คุณสามีขา ภรรยาสำนึกผิดแล้ว

คุณสามีขา ภรรยาสำนึกผิดแล้ว

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-24
โดย:  ฉู่เฉียวยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
48บท
3.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ขอโอกาสให้ฉันรักคุณอีกครั้ง ชีวิตนี้ ฉันจะรักแค่คุณ คุณสามีที่รัก เจิ้งซิงอี ในอดีตนั้นเพราะโง่งมในรัก จึงกระทำเรื่องชั่วช้า ทำเรื่องผิดพลาดเอาไว้มากมาย ซึ่งเธอรู้ดีแก่ใจ ว่าคนเช่นเธอตายไปย่อมต้องตกนรก แต่เมื่อเธอต้องตายจริงๆ เธอกลับไม่ได้ตกนรกอย่างที่คิด และแน่นอน เธอย่อมไม่ได้ขึ้นสวรรค์เช่นกัน แต่เธอกลับกลายเป็นดวงวิญญาณดวงหนึ่ง ที่ไม่ได้ไปผุดไปเกิดต้องทนมองคนที่เธอรักและรักเธอใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก มองพวกเขามีชีวิตอย่างคนที่อยู่ไม่สู้ตาย เพราะการกระทำของเธอ แต่เธอกลับไม่อาจที่จะช่วยเหลือสิ่งใดได้ เธอที่เป็นเช่นนั้นย่อมรู้สึกเจ็บปวดทุกข์ทรมานเสียยิ่งกว่าการต้องตกนรกหมกไหม้เสียอีก แต่ไม่รู้ว่าเพราะสวรรค์เมตตาหรือนรกไม่ต้อนรับคนชั่วเช่นเธอหรืออย่างไร จึงส่งให้เธอได้กลับมาแก้ไขอดีตของตัวเองอีกครั้ง

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่1 เป็นเพียงวิญญาณ

「等我!」

電話那頭葉凡以一種前所未有的冷漠語氣,一字一句地說道。

那冷漠的感覺,甚至讓陳婉兒覺得都有些陌生。

不過即便如此,陳婉兒依舊有些可笑地搖搖頭道:「等你?就算是等你,你又能做什麼?你就是一個站都站不起來的廢人!你能做什麼?」

如此的話語,說著自己的丈夫,可能是有些不妥,但是陳婉兒覺得自己根本沒有說錯,甚至覺得有些悲哀。

曾經被人眾星捧月的她,在三年前被爺爺逼著嫁給這個一無所有,甚至連站都站不起來,只能坐在輪椅上度日的廢物的時候,她的人生就已經充滿了悲哀。

那些往日裡羨慕她,甚至仰慕她的人,一個個都開始了對她的冷嘲熱諷。

那些追捧著她,視她為女神的人,也一個個對她的家庭,對她的事業,開始了無情的打壓。

甚至於今天,她明知道會發生什麼,依舊還是來到了這裡。

「等我!!!」

依舊是那冷漠的語氣,就在陳婉兒思緒紛亂的這一刻,電話那頭的葉凡還是如此。

「窩囊廢,和你說話都是在浪費我的時間!」

不屑地一聲冷哼,陳婉兒直接掛斷了電話,隨後整理了一下儀容,即便身上這件過於暴露的禮服讓她十分不自在,但陳婉兒依舊擠出了燦爛的微笑,再次回到了餐桌上。

「婉兒,你這通電話可是打了好久啊!老公的電話?不如讓他一起過來啊?」

「你這人怎麼忘記了,婉兒的老公腿腳可是殘廢的,怎麼過來?讓人推過來嗎?」

「哎喲哎喲!是我欠考慮了!而且我好像聽說婉兒的老公不光是殘廢,好像還是個窮光蛋,這樣的場合,來了萬一丟人了,那可不好!婉兒還是你想得周到,不來也好!」

不說話。

或者說是無法反駁。

陳婉兒知道,在座的這些女人,曾經都不如她,甚至只能仰望她,但是如今卻可以如此肆無忌憚地對她明嘲暗諷。

因為她們都有一個好的歸宿,都過著錦衣玉食一般的生活。

這點從她們之前坐的車子,身上的衣服、首飾,甚至不起眼的一個錢包都能看出來。

而她呢?

身上的衣服都是結婚之前,某個追求她的公子哥送的,一直留到今天。

多少個夜晚,陳婉兒看著那被她反鎖在房門外,坐著輪椅一言不發的窩囊廢,只能默默地哭泣。

哭泣老天爺的不公平,埋怨已經過世的爺爺,當初為什麼要逼自己嫁給葉凡這樣一個廢物,毀了自己的一生!

「顧少……」

無論心中怎樣思緒繁重,陳婉兒依舊沒有忘記今天來的目的,就這麼緩緩舉杯看向了餐桌最中心,那個被人簇擁著的年輕男子,陪笑道:「顧少您也知道的,為了我家的生意,我……我今天無論如何都要見到吳總,您看能不能……」

「陳小姐,你看你這話說的。」

面對陳婉兒的敬酒,顧少微微一笑道:「既然我們都認識,能幫忙我自然會幫!不錯,吳總確實今晚就住在我們顧家負責的這間飯店裡,但是你也知道,吳總畢竟是非凡集團派下來巡查的負責人,我若是貿然打擾他,怕是會引起他的不高興。」
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณ อ่านจบแล้ว
2025-05-23 20:26:21
0
0
48
ตอนที่1 เป็นเพียงวิญญาณ
ตายแล้วไปไหนนรก หรือ สวรรค์ว่ากันว่าชีวิตหลังความตาย ดวงวิญญาณทุกดวงต้องเดินทางสู่ปรโลก ข้ามสะพานไน่เหอที่ทอดข้ามแม่น้ำลืมเลือน และดื่มน้ำแกงยายเมิ่งแต่วิญญาณดวงหนึ่งกลับไม่เป็นเช่นนั้นเดิมที เจิ้งซิงอี คิดเอาไว้ว่า คนอย่างเธอเมื่อตายไปคงต้องตกนรกอย่างแน่นอน เพราะเธอเป็นหญิงชั่วช้าที่ทำความชั่วมามากมายเหลือเกินแต่หลังจากที่ตายไปจริงๆ ทั้งที่คิดว่าตัวเองต้องตกนรก เธอกลับกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ไม่อาจไปไหนได้คนชั่วที่ถึงแม้จะตกตายลง แต่กลับไม่ได้ไปผุดไปเกิด กลายเป็นร่างโปร่งแสงที่ล่องลอยวนเวียน เฝ้ามองดูความเป็นไปของผู้คนที่เธอรู้จัก คนที่เธอรัก คนที่เธอเกลียด คนที่เธอเคยทำผิดต่อพวกเขา มองดูด้วยความเจ็บปวดทรมาน แต่กลับทำสิ่งใดไม่ได้เธอต้องทนมองพวกเขาทุกข์ทรมานกับสิ่งที่เธอเป็นคนกระทำเป็นตัวเธอเองที่ทำให้ชีวิตของพวกเขาพบเจอกับความอยุติธรรมเพราะความโง่ของเธอทำให้ทุกคนที่เธอรักต้องโดนเหยียบย่ำ ทำให้ชีวิตของทุกคนตกต่ำเรื่องเลวร้ายที่เธอเคยกระทำในอดีตตามหลอกหลอนเธอ ทำให้เธอเจ็บปวดแสนสาหัส และการต้องจมอยู่กับความรู้สึกผิด มันรู้สึกทุกข์ทรมานเสียยิ่งกว่าตกนรกเสียอีกเจิ้งซิงอีในวัยสา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2 อดีตที่ไม่เคยลืม
เรื่องราวความรักของเราทั้งคู่ดูเหมือนว่าจะราบรื่น ทุกอย่างจบลงด้วยความสุขสมหวังแต่มันกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นอีกเพียงแค่หนึ่งคืนเท่านั้น ผ่านค่ำคืนนี้ไป วันรุ่งขึ้นก็จะเป็นวันที่เธอรอคอย เพราะวันพรุ่งนี้คือวันแต่งงานของเธอกับหวังลู่เสียนเจิ้งซิงอีจึงตั้งใจเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ และก็เป็นดังที่ชายคนรักพูดเอาไว้ เมื่อเธอไม่อาจที่จะข่มตาให้หลับลงได้เพราะรู้สึกตื่นเต้นมากจนเกินไปริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อคลี่เป็นรอยยิ้มสุขใจเพียงแค่คิดถึงชายคนรัก ในขณะที่ฝ่ามือเรียวเล็กสอดเข้าไปใต้หมอนหนุน หยิบเอาขวดสเตนเลสทรงเหลี่ยมสลักลวดลายงดงามออกมา แล้วกอดมันเอาไว้แนบอก ซึ่งด้านในนั้นคือเหล้าหมักผลไม้รสชาติหอมหวานมันเป็นสิ่งที่หวังลู่เสียนมอบให้กับเธอ เขาบอกกับเธอว่าสิ่งนี้จะทำให้เธอนอนหลับสบายขึ้น ซึ่งตัวเขาเองก็ต้องพึ่งสิ่งนี้เพราะเขาก็คงจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเช่นเดียวกันกับเธอเจิ้งซิงอีเปิดฝาของมันออก ยกขึ้นจรดปลายจมูก สูดดมกลิ่นหอมละมุนของมันเข้าไปเต็มปอด ก่อนจะยกขึ้นดื่ม กลืนน้ำสีหวานลงคอ รสชาติของมันนุ่มละมุนทั้งยังหวานล้ำ เธอรู้สึกพอใจกับรสชาติของมันเป็นอย่างมาก จนเผลอดื่มเข้าไปจนหมดขวด จาก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3 จุดจบของหญิงชั่ว
เรื่องราวที่เกิดขึ้นนับเป็นเรื่องใหญ่ มีผู้คนที่มาร่วมงานในวันนั้นรู้เห็นเป็นพยานอีกหลายปาก หาใช่เรื่องที่เจิ้งซิงอีจะกระทำเอาแต่ใจได้ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ยินยอม หรือต่อต้านมากเพียงใดก็ตาม กลับไม่อาจทำสิ่งใดได้อีก เพราะเรื่องราวฉาวโฉ่นั้น ถูกใครบางคนกระจายข่าวไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว ในที่สุดเธอก็จำต้องแต่งให้กับเสิ่นหนิงหลงนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในวังวนแห่งความแค้น ความเกลียดชัง เธอมีชีวิตอยู่เพื่อทำลาย สามี ที่เธอไม่ต้องการผู้นั้น อยู่เพื่อทำให้ชีวิตของเขาพังพินาศเธอยอมทำได้ทุกอย่างถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม แต่หากมันทำให้อีกฝ่ายย่อยยับได้ เธอก็ยินดีและพร้อมที่จะทำแม้ใครจะเอ่ยห้ามหรือกล่าวตักเตือนอย่างไรเธอก็ไม่คิดที่จะรับฟัง ทั้งยังเลือกที่จะหันหลังให้กับทุกคนเธอทำร้ายอีกฝ่ายทุกทาง ทั้งคำพูด การกระทำ ทำร้ายร่างกาย ทำร้ายจิตใจ ทั้งยังเข้าบ่อนเล่นการพนัน เพื่อสร้างเรื่องเสื่อมเสีย จนสามีถูกปลดออกจากตำแหน่งงานที่กำลังก้าวหน้าของเขาแม้กระทั่งการทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง ไม่ยอมให้เขาได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก เพราะเธอไม่มีวันยอมอุ้มท้องและคลอดลูกของคนที่เ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4 ชีวิตหลังความตาย
หลังจากที่เธอหมดสิ้นลมหายใจ เจิ้งซิงอีคิดว่าทุกอย่างคงจะจบสิ้นลงแล้วในชาติภพนี้ต่อจากนี้เธอคงต้องเดินทางไปชดใช้กรรมในสิ่งที่เคยก่อ และวิญญาณชั่วร้ายเช่นเธอคงไม่พ้นต้องตกนรกแต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อเธอไม่อาจที่จะไปไหนได้ กลายเป็นเพียงดวงวิญญาณที่ล่องลอย วนเวียนอยู่ในภพภูมินั้นหลังจากหมดลมหายใจไปแล้ว เธอคิดว่าความเจ็บปวดที่ได้รับเหล่านั้นจะจางหายแต่เธอกลับยิ่งต้องพบกับความเจ็บปวดทบทวี ทุกข์ทรมานเสียยิ่งกว่าตาย เพราะเธอต้องทนมองผลของการกระทำของตัวเธอเองบิดามารดาที่รักและถนอมเธอที่สุด ต้องอับอายกับคำติฉินนินทาของผู้คน เพราะการกระทำอันน่ารังเกียจของเธอ และตรอมใจกับการตายของเธอจนล้มป่วย ใบหน้าที่มักจะมีรอยยิ้มเมตตาอยู่เป็นนิจกลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้าหม่นหมอง ร่างกายซูบผอมลงทุกวัน รอเวลาที่จะได้ตายตามบุตรสาวอันเป็นที่รักไปพี่ชายทั้งสามของเธอที่ต้องการทวงความยุติธรรมกับการตายที่คลุมเครือให้น้องสาวเช่นเธอ กลับถูกอีกฝ่ายเล่นงานจนแทบจะไร้ที่ซุกหัวนอนพี่ใหญ่เจิ้งโฮ่ว ถูกแจ้งข้อหาทำร้ายร่างกาย และพยายามฆ่า เพราะบุกเข้าไปทำร้ายร่างกายของหวังลู่เสียน ทั้งที่ฝ่ายนั้นบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5 ย้อนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เฮือก!!!เจิ้งซิงอีลืมตาขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก ภาพที่เสิ่นหนิงหลงถูกยิงตายไปต่อหน้าต่อตาทำให้เธอหวาดกลัวและรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากหญิงสาวรีบกวาดตามองหาร่างของชายหนุ่มที่เธอเห็นว่าเขานอนจมกองเลือดอยู่หน้าหลุมศพของเธออย่างร้อนรน แต่สิ่งที่เธอเห็นตอนนี้กลับทำให้เธอต้องนิ่งงันเมื่อพบว่าตอนนี้ตัวเธอกำลังอยู่บนเตียงเตาในห้องที่คุ้นเคย ห้องนี้เป็นห้องนอนของเธอในบ้านเจิ้ง หาใช่สุสานบนหุบเขาในหมู่บ้านไม่มีร่างไร้วิญญาณของเสิ่นหนิงหลง ไม่มีแม้แต่รอยเลือดสักหยด มีเพียงข้าวของที่กระจัดกระจายไร้ระเบียบ สภาพเตียงเตาที่เธอนั่งอยู่ดูยุ่งเหยิง ภายในห้องราวกับสมรภูมิรบแต่สิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าคือเสียงเสียงหนึ่งที่เธอไม่ได้ยินมาเป็นเวลานาน ตอนนี้มันกลับกำลังดังขึ้นอีกครั้งตึกๆ ตึกๆ ตึกๆเธอได้ยินเสียงและรู้สึกถึงก้อนเนื้อที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งและรุนแรงอยู่ภายในอก นั่นทำให้เธอรู้สึกตื่นตะลึงจนต้องยกมือขึ้นทาบลงไปตรงตำแหน่งนั้น เธอมีหัวใจ และมันก็กลับมาเต้นอีกครั้งอย่างน่าอัศจรรย์"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน"หญิงสาวกวาดตามองไปรอบๆ ตัวอีกครั้ง นี่คือห้องนอนของเธอไม่ผิดแน่ เมื่อลองหยิกเนื้อตั
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6 การเริ่มต้นใหม่ที่ดีมาก
หลังจากที่จัดการทุกอย่างจนเรียบร้อยดีแล้ว เจิ้งซิงอีจึงได้เดินออกมาจากห้อง หญิงสาวกวาดตามองและเดินสำรวจไปทั่วบริเวณบ้านด้วยความคิดถึง ในตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในบ้านเพราะทุกคนต่างก็ออกไปทำงานกันหมด ภายในบ้านจึงค่อนข้างที่จะเงียบ เวลานี้ทั้งพ่อ แม่ พี่ใหญ่และพี่สะใภ้ใหญ่คงจะกำลังตากแดดตากลมทำงานอยู่ในแปลงนา พี่รองและพี่สะใภ้รองคงวุ่นวายอยู่กับการเปิดร้านค้าจนหัวหมุน พี่สามก็คงประจำการอยู่ในค่ายทหารทำหน้าที่ที่เขารักและภาคภูมิใจ ส่วนหลานชายทั้งสองของเธอก็คงกำลังมีความสุขกับการได้ไปโรงเรียน เจิ้งซิงอียิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อคิดถึงทุกคนในครอบครัว ตอนนี้ทุกคนยังคงใช้ชีวิตอย่างดี แม้จะเหนื่อยแต่พวกเขาก็มีรอยยิ้มและมีความสุขกับชีวิตในตอนนี้ดีจริงๆ ที่เธอได้มีโอกาสได้ย้อนกลับมาในตอนที่ทุกอย่างยังไม่สายเกินไป และการได้กลับมาในครั้งนี้ เธอจะไม่ยอมให้ความสุขและรอยยิ้มของพวกเขาต้องหายไปอีกตอนนี้เป็นเวลาสายมากแล้วหญิงสาวจึงเดินเข้าไปในห้องครัว เพื่อเตรียมหุงหาอาหารให้กับทุกคน ทำในสิ่งที่ในชีวิตก่อนเธอไม่เคยคิดที่จะทำ หากเป็นเมื่อก่อน หน้าที่นี้คงจะเป็นของผู้เป็นแม่ พอใกล้จะเที่ยงแม่เจิ้งที่ทำ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7 บ้านตระกูลเสิ่น
"พี่คะ ฉันเอาอาหารมาให้ค่ะ""พี่หนิงหลง อาหารสำหรับพี่ค่ะ""สามี ฉันเอาอาหารมาให้คุณค่ะ"แค๊ก! แค๊ก!เจิ้งซิงอีสำลักน้ำลายตัวเองจนหน้าแดง รีบยกฝ่ามืออ่อนนุ่มขึ้นลูบหน้าลูบอก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นเพราะความกระดากอาย เมื่อลองเอ่ยคำพูดเหล่านั้นออกมาตลอดเส้นทางที่เดินมาบ้านเสิ่น เธอเรียบเรียงคำพูดที่จะเอ่ยกับสามีเอาไว้มากมาย แต่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดคุยกับอีกฝ่ายอย่างไรดี ไม่คิดว่าการพูดประโยคง่ายๆ เพียงหนึ่งประโยคจะยากเย็นถึงเพียงนี้ด้วยทุกครั้งที่ผ่านมาเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสามี เธอไม่เคยที่จะเอ่ยกับเขาก่อนเลยด้วยซ้ำ และแน่นอนว่าย่อมไม่เคยที่จะเอ่ยถ้อยคำเหล่านี้ด้วยเช่นกัน หากจะพูดด้วยก็มีเพียงแค่คำด่าทอ พูดจาหาเรื่องชวนทะเลาะคำพูดของเธอนั้นจะมีเพียงคำถากถาง จิกกัดและคำต่อว่าเท่านั้น ไม่มีคำพูดดีๆ เลยสักครั้ง คิดๆ ดูแล้วเธอจะพูดดีๆ กับเขาก็ในตอนที่ต้องการบางอย่างจากเขาเท่านั้น แต่คำพูดพวกนั้นก็ล้วนแต่เสแสร้งหาความจริงใจไม่เจอและท่าทีของเธอที่มีต่อผู้เป็นสามีก็มักจะเป็นการแสดงออกว่ารังเกียจ เมินเฉย และมักจะหลีกเลี่ยงเขาเสียด้วยซ้ำ จู่ๆ มาเดินเข้าไปพูดจาอ่อนหวาน ทั้งยังทำอาหารไปให้ อี
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8 สามีภรรยาพบหน้า
"มาทำอะไรที่นี่"น้ำเสียงอันคุ้นเคยที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้เจิ้งซิงอีสะดุ้ง รู้ดีว่าเจ้าของเสียงทุ้มนั้นคือผู้ใดโดยที่ไม่ต้องหันกลับไปมอง หัวใจของเธอพลันเต้นแรงขึ้นราวกับจะทะลุออกมานอกอก เมื่อถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายจริงๆเจิ้งซิงอีกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ รู้สึกประหม่าขึ้นมาเสียอย่างนั้น จนอยากจะแทรกกายหายไปจากตรงนี้ อย่างน้อยๆ ก็ขอไปตั้งหลักก่อน แต่เมื่อไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อย่างใจคิด จึงตัดสินใจหันกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเรือนกายสูงใหญ่กำยำเฉกเช่นชายชาติทหารภาพที่ปรากฏสู่สายตาทันทีที่หันกลับไปมองคือแผ่นอกกว้างของอีกฝ่าย เสื้อเนื้อบางสีเทาหม่นที่ชื้นเหงื่อ เปียกจนแนบเนื้อ มองเห็นเป็นรูปเป็นร่างแผงอกกำยำและยอดอกเด่นชัด จนอดไม่ได้ที่จะหลุบสายตามองต่ำลงไปกว่านั้นมัดกล้ามเนื้ออันทรงพลังของบุรุษเพศที่เรียงตัวสวยทำลมหายใจคนมองสะดุด ลำคอถึงกับแห้งผาก จนต้องรีบดึงสายตากลับขึ้นมาด้านบน แต่นั่นกลับไม่ได้ช่วยอันใดมากนัก เมื่อไล่สายตาไปตามลำคอแกร่ง และสันกรามคมชัดที่สื่อถึงความมั่นคง ริมฝีปากบางได้รูปรับกับจมูกโด่งเป็นสัน จนกระทั่งสบเข้ากับดวงตาสีสนิมเข้มดั่งดวงดาวในยามราตรี แฝงไว้ด้ว
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9 จับผิด
เจิ้งซิงอีอ้าปากค้าง มองค้อนอีกฝ่ายตาแทบพลิกก่อนจะคว้าตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารเหล่านั้นเข้าปาก"ทีนี้จะกินได้หรือยัง"เสิ่นหนิงหลงมองสตรีที่ขึงตามองเขา ใบหน้าสวยงอง้ำอย่างไม่พอใจ แต่ดวงตากลมโตกลับปรากฏประกายแง่งอนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แม้ปฏิกิริยาเหล่านั้นจะทำให้หัวใจคันยุบยิบ กระนั้นความคลางแคลงสงสัยก็ยังคงไม่จางหาย เพราะนี่ไม่ใช่วิสัยปกติของคนเป็นภรรยา หากในยามปกติคาดว่าถ้อยคำแสลงหูคงได้หลุดออกมาจากปากเล็กๆ นั่น และอาหารบนโต๊ะคงได้ถูกเก็บกลับไปตั้งแต่เขาเอ่ยจบประโยคแล้วแต่ถึงแม้จะไม่รู้ว่าภรรยามีจุดประสงค์ใดที่มาทำดีด้วย เขาก็ไม่อยากให้เธอต้องรู้สึกขุ่นเคืองและอารมณ์เสียไปมากกว่านี้อีก เพราะอาจจะเป็นเขาเองที่ไม่อาจทนรับได้ไหว วาจาเชือดเฉือนที่ทำให้ต้องระเห็จมาที่นี่ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางยังทำให้ใจเจ็บและจุกไม่หาย หากถูกภรรยาแสดงฤทธิ์เดชใส่อีกรอบเขาคงได้หลั่งน้ำตาเป็นแน่ จึงยอมเดินไปล้างมือแล้วกลับมานั่งลงฝั่งตรงข้ามภรรยาแต่โดยดี แต่ภาพอาหารหน้าตาน่ากินบนโต๊ะทำให้เขาต้องแปลกใจอีกครั้งเจิ้งซิงอีขยับตัวอย่างอึดอัดรู้สึกใจแป้วขึ้นมาเมื่อคนตรงหน้าเอาแต่จ้องมองอาหารนิ่งไม่ยอมขยับตะเกียบเสียท
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่10 อยากรู้ต้องพิสูจน์
หลังจากมื้อเที่ยงที่ไม่เคยได้มีร่วมกันมาก่อนกับภรรยาจบลง เสิ่นหนิงหลงที่เฝ้าสังเกตพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปของภรรยาคนงามก็ยิ่งเกิดความระแวงสงสัย เพราะเธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ เปลี่ยนไปจนเขาคิดว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ภรรยาของเขา เธอไม่ใช่เจิ้งซิงอีผู้หญิงเอาแต่ใจที่เขารู้จักถึงแม้ว่าท่าทางจะดูเหมือนปั้นปึ่ง ไม่ใส่ใจ นิ่งๆ เงียบๆ แต่เขาก็รู้ว่าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่แสดงออกมา ดังคำกล่าวที่ว่า สายตาหลอกกันไม่ได้ตลอดมื้ออาหารสายตาของภรรยาที่มักจะเผลอไผลมองมานั้น มันทั้งรอคอยและเต็มไปด้วยความคาดหวังแม้ปากเล็กๆ นั้นจะปิดเงียบ แต่ดวงตาพราวระยับของเธอกลับกำลังส่งเสียงดังอร่อยใช่หรือไม่ ชมฉันสิ ชมฉันสิถึงแม้จะรู้สึกแบบนั้น แต่เขาก็ทำเพียงกินอาหารด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ถึงมันจะอร่อยมากๆ ก็ตาม แต่เขาก็ไม่คิดจะเอ่ยปากชมให้เธอได้ใจหรอกเพราะรู้ดีว่าเธอมีจุดประสงค์แอบแฝง ภรรยามีบางอย่างในใจแน่ แต่เมื่อไม่อาจบังคับให้อีกฝ่ายพูดออกมาได้ในตอนนี้ว่าต้องการสิ่งใดจากเขา จึงได้แต่นิ่งเฉยเสีย ความอดทนของอีกฝ่ายใช่ว่าจะมีมากเสียเมื่อไหร่ ยิ่งการต้องมาทำดีกับเขา อีกฝ่ายไม่เคยที่จะฝืนใจทำได้นานเสียด้วยซ้ำ อีกไ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status