เข้าสู่ระบบ"เอามันไปขัง ฉันจะเป็นคนทรมานมันเอง ไม่พูด ก็เตรียมตัวเป็นศพได้เลย" "ต่อให้แกทรมานฉันจนตาย ฉันก็ไม่รู้เรื่อง"
ดูเพิ่มเติมช่วงเช้ามืดของวันใหม่ ชายหนุ่มร่างสูงจำต้องขยับกายออกจากผ้านวมผืนใหญ่และจับร่างของหญิงสาวที่เขานอกกอดนอนกกเอาไว้ทั้งคืนออก ทั้งที่ในใจไม่อยากจะอยู่ห่างเธอแม้แต่เสี้ยววินาทีเลยซะด้วยซ้ำ แต่เพราะด้วยภาระหน้าที่การงานที่ต้องไปปฏิบัติเขาจำต้องทนใจแข็งตื่นแต่เช้ามืดเพื่อรีบออกจากคฤหาสน์ เกรงว่าถ้าเธอตื่นมามันจะทำให้เขาไม่อยากไปไหน อยากอยู่กับเธอเสียมากกว่า ไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกเหมือนกันกับเขาบ้างหรือป่าว เมื่อคืนกว่าเขาจะยอมให้เธอนอนก็เล่นไปซะเกือบค่อนแจ้ง ใครจะไปรู้ว่าเธอจะน่าหมั่นเขี้ยวน่าฟัดน่ากินมากขนาดนี้ กวนประสาทเขาอยู่ได้ แถมยังต่อว่าเขาเป็นภาษาแปลกๆ บทลงโทษที่เธอได้รับจากเขาก็คงไม่พ้นกิจกรรมสานสัมพันธ์บนที่นอน"อื้ออ หรั่ง จะไปไหน " ตื่นมาอะไรตอนนี้ยัยตัวแสบ พยายามจะไม่ให้รู้ตัวอยู่แล้วเชียว"ไปทำงาน นอนต่อเถอะ" เพราะเมื่อคืนเธอหมดแรงไปซะก่อนทำให้หลับไปทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ร่างเล็กเปลือยเปล่าพยายามขดตัวเข้าไปในผ้าห่มเพื่อหนีอากาศเย็นภายนอก"หนาวหรอ""อืม หรั่งไปทำงานแล้วฉันจะอยู่กับใคร""ป้ามาเรียก็อยู่ เมียไอ้ลูสก็อยู่ เดี๋ยวฉันจะรีบกลับ " เมื่อวานลูกน้องคนสนิทของเขาหิ้วแ
" ฉันกลัว " หญิงสาวใช้มือเล็กผลักดันคนตัวโตให้ออกห่าง พอเริ่มตั้งสติได้เหตุการณ์ในวันนั้นมันก็ไหลเข้ามาแทนที่ความฟินจากการจูบที่เธอได้รับมาเมื่อครู่ ฟรานซิสเข้าใจ คงต้องค่อยเป็นค่อยไป เขาเชื่อว่าเวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง ยังไงซะเขาก็รอได้ แต่ก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพราะอารมณ์และความต้องการของเขามันไม่สามารถจะบังคับกันง่ายๆ ซะด้วยสิ ยิ่งได้จูบเมื่อกี้เข้าไปมันก็ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของเขาได้แล้วอย่างเต็มกำลัง เพียงแค่ได้ใกล้ชิดสัมผัสร่างนุ่มๆ ของเธอ เขาก็อยากจะกระโจนฟัดเธอให้หายหิว เอาให้หนำใจกันไปข้าง แต่ตอนนี้เธอกำลังกลัว เขาไม่อยากให้เธอกลับมามาหวาดกลัวเขา ไม่อยากให้เธอผลักไสไล่ส่งให้เขาไปไกลๆ"ไม่ต้องกลัว มันจะไม่ใช่อย่างวันนั้น ""วันนั้น มันน่ากลัวมาก ฉันพยายามเข้มแข็ง แต่ทั้งที่จริงข้างในเจ็บจนอยากจะร้องออกมาดังๆ สายตาของซาตานร้ายวันนั้น ไม่มีความปราณีให้กับฉันเลย " คำพูดเปรียบเทียบของเธอทำให้เขายิ่งรู้สึกผิด ชุดนอนตัวบางของเธอค่อยๆ ถูกเขาปลดเชือกออกอย่างเบามือ ไม่นานผ้าชิ้นน้อยที่เธอสวมใส่ก็ล่วงหล่นลงสู่ที่นอนปรากฏร่างเปลือยเปล่าต่อหน้าชายที่กำลังกลัดมัน เขาพยายามปลอบปโลมเธอด้วยวิธ
นางแบบสาวถึงกับหมดแรงนอนเปลือยกายยู่บนที่นอนโดยมีผ้าห่มสีขาวปกคลุมร่างกำบังความเย็นเอาไว้ ข้างกายของเธอมีบอดี้การ์ดหนุ่มคอยตะกองกอดร่างของเธอเอาไว้เพื่อให้ความอบอุ่นอีกทาง เธอหมดฤทธิ์สิ้นแล้วเสียงหวานๆ เขามันเอาแต่ใจที่สุด กว่าเธอจะได้ยาคุมเม็ดสุดท้ายต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวไปให้เขาตั้งเท่าไหร่ ไม่มีครั้งไหนเลยที่เขาจะปล่อยน้ำเชื้อของตนให้เลอะข้างนอกหรือแม้บนเรือนร่างของเธอ ทั้งหมดทุกหยดหยาดถูกฉีดเข้าไปภายในร่องรักของเธอจนหมด เขามันเจ้าเล่ห์นัก ตอนนี้ก็ไม่วายใช้มือลูบคลำไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกายเธอ จะอดอยากอะไรขนาดนั้น ได้ข่าวว่าลากผู้หญิงขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้า เกลียดตัวเองชะมัด เจ็บแล้วไม่เคยจำ แล้วก็จะเป็นแค่เขาเท่านั้นที่เธอยอม"ที่รัก ผมรักคุณนะ " มันยิ่งทำให้หัวใจของเธอทำงานหนักเข้าไปใหญ่ถึงแม้ร่างกายจะไร้สิ้นเรี่ยวแรง แต่หัวใจก็ทำหน้าที่สูบฉีดเลือดมาเลี้ยงส่วนต่างๆ แทบไม่ทัน หัวใจเต้นรัวดั่งกลอง นานมากแล้วที่เธอไม่ได้ยินคำว่ารักจากปากของเขา เธอไม่รู้ว่าเป็นอารมณ์หลังจากการมีเซ็กส์หรือป่าว ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะพูดคำว่ารักหรือคำน้ำเน่ามาพร่ำใส่หูของเราในช่วงที่เขาต้องการแค่เพียงร่างกาย
"แม่จ๋า แม่จ๋า แม่อย่าฆ่าพวกหนูเลยนะ หนูอยากอยู่กับแม่ ""ไม่ ฉันไม่มีลูก ฉันไม่อยากมีลูกด้วย ""แต่หนูอยากอยู่กับแม่ แม่จ๋า ฮื่อๆ แม่อย่าไล่พวกหนูเลยนะ""หรั่งไล่เด็กพวกนี้ออกไป ไล่ออกไป อย่าให้เข้ามาใกล้ฉัน""เด็กที่ไหน ""เด็กนี่ไง พาออกไป " ฟรานซิสพยายามเขย่าร่างของเธอให้ฟื้นคืนสติ ทำยังไงเธอก็ไม่ยอมลืมตา เอาแต่พูดเพ้อให้ไล่เด็กออกไป ทั้งๆ ที่ในห้องนี้ก็ไม่เห็นมีใคร ฝันร้ายอีกแล้ว เมื่อคืนที่ผ่านมาเธอก็เอาแต่ละเมอ กรีดร้องดังลั่นว่าเจ็บ บางครั้งก็ร้องไห้ออกมาในขณะที่ยังหลับตาอยู่ ทำเอาคนเฝ้าไม่ได้นอนไปด้วยทั้งคืน การเดินทางผ่านพ้นไปได้ด้วยดีไม่มีอะไรติดขัด ทุกอย่างที่นี่เรียบร้อย เรือนหลังเล็กอันแสนสงบถูกจัดระเบียบเอาไว้อย่างเรียบร้อย ที่นี่ยัง8'เหมือนเดิม เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นยังคงเป็นของเดิมคู่ตัว เปลี่ยนก็แค่เครื่องนอนและผ้าปูผืนใหม่หมอนทุกใบถูกสั่งเย็บขึ้นมาใหม่ หญ้าในสวนถูกตัดตกแต่งจนร่มรื่นน่าอยู่ ต้นไม้ใบหญ้าถูกริออกจนเป็นรูปร่างที่สวยงาม"ไม่มี ตั้งสติหน่อย เธอปลอดภัยแล้ว มาดามเธอปลอดภัยแล้ว""เจ็บ อึก เจ็บ ""ฉันก็เจ็บ" แพทย์ประจำตระกูลแวะเวียนเข้ามาตรวจอาการของเธอไปแล้วในช
"เจ็บ " คำว่าเจ็บมาพร้อมกับหยดน้ำตาที่เธอพยายามสะกัดกลั้นมันเอาไว้ เธอไม่อยากแสดงให้เขาเห็นว่ากำลังอ่อนแอ ภาวะทางอารมณ์มันแปรปรวนเกินกว่าจะควบคุมได้ แค่เพียงลืมตามาแล้วเห็นหน้าเขาเรื่องราวร้ายๆ ก็ต่างพากันกรูเข้ามาในสมองของเธอ ความรุนแรง ความเจ็บปวด เธอจะฝันร้ายทุกครั้งที่หลับตาลง พยายามไม่คิดมาก ต
" คืนนี้ใครอยากได้อีนี่ เรียงคิวกันเข้ามา " สติของเธอแทบไม่หลงเหลือให้ต่อต้าน ถ้าหากจะต้องตายเธอก็พร้อมจะยอม แต่สิ่งที่ได้ยินจากปากของพวกมัน ทำให้เธอแทบอยากจะกลั้นใจตาย ทำไมถึงได้โหดเหี้ยมผิดมนุษย์แบบนี้ จะฆ่าเธอก็เอาสิฆ่าให้ตายเลยเธอพร้อมแล้ว ชีวิตที่เหลืออยู่มันไม่เคยมีค่าให้ใครมาเคยเป็นห่วงอยู่แ
แอนนายังมีผลต่อเขา หารู้ไม่ว่าเขากำลังทำให้แผนทุกอย่างลงตัว บอดี้การ์ดนับสิบกระจายกำลังกันออกตามหาผู้หญิงตัวเล็กที่ตอนนี้ทำให้มาเฟียหนุ่มอยู่ไม่สุข ส่วนผู้หญิงที่เข้ามาทำให้เขาจิตใจไขว้เขวก็เดินหายไปกับกลุ่มคนที่กำลังพลุกพล่านในช่วงตะวันคล้อยต่ำใกล้ตกดิน เธอไม่ได้มีความสำคัญกับเขาอีกต่อไป เหตุการณ์
ร่างเล็กในชุดเดรสยาวสีขาวเดินเคียงคู่มากับคนตัวโตพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกเพียงไม่กี่คน ผู้คนที่เดินผ่านต่างจับจ้องสายตามาที่เขาและเธอ หญิงไทยร่างเล็กใบหน้าขาวซีดไร้การแต่งแต้มใดๆ จากเครื่องสำอางเสียงซุบซิบนินทาดังระงมจนเข้าหูเธอว่าไม่เหมาะสมกับหนุ่มใหญ่ร่างกำยำที่เดินเคียงคู่มาด้วยกับเธอ แต่เธอก็ไม่ได