애정 Mga Nobela at Kwento

Ang pagmamahal na mayro'n sila sa isa't isa ngayon. Kahit hindi na sila magkakaroon ng ng anak ay ayos lang sa kanya... Mayro'n na silang Kian na mamahalin at sapat na 'yon. "I'm sorry kung hindi ko inamin agad sayo ang lahat, Mahal. But believe me, I love you with all my heart... Kahit kailan ay hindi ka napalitan sa puso..." Madamdamin na wika ni Grant habang marahan na pinipisil ang kamay niya. "I'm sorry kung... hindi na ako magkakaroon ng anak. Naiintindihan ko kung nagagalit ka sa akin—"

Mahirap tanggapin na isang tao na mahal mo at ipinaglalaban mo ay biglang umiwas. --- Sa kabila ng lahat ng kalituhan, si Ava ay agad na dumaan sa apartment ni Maya nang makita niyang hindi ito sumasagot sa mga mensahe. Pagdating niya, naramdaman agad ni Maya ang init ng presensya ni Ava, ang kanyang best friend na laging andyan sa tuwing kailangan niya ng tulong. Umupo si Ava sa tabi ni Maya at niyakap siya ng mahigpit, at parang walang katapusang palakas ng hininga.

sambit ni Joy habang hinahaplos ang likod ng kanyang bestfriend " Bakit sa akin pa nangyari ito best? Masama ba akong tao? Ganoon na lang ba ako kapangit at kaboring para ipagpalit niya sa babaeng iyon na mukhang p****k? Mabait naman ako di ba? Best! Ayoko na!" sabay singa ulit sa tissue na nasa kamay niya. Awang-awa si Joy sa kaibigan

Na kahit ikinawasak man ng mundo ko ang mga rason kung bakit nangyari ang lahat ng 'yun, hindi naman no'n binura ang pagmamahal ko sa'yo. In fact, mas minahal pa kita. It's kinda weird thing to think about na mas minahal mo ang isang tao dahil sinaktan ka niya. Or, siguro mas na-appreciate na lang natin sila dahil hindi na natin sila kapiling. Genuine appreciation is the effect of a state of feeling when losing something or someone. Hypocrite na kung hypocrite. Yes, kinain ko na ang lahat ng mga sinabi ko. But, aren't we all?

ani ko. Pinag-uusapan namin ang isang Movie na patungkol sa dalawang nagmamahalan na hindi hadlang ang estado sa buhay para maging masaya sila. Yun ay ang "No Matter What." "Pwede ko naman rentahan ang buong sinehan para mapanood natin iyon." aniya. Nanlalaki ang mga matang tinitigan ko siya. Talaga? Gagawin niya iyon?! Sasagot na sana ako ng may magsalita sa likuran namin.

I love you. Sent.

At ang sakit, na kahit masakit… minahal niya. "Yes, sweetie," malalim ang boses ni Darvey. "Buong araw… akin ka." Alam niya ang ibig sabihin nun. Walang kailangan pang ipaliwanag. Napangiti si Darvey, parang alam niya ang iniisip ni Rheana. At oo, natatakot siya. Natutuwa. Nai-in love. Nalulunod. At doon siya nakatulog, sa biyahe, nakahawak pa rin sa kamay ni Darvey.

Humarap ito sakin at malambing niya akong tinitigan. “I promise, I’ll never ever leave you. Papakawalan ko pa ba ang lalaking wala nang mas hihigit pa. Ang gwapo, matalino, caring, malambing, mabait, maalalahanin at loving na boyfriend. Wala nang papalit pa sayo. I love you so much, Love, Ace.” And I tightly feel her hug. So, I immediately wrap my hands on her waist para yakapin din siya.

ang medyo mahinang bulong niya ,dahil ang totoo ay napaka-ewan lang niya gusto niyang magalit dito pero kung ganito naman na ang lapit ng guwapo niyang mukha na samahan pa ng titig nito sa kaniya na sobrang nakakatunaw ay kahit yata sinong babae ay magkaka-amnesia. "Sorry na po.Huwag ka ng magalit."at marahang nitong ipinaling paharap ang kaniyang mukha para magkasalubong ang kanilang mga titig ",I love you ."and when he kiss her gently with love and passion ,all her resentments fly away. After spending almost a hour of showering each other of love and affection Anton said that they need to get up to have their breakfast at the lobby of the hotel.

Kaya alam niyang hindi pa rito nagtatapos ang pagmamahalan nila. *****the end*****