LOGINTujuh tahun pernikahan, dan hanya luka yang ia terima. Di malam ulang tahun pernikahan mereka, Nayla memergoki suaminya—Reyhan—bersama wanita lain. Bukan wanita asing, tapi sahabatnya sendiri. Diceraikan, ditinggalkan tanpa penjelasan, Nayla menghilang... dan kembali tiga tahun kemudian sebagai wanita yang berbeda: lebih kuat, lebih cerdas, dan lebih kejam. "Kau tidak hanya kehilangan aku, Reyhan. Kau akan kehilangan segalanya." Tapi bagaimana jika saat Nayla mulai menjalankan rencananya, cinta lama yang terkubur malah muncul kembali?
View More"I’m breaking up with you.”
Hindi agad ako nakapag salita sa kanyang sinabi. Nag hintay ako na dugtungan nya at nang napansin nya ‘yon, bumuka ang kanyang labi at walang emosyon na tinignan ako sa mga mata na parang hindi nya ako kilala.
“I’m getting married with my fiance.”
Hindi ko napigilan ang luhang lumandas sa mga mata ko kaya kaagad kong pinunasan ‘yon at sandaling tumingala para pigilang bumuhos ang ibang luha na babagsak na.
Kahapon ko lang nalaman na may fiance pala sya, sa sobrang sikat ba naman nya, malamang malalaman ko agad yun pero bakit ngayon lang? Ganon na ba ako ka walang pakealam sa paligid at ang kahit pag tingin sa magazine, hindi ko nagagawa?
1 year! One f*cking year na kaming may relasyon tapos malalaman kong ikakasal na pala sya? Kung maaga ko lang nalaman na CEO pala sya sa sikat na companya, edi sana hindi na ako nakipag kita sa kanya nung una at nakipag break agad ako bago pa umabot ng isang taon!. Yes, nakilala ko sya sa internet at minsan lang kami nag kikita. Pero kahapon ko lang nalaman! Kahapon ko lang naisipan na mang stalk sa kanya at isearch ang pangalan sa kahit saang media! Kung hindi ko ‘yon naisip ay baka iisipin ko na ang dahilan nya ngayon bago pa masabi na ikakasal na sya ay hindi ko sya na bigyan ng oras dahil sa biglaang pag sugod ko kay nanay sa hospital.
At ngayon, Sinabi nya sa iksaktong Anniversary namin.
Iniyakan ko na ‘to kagabi e, Kahit pagod ako galing sa hospital sa pag babantay kay nanay na may malubhang sakit at piniling makipag kita muna sa kanya ng ilang minuto dahil anniversary na namin ngayon kahit sa bahay ang punta ko para kunin ang mga damit. Kaya bakit, bakit may luhang kumawala sa mga mata ko ngayon? Dahil ba sa nangyare kay nanay o sobrang nasaktan ako sa nalaman?
Huminga ako ng malalim at pagod na tinignan sya sa mga mata. Minahal ba talaga ako ng lalaking ‘to? or he’s just bored?
“M-Minahal mo ba ako?” my voice cracked.
“No, I don't really love you, I’m just bored.” walang hinto n’yang sabi.
Tango-tango akong umiwas ng tingin at mapaklang ngumiti. Kinagat ang ibabang labi, pinipigilang huwag maluha. Ganon? Bored sya ng isang taon? Kalokohan.
Lumipat ang tingin ko sa lamesa nang mag lapag sya ng cheke.
“One Million, stay away from me and from now on, never show your face again.”
Matagal kong tinitigan ang chekeng may pirma nya hanggang hindi ko napansin ang kanyang pag alis.
One million? Para saan ‘to? Sweldo ko ba ‘to sa pagtulong na mawala ang pag ka boredom nya sa loob ng isang taon?
Bumalik ako sa huwisyo nang tumunog ang cellphone ko kaya sinagot ko na muna ‘yon.
“Hello?”
“Miss, nasaan po kayo? Pumunta po kayo ngayon dito.”
Napa tayo ako.
“B-Bakit?” ang pag aalala kong boses ay nahaluan ng kaba.
Hindi ko na hinintay na sumagot at aalis na sana nang maalala yung cheke, nilingon ko yun. Napakagat ako sa ibabang labi, Ayoko sanang tanggapin pero.. mukhang kakailanganin ko ‘yun at sayang rin kung iiwan ko kaya bumalik ako sa lamesa at kinuha ‘yon.
Pag baba sa tricycle, patakbo akong pumasok sa hospital hanggang nakarating ako sa kama ni nanay. Sa malayo palang, nakikita ko na ang isang doctor at dalawang nurse.
“D-Doc..”
Tawag ko, bigong lumingon naman ito sakin at umiling.
“Pumutok na ang ugat sa utak nya.”
Akala ko napigilan ko na yung luhang kanina pa gustong kumawala pero dahil sa katagang sinabi ng Doctor ay parang gumuho ang mundo ko, sumabog ang luhang kanina pa pinipigilan.
Nanlalambot akong napa upo sa sahig at malakas na sumigaw, walang pakealam kung may mga tao ng tumitingin sakin. Gusto ko lang mailabas ‘tong mabigat na nararamdaman.
Ilang sandali pa, napa hawak ako sa aking tiyan at nakaramdam ng parang nasusuka, Napansin ng isang nurse ‘yon kaya hinawakan nya ako sa balikat at inalalayang tumayo kahit magulo ang maikli kong buhok at may luha pa sa pisngi.
Umalalay na rin ang isa pang nurse nang mabilis akong pumunta sa banyo. Pag pasok, kaagad akong lumapit sa lababo at sumuka ng tubig.
“Miss?”
Aayos sana ako nang tayo nang naramdaman ko ang biglang pag ka hilo hanggang nawalan ako ng malay.
Nadatnan ko nalang ang sarili kong naka higa sa kama at ang pag pasok ng babaeng doctor.
“Mabuti nagising ka na, kumusta? Nahihilo ka pa?” Tanong nito.
Umiling ako.
“Mabuti kung ganon, Ilang taon kana nga pala ija? Nag aaral ka pa ba?”
“18, high school graduated lang” sagot ko.
“May kasama ka ba sa bahay?” tanong pa nito, bumalikwas ako ng bangon nang maalala si nanay. Aalis na sana ako sa kama pero pinigilan ako ng doctor.
“W-Wala..” nang hihina kong sabi.
“Dapat may kasama ka, para bantayan ang pag bubuntis mo. Hindi ka rin pwedeng mag pagod, hindi mo ba kasama ang nobyo o asawa mo?”
Kumunot na ang noo ko sa mga sinabi nya. Napansin ‘yon ng Doctor kaya ngumiti ito, anong nakakangiti sa p*tang*nang araw na ‘to?
“You’re one week pregnant.”
Langit sore terlihat kelabu ketika Reyhan memarkir mobilnya di pelataran rumah sakit. Suasana di luar tenang, tapi pikirannya justru sebaliknya. Selama dua hari terakhir, firasat buruk terus mengusiknya. Bukan tentang Nayla, tapi tentang sesuatu yang belum bisa ia pahami sepenuhnya. Atau mungkin... tentang seseorang.Ia menuruni tangga menuju taman belakang tempat biasa Nayla duduk saat istirahat. Namun kali ini, tak ada sosok wanita itu di sana. Hanya bangku kosong dan sehelai dedaunan kering yang tertiup angin. Reyhan menarik napas, lalu duduk di ujung bangku. Pikirannya kembali ke kata-kata Pak Firdaus beberapa hari lalu:“Ada seseorang dari masa lalu Anda yang sebaiknya Anda waspadai. Orang itu tidak menginginkan Anda bahagia... dan dia mengenal Anda lebih dari siapa pun.”Awalnya, Reyhan mengira itu hanya peringatan paranoia. Tapi kini, setiap detail mulai terasa masuk akal. Rania perempuan yang selama ini tampak tenang dan tak tergoyahkan—tiba-tiba berubah. Terlalu tenang. Terla
Heningnya pagi di rumah Reyhan seolah tak mampu menenangkan kegaduhan dalam diri Rania. Ia berdiri di depan cermin, menyisir rambutnya perlahan. Wajahnya tampak tenang, bahkan nyaris lembut, tapi mata itu… mata yang menatap dirinya sendiri, penuh dengan luka lama yang belum sembuh.Di balik semua gaun mahal dan gelar istri dari seorang Reyhan Pratama, ada jiwa yang remuk namun memaksa diri terlihat utuh.Rania tak tidur semalaman. Setelah mendengar suara langkah Reyhan di ruang kerja, dia sengaja mendekat. Bukan untuk mengintiptapi memastikan sesuatu: bahwa Reyhan sedang mencari tahu. Dan benar saja, nada suara Reyhan yang pura-pura tenang itu tak bisa menipunya. Ia tahu, malam itu adalah awal dari titik balik permainan.Sambil mengenakan anting, Rania membuka laci kecil di meja riasnya. Ia mengeluarkan sebuah flashdisk, benda kecil yang menjadi saksi bisu dari tahun-tahun yang ia habiskan bukan sebagai istri, tapi sebagai alat. Alat untuk menutupi rahasia Reyhan. Alat untuk menjaga c
Reyhan menatap bayangannya sendiri di cermin. Matanya merah, bukan karena tangis, tapi karena malam-malam tanpa tidur. Akhir-akhir ini, ia merasa semua orang mengawasinya dari rekan kerja, supir pribadi, bahkan sekretaris yang dulu selalu ia abaikan. Ketika ia masuk ke ruang kerja pagi itu, sesuatu terasa… berbeda. Dokumen di mejanya tersusun rapi, tapi terlalu rapi. Bolpoin kesayangannya yang biasanya ia taruh sembarangan di laci hilang. Dan yang paling membuatnya menggigil: satu berkas transaksi penting ia temukan terbuka, seolah seseorang dengan sengaja ingin ia sadar bahwa mereka tahu apa yang ia sembunyikan. "Ini tidak mungkin kebetulan," gumamnya. Reyhan membuka laci tersembunyi di balik rak buku. Di dalamnya, ada dua flashdisk satu berisi dokumen asli tentang pencucian uang yang ia lakukan dengan investor luar negeri, satu lagi tentang transfer aset ke nama Rania. Semua ia jaga rapat-rapat. Tapi sekarang, bahkan ruang tersembunyi ini terasa… tak aman. Ia memencet nomor seor
Senja menyapa langit dengan warna jingga keabu-abuan ketika Nayla berdiri mematung di depan jendela besar, memandangi gemerlap lampu kota yang mulai menyala satu per satu. Di balik kaca, ia melihat bayangan dirinya seorang perempuan yang pernah patah, pernah dihancurkan oleh orang-orang yang seharusnya melindunginya, dan kini berdiri dengan kepala tegak, menyusun skenario akhir dari semua luka yang telah ditinggalkan. Di balik punggungnya, suara lembut tapi tajam terdengar, “Kamu yakin ingin mengambil risiko ini, Nay?” Nayla tidak menoleh. Ia tahu suara itu milik Dinda, mantan sahabat Rania wanita yang dulunya sama-sama tertawa di samping Rania, sebelum dikhianati dan dijatuhkan dalam-dalam. Wanita yang kini memilih untuk berdiri bersamanya, dalam rencana balas dendam yang perlahan mulai memakan bentuk. “Dia sudah terlalu lama bermain dengan luka orang lain,” jawab Nayla lirih. “Sudah saatnya dia tahu seperti apa rasanya kehilangan, tapi bukan karena takdir... melainkan karena keso


















Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.