ข้ากลายมาเป็นนางร้ายที่ถูกฆ่า

ข้ากลายมาเป็นนางร้ายที่ถูกฆ่า

last update最終更新日 : 2025-12-04
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
8.9
7 評価. 7 レビュー
171チャプター
10.1Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

นางเอกเก่ง

พระเอกเก่ง

ท่านอ๋อง

พระชายา

โหดร้าย/เหี้ยมโหด

แก้แค้น

ราชวงศ์

ข้ามไปในนิยาย

‘สวรรค์หรือโชคชะตาที่เล่นตลก คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนอยากจะฆ่า ในเมื่อข้าอยากเป็นเพียงคุณหนูเสพสุขไปวัน ๆ แต่บารมีไม่ถึงวาสนาไม่อำนวย เช่นนั้นข้าจะทำตามลิขิตฟ้า กลายเป็นนางร้ายอย่างที่สวรรค์ต้องการ’

もっと見る

第1話

ตอนที่1 ความตายมาเยือน

『ねぇ~、拓也さぁん、そんなのほっといて、こっちにきて……』

 電話の向こうから聞こえてきた衝撃的な言葉。

 手から力が抜け、エコー写真が滑り落ちた。

『黙り込んでどうした? 用があるならさっさと言ってくれよ』

 しかも、追い打ちをかけるように夫の苛立った声。

 ショックのあまり、その場で倒れそうになる。

「大丈夫ですか」

 そんな美月を支えたのは、静かについてきてくれていた蒼真だった。

 美月の目から、涙がこぼれる。

 もう限界だった。

「大丈夫じゃありません。私――離婚します」

「わかりました」

 美月の宣言にうなずくと、蒼真は彼女の手から電話を取り上げた。

「もしもし。美月さんはもう帰りません。離婚すると言っています」

 そして一方的にそう告げると、そのまま電話を切ってしまう。

「電話は終わりました。少し休める場所を借りましょう、顔色が良くないですよ」

 蒼真は美月を病院のラウンジへ案内した。

 人目の少ない窓際の席へ腰を下ろすと、スタッフへ一言声をかける。

「温かい飲み物を二つお願いします」

 それだけ告げると、美月の向かいへ静かに腰を下ろした。

「今は何も話さなくて構いません。落ち着いてからで大丈夫です」

 責めるでも、慰めるでもない穏やかな口調。

 その言葉に張り詰めていた糸が切れたように、美月の頬を涙が伝った。

 どうして、こんなことになってしまったのだろう。

 今日の朝までは、幸せだったはずなのに。

 美月は街角の小さなカフェで働いている。

 昼どきの忙しい時間帯、急に目の前が真っ白になり、その場へ倒れかけた。

 異変に気付いて駆け寄ってくれたのが、常連客の蒼真だった。

『顔色が悪すぎます。病院へ行きましょう』

 最初は遠慮した。

 忙しい時間帯に常連客へ迷惑をかけるなんて申し訳ないと思ったし、ただの貧血だろうと考えていたからだ。

 けれど蒼真は首を横へ振った。

『無理をして悪化させる方が問題です。店長には私から説明します』

 その落ち着いた態度に押され、美月は病院へ来ることになった。

 驚いたことに、受付のスタッフは蒼真の姿を見るなりすぐに診察を手配してくれた。

 顔が広い人なんだな、と、その時はそれくらいにしか思わなかった。

 そして診察室で告げられたのは、思いもしなかった言葉だった。

『おめでとうございます。妊娠していますよ』

 胸がいっぱいになった。

 拓也もきっと喜んでくれる。

 そう信じて、診察室の外で、エコー写真を握りしめながらスマートフォンを取り出した。

 ――その結果が、あれだった。

「……どうして」

 かすれた声が漏れる。

「子どもができたって伝えたかっただけなのに……」

 その時、湯気の立つ紅茶が運ばれてきた。

 蒼真はカップを美月の前へ静かに置く。

「少し飲んでください。何も口にしていないでしょう」

 美月は小さくうなずき、両手でカップを包んだ。

 温もりが冷え切った指先へじんわりと伝わってくる。

「ありがとうございます……」

「礼を言われることではありません」

 蒼真はまっすぐ美月を見つめた。

「ですが、一つだけ確認させてください」

 穏やかな声色は変わらない。

 それでも仕事のできる人間らしい真剣さがにじんでいた。

「本当に、離婚するつもりですか?」

「……はい」

美月は迷わずうなずいた。

リストラされて無職の夫を、アルバイトを掛け持ちしながら支えてきた。

そして妊娠を告げようとした矢先に発覚した浮気。限界だった。

「離婚します。お腹の子のためにも……、私のためにも」

蒼真は静かにうなずいた。

「承知しました」

「それでは、私がお手伝いします」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビューもっと

Aran K.
Aran K.
สรุปจบอย่างสมบูรณ์ สนุกน่าติดตามดีค่ะ
2026-06-09 05:11:24
1
1
AiGame Aigame
AiGame Aigame
นางเอกฉลาดมาก แต่ผู้ชายแบบเหวินเซียนอยู่ด้วยคงเป็นไปโพลาร์ เปลี่ยนพระเอกทันไหม
2026-03-23 11:25:21
1
1
Big-Bee Heroine
Big-Bee Heroine
ตกลงเรื่องนี้จบบริบูรณ์หรือจบหลอกคะ ใครช่วยสงเคราะห์ตอบหน่อยค่ะ
2025-11-22 10:41:42
1
1
จันจิรา แก้วมณี
จันจิรา แก้วมณี
ไม่ลงต่อแล้วเหรอค่ะ
2025-10-02 14:32:26
1
1
VARATSARA
VARATSARA
แอพนี้ลงไม่เคยจบสักเรื่อง ค้างคาทุกเรื่องเสียดายเงินไหมไม่ค่ะแต่เสียความรู้สึก
2025-04-15 07:12:39
2
1
171 チャプター
ตอนที่1.2 ความตายมาเยือน
เมื่อเติ้งจื่ออวี๋ได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนายเขานั้นก็ไม่รอช้า เขาหมุนตัวออกไปจัดการตามรับสั่งทันที ส่วนเว่ยหลิงเฮ่อลุกขึ้นไปยืนที่ริมหน้าต่างมองถนนเส้นเดิมที่ยาวไปสุดความมืด ถึงเขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดจู่ ๆ เผยตั้นเยี่ยนถึงหนีไป แต่เขาก็ไม่ใคร่อยากรู้จนต้องเก็บชีวิตของนางเอาไว้เพื่อหาคำตอบ เพราะจุดประสงค์เดียวที่เขายอมพูดจาราวกับมีใจให้นางมาตลอดนั้น เป็นเพราะตราพยัคฆ์ที่อยู่กับเว่ยเหวินเซียนเท่านั้นรถม้าที่วิ่งด้วยความเร็ว บวกกับถนนเส้นนี้ไม่ใช่ถนนที่มีผู้คนสัญจรผ่านไปผ่านมาทางจึงทั้งแคบทั้งขรุขระ ทำให้รถม้าโคลงเคลงไปมาจึงไม่แปลกที่คนนั่งข้างในรถม้านั้นจะวิงเวียนศีรษะแต่ในยามที่ความตายกำลังมาเยือน ต่อให้เวียนหัวจนต้องอ้วกออกมาเผยตั้นเยี่ยนก็ไม่คิดที่จะให้สารถีลดความเร็วเป็นแน่ เผยตั้นเยี่ยนทั้งเวียนหัวทั้งปวดหัว เพราะนางพยายามจะหาทางออกแต่ทว่าคิดเท่าใดก็คิดไม่ออกเสียทีฉุยฉุยสาวใช้คนสนิทที่นั่งอยู่ด้านข้างเห็นใบหน้าเคร่งเครียดของคุณหนูก็นึกสงสาร เพราะอีกก้าวเดียวเท่านั้นสิ่งที่คุณหนูของนางปรารถนาก็จะสำเร็จแล้ว แต่สุดท้ายไม่เพียงไม่เป็นไปดังหวังแม้แต่ชีวิตก็ไม่แน่ว่าจะรักษาไว้ได้‘เฟี้ยว!
続きを読む
ตอนที่2 แผนรับมือ
“สวรรค์ฉันทำผิดอะไรมากนักอย่างนั้นเหรอ ฉันเพิ่งตกหน้าผาตายมาแท้ ๆ ทำไมส่งฉันมาตายอีกแล้ว หรือว่าครั้งก่อนฉันตายทรมานไม่พอ ครั้งนี้จึงส่งฉันมาให้ตาอ๋องผู้โหดเหี้ยมนั้นทรมานจนตายอีกรอบ”จ้าวฉือลี่ยังไม่ทันจะกล่าวตัดพ้อในโชคชะตาของตนเองเสร็จ เสวี่ยเฟิงก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน“คุณหนูขอรับ ถึงข้าจะไม่รู้ว่าท่านพูดอันใดอยู่ แต่ยามนี้พวกเรากลับไปจวนตระกูลเผยก่อนเถอะขอรับ หากคนขององค์รัชทายาทหรือคนของชินอ๋องมาเจอพวกเราตอนนี้คงไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้ แต่หากเราไปถึงจวนตระกูลเผยพวกเราอาจมีทางรอด”เมื่อได้ยินคำว่า ‘อาจมีทางรอด’ จ้าวฉือลี่ถึงกับได้สติ ถึงเวลาจะกระชั้นชิดแต่ก็ถือว่ายังมีโอกาสให้ทุกคนรอดตายนางพยายามนึกถึงเนื้อเรื่องในนิยายเรื่องนี้เพื่อหาทางออก แต่เพราะนักเขียนเทงานไว้กลางทางลงตอนสุดท้ายไว้3เดือนแล้วไม่ยอมกลับมาแต่งต่อให้จบ ทำให้นางนั้นจำรายละเอียดทุกอย่างได้ไม่ชัดเจนนักนางจำได้ว่าตอนสุดท้ายเผยตั้นเยี่ยนและคนรับใช้ข้างกายทั้งสามถูกเว่ยเหวินเซียนทรมานจนตาย โดยการจับขึงไว้ที่กลางลานฝึกทหารส่วนตัวของเว่ยเหวินเซียน และใช้แส้เฆี่ยนตีทุกวันวันละ50ครั้ง มิหนำซ้ำบางวันเว่ยเหวินเซียนอารมณ์ไ
続きを読む
ตอนที่2.2 แผนรับมือ
“อย่าฝากความหวังไว้กับคนตายเลย เจ้าหาท่อนไม้มาถือเอาไว้ดีกว่า หากมีคนเข้ามาไม่ว่าใครก็ตีได้เลย แต่ไม่ต้องเผยวรยุทธ์ให้พวกเขารู้” จ้าวฉือลี่เอ่ยเสียงเบา ๆ ราวกับกระซิบ เพราะคนถือคบเพลิงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้วเรื่องที่คนรับใช้ทั้งสามของเผยตั้นเยี่ยนมีวรยุทธ์นั้นมิมีผู้ใดรู้ นอกจากเผยตั้นเยี่ยนกับคหบดีหลิว หลิวชิงเยี่ยนท่านตาของนางเท่านั้น แต่จ้าวฉือลี่เคยอ่านนิยายเรื่องนี้มามีหรือนางจะไม่รู้ทั้งสามคนล้วนเป็นคนที่หลิวชิงเยี่ยนคัดเลือกมาด้วยตนเองก่อนจะส่งมาเพื่อคอยดูแลเผยตั้นเยี่ยน หลังจากที่หลิวชิงเยี่ยนนั้นสืบทราบสาเหตุการตายที่แท้จริงของบุตรสาวตนเองได้ว่าที่จริงแล้วนางนั้นมิได้ตายเพราะร่างกายอ่อนแอ แต่ทว่าตายเพราะถูกวางยา แต่หลิวชิงเยี่ยนยังไม่รู้ว่าใครคือคนวางยาบุตรสาวของตนจึงส่งคนมาอารักขาหลานสาวเอาไว้ก่อนอย่าว่าแต่หลิวชิงเยี่ยนเลยที่ไม่รู้ตัวคนร้าย แม้แต่จ้าวฉือลี่เองก็ยังไม่รู้ว่าใครคือคนวางยา เพราะนักเขียนเทนิยายไปเสียก่อนเพียงไม่นานนักแสงไฟจากคบเพลิงก็เข้ามาใกล้จุดที่พวกนางซ่อนตัวอยู่ เมื่อฉุยฉุยเห็นว่าระยะห่างจากแสงไฟนั้นเข้ามาใกล้ไม่ถึง5ก้าวแล้ว นางก็พุ่งตัวออกมาจากที่ซ่อนเ
続きを読む
ตอนที่3 เสือขาวกับพยัคฆ์
จ้าวฉือลี่ไม่ทันได้ตั้งตัวเมื่อถูกจู่โจมประชิดตัวก็ถึงกับไปไม่เป็น ยิ่งได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาในระยะเผาขนใบหน้าของนางก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที‘แบบนี้นี่เองเวลาแฟนคลับเห็นศิลปินสุดหล่อของตัวเองในระยะใกล้ถึงทำตัวไม่ถูก ความหล่อนี่มันช่างมีพลังทำลายล้างสูงเสียจริง ๆ ทำให้คนหลงใหลเคลิบเคลิ้มได้ในชั่วพริบตา’ จ้าวฉือลี่รีบก้มหน้าลงเพราะกลัวสติจะกระเจิงจนเผลอตัวทำอะไรลงไปจนเว่ยเหวินเซียนนั้นจับผิดได้ แต่เมื่อนางก้มลงมาเห็นว่ามือของเขานั้นจับเชือกผ้าคาดเอวของนางเอาไว้ ก็ทำให้นางโกรธขึ้นมาทันทีไม่ว่าเขาจะหล่อเหลามากเพียงใด แต่การที่ทำเช่นนี้ก็เท่ากับไม่ให้เกียรติผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย ถึงนางจะไม่ได้เกิดในสมัยนี้แต่นางนั้นก็คิดว่าทุกยุคทุกสมัยบุรุษก็ควรให้เกียรติผู้หญิงเพศแม่เพราะตอนที่นางอยู่ในภพชาติของตนเอง นางนั้นต้องเรียนหนังสือไปด้วยหาเงินเลี้ยงตัวเองไปด้วยตั้งแต่อายุ16ปี ไม่ว่างานรับจ้างอะไรจ้าวฉือลี่ก็ไม่เคยเกี่ยง และงานที่ทำเป็นประจำหลังเลิกเรียนคืองานเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหาร ถึงจะได้ทิปดีแต่เธอก็มักถูกลูกค้าแต๊ะอั๋งอยู่บ่อยครั้ง จึงทำให้นางเกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุดจ้าวฉือลี่หันไปมองฉ
続きを読む
ตอนที่3.2 เสือขาวกับพยัคฆ์
“ข้าเข้าใจแล้ว เช่นนั้นให้ข้าไปส่งดีหรือไม่ อย่างไรก็ทางผ่าน” เว่ยหลิงเฮ่อเอ่ยถามเผยตั้นเยี่ยน“ไม่เพคะ/ไม่ต้อง” จ้าวฉือลี่และเว่ยเหวินเซียนเอ่ยพร้อมกันเว่ยหลิงเฮ่อมองบุรุษและสตรีที่อยู่ตรงหน้าสลับกันไปมา แต่เมื่อไตร่ตรองดูแล้วก็พอเข้าใจ เพราะหากเขาเป็นเผยตั้นเยี่ยนก็ไม่คิดจะให้เขาไปส่งแน่นอน เพราะกลัวว่าจะถูกสังหารส่วนที่เสด็จอาของเขาไม่อยากให้เขาเป็นคนส่งนางกลับ ก็คงเพราะอยากพานางกลับไปจัดการสอบสวนเรื่องตราพยัคฆ์ที่หายไปจึงไม่ยอมให้เขาไปส่งนาง แต่เพราะเหตุนี้แหละที่เว่ยหลิงเฮ่อกลัว เพราะหากเผยตั้นเยี่ยนปริปากบอกว่าขโมยตราพยัคฆ์ไปให้ใคร คราวนี้เสด็จอาของเขาคงไม่ยอมให้เขาขึ้นครองบัลลังก์ได้โดยง่ายอย่างแน่นอน“พอดีว่าสารถีของหม่อมฉันถูกคนของท่านอ๋องช่วยเอาไว้ ตอนนี้อยู่ที่จวนท่านอ๋อง หม่อมฉันเลยจะไปรับเขากลับด้วยเพคะ”จ้าวฉือลี่รู้ดีว่ามันฟังดูไม่ขึ้นเท่าใดนัก แต่ทว่ายามนี้นางนั้นก็หาทางออกไม่ได้แล้วจริง ๆ เพราะนางรู้ดีว่าหากไปกับเว่ยหลิงเฮ่อยามนี้ก็มีแต่ตายอย่างเดียว แต่หากไปกับเว่ยเหวินเซียนที่มีใจให้นาง หากเขาหาหลักฐานมัดตัวนางไม่ได้อย่างน้อยนางก็ยังพอใช้มารยาหญิงทำให้รอดตัวไปได้
続きを読む
ตอนที่4 ยาแย้มสัตย์
‘ยาแย้มสัตย์คืออะไรอีก สวรรค์ท่านจะให้ข้าตายให้ได้เลยใช่หรือไม่’ นางบ่นในใจจ้าวฉือลี่ยังคงมึนงงเพราะนางไม่เคยอ่านเจอยาแย้มสัตย์ในนิยายเรื่องนี้ แต่ทว่านางนั้นก็รีบสาวเท้าตามเขาไป เพราะกลัวว่าหากขัดขืนจะเผยพิรุธให้เขารู้จ้าวฉือลี่เดินตามมาจนถึงเรือนหลักหลังใหญ่ เมื่อนางก้าวเท้าเข้าไปยังห้องนอนของเจ้าของจวนก็ถึงกับตาค้างไปกับของตกแต่งที่เพียงเห็นก็รับรู้ถึงราคาเครื่องใช้เครื่องประดับที่คนอย่างนางนั้นมิมีวันได้เป็นเจ้าของห้องนอนของเว่ยเหวินเซียนกว้างกว่าห้องที่นางเช่าอยู่เกือบสิบเท่า เพียงแค่เตียงนอนของเขาก็มีขนาดเท่ากับห้องเช่าที่นางเช่าอยู่แล้ว นางกวาดตามองไปรอบ ๆ จนได้ยินสุรเสียงเคร่งขรึมของเขาดังขึ้น นางจึงได้เลิกตื่นตาตื่นใจไปกับของตกแต่งห้องนอนของคนสูงศักดิ์“ถอดอาภรณ์และลงไปแช่น้ำในอ่างเสีย”จ้าวฉือลี่เลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ พร้อมกับเอียงคอมองเจ้าของห้องบรรทมด้วยความข้องใจว่าสิ่งที่นางได้ยินเป็นเพราะนางหูฟาดไป หรือเขาเอ่ยเช่นนั้นจริง ๆ“เจ้ามิได้ยินหรอกหรือว่าข้าสั่งให้เจ้าถอดอาภรณ์ออกแล้วลงไปแช่น้ำ” สุรเสียงของเว่ยเหวินเซียนดังขึ้นกว่าเก่าอีกทั้งยังปนไปด้วยโทสะจ้าวฉือลี่กางนิ้วมือ
続きを読む
ตอนที่5 ความอัปยศ
“สิงเวย เจ้าพาคนไปค้นหาตราพยัคฆ์แถวเรือนนอนของบ่าวรับใช้ผู้นั้นเดี๋ยวนี้” สุรเสียงของเขาดังก้อง เขาเอ่ยพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตานางเพียงจ้าวฉือลี่ได้ยินรับสั่งที่เว่ยเหวินเซียนสั่งหานสิงเวยองครักษ์คนสนิทก็รู้สึกโล่งใจเล็กน้อย นางหวังว่าฟ้าจะมีตาให้ทหารเหล่านั้นเจอตราพยัคฆ์โดยเร็วหานสิงเวยที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องบรรทมของเว่ยเหวินเซียนขานรับบัญชาของผู้เป็นนายแล้วรีบออกคำสั่งให้ทหาร2 คนด้านหลังของเขาคอยดูฉุยฉุยเอาไว้ ส่วนทหารที่เหลือให้ตามเขาไปยังเรือนนอนของบ่าวรับใช้ที่อยู่ด้านหลังจวนหลังจากเว่ยเหวินเซียนได้ยินเสียงฝีเท้าของเหล่าทหารไกลออกไปจากเรือนนอนของเขาแล้ว เขาจึงสั่งให้สาวใช้นำสุราเข้ามาให้เพื่อดื่มระหว่างรอจ้าวฉือลี่ประสานมือที่หน้าท้องด้วยท่าทีสงบเสงี่ยมขณะที่ยืนรอหานสิงเวยกลับมารายงาน แต่ทว่าหัวใจของนางกลับแตกต่างจากท่าทางยิ่งนัก เพราะยามนี้ใจนางเต้นตูมตามเพราะยืนลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่ายามใดองครักษ์คนสนิทของเว่ยเหวินเซียนจะพบตราพยัคฆ์เสียทีขณะที่เว่ยเหวินเซียนกำลังนั่งรอรายงานเขาก็ยกจอกสุราเข้าปากเรื่อย ๆ ไม่หยุด พร้อมกับจ้องมองสตรีตรงหน้าอย่างไม่วางตาเช่นกัน จนในที่สุดเวลาก
続きを読む
ตอนที่6 แต่งเจ้าเป็นพระชายา
“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ พบตราพยัคฆ์แล้วพ่ะย่ะค่ะ” เสียงขององครักษ์คนสนิทดังขึ้นที่หน้าประตูเว่ยเหวินเซียนถึงกับใบหน้าเปลี่ยนสีไปในทันที เขาปล่อยข้อมือทั้งสองข้างของนางเป็นอิสระ พร้อมกับเบี่ยงหน้าหนีก่อนจะก้าวออกมาจากอ่างน้ำ เขายื่นนิ่งหน้าชาทำตัวไม่ถูกในใจทั้งโมโหตนเองและโมโหองครักษ์คนสนิทที่มาช้าเช่นนี้หญิงสาวขาอ่อนยวบนางนั่งลงในอ่างน้ำ พร้อมปล่อยให้สายธารจากดวงตาไหลออกมา นางเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้เขาได้ยินเสียงสะอื้นจ้าวฉือลี่ไม่คิดว่าตนเองต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เพราะชาติก่อนนางก็ถูกเจ้าหนี้นอกระบบจับตัวนางไปและบังคับให้ขายบริการ โชคดีที่ระหว่างรอรับแขกอยู่ในห้องของโรงแรมนางเห็นว่าห้องที่นางอยู่เป็นชั้นสองที่ด้านข้างหน้าต่างมีท่อน้ำอยู่ใกล้ ๆ นางจึงรูดท่อน้ำลงมาและขอความช่วยเหลือจากคนแถวนั้นจนหนีรอดมาได้ แต่สวรรค์มิเคยดีกับนางนานนัก เพราะหลังจากนั้นไม่นานนางก็ถูกตามตัวจนเจอ นางหนีมารับจ้างขายของที่วัดเสวียนคงหรือวัดแขวนหน้าผา แต่ทว่าพวกมันกลับหานางจนเจอนางวิ่งหนีจนพลาดท่าตกลงมาจากหน้าผาสูงจนตาย‘จ้าวฉือลี่หากวันนี้เจ้ารอดตายไปได้ เจ้าก็จะมีชีวิตสุขสบายแล้ว เขาก็แค่ฉีกเสื้อผ้าเจ้าเอง
続きを読む
ตอนที่7 คุณหนูใหญ่เผยเปลี่ยนไป
จวนตระกูลเผยหลังจากขึ้นรถม้าจ้าวฉือลี่ก็หลับตาพักผ่อน เพราะนางรู้ว่าฉุยฉุยคงอยากจะถามนางเรื่องที่เกิดขึ้นภายในห้องบรรทมของเว่ยเหวินเซียน แต่นางนั้นรู้สึกเหนื่อยล้าจึงยังไม่อยากพูดอันใดทั้งนั้น จึงได้แสร้งหลับตาลง ทว่าเพราะความอ่อนเพลียจึงทำให้นางนั้นเผลอหลับไปจริง ๆเมื่อรถม้าเคลื่อนตัวมาถึงจวนตระกูลเผย ฉุยฉุยจึงเรียกคุณหนูของนางให้ตื่นขึ้น จ้าวฉือลี่ขยี้ตาด้วยความงัวเงียแต่ก็มิได้อิดออดอันใด นางเปิดผ้าม่านด้านข้างเพื่อดูบ้านที่นางต้องอาศัยอยู่นับตั้งแต่วันนี้นางระบายลมหายใจยาวออกมาเพราะรู้ว่าตนนั้นยังต้องมารับมือกับพ่อและแม่เลี้ยงของเผยตั้นเยี่ยนอีก ‘ทั้งที่รู้ว่าบุตรสาวถูกโจรดักทำร้าย ก็ไม่คิดเป็นห่วงเลยสักนิด ไม่แปลกตัวละครตัวนี้จึงคิดใฝ่สูงอยากหาที่พึ่งพิงให้ตนเองกับน้องชาย’ จ้าวฉือลี่ได้แต่เวทนาเผยตั้นเยี่ยนอยู่ในใจก่อนที่จะปิดม่านแล้วลงจากรถม้าเพียงประตูจวนเปิดออกสาวรับใช้ในจวนที่ยืนรออยู่ตรงประตูจวนก็รีบเข้ามาเชิญจ้าวฉือลี่เข้าไปด้านในห้องโถงทันที เพราะยามนี้เผยจือคุนได้รอนางอยู่ในห้องโถงนานแล้วเมื่อเข้ามาในห้องโถงจ้าวฉือลี่ก็กวาดตามองไปโดยรอบ ๆ ห้องทันที ถึงนางจะไม่รู้ว่า
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status