฮั่นแน่…มีฉากเรต 18 + ช่ายมะ หูยยย…เสียดายจังน่าจะอยู่ดูให้เป็นบุญตา” “ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ” “ปฏิเสธเสียงแข็งแต่หน้าแดงแปร๊ดแบบนี้แสดงว่ามีชัวร์”

อีกภาพหนึ่งใต้แสงสีนวลสลัวถูกฉายด้วยสป็อตไลต์ดวงเล็กเท่าฝ่ามือ เป็นรูปของหญิงสาวที่มีแขนทั้งหกข้างเช่นแมงมุมนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าเครื่องทอผ้า “ชื่อร้านเรา... อารัคเน ปีศาจแมงมุมทอผ้า... ไม่ใช่แค่ตำนานหรือชื่อร้านเก๋ ๆ แต่เป็นต้นตระกูลยาซาคอฟ หล่อนเป็นสาวทอผ้ามีฝี มือ แต่เพราะความอวดดีว่าตนเก่งเกินเทพ เลยถูกสาปด้วยน้ำมือเทพีอะธีน่า (Athena) แล้วอีกภาพข้างบนครับ...”

I*******m [รูปจิน] 48,565 Likes KhunGun คืนนี้ Halemต้องลุกเป็นไฟแม่ชีของผมลุคนี้อย่างแซ่บ@Jin_Janitaแต่งบ่อยๆนะเก๊าชอบ View 200 Comments KhunKing เหี้ยกันต์นั้นคนหรือนางฟ้าวะ

กเปิดใช้อีกครั้ง เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น แก้วกานดาละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์ไปยังต้นเสียง หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปทางนั้น เอาหน้าแนบกับประตูส่องดูที่ช่องตาแมวเพื่อดูคนที่มาในยามใกล้ค่ำเช่นนี้ คราแรกเธอไม่เห็นใครจึงคิดว่าเป็นเด็กเล่นซน เพราะชั้นนี้จะมีเด็กผู้ชายอ ายุประมาณเจ็ดแปดขวบคนหนึ่งอาศัยอยู่กับบิดามารดาในห้องที่อยู่ติดกับบันไดหนีไฟ คอนโดฯ ที่นี่จะอยู่แบบตัวใครตัวมัน ต่างคนต่างอยู่ไม่ค่อยสนใจอะไรกันเท่าไร อีกทั้งระบบรักษาความปลอดภัยก็ไม่ได้ทันสมัยอะไรมากนัก ใครจะเข้าจะออกก็ได้ ดังนั้นเธอจึงต้องระวังตัวไว้ก่อน

Phee : ว่างครับ Phing : ผิงมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ Phee : ว่ามาเลยครับ Phing : บริษัทที่ผิงไปสมัครงานเขาส่งคำถามแปลกๆ มาด้วยค่ะ ผิงไม่รู้จะตอบยังไงดี Phee : เหรอครับเขาว่าอะไรครับ Phing : เขาถามว่าเคยนอนกับคนที่เพิ่งรู้จักกันไหม แล้วถ้าย้อนกลับไปได้จะทำแบบนั้นอีกไหม

“ผัวเมียอยู่ด้วยกันสองคนในห้อง ทำอะไรดี?” “อื้อ ไม่เอาพี่สิงห์ขาพริ้งมันสั่นหมดแล้ว เมื่อกี๊ตั้งสามน้ำนะคะ” ฉันโวยวายแล้วก็ดิ้น ๆ ทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะโดนเผด็จศึกอีกครั้ง “อีกสามน้ำแล้วกัน”