Novel & Cerita 하녀

แม่ภรรยาตัวน้อยที่เนื้อหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งเดือนห้ากำลังยืนเบิกตาค้างอยู่กลางฝักบัว เจ้าหล่อนเปลือยเปล่า ล้อนจ้อนไม่ต่างจากเขา เนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก สองพวงแก้มนวลแดงระเรื่อ และหากเขามองไม่ผิด เขาเห็นหัวนมของหล่อนสั่นเทา พระเจ้า... ท ำไมพะแพงน่ากินแบบนี้นะ โทคิยะสาวเท้าเข้าไปหาด้วยท่าทางมุ่งมั่น ดวงตาไม่สามารถละไปจากร่างของภรรยาคนสวยของตัวเองได้เลยแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว

เธอไอออกมาเมื่อตอนตกลงไปเผลอกินน้ำในสระไปเยอะเหมือนกัน “คุณ...คุณอะไรนะ...ผมนึกชื่อไม่ออกแต่คุ้นๆ หน้า” ขุนแผนเพิ่งได้มองหน้าของหญิงสาวที่ตัวเองช่วยขึ้นมาจากน้ำชัดๆ ตาก็ตอนนี้แหละ

หญิงสาวตอบอย่างมั่นใจ “ข้าชื่อหลินมู่ เป็นลูกสาวของนายทหารหลี่มู่เพคะ” ฮ่องเต้พยักหน้าเล็กน้อย “หลี่มู่เคยเป็นนางสนมในวังมาก่อน หรือว่านางจะส่งลูกสาวเข้ามาเป็นสนมอีกงั้นหรือ?”

“ข้ามิอยากเป็นองค์หญิง” “ได้ๆ เจ้าไม่ใช่องค์หญิง... เจ้าเป็นฮูหยินของข้า เป็นนายหญิงแห่งเมืองหลวนซานดีหรือไม่” ม่อฉ่ายอี้ดันร่างออกจากอกแกร่งสบตาคมด้วยแววตาสงสัย

​ผลก็อย่างที่เห็น ​ เขาหลับ ​นุดีเม้มปากนิดๆ ตอนแรกเธอตื่นเต้นมาก กับทุกสิ่ง เธอไม่เคยมีประสบการณ์ทางเพศ เธอผู้ครองตัวไว้ในกรอบเป็นอย่างดี จนเรียนจบ และมีชานนท์มาทำความรู้จัก มาพาเธอเข้าไปสู่โลกของความรัก เขาก็ถนอมเธอ ทำเพียงแค่จูบบ้าง กอดบ้างให้เธอใจเต้นแรง เพ ื่อนๆ ของเธอต่างบอกว่าเธอช่างโชคดีราวกับเจ้าหญิง ที่มีคนรักที่ถนอมและรอคอยเธอ

พลางโอบกอดพระชายาเพิ่มความอบอุ่นก่อนหลับลงอย่างง่ายดาย ณ ตำหนักฮองเฮา… เสร็จสิ้นงานอภิเษกสมรสฮองเฮาจึงได้พักผ่อนอยู่ในตำหนักโดยมีนางกำนัลคนพิเศษ ‘ไป๋ซิง’ บุตรสาวของไป๋อวิ๋นเสนาบดีกรมขุนนาง เข้าถวายตัวได้หลายปีแล้ว นางเป็นหญิงสาววัยสิบหกปี ใบห น้าสวยหวานออกไปทางสวยน่ารักดูละมุนตามากกว่าจะสวยโดดเด่น ด้วยวัยสาวแรกแย้มทำให้นางดูสดใสมากกว่าดูเป็นสาวเต็มตัวทว่าบุคลิกดูคล่องแคล่วไม่เงอะงะให้ดูขัดเขิน

#ทายกันว่าน้องโฟจะได้ใส่ชุด👙มั้ย ได้ กด ❤️ ไม่ได้ กด 💔 #อ่านเพลินๆ ฟินๆ สบายๆ กันนะคะ

คนึงนิจแย้ง “โยม...ชื่ออะไร” “คนึงนิจ...ค่ะ” หลวงตาหันไปมองหน้าสุภา “ใช่ค่ะ...เธอชื่อคนึงนิจ” “จะดูว่า...เธอเป็นอะไร”

หลายปีต่อมา หลังทริปฮันนีมูนเมื่อสามปีก่อน อาอิงก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวตัวน้อยๆ มาหนึ่งคน เธอชื่อว่าน้อง ‘ผิงอัน’ ตุ๊บ! ผิงอันที่ในภาษาจีนแปลว่าปลอดภัย แต่ตอนนี้ลูกสาวเธอกำลังกลายเป็นผู้ประสบภัยเพราะล้มลุกคลุกคลานประมาณสามรอบเห็นจะได้

แต่หญิงสาวกลับเพียงแค่ยิ้มบาง ๆ น้ำตาไหลรินจากดวงตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและโศกเศร้า "นาง... นางชื่อ... เฉินเจาเกอ... ได้โปรด... ดูแลนางแทนข้าด้วย..." สิ้นคำพูด... ร่างของนางก็นิ่งสนิทไป... อาหลีนิ่งงัน นางก้มลงมองหญิงที่สิ้นใจคาอกของตนเอง มือของเด็กหญิงนาม เฉินเจาเกอ ยังกำกระโปรงมารดาแน่น แม้ว่านางจะดูเหมือนยังไม่มีสติเต็มที่ ดวงตาสีม่วงอ่อนของเด็กน้อยสั่นระริก