MasukShare
ตอนที่ 2 รักครั้งแรก
Tanggal publikasi:
2026-02-20 19:30:09วาเลนไทน์ เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
ผมที่ยืนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งแถวบ้านของ ธนากร กำลังยืนหล่อยื่นดอกกุหลาบสีแดงดอกใหญ่ให้กับผู้ชายที่รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นที่ทำหน้าเหวออยู่ด้านหน้า
“เอามาให้เราทำไม”
“ผมชอบพี่นะ”
“ชอบฉัน?”
“ใช่ครับ คบกับผมนะครับพี่กร”
“ไม่ละ ผมไม่ได้ชอบนาย”
“...”
“ไปเถอะ นายไม่ใช่สเปคผมอะ”
“ทำไมพี่ไม่ลองคบดูก่อนอะ ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวผมเดินมาส่ง”
“...”
“ผมพูดจริงนะเว้ย ผมชอบพี่จริง ๆ นะ”
“ไปกันเถอะ ไม่ต้องสนใจหรอก”
ผู้ชายตรงหน้าของผม กำลังเดินออกไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองผมเลยแม้แต่หางตา ดอกกุหลาบที่ผมใช้เวลาเลือกตั้งแต่ตีห้าร่วงลงพื้นราวเหมือนที่ผมเองก็กำลังหมดแรง
“คอยดูเถอะพี่ สักวันผมจะทำให้พี่เป็นของผม!.”
อ๊อด! อ๊อด!
ผมสะดุ้งตื่นจากภาพทรงจำที่แม้จะผ่านมานานแล้ว แต่กลับจดจำได้ทุกคำพูดแบบฝังใจ ผมลุกขึ้นเดินออกไปเปิดประตูให้กับบุคคลที่เฝ้ารอมานาน และใช่!พี่กร คนที่ผมตกหลุมรักโดยที่เขาไม่แม้แต่จะจำผมได้ ใบหน้าที่สวยราวกับรูปปั้นของเขายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ผมผายมือให้เขาเข้ามาให้ห้อง
“ดื่มกับผมไหม”
“ผมไม่ดื่มครับ”
“ไม่ต้องกลัวเมาหรอก เมาก็นอนนี่แหละ”
“...”
“มาใช้หนี้ไม่ใช่หรอ ทำไมปฏิเสธตั้งแต่เริ่มเลยละ'
“ว่าไงครับ”
“เอ่อ..คือ”
“คุณภูจะให้ผมทำเรื่องอย่างว่าหรอครับ”
“ทำไมถึงถามละ..หรือว่าไม่ได้?”
“ผมแค่แปลกใจเฉย ๆ ครับ”
“แปลกยังไง”
“...”
“ดื่มสิ”
ผมเทไวน์ราคาแพงลงแก้ว ยื่นส่งให้กับพี่กรที่ทำหน้าวิตกกังวลอยู่อย่างสบายอารมณ์ จนบางครั้งผมก็คิดนะ หรือว่าผมจะเป็นโรคจิตที่มีความสุขทุกครั้งที่เห็นใบหน้าหวาดกลัวของคนตรงหน้า พี่กรเอื้อมมือมาหยิบแก้วไวน์ช้า ๆ ก่อนจะกระดกพรวดเดียวหมดแก้วแล้วยื่นกลับมาคืนผม
ผมกระตุกยิ้มเพียงเล็กน้อยอย่างชอบใจ สายตาจ้องมองใบหน้าของคนเบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตา มือก็จัดการเทไวน์ลงแก้วสองใบอย่างชำนาญ เมื่อได้ไวน์ตามที่ต้องการผมยื่นแก้วเดิมให้พี่กรอีกครั้ง พร้อมกับหยิบแก้วของตัวเองมาชูสูงไปด้านหน้า พี่กรเองก็ไม่ได้ขัดอะไร ยื่นแก้วไวน์ของตนเองมาชนกับแก้วไวน์ของผมอย่างว่าง่าย
เกร๊ง!
- ธนากร –
คุณภูริภัทรเปลี่ยนจากยืนดื่มเป็นพาผมมานั่งดื่มไวน์ที่โซฟากลางห้อง เมื่อแอลกอฮอล์เข้าปากผมก็เริ่มแสดงความเป็นตัวเองออกมา ผมคิดมาตลอดว่าผมไม่เคยรู้จักผู้ชายคนนี้ แต่บางครั้งผมกลับรู้สึกคุ้นตากับใบหน้านี้อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
"คุณภัทร เราสองคนเคยรู้จักกันมาก่อนไหมครับ"
"ทำไมถึงถามแบบนั้นละครับ"
"ผมรู้สึกบางครั้ง เหมือนเคยรู้จัก.."
"แล้วรู้จักไหมครับ"
"แต่บางครั้ง..ก็ไม่รู้จัก"
"คุณกรอาจจะเคยเห็นหรือเปล่าครับ"
"คุณภัทรเรียนต่างประเทศ ผมไม่น่าจะรู้จักหรอกครับ"
"หรอครับ..ไม่เป็นไรนะ เรามาทำความรู้จักกันได้"
"ผมขอโทษนะครับ เรื่องที่ร้าน"
"พี่ก็แค่ชดใช้..ผมก็ไม่ติดใจเอาความหรอกครับ"
ผมมองหน้าของเจ้านายที่นั่งหล่อเบื้องหน้าอย่างพิจารณา ผมมองไปทางไหนก็ไร้ที่ติจริง ๆ คุณภูริภัทร เป็นลูกชายคนเดียวของคุณน้าชมจันทร์ ซึ่งคุณน้าเองก็เคยมาบ่นให้ผมฟังบ่อย ๆ เห็นว่าครั้งหนึ่งเคยเรียนอยู่ที่ไทย แต่เหมือนจะโดนคนที่แอบชอบปฏิเสธ เลยหนีไปรักษาแผลใจที่อเมริกา เท่าที่รู้มาก็น่าจะประมาณนี้ จนบางทีก็แอบคิดนะใครมันช่างกล้าปฏิเสธคนที่ Perfect แบบคุณภูได้
“พี่หรอ”
“ทำไมครับ ผมเรียกแบบนี้ไม่ชอบหรอ”
“เปล่าครับ..แต่แค่ไม่ชินเท่านั้น”
“ถ้าผมให้พี่ชดใช้ด้วยร่างกายกับผม พี่จะไม่เสียใจจริง ๆ หรอ”
“ผมไม่ได้มีทางเลือกมากขนาดนั้น..ถูกไหมครับคุณภัทร”
“ผมว่าก็ไม่เชิงนะ พี่มีทางเลือกที่ดีกว่านั้น”
“ที่ดีกว่านี้?”
“ผมขอถามได้ไหม ว่าพี่ทำไมต้องการเงินมากขนาดนั้น”
“คือ…”
“บางที ผมอาจจะพิจารณาทางออกที่ดีกว่าให้ก็ได้นะครับ..พี่อาจจะไม่ต้องมาเสียตัวให้ผมก็ได้”
“ผมเพิ่งรู้นะว่าคุณภัทรเป็นคนตลก”
“ขึ้นอยู่ที่ว่าผมคุยกับใครต่างหากละครับ”
“ถ้าผมบอกว่าผมจำเป็น คุณภัทรจะเชื่อไหมครับ”
“พี่ก็ลองเล่ามาก่อนก็ได้ครับ”
“แฟนผม..ติดหนี้พนันบอล และกำลังโดนไล่และหนักถึงขั้นอาจจะโดนปิดปาก”
“...”
“และผมเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี เพราะนั่นก็คือแฟนผม”
“พี่เลยเลือกที่ก้าวเท้าเข้าตารางแบบนี้หรอครับ”
“ผมเองตอนนั้นมืดแปดด้านเลยคุณภัทร ยิ่งน้ำเสียงที่เขาโทรมาขู่ผมได้ยินทุกประโยค..มันทำให้ผมคิดผิด”
“...”
“ผมต้องขอบคุณ คุณภัทรมาก ๆ นะครับที่ไม่จับผมส่งตำรวจ”
“ผมเองก็มีเหตุผลของผม”
“หืม”
“พี่คบกับแฟนคนนี้..มีความสุขดีไหมครับ”
“แรก ๆ ก็ดีนะ เขาเทกแคร์เอาใจใส่ผมดีมาก แต่ตั้งแต่ที่เรียนจบมาและผมตกงาน แถมที่บ้านก็ล้มละลาย บางครั้งก็รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป”
“แล้วตอนนี้เขาทำพี่เดือดร้อนขนาดนี้ เขารู้ไหมครับ”
“รู้สิ พี่ก็บอกเขาว่าเจ้านายเรียกให้มาหาเพื่อเจรจาเรื่องเงินที่พี่ขโมยไป”
“แล้วเขาก็ปล่อยให้พี่มา?”
Bab terbaru
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 21.2 จากลา..เพื่อพบเจอ
“...”“ผ่านไปสองวัน กว่าเจ้าหน้าที่จะพบภัทรก็กลายเป็นศพไปแล้ว ตอนนั้นน้าเสียใจมาก และระหว่างที่เจ้าหน้าที่กำลังนำร่างของภัทรที่เสียชีวิต จะขึ้นรถเพื่อจะนำไปชันสูตรที่โรงพยาบาล”“...”“กรเชื่อไหม ตอนนั้นจู่ๆก็เกิดเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าที่ดังมาก น้าจำเหตุการณ์นั้นได้ติดตา และมันมีพายุเข้าแบบแทบจะพัดทุกอย่างหายไปเลยจนทุกคนที่อยู่ตรงนั้นรวมถึงไทยมุงแตกตื่นวิ่งหายกันไปหมดเลย และจู่ๆ ภัทรที่น้าและทุกคนคิดว่าตายไปแล้ว..”“...”“น้าได้ยินเสียงจริงนะ น้าได้ยินว่า เก้าสิบวัน”“...”“ตอนนั้นน้าจำได้เลยว่ามันคือเสียงภัทร..กรเชื่อไหมน้าคลานฝ่าลมที่พัดกรรโชกนั้นไปเปิดห่อผ้าดิบดู มันคือภัทร ภัทรที่ลืมตามองน้าอยู่จริงๆ”“มีเรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้เลยหรอครับ”“ถ้าน้าไม่เจอกับตัว น้าก็คงคิดเหมือนกรนั่นแหละ..แต่นี่มันเกิดกับภัทรขึ้นมาจริงๆ”“แล้วเป็นยังไงต่อหรอครับน้า”“กู้ภัยก็ตกใจ เขายัง
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 21.1 จากลา..เพื่อพบเจอ
ถึงแม้ผมไม่อยากจะเชื่อ แต่ต้องยอมรับว่ามันคือเรื่องจริง ภัทรเสียแล้วจริง ๆ และผมได้ช่วยงานศพของภัปฏิเสธจริงๆ มันเป็นการสูญสียที่กะทันหัน จนผมเองรู้สึกช็อกและไม่รู้เลยว่าน้าชมจันทร์จะช็อกมากแค่ไหนแต่ในระหว่างที่จัดงานศพของภัทร ผมเองก็ไม่เห็นว่าน้าชมจันทร์จะร้องไห้ในงาน แต่ทุกเช้าที่ผมมาช่วยงานจะเห็นดวงตาที่ถูกปกปิดด้วยเครื่องสำอางนั้นบวมเล็กน้อย ซึ่งนั่นเป็นหลักฐานชั้นดีว่าน้าชมจันทร์เองก็เจ็บปวดไม่ใช่น้อยจนเมื่อผ่านพ้นเรื่องงานศพของภัทรไปได้หลายสัปดาห์ ผมยังคงต้องทำงานเช่นเดิม ชีวิตกลับมาวนลูบ ตื่นนอน ไปทำงาน กลับบ้าน นอน แบบเดิมอย่างเบื่อหน่าย หลายครั้งที่ผมมีความรู้สึกคิดถึงอิริยาบถทร อยากคุยอยากเจอ แต่ก็ไม่เคยได้สัมผัสถึงการมีอยู่นั้น หลายครั้งที่อยู่บ้านคนเดียวแล้วรู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ แต่ก็คงเป็นไปแค่เรื่องที่คิดไปเอง และหลายครั้งที่ผมพูดลอย ๆ ขึ้นมาว่าคิดถึง อยากเจอ .. แต่ก็ไร้ซึ่งภาพ เสียง กลิ่น สัมผัส หรือแม้แต่ความฝัน ผมขับรถมาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ที่ไม่เคยมาเลยสักครั้ง ผมเปิดแชตที่น้าชมจันทร์ส่งโลเคชั่นมาให้อีกครั
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 20.2 ใครเป็นญาติคนไข้ครับ
เราสามคนหัวเราะร่าราวกับว่ามันเป็นเรื่องสนุกสนาน ผมอยู่คุยจิปาถะกับน้าชมจันทร์และภัทรจนค่ำ ก็ขอตัวกลับเพราะวันนี้น้าชมจันทร์ขอเฝ้าภัทรเอง และผมต้องเร่งเคลียร์เอกสารเพราะกำลังจะปิดยอดขายรายปีด้วย ผมคอยช่วยน้าชมจันทร์สลับกันเฝ้าภัทรที่อาการเริ่มดีขึ้นมามากแล้ว อยู่แบบนั้น และฟังภัทรบ่นอยากกลับบ้านหลายต่อหลายรอบ จนแทบจะเป็นเรื่องปกติ“พี่กร”“ว่าไงภัทร”“ผมชอบพี่นะ”“พี่ก็ชอบภัทรนะ ภัทรเป็นน้องที่ดีที่สุดที่พี่เจอมาเลย”“แต่ผมไม่ได้อยากเป็นน้องนี่หว่า”“ภัทร..”“ผมรู้แล้ว..ก็แค่หยอกเล่นไหมล่ะ”“มา..ทานผลไม้หน่อยพี่ปอกแอปเปิลให้แล้ว”“ครับ..แต่ว่านะพี่กร ภัทรอาจจะได้กลับบ้านเร็ว ๆ นี้แล้วนะ”“กลับก็ดีนะสิ ที่บ้านไม่มีกลิ่นยา ไม่ใช่ที่สะสมเชื้อโรคด้วย จะได้หายไวไว”“แต่ผมอะ..อาจจะไม่ได้เจอพี่อีกแล้วนะ”“จะลาออกจากการเป็นเจ้าของร้าน แล้วหนีไปต่างประเท
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 20.1 ใครเป็นญาติคนไข้ครับ
- ธนากร - หลังจากวันที่ผมตัดขาดความสัมพันธ์ของผมกับอั๋น ก็ไม่มีการคุกคามหรือติดต่อมาจากเขาอีกเลย และเหมือนกับว่าอั๋นก็ไม่ได้มาเก็บของที่ผมเอาออกไว้ที่หน้าบ้านด้วย ซึ่งมันก็แปลกและน่าสงสัย แต่ด้วยความที่คิดว่าจะตัดออกแล้ว ผมก็ไม่อยากยุ่งกับเขาแล้วจริง ๆ ผมใช้ชีวิตไปทำงาน กลับบ้านนอน อยู่แบบนี้ก็สบายดีไม่ได้ทุกข์ได้ร้อนอะไร และรู้สึกว่าผมก็ไม่ได้โวยวายหรือเสียดายอะไรมากมาย นอกจากเวลา..“คุณภัทร! คุณภัทรได้ยินหมี่ไหมคะ”“...”“คุณภัทร!ผู้จัดการคะคุณภัทรเป็นลม” ผมลุกออกจากเก้าอีกทำงานเดินไปหน้าร้านที่มีเสียงของมัดหมี่มาเรียกด้วยความตกใจ พักหลังมานี้ผมรู้สึกถึงความผิดปกติของภัทร ที่ทั้งโทรมและดูอิดโรยมาก ความสดใส ขี้แกล้งของภัทรหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมเองก็จำไม่ได้ รู้ตัวอีกทีภัทรก็กลายเป็นคนที่ไม่มีชีวิตชีวาไปแล้ว“ภัทร ได้ยินกรมั้ย”“...”“ภัทร
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 19 ยกขันหมากไปสู่ขอเลยดีไหม
“ไม่ได้!” ผมพูดแทรกเข้าไปอย่างทันควัน ทำให้ผมเห็นสีหน้าของภัทรเองที่ดูแปลกใจเล็กน้อย แต่ผมคิดดีแล้ว ผมจะไม่ทำให้ภัทรมาเดือดร้อนเรื่องอั๋นเพราะผมอีกเด็ดขาด เงินก้อนที่แล้วผมยังไม่มีปัญญาคืน ครั้งนี้อั๋นมาเรียกร้องขอเป็นล้าน ผมหรืออั๋นก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับความช่วยเหลือนี้แม้สักนิด“กร แต่อั๋นต้องใช้เงิน”“เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นอั๋น เราเป็นแค่เพื่อนกันคุณจำได้ไหม”“กร..อั๋นขอโทษ แต่ถ้ากรไม่ช่วยอั๋น อั๋นต้องตายแน่ ๆ”“ผมว่ามันก็เรื่องของคุณนะ ครั้งที่แล้วผมช่วยแล้วคุณยังไม่มีสมองคิด ครั้งนี้ก็แล้วแต่เวรแต่กรรมของคุณเถอะ อ่อ..เสื้อผ้าข้าวของ ผมจะเก็บโยนไว้ให้หน้าบ้าน ถ้าพรุ่งนี้เช้าคุณไม่มาเอา ก็ไปตามเก็บที่รถขยะแล้วกันนะ ต่อไปนี้เป็นต้นไป ผมกับคุณ ไม่รู้จักกัน” ผมร่ายยาวก่อนจะตัดสายนั้นทิ้งอย่างไม่ไยดี ความรู้สึกหนักอกที่แบกจนอึดอัดมาหลายวัน วันนี้รู้สึกโล่งขึ้นมามากอย่างบอกไม่ถูก“พี่แน่
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 18.2 ให้ทะเลโอบกอดหัวใจที่บอบช้ำ
“งั้นก๋วยเตี๋ยว”“โห..พี่ก็ไม่เขินตัวบิดอะไรแบบนี้หน่อยหรอ”“ไม่เอาหรอก เขินมากเดี๋ยวปวดแก้ม”ผมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไม แต่ผมรู้สึกมาตลอดว่า เวลาที่ภัทรอยู่ใกล้ๆ ผมรู้สึกสบายใจแบบมากที่สุด เหมือนไม่ต้องคิดอะไร เป็นตัวของตัวเองที่สุด เป็นความรู้สึกที่ผมรู้สึกดีมากที่สุดจริง ๆ“ไม่อยากคบกับผมจริงอะ ผมหล่อนะ”” คนอะไรหลงตัวเองขนาดนี้”“นี่ไม่ได้หลงตัวเองนะ..แต่อยากบอกว่านอกจากผมจะหล่อแล้ว ยังอร่อยด้วย”“ไม่ต้องโฆษณา พี่ไม่หลงคำโฆษณาเกินเชื่อแน่นอน”“ว้า..เสียใจจังตกพี่กรไม่ติด”“มัวเล่นอยู่นั่นแหละ ภัทรจะกินอะไรคิดได้ยัง”“อ่าว..นึกว่าจะไปกินก๋วยเตี๋ยว”“ก๋วยเตี๋ยวกลับไปกินที่นนก็ได้ ไหนๆ ก็มาทะเลทั้งทีต้องซีฟู้ดละมั้ย”“อะไรก็ได้อะตอนนี้ ผมหิ๊วหิว..แทบจะกินพี่ได้ทั้งตัวละ”“เกินไป..ภัทรจอดรถไว้ไหนหรอ”“ผม.
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 16.2 กลับจากเขาแล้วเปลี่ยนมาเป็นเราได้ไหม
“ไม่รู้เลยครับ ถ้าท้องพี่ไม่ร้องดังดั่งฟ้าร้องวันพายุเข้าน่ะนะ”“เวอร์”“เอ้า..เวอร์ก็เวอร์ ลุกมากินข้าวกัน ค่อยนอนต่อ”ผมลุกจากที่นอน สาวเท้าเดินตามภัทรมาใกล้โต๊ะที่วางอาหาร หย่อนก้นลงนั่งหยิบน่องไก่น่องโตมากินแบบไม่ได้ติดผู้ดีอะไรแล้ว วิน
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 10.1 ปาย อินเลิฟ
ครืด ครืด!ครืด ครืด!ผมเอื้อมมือไปหยิบมือถือมาปิดนาฬิกาปลุก เมื่อแสดงให้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาตีห้าครึ่งแล้ว ผมกำลังจะปลุกพี่กรให้แต่งตัวเตรียมไปเที่ยวดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลหมอก ก็สัมผัสได้ถึงว่ามีคนนอนหนุนแขนผมอยู่ ผมค่อย
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 10.1 ปาย อินเลิฟ
ผมพาพี่กรเดินทางทันทีที่เก็บของเสร็จ ปลายทางคืออำเภอปาย สถานที่ที่หลายคนบอกว่าสวยและหน้าหนาวคืออากาศดีมาก และผมเองก็ยังไม่เคยไปสักครั้งเหมือนกัน ผมเริ่มขับรถออกจากชะอำมุ่งหน้าสู่ปลายทางที่อำเภอปายทันที ผมขับรถมาได้สักพักก็เห็นว่าพี่กรนอนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ คาดว่าน่าจะเหนื่อยจากการร้องไห้
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 9.1 กอดแรกที่ริมทะเล
ผมขับรถมาจนถึงหน้าโรงแรมหรูที่เดียวกับที่เห็นว่าแฟนของพี่กรเช็กอินไว้ โรงแรมนี้ใหญ่โตมากจนผมเองก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้ และที่สำคัญอยู่ใจกลางหาดชะอำ ผมจัดการจอดรถเรียบร้อยเดินมาเช็กอินห้องพัก และก็คงเรียกว่าโชคดีเพราะยังมีห้องเหลือให้ผมเข้าพักเอนหลังโดยที่ไม่รู้เลยว่า ผมจะหาพี่กรกับแฟนได้ที่
Anda juga akan menyukai
เด็กเลี้ยงของเฮียชัช (Mpreg)
Chenaimei4.8K Dibacaเพื่อนพ่อขอจัดหนัก Yaoi
กาสะลอง2.6K Dibacaคนของข้าใครกล้ามายุ่ง
Luffy.g3.3K Dibacaเดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.5K Dibacaผัวกลายพันธุ์
นรกสร้าง326 Dibacaลุงครามพ่อเพื่อน
กาสะลอง1.1K Dibacaเด็กแสบของแด๊ดดี้
ไอเดียไรท์184 DibacaLaw In Love #นิติติดเกียร์
เจ้ามูนวูฟล์887 Dibaca
