Novel & Cerita นางสนม

สนมหยู่กลายเป็นคนโปรดของฝ่าบาทในชั่วข้ามคืน นางเป็นบุตรสาวบุญธรรมเจ้ากรมวัง มีคนหนุนหลังยิ่งใหญ่ออกปานนั้น นางกำนัลตัวเล็ก ๆ มีหรือจะกล้าหือ ยิ่งวันนี้อารมณ์ไม่ดีเป็นพิเศษ ก็ยิ่งไม่มีผู้ใดกล้าเผชิญหน้า “นังโง่ ชาร้อนขนาดนี้ก็ยังกล้าเอามาให้ข้าอีกหรือ เอาตัวมัน ไปเฆี่ยนให้ตายเสีย” สนมหยู่ใบหน้าบูดบึ้ง คว้าถ้วยชาใส่นางกำนัลด้วยแรงโกรธ ช่างขวางหูขวางตายิ่งนัก

พระสนมมีสีหน้ากังวลใจเพราะเป็นห่วงฮ่องเต้ แต่จะให้รบกวนพวกนางบ่อย ๆ ก็รู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย แต่หากไม่รบกวนก็ไม่รู้ชีวิตของฮ่องเต้จะเป็นเช่นไร องค์ชายห้ายืนครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจเอ่ยออกมา “เสด็จแม่ลูกคงต้องไปหานางด้วยตนเอง ยามนี้พวกเราเป็นหนี้บ ุญคุณพวกนางมากเหลือเกิน” พระสนมผินหยักหน้ารับรู้เข้าใจว่าเขารู้สึกอย่างไร เพราะนางก็รู้สึกไม่ต่างกันกับเขาเท่าใดนัก หากครั้งนี้นางช่วยฮ่องเต้ไว้อีกครั้ง นางสาบานว่าจะดีกับพวกนางให้มากเพื่อตอบแทนบุญคุณอันใหญ่หลวงนี้

ส่งกล่องไม้ในมือ "พระสนมเจ้าขา อยู่ที่นี่ในตำแหน่งสนมมันเหงายิ่งนักข้าน้อยรู้ดี แต่ทว่าพระสนมจะทำตามใจแบบี้ไม่สู้ดีนัก"

น้ำเสียงเย็นเยียบเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ แม้ว่าฮ่องเต้จะทรงโปรดสนมเพียงใดแต่คนที่ทรงให้ความสำคัญคือหลานชายคนนี้ แม้มิใช่หลานชายสายตรงแต่เขาคือหลานชายของอาหญิงรองน้องสาวคนเดียวของไทเฮา แค่สนมคนหนึ่งถึงกับกล้าโอหัง สนมซุนคงไม่อยากอยู่แล้วจริงๆ ฮ่องเต้เห็นว ่าหลานชายกำลังโกรธจึงหันไปตวาดสนมซุน "หุบปาก...สนมซุนเจ้าคงเบื่อวังหลังเต็มทีแล้วสินะ ใครก็ได้พานางไปที่ตำหนักไม่มีคำสั่งห้ามนางออกนอกบริเวณ ส่วนนางบ่าวชั้นต่ำสองคนนี้โบยให้ตายแล้วเอาไปทิ้งสุสานไร้ญาติ สาดน้ำไอ้ลูกชั่วนี่จนกว่าจะได้สติ"

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

สนม” นางในเจ้าประจำเดินเข้ามาหาด้านใน ยืนก้มหน้ารอรับคำสั่งจากพระสนมเอกอย่างตั้งใจ เข่อซิงเป็นนางในที่ฉลาดหลักแหลม สามารถเป็นที่ปรึกษาให้เจ้านายได้เป็นอย่างดี เมื่อหยางซินอวี่มีคำถามนางก็สามารถตอบได้ทุกครั้ง เป็นคำตอบที่ไม่ใช่ตอบส่ง ๆ แต่มันคือคลังข้อมูลที่อยู่ในหัวของนาง และถูกกลั่นกรองออกมาเป็นอย่างดีแล้ว หยางซินอวี่รู้สึกวางใจที่ได้นางมาเป็นคนรับใช้ใกล้ตัวเช่นนี้

Chapter1 พิธีแต่งงานอันยิ่งใหญ่แห่งเมืองหลานหยู หนึ่งในเมืองใหญ่ของแคว้นจ้านที่อยู่ใต้การปกครองของฮ่องเต้จูหมิง ฮ่องเต้ที่ถูกขนานนามว่า มีสนมมากที่สุดในบรรดาผู้ปกครองแคว้นทั้งหมด นางสนมของเขามีจำนวนนับร้อย นางสนมเกินครึ่งเป็นบรรณาการจากเมืองต่างๆ ที่อยู่ใต้อาณัติของแ คว้นจ้าน จะมีนางสนมไม่กี่คนที่ได้มาจากความลุ่มหลงส่วนตัว และมีฮองเฮานามว่า จิวหยวน ฮองเฮาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสวยและความเฉลียวฉลาดพิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นในจวนของจางเฟย เจ้าเมืองหลานหยู

พระสนมทิศใต้ตรัสพลางยลโฉมตนเองบนบานคันฉ่องอย่างหลงใหลในรูปโฉมโนมพรรณ “พระสนม พระสนมแย่แล้วเพคะพระสนม” นางกุมรานางรับใช้ผู้ซื่อสัตย์คลานเข่าเข้ามาอย่างรวดเร็ว

สุดแสนกำลังจะก้าวขึ้นบันไดบ้านพลันหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองชานนท์ทั้งตัว “มีอะไร” “เพื่อนน้องส้ม ชื่อทอฝัน ลูกบ้านร้านทองสุวรรณ” “คนนี้กูรู้จัก” “ไม่มีอะไร เห็นพวกน้องพูดเรื่องพี่จอม มอหกห้องหนึ่ง”

เซวียนอี้หยางโน้มตัวลงเล็กน้อย มุมปากหนายกขึ้นอย่างดูแคลน แม้น้ำเสียงฟังดูหวานเยิ้มแต่ทุกคำกล่าวกลับคมจนเลือดซิบ “หรือว่า…สนมเช่นเจ้า มีธุระสำคัญนักถึงต้องมาหาฝ่าบาทถึงตำหนักโดยไม่บอกกล่าวผู้ใด”