Se connecter“เจ็บนะ”
“ถ้าคุณกุมภ์ยังขืนโยกโย้อีก คุณนุชจะกระโดดถีบยอดอกเดี๋ยวนี้เลย” นุชรีเอาจริง เธอถอยหลังไปหลายก้าวเตรียมท่ากระโดดถีบ
“หยุด” กุมภ์เบรกน้องสาวเอาไว้ ทำให้นุชรีง้างเท้าเก้อ
“อ้อ... ก็เล่ามาสิคุณกุมภ์ พี่จะลีลาหาซากเรือไททานิกหรือไง” นุชรีทำท่าทำทางข่มขู่พี่ชาย
“เกี่ยวอะไรกับซากเรือไททานิก”
“ถ้าพี่ยังลีลา” นุชรีเตรียมกระโดดถีบยอดอกพี่ชายอีกรอบ
“คุณกุมภ์เข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นกุลธิดาก็เลยจับตัวเขามา”
“หือ...” นุชรีครางในลำคอ ทำสีหน้างุนงง
“สรุปว่าคุณนุชเข้าใจแล้ว” กุมภ์มองหน้าน้องสาวก่อนจะยิ้มยิงฟันส่งไปให้
“เข้าใจบ้านคุณกุมภ์สิ อธิบายมาให้ละเอียดกว่านี้ คุณกุมภ์ต้องใช้สมองคิดด้วยนะคะ ไม่ใช่สักแต่คิดเองเออเองคนเดียว เข้าใจคนเดียว”
“อ้อ...” กุมภ์ร้องขึ้นก่อนจะเกาหัวไปมา เมื่อโดนน้องสาวแดกดันหาว่าไม่มีสมอง
“แล้วเกี่ยวอะไรกับคุณกุลธิดาด้วยคะ คุณกุมภ์ต้องอธิบายมาให้ละเอียดยิบ ไม่งั้นคุณนุชไม่เข้าใจ”
“จำเหตุการณ์ที่เพื่อนสนิทของพี่กระโดดตึกตายเมื่อปีก่อนได้ไหม”
“จำได้ค่ะ ที่มีข่าวว่าเพื่อนพี่กิ๊กกับคุณกุลธิดา อกหักแล้วกระโดดตึกฆ่าตัวตายน่ะเหรอคะ” เธอพอรู้เรื่องนี้ เข้าใจว่าคนเราย่อมผิดหวังเสียใจเป็นธรรมดา แต่สำหรับเธอแล้วการฆ่าตัวตายคือทางออกของคนขาดสติและอ่อนแอ มารดาและผู้เป็นป้าของเธอสอนเสมอว่ามีปัญหาก็ต้องแก้ แก้ไม่ได้ก็ช่างแม่ง!!!
“ใช่”
“คุณกุมภ์ก็เลยจะจับคุณกุลธิดามาฆ่าโหดเพื่อแก้แค้นเหรอคะ” นุชรีทำเสียงตกอกตกใจ
“ไม่ใช่!!!” กุมภ์อุทานเสียงดัง เท้าสะเอวมองยายตัวแสบที่พูดจา โอเวอร์จนเขาพลอยตกใจไปด้วย
“อ้าว... แล้วจับมาทำไม”
“จับมาแก้แค้นแทนไอ้ณัฐ”
“อ้าว...” นุชรีร้องขึ้น ก็บอกว่าไม่แก้แค้น
“แต่ไม่ได้ฆ่าโหดเหมือนที่เรากล่าวหาพี่ แค่ทำให้รู้สำนึกก็เท่านั้นเอง”
“คิดว่าตัวเองเป็นผู้พิพากษาว่างั้น สรุปว่าคุณกุมภ์จับมาผิดตัว จะจับน้องสาว ดันไปจับพี่สาวมาแทน” นุชรีสรุปความเข้าใจของตัวเอง
“คุณกุมภ์ไม่ได้จับ”
“แล้วใครจับ”
“ไอ้อังคาร ต้องโทษมันคนเดียวเลย มันจับคนมาไม่ดูตาม้าตาเรือ”
“พอกันทั้งเจ้านายทั้งลูกน้อง” นุชรีหัวเราะคิกคัก พอเอ่ยถึงอังคารลูกน้องคู่บุญของพี่ชายก็ทำให้เธอต้องระเบิดหัวเราะออกมาจนท้องคัดท้องแข็ง
“พอเถอะ หัวเราะจนตีนกาขึ้นแล้ว” กุมภ์ทำหน้าตูมใส่น้องสาว นุชรีกลั้นขำจนปวดกรามไปหมด
“ก็คุณกุมภ์ใช้ใครไม่ใช้ ดันไปใช้พ่ออังคารรูปหล่อที่สุดในซอย” นุชรียังขำไม่หาย จากเครียด ๆ กลายเป็นขำไปได้แค่คิดถึงลูกน้องของพี่ชายที่ชื่ออังคาร
“คุณกุมภ์ควรทำยังไงต่อดี” กุมภ์ถามอย่างเป็นงานเป็นการ รู้ดีว่านุชรีทราบเรื่องเช่นนี้เขาจะต้องอยู่ไม่สุขเป็นแน่
สิ่งเดียวที่ทำได้คือต้องให้น้องสาวตัวแสบสมรู้ร่วมคิดด้วย!!!
“คุณกุมภ์ควรพาเขาไปส่งที่บ้าน และยอมให้เขาแจ้งความจับพี่เข้าคุกข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวกระทำชำเรา แเดี๋ยวนะ!!! พี่ทำอะไรเขาหรือยัง” นุชรีเอ่ยถามพี่ชายเหมือนต้องการขอข้อมูลในการพิจารณาโทษทัณฑ์ของพี่ชายเพิ่ม
“พี่น่ะเหรอ” กุมภ์กะพริบตาปริบ ๆ นุชรีอ้าปากค้าง
“คุณกุมภ์ปล้ำเขาแล้วเหรอ อื้อ ๆ ๆ” นุชรีโดนอุดปากเอาไว้ เสียงโวยวายเลยเป็นเสียงอู้อี้แทน
“จะตะโกนโหวกเหวกทำไมคุณนุช กลัวพี่ชายตัวเองไม่โดนตำรวจจับเข้าคุกเหรอเหรอ” กุมภ์เอ่ยถามด้วยใบหน้าเหลอหลา
“แล้วคุณกุมภ์ล่ะทำบ้าอะไร” นุชรีเสียงดังใส่พี่ชาย
“คุณกุมภ์สงสารเพื่อนที่ต้องมาจบชีวิตเพราะผู้หญิงหลายใจคนหนึ่ง” กุมภ์พยายามอธิบายเพื่อให้ตัวเองดูดี
“เพื่อนคุณกุมภ์ไม่เข้มแข็งเอง แค่ผู้หญิงคนเดียวก็คิดสั้นฆ่าตัวตาย ถ้าคุณนุชเป็นผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เอาเพื่อนคุณกุมภ์มาเป็นพ่อของลูกหรอก”
“ใครจะเหมือนเรา แข็งเป็นม้าดีดกะโหลก คนเราไม่เหมือนกันหรอกนะ เพื่อนพี่มันเป็นคนอ่อนไหวง่าย”
“แต่คุณกุมภ์ก็ต้องทำใจให้ได้ เพื่อนพี่เขาจากไปแล้ว ถ้าผู้ชายทุกคนฆ่าตัวตายเพราะอกหักก็คงเจริญแหละโลกใบนี้”
“เจริญยังไง”
“ก็ผู้ชายหมดโลกยังไงล่ะคะ คนเราเกิดมาจะอกหักบ้างมันเป็นเรื่องธรรมดา คุณนุชยังเคยเลิกกับแฟนเลย” พูดเรื่องแฟนหนุ่มที่คบกันมานานหลายปีแล้วต้องเลิกกันเพราะผู้หญิงคนอื่นทำให้เธอปวดใจไม่น้อย แต่คนอย่างเธอเหรอ
โนสนโนแคร์!!! ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลก จงมูฟออนให้ไว ใจจะได้เป็นสุข
“เรามันใจแข็งเหมือนหินผา บอกเลิกผู้ชายก่อน”
“เออนั่นแหละ มันก็เหมือนกันไหมคุณกุมภ์”
“ไม่เหมือนกัน คนถูกบอกเลิกมันเจ็บจี๊ดไปถึงทรวง”
“ทำอย่างกับตัวเองเคยอกหักงั้นแหละ ยังไม่มีใครคิดอยากเอาพี่ทำผัวจริงจังเลยสักคนนะ พี่ควรสำนึกเอาไว้ด้วย” นุชรีแดกดันพี่ชาย กุมภ์อ้าปากจะเถียงแต่ก็เปลี่ยนใจ เขายึดคติที่ว่าความนิ่งสยบเสียงด่าทอของมนุษย์เพศหญิงได้เป็นอย่างดี
“หิวข้าว” กุมภ์เปลี่ยนเรื่องทันควัน
“คุณกุมภ์อย่าเปลี่ยนเรื่อง ถ้าคุณกุมภ์ไม่พาพี่สาวของคุณธิดาไปส่งบ้านหรือแสดงความรับผิดชอบอะไรออกมาแบบแมน ๆ นุชจะลากคอพี่ชายของนุชเข้าคุก” นุชรีทำท่าเอาจริงจนกุมภ์เริ่มสยอง น้องสาวของเขาบ้าดีเดือดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อยากทำอะไรต้องทำให้ได้ อยากเทใครก็เท แต่ถ้าจริงใจกับใครก็ช่วยเหลืออย่างเต็มที่ เรียกว่าเป็นคนใจถึงคนหนึ่ง
“ทำไมต้องโหดกับพี่เชื้อด้วย” กุมภ์โอดครวญ
“นี่ยังน้อยไป คุณกุมภ์ทำอะไรลงไปไม่รู้ตัวหรือไง น่าจับตอนแล้วโยนให้เป็ดมันกิน” นายหัวหนุ่มเผลอกุมเป้ากางเกงของตัวเองแทบจะทันทีที่ได้ยินน้องสาวพูดจาเช่นนั้น
“เข้าใจที่คุณนุชพูดไหม”
“เข้าใจแล้ว เราจะขู่พี่ทำไมนักหนา”
“ไม่ได้ขู่นะคะ ถ้าคุณกุมภ์ไม่ทำตาม คุณนุชจะจัดการคุณกุมภ์แน่ ๆ”
“โอเค คุณกุมภ์จะรับผิดชอบเขา” เพราะใจของกุมภ์ก็อยากรับผิดชอบกุลยาอยู่เหมือนกัน
“เป็นผู้ชายต้องแมน ๆ เป็นสุภาพบุรุษ คุณนุชไม่อยากมีพี่ชายเป็นโจรใจบาปทำร้ายผู้หญิงนะคะ” นุชรีพูดเสียงเฉียบ
ทางด้านกุลยา... เธอปลีกตัวมารับประทานอาหารเช้าอีกด้านเพราะว่ากุมภ์ต้องคุยกับนุชรี ก็เจอเข้ากับกุลธิดาที่เดินมาดักหน้าคล้ายว่ารออยู่ก่อนแล้ว
“ตกลงว่าพี่เป็นอะไรกับนายหัวกุมภ์เหรอ”
“พี่ไม่ได้เป็นอะไรกับเขา พี่บอกแล้วไงว่าเขาจับตัวพี่มา”
“ถ้าเขาจับตัวพี่มาจริงๆ ทำไมเขาต้องทำท่าทีแบบนั้นกับพี่ด้วย”
“ก็เขา... พี่ไม่รู้จะอธิบายยังไง” กุลยาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้มีท่าทีแบบนั้นกับเธอ
“นี่พี่พจน์รู้หรือยังคะว่าพี่อะไร ๆ กับผู้ชายคนอื่นแบบนี้”
“พี่...” กุลยาอึกอัก เรื่องพจน์คือเรื่องที่ทำให้เธอเสียใจมากที่สุด เขาต้องผิดหวังในตัวเธออย่างแน่นอน มารดาของพจน์ไม่ใคร่จะชอบเธออยู่แล้ว กว่าเธอจะเข้ากับครอบครัวของเขาได้ก็ใช้เวลานานหลายปี ในตอนนี้เธอไม่คู่ควรอะไรกับเขาอีกแล้ว
“แสดงว่าพี่พจน์ไม่รู้ว่าพี่ทำตัวแบบนี้”
“พี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดเรื่องนี้ขึ้นนะ”
“แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว พี่อุตส่าห์อัปเกรดตัวเองให้เท่าเทียมกับพี่พจน์เพราะบ้านเขารวยขนาดนั้น แต่สุดท้ายพี่ก็ทำตัวแบบนี้”
กุลธิดาส่ายหน้าให้ความไม่เอาไหนของพี่สาวตัวเอง พจน์นั้นเป็นหนุ่มหล่อพ่อรวย การศึกษาและชาติตระกูลดี บิดามารดาของพจน์จึงไม่ใคร่จะพึงพอใจในตัวของพี่สาวเธอนัก แม้ว่าบิดาของเธอจะพอมีเงินอยู่บ้าง แต่ก็มีข่าวไม่ดี จึงเป็นที่รังเกียจของทางนั้น นั่นทำให้พี่สาวของเธอต้องพิสูจน์ตัวเองหลายอย่าง ที่เธอรับรู้เรื่องนี้เพราะคอยตามข่าวอยู่ตลอด ด้วยว่าเธอเองก็พึงใจในตัวพจน์ด้วยเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้สนใจไยดีเธอเลย
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห







