ข้าขอเอาคืน!

เสียงฝ่ามือหนัก ๆ ที่ฟาดลงไปบนใบหน้าของเด็กสาวที่พุ่งตัวเข้ามาหาจ้าวโม่ดังขึ้นเสียงดัง ก่อนที่ร่างของเด็กสาวนางนั้นจะล้มลงไปนั่งแหมะเอามือกุมหน้าของตัวเองอยู่บนพื้นด้วยอาการมึนงง

ไม่ต่างจากพวกของจ้าวจื่อถงและจ้าวหนิงที่ตกตะลึงกับสิ่งที่ตนเองเพิ่งจะได้เห็นเมื่อสักครู่นี้เช่นเดียวกัน

“นะ...นี่เจ้ากล้าตบข้าหรือ?”

น้ำเสียงเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่อยากจะชื่อของเด็กสาวรายนั้นที่เพิ่งจะถูกจ้าวโม่ตบจนลงไปนั่งอยู่บนพื้นดังขึ้นอีกครั้ง

“ใช่ แล้วจะทำไม? ไม่ใช่แค่เจ้าหรอกนะที่ข้าจะตบ ถึงจะเป็นพวกนางข้าก็จะตบเช่นเดียวกันกับเจ้านั่นแหละ”

จ้าวโม่เอ่ยตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัวกับท่าทีเกรี้ยวกราดของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย พร้อมกับชี้นิ้วไปยังคนที่เหลือที่กำลังยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับไปไหน

เพราะนางเองก็ไม่เคยคิดจะยืนเฉย ๆ ให้ใครมารังแกได้ตามใจชอบเหมือนเจ้าของร่างทำอย่างแน่นอน

“หึ! ปากเก่งดีนี่ พวกเจ้าจะมัวยืนนิ่งอยู่ทำไมรีบเข้าไปจับตัวมันไว้สิ วันนี้ข้าจะเตือนความจำให้กับมันเสียหน่อย ดูเหมือนว่ามันจะลืมรสมือของข้าไปเสียแล้ว”

จ้าวจื่อถงเอ่ยสั่งเด็กสาวที่เป็นลูกสมุนของตนเสียงดัง พร้อมกับตั้งท่าเตรียมจะเข้าไปตบสั่งสอนเด็กสาวที่กล้ามาปากดีกับตนเอง

“ได้ ได้ ได้”

เด็กสาวที่เหลืออยู่ทั้งสองคนรีบเอ่ยรับคำของจ้าวจื่อถงกันอย่างพร้อมเพรียง

จากนั้นทั้งสามก็รีบพุ่งตัวเข้าไปหาจ้าวโม่เพื่อหวังจะจับตัวอีกฝ่ายตรึงไว้รอให้หัวหน้าของพวกตนได้สั่งสอนเด็กสาวให้หายโกรธแค้นเสีย

แต่ผิดคาดเพราะทันทีที่เด็กสาวทั้งสามคนพุ่งตัวเข้าหาจ้าวโม่นั้น นางก็ได้แจกหมัดส่งไปให้กับเด็กสาวรุ่นพี่ทั้งสามกันคนละหมัดจนพวกนางนั้นลงไปนอนคลุกดินอยู่บนพื้น

“ข้าขอเอาคืนหน่อยเถิด!”

หลังจากจัดการกับรุ่นพี่ทั้งสามเสร็จแล้วนั้น จ้าวโม่จึงได้ประกาศขึ้นเสียงดังพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปหาจ้าวจื่อถงที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อเข้าถึงตัวของอีกฝ่ายได้แล้วจ้าวโม่ก็ใช้มือดึงทึ้งไปที่ผมของญาติผู้พี่ก่อนจะออกแรงกระชากจนอีกฝ่ายหน้าหงายล้มลงไปนอนแผ่อยู่ที่พื้นอย่างสิ้นท่า

หลังจากจัดการกับจ้าวจื่อถงเสร็จจ้าวโม่ก็รีบเปลี่ยนเป้าหมายไปที่จ้าวหนิงญาติผู้พี่อีกคนที่ในตอนนี้กำลังหันหลังจะหนีไป

แต่ความไวของจ้าวโม่กลับเยอะกว่าเพราะยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้ออกวิ่ง จ้าวโม่ก็พุ่งตัวเข้าไปหยุดลงทางด้านหลังของจ้าวหนิง

ก่อนจะใช้มือจิกลงไปบนผมของอีกฝ่ายเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว เมื่ออีกฝ่ายหันหน้ากลับมาจ้าวโม่จึงได้โอกาสฟาดฝ่ามือลงไปบนหน้าของอีกฝ่ายอย่างเต็มแรงในทันที

เพี๊ยะ! 

“โอ๊ยยย”

เสียงร้องของจ้าวหนิงดังขึ้นหลังจากที่ใบหน้าของตนถูกตบพร้อมกับร่างของนางที่ล้มลงไปนั่งแหมะอยู่ที่พื้นดินอย่างสิ้นท่า

“นี่สำหรับที่พวกเจ้าเคยรังแกข้า! คราวหลังถ้ายังอยู่กันดี ๆ ไม่ได้อีกก็อย่าหาว่าข้าไม่ออมมือก็แล้วกัน!”

หลังจากที่จ้าวโม่จัดการกับทั้งห้าคนจนหมดสภาพแล้วนั้นก็ได้ปรายตามองไปทีละคนด้วยดวงตาแข็งกร้าวจนน่าหวาดกลัวเป็นครั้งแรก

จากนั้นนางก็ได้เอ่ยทิ้งท้ายเอาไว้ให้กับพวกของจ้าวจื่อถง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปยังทิศทางของบ้านในทันที โดยไม่ได้สนใจเลยว่าพวกเด็กสาวทั้งหมดนั้นจะนำเรื่องนี้ไปฟ้องพ่อแม่ของพวกนางทีหลังหรือไม่

ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ หลังจากที่จ้าวโม่จากไปแล้วพวกของจ้าวจื่อถงก็รีบร้องไห้กลับไปบ้านของตนเองเพื่อฟ้องเรื่องที่ตนถูกจ้าวโม่รังแกในทันที

แม้แต่จ้าวจื่อถงกับจ้าวหนิงก็ไม่เว้น แถมพวกนางทั้งสองยังแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อให้มารดาของพวกตนไปตามเอาคืนจ้าวโม่อย่างสาสมอีกด้วย

ทางด้านจ้าวโม่ที่กลับมาถึงบ้านของตนเองก็พบเข้ากับวัวเทียมเกวียนของเถ้าแก่ชุนที่มาส่งต้นกล้าและเมล็ดผักจอดอยู่ที่หน้าบ้านของนางพอดี

จ้าวโม่จึงได้รีบเดินตรงไปยังหน้าบ้านของตนเองก็พบเข้ากับคนงานส่งของกำลังช่วยกันขนต้นกล้าทั้งหมดลงไปวางไว้ที่หน้าบ้าน

โดยที่มารดาของนางกำลังยืนดูอยู่ห่าง ๆ เมื่อนางฟานซื่อเห็นว่าบุตรสาวของตนได้กลับมาถึงแล้วจึงได้เอ่ยเรียกอีกฝ่ายขึ้นทันที

“โม่เอ๋อร์กลับมาแล้วเหรอลูก แล้วท่านตาของเจ้าเล่าไปไหนเสียแล้ว?”

“ข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ ส่วนท่านตาไปทำเรื่องที่ดินกับท่านหัวหน้าหมู่บ้านในเมืองคงจะแล้วเสร็จช่วงเย็นเจ้าค่ะ”

จ้าวโม่เอ่ยตอบมารดาไปพรางจ้องมองดูพวกต้นกล้าที่ทางร้านกำลังขนลงไปพรางอย่างตรวจสอบดูสินค้า

ไม่นานคนงานของร้านก็ขนต้นกล้าทั้งหมดเสร็จ จากนั้นคนงานชายคนเดิมถึงได้เดินเข้ามาหาจ้าวโม่พร้อมกับห่อเมล็ดผักทั้งสี่อย่างที่นางซื้อเอาไว้มอบให้

“นี่คือเมล็ดผักทั้งหมด งานเสร็จเรียบร้อยแล้วข้าขอตัวกลับก่อน”

เอ่ยเสร็จคนงานชายก็เดินกลับไปที่เกวียนของตนเองแล้วขับจากไปในที่สุด เมื่อคนงานจากไปแล้วจ้าวโม่จึงได้เดินเข้าไปตรวจดูต้นกล้าทั้งหมดอีกครั้ง

ต้นกล้าพริกจำนวนสิบต้น หน่อของต้นอ้อยอีกจำนวนสิบห้ากระถาง ครบตามที่ตกลงกันเอาไว้

ส่วนห่อของเมล็ดผักเองก็ครบ และยังมีฝักของข้าวโพดอีกหนึ่งอย่าง เมื่อเด็กสาวเห็นว่าของทุกอย่างนั้นครบตามที่ตนเองสั่งจึงได้เผยรอยยิ้มออกมาอย่างถูกใจ

ก่อนที่นางจะเดินกลับไปนั่งลงตรงที่โต๊ะหน้าบ้านตรงข้ามกับมารดาที่กำลังเย็บปะชุดให้กับพวกพี่ชายของตนอยู่พร้อมกับเอ่ยขึ้นมา

“ท่านแม่เจ้าคะ ชุดพวกนี้มันเก่ามากแล้ว เอาเช่นนี้ดีหรือไม่พรุ่งนี้พวกเราเข้าเมืองไปหาซื้อผ้ามาตัดชุดใหม่ให้กับทุกคนกันดีหรือไม่?”

“มันจะดีเหรอลูก พวกเราเพิ่งจะใช้เงินซื้อที่ดินไปเองนะ อีกอย่างแม่ว่าชุดพวกนี้มันก็ยังใช้ได้อยู่เอาไว้ค่อยซื้อใหม่อีกทีก็ได้”

แต่นางฟานซื่อกลับรู้สึกเสียดายเงินทองเลยเอ่ยปฏิเสธลูกสาวคนเล็กพร้อมกับบอกเหตุผล

“ข้าคิดว่าการลงทุนกับตนเองนั้นคุ้มค่าที่สุดนะเจ้าคะ อีกอย่างผ้าแค่สี่ห้าพับคงไม่ทำให้บ้านของเราจนลงไปมากหรอกเจ้าค่ะ หรือไม่พรุ่งนี้ข้าขึ้นเขาไปกับท่านพ่อเพื่อหาสมุนไพรเพิ่มก็ได้เจ้าค่ะ”

จ้าวโม่ที่ไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดของมารดาเพราะนางรู้ดีว่ามารดาของตนนั้นเป็นคนคิดมากและไม่ค่อยกล้าตัดสินใจในสิ่งที่ต้องใช้เงินจำนวนเยอะ ๆ ถึงได้เอ่ยขึ้นอย่างให้เหตุผลกลับ

“เช่นนั้นเจ้าก็รอถามพวกท่านตากับท่านพ่อของเจ้าก็แล้วกัน”

ในที่สุดนางฟานซื่อที่ไม่รู้จะยกเหตุผลอะไรในการเอ่ยคัดค้านบุตรสาวที่ดูจะมีนิสัยดื้อรั้นขึ้น นางจึงได้เอ่ยโยนไปให้กับบุรุษของบ้านทุกคนแทน

“ได้เจ้าค่ะ แต่ว่าพรุ่งนี้ข้าคิดจะตามท่านพ่อขึ้นเขาไปหาของป่าดูเสียหน่อย เผื่อจะได้อะไรลงมาขายหาเงินเข้าบ้านอีกแรง”

จ้าวโม่เอ่ยรับคำของมารดาอย่างเสียไม่ได้ ถึงแม้นางจะรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตามว่าทุกคนจะต้องตามใจนาง แต่เพื่อให้มารดาสบายใจนางจึงไม่คิดจะเซ้าซี้อีกฝ่ายต่อ

แต่กลับเอ่ยบอกถึงกำหนดการที่นางจะทำในวันพรุ่งนี้ให้ผู้เป็นมารดาได้รับรู้เอาไว้แทน

“ก็ลองขอท่านพ่อของเจ้าดู แม่เองก็แล้วแต่ท่านพ่อของลูก”

นางฟานซื่อเอ่ยตอบกลับเพียงเท่านั้นก็กลับไปตั้งใจเย็บชุดที่อยู่ในมือต่อ เมื่อจ้าวโม่เห็นว่ามารดาได้เริ่มทำงานแล้วจึงไม่คิดที่จะรบกวนอีกฝ่ายและตั้งใจที่จะเข้าครัวไปดูมื้อเที่ยง

แต่แล้วกลับมีเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากหน้าบ้านพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อของนางด้วยน้ำเสียงโมโห

“จ้าวโม่! นังเด็กสารเลวรีบโผล่หัวออกมาพบพวกข้าเดี๋ยวนี้นะ!”

“ใช่ ๆ กล้าดียังไงมารังแกลูกของพวกเรากันหา!”

“เห็นเงียบ ๆ แต่ร้ายกาจยิ่งนัก รีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

และเสียงอีกหลายเสียงที่ดังขึ้นต่อกันมา ก่อนจะตามมาด้วยพวกชาวบ้านนับสิบคนที่กำลังเดินตรงดิ่งมาที่บ้านของจ้าวโม่ด้วยสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก

==========================================================================================

ยัยน้องตบได้ดีมากลูก แต่ใด ๆ คือมีเรื่องเพิ่มมาอีกแล้ว