ตอนที่ 8

ทานข้าวเสร็จ นั่งย่อยอาหารกันอยู่ ยอดตองถามพ่อกับแม่ออกไปว่าจะพักนอนค้างในเมืองไหม แม่บอกว่าไม่ได้ค้าง พ่อยังมีงานที่ต้องกลับไปดู

แม่เลี้ยงรวียังถามว่าลูกอยู่กันเองได้ใช่ไหม ยอดเตยยิ้มกว้างรับปากบอกจะดูแลพี่ชายอย่างเขาแทนพ่อกับแม่เอง

ยอดตองส่ายหัวให้น้องสาวเบา ๆ แม่ถามถึงคู่กรณี คนป่วยนั่งนิ่งนึกคิดขึ้นได้ว่าเหลืออีกคนที่จะต้องมาเยี่ยมเขา ก่อนจะบอกแม่ไปง่าย ๆ ว่าเย็นนี้คู่กรณีบอกจะมาเยี่ยมและมาคุยตกลงกัน

ผู้เป็นแม่พอได้ยินอย่างนั้น ทำท่าไม่อยากกลับ คงอยากดูช่วยว่าอีกฝ่ายจะว่าอย่างไร ยอดตองพูดให้พ่อกับแม่สบายใจว่าคู่กรณีของเขาจะรับผิดชอบทุกอย่าง ทั้งคน ทั้งรถ  

หลังจากพ่อกับแม่กลับไป พี่กับน้องอยู่กันสองคน ยอดเตยเก็บกวาดเช็ดถูทำนั่นทำนี่เสร็จ ปอกผลไม้ทั้งของพี่และของตัวเองกินเล่นไปนั่งเล่นโทรศัพท์ไป

ยอดตองเห็นพิทย์กับธารเงียบหายไปนาน หยิบโทรศัพท์กดโทร.ออกหาพิทย์ โทร.หาธารมันคงไม่รับแน่ พอพิทย์รับสาย บอกว่าธารไข้ลดลงบ้างแล้ว แต่ยังไม่ดีเท่าไร ให้อัดยาแก้ไข้แล้ว มันหลับอยู่ ตื่นมาคงดี 

พิทย์เองกำลังจะเข้าไปมหา’ลัย กลุ่มเพื่อนเราไม่มีใครว่างสักคน อาจารย์แจ้งให้เข้าไปฟังความคืบหน้าของงานโพรเจกต์ที่ทำ ได้ความว่าอย่างไรจะคาบข่าวมาบอกในกลุ่ม

พิทย์ยังบอกว่าเดี๋ยวมันจะรีบไปรีบมา ยอดตองนึกสงสารเห็นใจเพื่อน รอบนี้พิทย์ดูรับบทหนัก ทั้งเฝ้าเขา ทั้งเฝ้าธาร ชีวี ชีวินไปต่างจังหวัดกับครอบครัว ส่วนบาร์ยุ่งเรื่องร้าน

ยอดตองบอกกับพิทย์ว่าไม่ต้องห่วง เดี๋ยวส่งคนไปเฝ้ามันไว้ให้ สายตาหันไปทิ้งไว้คนน้องที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่โซฟา

ยอดเตยออกไปแล้วหลังจากสู้รบตบตีต่อปากต่อคำ ขอให้น้องไปเฝ้าเพื่อนให้หน่อย นั่นก็คือธาร มันป่วย คงไม่มีแรงลุกมาทำอะไรน้องสาวเขาหรอกมั้ง

เขาเชื่อว่าธารจะไม่ทำอะไรจนกว่าทุกอย่างจะชัดเจน เขากับธารหรือกับกลุ่มเพื่อนทั้งแก๊งรู้เช่นเห็นชาติกันดี ตอนนี้ทั้งห้องเหลือยอดตองคนเดียว หยิบโทรศัพท์มาดูเวลา ทำไมคนบอกว่าจะมาเยี่ยมเขาอีกคนไม่มาสักทีนะ

หญิงสาวในชุดลำลองเดินไปเดินมาในห้างสรรพสินค้า แถวโซนกระเช้าแบรนด์บำรุงร่างกาย เธอกำลังเลือกซื้อของเพื่อไปเยี่ยมคนป่วย มือหนึ่งเข็นรถเข็นของห้างฯ อีกมือเลือกหยิบของที่ต้องการ ทั้งหอบหิ้วผลไม้เต็มมือ แอปเปิล ส้ม กล้วย เธอไม่รู้ว่าเขาทานได้ไหม ชอบหรือไม่ชอบอะไร

ก่อนหน้านี้มาลย์ไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัดใกล้ ๆ มาแล้ว กรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวรเรียบร้อย สบายใจขึ้นมาบ้าง เลือกซื้อของจนครบ คิดเงินเสร็จ หิ้วของไปใส่รถจีปสีดำคันใหญ่สัญชาติยุโรป จัดของเรียบร้อย ขับรถออกจากห้างฯ ตรงไปโรงพยาบาลทันที

มาลย์มาถึงโรงพยาบาล ขึ้นลิฟต์เดินมาจนถึงหน้าห้องพักผู้ป่วยที่มีชื่อยอดตองติดอยู่ ไม่ผิดแน่ ถึงจะไม่ได้สนิทกัน แต่เธอได้ยิน ได้เห็นชื่อเขาบ่อย ๆ จากเพื่อนเธอบ้าง จากเพจมหา’ลัย หรือจากสนามแข่งบาสเวลาไปดูหรือไปเชียร์เพื่อนลงแข่ง

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดจนเต็มอกเรียกความกล้า ก่อนจะยื่นมือที่มีถุงผลไม้ไปเคาะประตูสองสามทีตามมารยาทที่ควรมี อีกมือถือกระเช้าแบรนด์ช่อโต

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มาลย์เปิดประตูเข้ามาแล้วปิดลงเบา ๆ กลัวจะรบกวนคนด้านใน เดินเข้าไปใกล้อีกนิดถึงได้เห็นคนป่วยนอนหลับอยู่บนเตียง ร่างบางย่างก้าวเข้าไปใกล้ด้วยฝีเท้าที่เบากว่าปกติ

เขาหลับอยู่ เธอกลัวทำคนป่วยตื่น สายตามองสำรวจไปรอบ ๆ ไม่มีใครอยู่ในห้องนี้นอกจากเขา เหมือนเคยได้ยินว่ายอดตองมีน้องสาวแล้วก็จะมาเรียนที่นี่ปีนี้ เพื่อนเขาที่เห็นมีก็หลายคน ทำไมเขาถึงอยู่คนเดียว

ก้าวมาหยุดใกล้เตียงคนป่วยอีกนิด มาลย์จ้องคนหลับอยู่นาน เขามีรอยเย็บที่หัวจุดหนึ่ง แขนขวาเข้าเฝือก เหมือนว่าศอกก็มีผ้าปิดแผลไว้ ไม่รู้ว่าส่วนอื่นหรืออวัยวะภายในเป็นอะไรมากไหม เธอมองไม่เห็น เขายังห่มผ้าไว้ถึงช่วงกลางตัว หญิงสาวหันซ้ายหันขวาเห็นโต๊ะชุดเล็ก ๆ หมุนตัวเอาของที่ซื้อมาเยี่ยมไปวางไว้

เพราะมาลย์หันหลังจัดวางของเยี่ยมอยู่ ไม่เห็นว่าคนป่วยที่เธอคิดว่าเขาหลับกำลังหรี่ตามองเธออยู่

มุมปากคนป่วยยกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ ก่อนจะหายไปเมื่อหญิงสาวทำท่าจะหันกลับมาที่เตียง

มาลย์หันกลับมา คนบนเตียงยังหลับดี เธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร จะให้ปลุกคนป่วยก็ใช่เรื่อง หย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียง รอสักพักยอดตองน่าจะตื่น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดนั่นเปิดนี่ดูรอเวลาไปพลาง ๆ 

ตอนนี้กลายเป็นคนป่วยบนเตียงอย่างยอดตองเองที่ทำตัวไม่ถูก เขาไม่ได้หลับจริง ๆ ก่อนหน้านี้ยังนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ ตีป้อมคุมทีมด้วยมือเดียวอยู่ด้วยซ้ำ แถมยังด่าคนในทีมเมื่อตัวละครในเกมนิ่งไป ยอดตองยังว่าทิ้งทีมหรือเน็ตค้าง ถ้าจะมาเล่นกาก ๆ ไม่มีความรับผิดชอบก็ออกไปเลย

แต่พอได้ยินเสียงเคาะประตูห้องตัวเอง ไอ้คนที่ปากเก่งด่าคนในทีมว่าคนอื่นเล่นกาก ๆ ไม่มีความรับผิดชอบ ดันกดออกจากหน้าเกม โยนโทรศัพท์ใส่ลิ้นชักอย่างรวดเร็วแล้วแกล้งหลับ

พอหรี่ตามองว่าใครมา ใช่คนที่รอไหม เขาเห็นเพียงราง ๆ ว่าเป็นผู้หญิงกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ประจำตัวของเธอ หัวใจคนป่วยดันเต้นผิดจังหวะ หอม หอมมาก หอมเหมือนดอกไม้ หอมอ่อน ๆ หอมเบา ๆ หอมสบาย ๆ หอมจนอยากดึงเข้ามากอดดมให้สมใจ

ยอดตองได้สติ รีบนึกคิดในหัวเร็ว ๆ ว่าเมื่อเช้าเขาล้างหน้าดีไหม หนวดคงยังไม่ขึ้นหรอกมั้ง หน้าตาหล่อ ๆ คงไม่โทรมจนดูไม่ได้หรอกนะ คนป่วยที่ทำเป็นหลับความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง ยอดตองแกล้งหลับและนิ่งอยู่ท่าเดิมนานจนรู้สึกตัวชา