บททั้งหมดของ The Whispering Love of a Lily: บทที่ 1 - บทที่ 10

Nagbigay na nang utos ang babae ni Adriel pero walang nangahas na magsalita. Nakatingin ang lahat kay Sereia na ngayon ay tila napepe at nakatunganga na nakatingin sa kawalan. Masyadong matapang ang mga inumin na nasa mesa. Kahit ang mga lalaki na naka - ilang lagok pa lang ay ramdam na nila ang tama ng wine at alak. Marami na nga sila at pinaghatian pa nila ang isang bote. Ito pa kaya na babae, at mag - isa lang nitong iinumin ang lahat ng inorder nila na inumin?Napipilan si Sereia. Ang kamay niyang nasa likod ay nagsimula ng lumikot. Kung kanina ay palihim niya itong ikinuyom, ngayon naman ay kinurot niya ang sariling kamay dahil sa hiya at inis. Hindi siya nagsalita. Tinitigan niya si Adriel. Umaasa siya na tutulungan siya nito pero nabigo siya. Sa halip ay ngumiti pa ito at hinapit ang bewang ng babae, dahilan upang mas lumiit ang distansiya nila. Inamoy nito ang leeg ng babae. Napabungisngis ang babaeng hipon dahil sa kiliti. Nakita pa niya na pinalo pa nito ang dibdib ni Adri

Napatingin si Sereia sa kanyang tiyan. Nararamdaman pa niya na parang hinahalukay ang kanyang tiyan pero hindi na ito tulad noong nakaraan. Napalunok siya nang makitang iba na ang suot niya na damit. Napalitan na ito ng hospital gown. Hinanap niya ang kanyang damit pero natigilan kaagad siya ng makaramdam siya ng hilo. Napahawak siya sa kanyang noo. May nahawakan ang kamay niya na parang isang malambot na tela. Napadaing siya habang nakayuko.Mayamaya pa ay pumasok ang isang nurse at may dalang tray. Nang makita nito na gising na siya ay ngumiti ito. “Gising ka na po pala, Ma’am.”Mabagal siyang tumango. “S-sino po ang nagdala sa akin dito?” tanong niya sa mahinang boses.Lumapad ang ngiti nito. “Ah hindi mo pa natandaan? Iyong boyfriend mo po. Ang gwapo po ng kasintahan mo, Ma’am,” ani nito at pinalitan ang kanyang dressing.Napipilan siya. Boyfriend? Sinong boyfriend? Si Adriel ba?Bumagsak ang balikat niya. Paano naman niya naging boyfriend ito. Kamuntik na nga siya nitong patayin

Adriel frown." Who knows why she suddenly went crazy."Paklang tumawa si Helios. "Binitawan ka na niya, bro."Sumama ang mukha niya." Naniwala ka naman? Tch! Nagpapakipot lang naman 'yan. Alalahanin mo, tatlong taon niya akong pinepeste." Sa tingin mo bibigay na kaagad 'yan? Eh naging routine na niya ang bulabugin ako araw - araw."Tumabingi ang ulo ni Helios. Napahaplos pa ito sa kanyang baba. "Pero nag - left group siya, Adriel. Malay mo nagbago na talaga siya."Napipilan si Adriel. Muli niyang binunot ang kanyang cellphone sa bulsa. Binasa niya ulit ang chat ni Sereia sa mèssenger. Nangalumihan siya nang makita niya ulit ang pangalan nito na umalis sa grupo.Tinutuo talaga nito ang pag - alis sa grupo. Kung ganoon ay tatahimik na ang buhay niya. Hiling niya sana ay hindi na siya nito guguluhin.Napasandal sa sofa si Adriel pero pakiramdam niya ay hindi siya na - relaxed. Mabigat pa rin ang kanyang loob at hindi niya alam kung bakit.Hindi nagtagal ay nagsidatingan na ang mga kaibi

"Aalis ako," sabi ni Sereia habang nakatitig sa mata ni Adriel. "Aalis ako sa huling buwan ng taon na 'to. Alam kong ayaw mo na akong makita pero sana kaya mo pang tiisin ang pagmumukha ko," dagdag pa niya. "Huwag kang mag - alala, hindi naman ako manggugulo."Tila nabingi si Adriel. Malabo na sa pandinig niya ang ibang sinabi ni Sereia pero ang sinabi nito na aalis ito sa Santa Mos Ver ay nagpabalik - balik sa kanyang pandinig. Napatitig siya."How is that possible? Aalis ka? Hindi makapaniwalang tanong ni Adriel. Pakla siyang tumawa. "Nagbibiro ka lang hindi ba?"Paano'ng naisip nito na umalis? Samantalang umiikot ang buhay nito sa kanya sa loob ng maraming taon. Binubully niya ito, pinapahiya, pero sa loob ng panahong iyon ay hindi sumagi sa isip nito na aalis ito at magpakalayo. Ngayon lang nang malaman nito ang tungkol kay Margarette.Napakunot ang noo ni Adriel dahil sa reyalisasyon. Naikuyom niya ang kanyang kamay at napatiim bagang. Hinila niya ang kwelyo ni Sereia."Aalis ka?

Araw ng Sabado, muling nabulabog si Sereia dahil sa tawag ng kanyang Mama. Ayaw niya sana ito'ng sagutin pero natatakot siya na baka magalit ito."Sereia, may evening party ang mga Latimer mamaya. Pumunta ka. It's an order. There's no room for your excuses. Naintindihan mo ba ako?" Napabuntonghininga si Sereia. "Yes, Mom.""Good! Hintayin mo na lang ang dress. May pinapadeliver ako riyan. Wear it," Zasha said on the other line."Opo."Saglit na natahimik ang nasa kabilang linya. Mayamaya pa ay narinig niya ito na bumuntonghininga. "Siguraduhin mo lang na magkakasundo ulit kayo ni Adriel, Sereia, dahil kung hindi. Mananagot ka sa akin.""Ma." Lumaylay ang balikat ni Sereia. "Ayaw niya na po. Intindihin mo naman ako.""No buts, Sereia. Gumawa ka ng paraan. Tandaan mo, na sa'yo nakasalalay ang future natin," Zasha said and end the line.Biglang nalungkot si Sereia. Binato niya sa kama ang kanyang selpon. Saka siya pabagsak na humiga roon.Mukhang mapipilitan talaga siya na pumunta ngayo