บทที่ 6

บทที่ 6

ฟู่ฉีหลิน เจ้าของงานในครั้งนี้ มองดูสือเยี่ยนจิ่นที่สายตาเต็มไปด้วยจู้อวี่ถง แล้วก็เผยสีหน้าล้อเลียน “พี่สือ นี่พี่ตามใจเธอจนคนอื่นอิจฉาตาร้อนเลยนะ สมกับเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกอยากแต่งงานด้วยอันดับหนึ่งจริง ๆ ดูสิ ผมก็กำลังจะแต่งงานแล้วเหมือนกัน สอนผมหน่อยสิว่าต้องเอาใจภรรยายังไง!”

เรื่องที่เกี่ยวกับจู้อวี่ถง เขาไม่เคยหลีกเลี่ยงเลย พอได้ยินคำถามของฟู่ฉีหลิน เขาก็ปอกทับทิมให้จู้อวี่ถงไปด้วย พลางตอบอย่างเรียบ ๆ ว่า

“ภรรยาอยากได้อะไรก็ให้ ต้องการอะไรก็หามาให้ รักษาความสดใหม่และความโรแมนติกไว้ อยู่เป็นเพื่อนเธอให้มาก คอยใส่ใจเธอตลอดเวลา แล้วก็มอบทั้งชีวิตของนายให้เธอ…”

เขานับเรียงสิ่งที่ตัวเองเคยทำมา ส่วนฟู่ฉีหลินฟังแล้วก็รีบโบกมือปฏิเสธ “ผู้ชายดีเลิศขนาดนี้ผมทำไม่ไหวจริง ๆ พอเถอะ ๆ”

พอคำพูดนี้หลุดออกมา คนอื่น ๆ ก็พากันหัวเราะขึ้นทันที “เหล่าฟู่ งั้นก็ดูเหมือนนายจะรักเมียไม่เท่าที่พี่สือรักพี่สะใภ้แล้วล่ะ!”

“ดูพวกนายพูดเข้าสิ อย่าเอาฉันไปเทียบกับตัวท็อประดับนั้นเลย”

ขณะที่หลายคนกำลังคุยกันอย่างออกรส ก็มีคนหัวเราะแล้วพูดขึ้นมา แต่สิ่งที่พูดกลับไม่ใช่ภาษาจีน หากเป็นภาษาอิตาลี

“พี่สือ ช่วงนี้พี่เอาแต่คอยอยู่เป็นเพื่อนพี่สะใภ้ แล้วเลขาที่ท้องอยู่ข้างนอกของพี่จะเอายังไงต่อ?”

การเปลี่ยนภาษากะทันหันทำให้จู้อวี่ถงชะงักไปในทันที เธอหันไปมองสือเยี่ยนจิ่นโดยสัญชาตญาณ แต่กลับเห็นว่าสีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เพียงพูดภาษาอิตาลีโต้ตอบกับคนนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ

“กลางวันอยู่กับอาอวี่ ตอนกลางคืนก็ไปอยู่กับซูชิงหลิง”

คำตอบของเขาทำเอาคนที่อยู่ในที่นั้นพากันตบขาหัวเราะกันลั่น

“บอกนายตั้งนานแล้ว พวกผู้ชายแบบพวกเรา ใคร ๆ ก็มีผู้หญิงข้างนอกกันทั้งนั้นแหละ เมื่อก่อนเคยหาผู้หญิงให้ตั้งหลายครั้ง นายก็ไม่เอา ดูเหมือนครั้งนี้เลขาคนนี้จะยั่วเก่งจริง ๆ ไม่เพียงแต่ทำให้พี่สือสายคลั่งรักเมียอย่างนายยอมแหกกฎ ยังทำให้เธอท้องอีกต่างหาก”

“เลขาของพี่…เธอมีลีลากี่ท่า?”

เขายังคงมีสีหน้าไม่เปลี่ยนไป เอ่ยตัวเลขออกมาอย่างเฉื่อยชา “แปดสิบสอง”

เสียงหัวเราะที่เพิ่งซาลงไปเมื่อครู่ก็กลับมาดังอึกทึกขึ้นอีกครั้ง

“เชี่ย โคตรเก่งเลยว่ะ มิน่าล่ะถึงมัดใจพี่สือที่ปกติไม่หวั่นไหวได้ รสชาติดีไม่น้อยเลยสินะ”

สือเยี่ยนจิ่นยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาเรียบ ๆ “ติดใจจนหยุดไม่ได้”

แววตาของผู้ชายที่อยู่ในที่นั้นพลันเป็นประกายขึ้นทันที เสียงหัวเราะก็ยิ่งดังครึกครื้นขึ้นเรื่อย ๆ

เห็นว่าบรรยากาศเริ่มเอะอะวุ่นวายมากขึ้น สือเยี่ยนจิ่นจึงเงยตามองอย่างเย็นชาเพื่อห้ามพวกเขา เสียงเบาหน่อย อย่าให้อาวี่ได้ยิน”

“พี่สือวางใจเถอะ พี่สะใภ้ฟังอิตาลีไม่ออกหรอก พวกเรารู้ขอบเขตดีอยู่แล้ว”

เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่ออีก เมื่อสัมผัสได้ว่าคนข้างกายกำลังสั่น เขาก็รีบถอดเสื้อคลุมของตัวเองออก แล้วค่อย ๆ คลุมให้เธออย่างทะนุถนอม

“เด็กดี หนาวหรือเปล่า แบบนี้ดีขึ้นไหม?”

กลิ่นน้ำหอมโคโลญที่คุ้นเคยพุ่งเข้ามาในทันที แต่ก็ไม่อาจปลอบประโลมอารมณ์ของเธอได้

จู้อวี่ถงเงยหน้ามองชายตรงหน้าที่อ่อนโยนราวกับสายน้ำ เสียงสั่นเล็กน้อยถามว่า “เมื่อกี้…พวกคุณคุยอะไรกันเหรอ?”

สือเยี่ยนจิ่นยกยิ้มมุมปาก ลูบผมเธออย่างเอ็นดู ก่อนจะพูดว่า “ก็แค่เรื่องงานนิดหน่อย พวกเราเคยไปเรียนที่อิตาลีกันช่วงหนึ่ง เลยชินกับการพูดภาษาอิตาลี คุณฟังแล้วคงน่าเบื่อใช่ไหม เดี๋ยวสามีจะให้พวกเขาหยุดพูดแล้ว ดีไหม”

ปลายนิ้วอุ่นของสือเยี่ยนจิ่นแตะลงบนเส้นผมของเธอ เธอมองใบหน้าที่อ่อนโยนไม่ต่างจากทุกครั้งของเขา แต่กลับรู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว

เขาไม่รู้เลยว่า เพื่อจะได้กลมกลืนเข้าไปในโลกของเขาได้ดียิ่งขึ้น เธอได้เรียนภาษาอิตาลีด้วยตัวเองมานานแล้ว

ดังนั้น บทสนทนาทั้งหมดเมื่อครู่ เธอฟังเข้าใจทุกคำ

เธอเข้าใจแล้วว่าช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขารับโทรศัพท์บ่อยและแอบออกจากบ้านกลางดึก ก็เพราะออกไปหา ซูชิงหลิง ที่กำลังตั้งครรภ์

เธอเข้าใจว่าเขาหลงใหลซูชิงหลิงจนหยุดไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเข้าใจอีกว่า คนรอบตัวเขาทุกคนต่างก็รู้เรื่องการมีอยู่ของซูชิงหลิง มีแค่เธอคนเดียวที่ถูกปิดหูปิดตา!