ตอนที่ 6 : ข้าชื่อหวางซูลี่ (1)

บทที่ 2

เมื่อซูลี่เดินสำรวจบริเวณรอบ ๆ จวนของตระกูลหวางจนเบื่อแล้ว นางก็เดินกลับไปหานอนของนางพร้อมกับตงตงทันที

ซูลี่หยิบชุดไทยโบราณของนางขึ้นมาพร้อมกับนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า “ไม่คิดไม่ฝันเลยว่า วันหนึ่งฉันจะต้องมาอยู่ในที่ที่แตกต่างออกไปมากขนาดนี้ ในฝันของฉัน ฉันฝันที่จะย้อนอดีตไปหาคุณหลวง เพื่อที่ทุก ๆ เช้าตื่นขึ้นมาฉันจะได้ใส่ชุดไทยโบราณในทุก ๆ วัน แต่นี่มันช่างแตกต่างจากที่ฉันไว้เสียเหลือเกิน” พูดจบ ซูลี่ หรือ โซ่ ก็วางชุดไทยของนางกลับไปเข้าไปเก็บที่เดิม

ตงตงที่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ ก็นึกแปลกใจว่าทำไมคุณหนูซูลี่ของนางถึงได้หวงแหนชุดแปลกประหลาดนี้เหลือเกิน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

ซูลี่ตื่นขึ้นมาแต่เช้า และออกวิ่งกำลังกายเบา ๆ ไปทั่วจวน ทำให้เหล่าข้าบริวารถึงกลับงงและตกใจ เพราะไม่มีคุณหนูหรือท่านหญิงคนใดเคยทำกริยาเช่นนี้มาก่อน มันดูไม่งามสำหรับผู้หญิงยุคนี้เลย

ท่านแม่ทัพหวางที่ตื่นขึ้นมาเห็นซูลี่กำลังออกวิ่งไปรอบ ๆ จวน เขาเองก็ตกใจที่เห็นนางทำเช่นนั้นไม่แพ้กับเหล่าบริวารที่อยู่รอบ ๆ เลย 

“เฮ้อออออออออออออออออออออ หากเจ้าเป็นแบบนี้ แล้วข้าจะทำเช่นไรให้เจ้ากับแม่ทัพหลี่มารักกันได้ล่ะ”

และระหว่างที่ท่านแม่ทัพหวางกำลังยืนกุมขมับด้วยความกังวลใจในการกระทำอันไม่เป็นสตรีทั่วไปในยุคนี้ของซูลี่อยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีบริวารคนหนึ่งของเขาเดินเข้ามาข้างหลัง พร้อมกับพูดขึ้น

“ท่านแม่ทัพเฉินฮ่านฮุยมาขอพบขอรับ”

“อืม” ท่านแม่ทัพหวางตอบรับ แล้วก็เดินออกไปทันที

ท่านแม่ทัพหวางเดินมาพบแขกคนสำคัญในวันนี้ที่ห้องรับรองแขก ซึ่งก็คือท่านแม่ทัพเฉินฮ่านฮุยนั้นเอง

ท่านแม่ทัพเฉินผู้นี้เป็นชายฉกรรจ์รุ่นราวคราวเดียวกับท่านแม่ทัพหลี่ ซึ่งชาติตระกูลและหน้าตาของพวกเขาก็งดงามไม่แพ้กัน ทั้งท่านแม่ทัพเฉินผู้นี้และท่านแม่ทัพหลี่ได้ร่ำเรียนทหารมาพร้อม ๆ กัน และเป็นลูกศิษย์ที่รักของท่านแม่ทัพหวางด้วยกันทั้งคู่ แต่น่าแปลก ที่คน     ทั้งสองมิค่อยชอบหน้ากันเท่าไหร่นัก ราวกับว่าโชคชะตากำหนดให้พวกเขาต้องมาแข่งขันกันอยู่ตลอดเวลา

“คารวะท่านอาจารย์หวาง” ท่านแม่ทัพเฉินลุกขึ้นทำความเคารพอาจารย์ของตนทันทีเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาในห้องรับรองแขก

“นั่งลงเถิด เจ้ามาที่นี่แต่เช้ามีเรื่องอันใดกัน” ท่านแม่ทัพหวางถามขึ้นทันที

“ตอนนี้หัวเมืองทางใต้เกิดมีข้าศึกบุกเข้ามาอีกครั้ง ทางราชสำนักจึงขอให้ข้ามาแจ้งข่าวให้ท่านอาจารย์ทราบ หากอีกใน 3-4 วัน สถานการณ์หัวเมืองทางตอนใต้ยังไม่ดีขึ้น ทางราชสำนักอยากจะให้ท่านเป็นผู้ออกรบครั้งนี้” แม่ทัพเฉินตอบกลับไป

“แล้วเจ้าไปด้วยหรือไม่?” ท่านแม่ทัพหวางถามขึ้นต่อ

“ไปด้วยขอรับ”

“อืม งั้นก็ดี หากอีก 3-4 วันสถานการณ์ทางตอนใต้ยังไม่ดีขึ้น ให้เจ้ารีบนำข่าวมาแจ้งข้าอีกที” ท่านแม่ทัพหวางพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล เพราะนั้นหมายความว่าเขาจะต้องทิ้งซูลี่ไว้ที่นี่เพียงลำพัง และนางยิ่งทำตัวแปลกประหลาดจากผู้คนที่นี่อยู่ด้วย ไหนจะเรื่องโชคชะตาของหลี่จือหลิน ไหนจะโชคชะตาของแผ่นดิน หรือว่าการที่ข้าศึกวุ่นวายครั้งนี้จะเป็นลางบอกเหตุที่เขายังคงทำให้หลี่จือหลินและซูลี่เป็นคู่ครองกันได้นะ

หลังจากที่ท่านแม่ทัพเฉินสนทนากับอาจารย์ของตนเสร็จแล้ว เขาก็ขอตัวกลับเพื่อเตรียมรับมือการรบทันที แต่ระหว่างที่เขากำลังจะเดินออกจากจวนของตระกูลหวางนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวรูปงาม หน้าตาไม่เหมือนกับคนที่นี่ แต่งดงามแบบแปลก ๆ กำลังนั่งหอบจากการวิ่งอยู่ข้างกระถางต้นไม้ในสวน เขาจึงเดินตรงดิ่งเข้าไปหานางด้วยความสนใจทันที

“เจ้าเป็นอะไรมากหรือไม่?” ท่านแม่ทัพเฉินถามซูลี่ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาหอบอยู่

เมื่อนางได้ยินเสียงของชายแปลกหน้า ซูลี่จึงเงยหน้าขึ้นมาหาเขาทันที และทำให้นางได้พบกับชายรูปงามที่กำลังส่งยิ้มหวาน ๆ มาให้กับนางด้วยความใจดี

“ว้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คนอะไรหล่อชะมัด หล่อเท่ ดูดี ดูดี และก็ดูดีไปหมด” โซ่หรือซูลี่แอบกรี๊ดกราดท่านแม่ทัพเฉินอยู่ในใจ ก่อนที่นางเปลี่ยนที่ท่าให้สงบนิ่งเพื่อตอบคำถามของเขา “ข้าสบายดี ข้าแค่เหนื่อยจาก  การวิ่งออกกำลังกายตอนเช้าก็เท่านั้นเอง”

“เจ้านี่พูดจาแปลก ๆ” ท่านแม่ทัพเฉินพูดขึ้น

“ฮ่า ๆ ๆ  ข้าไม่แปลก แต่คนที่นี่ต่างหากที่แปลก”    ซูลี่ตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดี และนั้นยิ่งทำให้ท่าน            แม่ทัพเฉินมีสีหน้าที่งงกว่าเก่า

“เจ้าพูดจาแปลก ๆ อีกแล้ว คนที่นี่แปลก ๆ แล้วเจ้าไม่ใช่คนที่นี่หรือ?” 

เมื่อได้ยินคำถามจากท่านแม่ทัพหลี่เช่นนั้นก็ทำให้ซูลี่รู้ตัวขึ้นมาว่า นางกำลังพูดจาแปลก ๆ ให้เขาฟังจริงด้วย

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าเงียบไป เขาจึงถามนางขึ้นต่อ “ว่าแต่เจ้าชื่ออะไร? และเป็นใครกัน”

“ข้าชื่อหวางซูลี่ เป็นหลานสาวของท่านแม่ทัพหวางซูนข่าน” นางตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม และดูเหมือนว่าตอนนี้นางจะภูมิใจที่ได้เป็นหลานสาวของตระกูลนี้เข้าแล้วสิ “แล้วท่านเป็นใครกัน?”

_____________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^