เกิดใหม่มาเป็นชายาจำเป็นของอ๋องปีศาจ

เกิดใหม่มาเป็นชายาจำเป็นของอ๋องปีศาจ

last update最終更新日 : 2025-12-09
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
44チャプター
4.2Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ความรักหวาน

นางเอกเก่ง

ท่านอ๋อง

พระชายา

เกิดใหม่

เกิดใหม่มาอยู่ในร่างนางร้ายที่กำลังจะถูกถอนหมั้น มีหรือที่ด็อกเตอร์สาวจากยุค 2024 จะยอมแพ้!! พบกับปฏิบัติการพลิกชะตา ปั้นร้านขนมให้ปัง พร้อมมัดใจอ๋องปีศาจให้อยู่หมัด

もっと見る

第1話

บทที่ 1 เกิดใหม่ในร่างนางร้าย

"Tolong hentikan!"

Noura hanya bisa berteriak ketika tubuhnya ditindih dan disentuh paksa oleh suami yang baru kemarin menikah dengannya itu. Namun, tak peduli berapa nyaring wanita itu berteriak, pria berambut hitam di atasnya tetap tak mengindahkan permintaan Noura.

Noura kini hanya bisa menangis tersedu, menyesali keputusannya di hari itu ketika ia meminta Rachel —sahabatnya, untuk menggantikannya meliput berita karena adiknya yang tiba-tiba jatuh sakit. Entah bagaimana takdir berjalan, keputusannya itu berakibat pada Rachel yang terlibat dalam kecelakaan parah di jalan menuju pulang, dan berakhir tewas di tempat.

"Jangan harap aku akan melepaskanmu, Noura. Detik ketika kamu menandatangani surat perjanjian dariku, kamu kehilangan hak untuk berbuat sesuka hatimu,” ucap Dean, menatap Noura dingin dengan manik gelapnya.

Suite room di hotel yang berfungsi sebagai kamar pengantin mereka malam itu telah menjadi saksi bisu atas kekejaman yang Dean lakukan. Pria itu terus berbuat sesuatu yang membuat istrinya merintih kesakitan.

Di bawah pencahayaan kamar yang redup, Dean merenggut kesucian Noura secara paksa. Meski Noura halal untuknya, tetapi sejatinya apa yang pria itu lakukan tak ubahnya bak seekor hewan buas yang memangsa korbannya yang tak berdaya.

Sesudahnya, pria itu kemudian beranjak bangun, meninggalkan tubuh istrinya yang terlihat lemas. Pria itu tetap dingin, tak peduli sama sekali dengan Noura yang masih terisak, wajahnya basah dengan air mata.

"Hapus air matamu, tak perlu berlebihan. Apa yang aku lakukan padamu tak sebanding dengan apa yang kau lakukan pada Rachel," sinis Dean sembari mengenakan pakaiannya kembali.

Kemeja putih sebagai pakaian pernikahannya yang sebelumnya teronggok di lantai, sudah berpindah menutupi tubuhnya kembali.

'Jika begini jadinya, lebih baik kau membunuhku sekalian,' batin Noura, tak mampu mengeluarkan sepatah kata.

Dalam hati, dirinya jelas merasa jijik. Keperawanan yang selama ini ia simpan untuk pria yang dia pilih, justru berakhir jatuh ke pria kejam yang menuduhnya sebagai pembunuh calon tunangannya.

"Tak perlu menatapku seperti itu. Ini baru awal, bukan akhir dari hukuman yang harus kau terima atas perbuatanmu yang sudah membunuh Rachel," ucap Dean yang kemudian melangkah pergi meninggalkan kamar.

Jam menunjukkan pukul sebelas malam. Hanya dalam hitungan menit pria itu berhasil merenggut dan mengoyak mahkota milik istrinya. Setelahnya ia meninggalkan perempuan tak berdaya itu bak seorang pelanggan yang selesai memakai wanita bayarannya.

Di atas ranjang, Noura masih belum beranjak. Perempuan itu terdiam meski isak tangisnya sudah terhenti.

'Aku bukan pembunuh Rachel, semua itu hanya kebetulan,' gumam Noura pilu. 'Andai aku tahu kalau mobil yang ditumpanginya akan mengalami kecelakaan, aku pasti tidak akan memintanya untuk membantuku,' lanjutnya lirih.

Demi membayangkan peristiwa yang sudah merenggut nyawa sang sahabat, seketika air mata itu kembali hadir. Noura tak akan mungkin bisa melupakan momen saat dirinya mendengar kabar dari rumah sakit mengenai kematian Rachel sebab kecelakaan.

**

"Dasar pembunuh!"

Teriakan seorang pria membahana di sebuah lorong di salah satu rumah sakit yang ada di pusat kota. Mata lelaki itu menyala penuh amarah. Tertuju pada seorang wanita yang berjalan ke arah ruang UGD, tempat di mana lelaki tersebut berdiri saat ini.

Wanita itu bernama Noura. Ia tampak syok karena tuduhan yang dilemparkan oleh pria berdasi di depannya. Tuduhan yang telah membuat semua orang di lorong rumah sakit tersebut menatap benci padanya.

"Untuk apa kau ke sini? Tak punya malu! Tidak merasa bersalah atas kematian kekasihku?" teriak pria itu lagi. Kali ini ia sudah mendekat dan sudah mencengkeram kerah baju si wanita.

"Tu-tunggu! Apa yang Anda katakan?" Si wanita bertanya dengan kalimat terbata. Ia sama sekali tak peduli ketika pria itu menarik tubuhnya hingga membuat kakinya berjinjit. Yang dipedulikan olehnya adalah kabar yang baru saja diteriakkan oleh pria di depannya.

Air mata tampak menggenang di kedua mata sang wanita ketika ia tidak salah mendengar bahwa seseorang yang hendak ia temui nyatanya telah meninggal dunia.

"Ya, Rachel meninggal, dan itu karena kau! Dasar pembunuh!" teriak si pria dengan suara baritonnya.

Beberapa orang berpakaian hitam yang sejak tadi ada di sana, mencoba menenangkan emosi sang pria.

Tak lama kemudian, seorang pria paruh baya dengan beberapa helai rambut yang sudah memutih di kepalanya, mendekat dan menyentuh pundak si pria.

"Tenang, Dean. Tenang. Semua ini sudah menjadi takdir dari Tuhan." Pelan suara pria tersebut dengan kesedihan yang begitu terlihat di wajahnya.

"Tidak, Tuan. Calon tunanganku jelas masih akan hidup jika bukan karena wanita ini yang memaksanya pergi." Pria itu kembali menatap nyalang seraya menunjuk penuh kemarahan.

"Lebih baik kita pergi sekarang." Seorang pria yang setia berdiri bersama Noura, mencoba membujuk dan mengajaknya pergi.

Awalnya wanita itu menolak sebab ia ingin melihat sahabatnya untuk terakhir kali. Namun, tatapan dingin dari pria bernama Dean serta paksaan dari temannya membuatnya memutuskan untuk pergi. Namun entah mengapa, rasa dingin tiba-tiba menyapa lehernya ketika pria tadi masih menatapnya sembari mengatakan sesuatu yang tak bisa ia dengar.

Sejak itu, baik di sepanjang jalan hingga keesokan harinya di kantor, Noura kerap dipenuhi rasa khawatir. Entah mengapa, Noura merasa sesuatu yang buruk akan terjadi padanya.

Dan benar saja, ketika ia masih membayangkan pemakaman Rachel yang tak bisa ia datangi, tiba-tiba pintu ruangannya terbuka dengan keras.

Brak!

Sesosok lelaki berpakaian serba hitam, berdiri dengan tatapan pongah. Kacamata yang juga berwarna hitam, ia lepas saat langkah kakinya mulai menapaki ruangan.

"Kau! Ada perlu apa datang ke sini? Belum puas kah Anda menganggap saya pembunuh, mengusir saya dan sekarang dengan tidak sopan memaksa masuk ke ruangan saya?" ucap Noura menatap Dean kesal.

"Tanda tangani surat ini." ucap sang pria tanpa basa-basi sembari menyodorkan sebuah map cokelat di tangannya.

Noura hanya bisa menatap pria yang ia tau bernama Dean itu dengan bingung. Surat apa? Mengapa pria itu terkesan tak memberi pilihan lain?

"Perjanjian apa dan kenapa?" tanya Noura sesekali melihat lembaran kertas, lalu menengok ke arah Dean yang masih juga tidak menatapnya.

Pertanyaan Noura justru membuat sang pria tersenyum kecil sembari menautkan alisnya. Wajah yang sejak awal tak menunjukkan ekspresi, justru kini berubah menjadi menakutkan.

"Kau harus membayar apa yang telah kau lakukan pada calon istriku, Nona Naura. Jika calon istriku kau buat mati, maka kau yang harus menggantikannya."

Seketika Noura merasakan langit yang dipijaknya runtuh. Menggantikan posisi Rachel sebagai istri dari seorang Dean, tak pernah sekali pun ada dalam benaknya. Terlebih alasan di balik itu semua sudah Noura bayangkan adalah sesuatu yang amat sangat mengerikan.

***

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
44 チャプター
บทที่ 1 เกิดใหม่ในร่างนางร้าย
"ผู้ต้องสงสัยมีภาวะหลงตัวเองขั้นรุนแรง เขาไม่รู้สึกผิด ไม่มีความเห็นใจ และมองคนเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมของเขา"เสียงแหลมสูงทรงอำนาจของ ดร.ฟางซิน ดังก้องอยู่ในห้องประชุมที่อบอวลไปด้วยความเคร่งเครียดและกลิ่นกาแฟจาง ๆ ที่เริ่มเย็นชืด แสงจากโปรเจกเตอร์ฉายภาพแฟ้มคดีอาชญากรขึ้นบนจอ แววตาของเธอภายใต้กรอบแว่นนั้นคมกริบราวกับมีดผ่าตัด พร้อมที่จะชำแหละทุกชั้นความคิดที่ซับซ้อนของฆาตกรในวัยเพียงสามสิบปี ฟางซินได้กลายเป็นนักจิตวิทยาอาชญากรรมแถวหน้าของประเทศ ชีวิตของเธอคือโลก ขาว-ดำ ที่ประกอบขึ้นจากแฟ้มคดี กราฟข้อมูล และการไล่ล่าหาความจริงในเงามืด เธออุทิศทุกอย่างเพื่อทำความเข้าใจด้านมืดที่สุดของจิตใจมนุษย์ จนไม่เคยมีเวลาเหลือให้กับเรื่องที่เธอเรียกว่า ตัวแปรที่ไม่สามารถควบคุมได้ อย่างความรัก หรือแม้กระทั่ง... แฟชั่น เสื้อผ้าของเธอมีเพียงสีเทา ขาว และดำ เพื่อลดเวลาในการตัดสินใจที่ไม่จำเป็นในตอนเช้าแต่ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยเหตุผลและข้อมูลดิบนั้น เธอมีความลับหวาน ๆ ซ่อนอยู่ สิ่งเดียวที่เป็นสีสันในชีวิตขาวดำของเธอคือการทำขนม ฝีมือของเธอเรียกได้ว่าอยู่ในระดับเชฟขนมหวานมืออาชีพ ไม่ว่าจะเป็นเค้กชิฟ
続きを読む
บทที่ 2 หงส์สลัดขน
เช้าวันรุ่งขึ้น...แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องกระทบหลังคากระเบื้องของจวนเสนาบดี แต่บรรยากาศภายในกลับคึกคักและร้อนระอุยิ่งกว่าแดดยามเที่ยงวัน ข่าวเรื่องคุณหนูใหญ่กู้ซินซินสั่งเผาเสื้อผ้า และเครื่องประดับล้ำค่าของตนเองจนสิ้น กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในหมู่บ่าวไพร่"ข้าเห็นกับตาเลยนะ!!" ป้าหลี่ แม่ครัวร่างท้วมกล่าวขณะสับผักเสียงดังฉับๆ "ควันไฟโขมงขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับมังกรพ่นไฟ กลิ่นผ้าไหมราคาแพงถูกเผาไหม้ยังติดจมูกข้าอยู่เลย!""น่าเสียดายจริง ๆ" สาวใช้คนหนึ่งเสริมขึ้น"เครื่องประดับแต่ละชิ้นนั้นล้ำค่าหาใดเปรียบ โดยเฉพาะปิ่นทองคำรูปผีเสื้อประดับทับทิมอันนั้น ข้าได้ยินว่าใต้เท้าเสนาบดีประมูลมาให้คุณหนูด้วยราคาสูงลิ่ว!!""ข้าว่านะ... คุณหนูคงจะเสียสติไปแล้วจริง ๆ" บ่าวชายคนสวนกระซิบกระซาบ "การถูกองค์รัชทายาทตบหน้าต่อหน้าธารกำนัลคงเป็นเรื่องที่นางรับไม่ได้""ข้าก็คิดเช่นนั้น นางคงคลุ้มคลั่งไปแล้วเป็นแน่"ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วจวนราวกับไฟลามทุ่ง ทุกคนต่างลงความเห็นว่าคุณหนูใหญ่ผู้เอาแต่ใจ บัดนี้ได้กลายเป็นคนเสียสติไปเสียแล้ว แต่ไม่มีใครคาดเดาได้เลยว่า ต้นเหตุของความวุ่นวายทั้งหมดนั้น กำลังน
続きを読む
บทที่ 3 ก้าวแรกสู่อิสรภาพ
สวนบุปผาหลวงในวันนี้งดงามราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก ดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานชูช่ออวดสีสันสดใส ส่งกลิ่นหอมหวานอบอวลไปทั่วบริเวณ เสียงพิณอันไพเราะคลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะใส ๆ ของเหล่าคุณหนูและคุณชายที่แต่งกายด้วยอาภรณ์หรูหราหลากสีสัน ทว่า... การปรากฏตัวของสตรีผู้หนึ่งกลับทำให้ทุกสรรพสิ่งราวกับหยุดนิ่งท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่จับจ้องมา กู้ซินซิน ยังคงก้าวเดินด้วยท่วงท่าสงบนิ่งและมั่นคงราวกับหงส์ แต่ละย่างก้าวของนางดูมั่นคงและสง่างาม ไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้นแม้แต่น้อย ภาพที่นางย่อกายถวายพระพรด้วยท่วงท่าที่งดงามไร้ที่ติราวกับถูกวัดมาทุกกระเบียดนิ้ว แม้จะอยู่ในร่างนี้เป็นครั้งแรก แต่ความรู้ด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่สั่งสมมาทำให้เธอเข้าใจขนบธรรมเนียมเหล่านี้ได้ไม่ยากไทเฮาทรงแย้มพระสรวลอย่างพึงพอพระทัย พระองค์ทรงมีพระชนมายุมากแล้ว แต่พระเนตรยังคงแจ่มใส และเปี่ยมด้วยพระเมตตา พระองค์ทรงเอ็นดู กู้ซินซิน มาแต่ไหนแต่ไรเพราะเป็นสหายรักกับฮูหยินผู้เฒ่าแห่งจวนสกุลกู้ผู้เป็นย่าของนางไทเฮาทรงตรัสพลางกวักพระหัตถ์เรียกให้นางเข้าไปใกล้ๆ "ไม่ได้เจอกันนาน ดูเจ้า... งดงามขึ้นมากจริงๆ" พระองค์ทรงพิจาร
続きを読む
บทที่ 4 เกมแห่งเกียรติยศ
คำประกาศของกู้ซินซินดังราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางงานเลี้ยงที่เคยครื้นเครง ทุกสรรพเสียงพลันเงียบลงในทันที เสียงพิณที่เคยบรรเลงอย่างไพเราะหยุดชะงักลงกลางคัน เสียงหัวเราะ และเสียงพูดคุยจางหายไปในอากาศ เหลือเพียงเสียงลมที่พัดผ่านใบไม้เบาๆ และเสียงหัวใจของทุกคนที่เต้นระรัวด้วยความตกตะลึงราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน ทุกสายตาจับจ้องไปยังร่างของสตรีที่คุกเข่าอยู่กลางลานกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา คุณหนูใหญ่กู้ซินซิน... สตรีที่เคยวิ่งไล่ตามองค์รัชทายาทราวกับเงา สตรีที่ยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องโง่เขลาที่สุดเพื่อให้ได้มาซึ่งความรักจากเขา... บัดนี้กำลังเป็นฝ่ายร้องขอให้ "ถอนหมั้น" ด้วยตนเอง!"ข้า... ข้าหูฝาดไปหรือไม่?" คุณหนูจากสกุลหลี่กระซิบถามสหายข้าง ๆ ด้วยเสียงสั่นเทา"ไม่... ข้าก็ได้ยินเช่นนั้นเหมือนกัน... นาง... นางขอถอนหมั้น!" สหายของนางตอบกลับด้วยเสียงที่เบายิ่งกว่า แต่ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงนี่มันเรื่องตลกอะไรกัน? หรือว่านางเสียสติไปแล้วจริง ๆ?คนที่ได้สติเป็นคนแรกคือองค์รัชทายาท ใบหน้าหล่อเหลาของเขาซีดลง สลับกับแดงก่ำด้วยความโกรธ และความอัปยศอดสู เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนในชีวิตว่าจะถูก "ป
続きを読む
บทที่ 5 การเผชิญหน้าในหอตำราหลวง
ข่าวการขอถอนหมั้นของคุณหนูใหญ่กู้ซินซิน ได้กลายเป็นข่าวใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง ณ ตอนนี้ ทุกย่างก้าวของนางถูกจับตามองราวกับนักแสดงบนเวทีงิ้ว ทุกการกระทำถูกนำไปตีความ และวิเคราะห์อย่างละเอียดในวงสนทนา ตั้งแต่ขุนนางชั้นสูงในราชสำนักไปจนถึงชาวบ้านธรรมดาในโรงน้ำชาเมื่อได้ยินรายงานจากพ่อบ้านเสนาบดีกู้เจิ้งสือถึงกับทิ้งพู่กันในมือทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด และเป็นกังวลอย่างมาก "ว่าอย่างไรนะ!! ฝ่าบาททรงเรียกประชุมขุนนางวาระพิเศษในอีกสามวันข้างหน้า!!" ทันใดนั้นเขารีบรุดไปยังเรือนพักของบุตรสาวทันทีสิ่งที่เขาเห็นทำให้เขาต้องชะงักงัน บุตรสาวของเขากำลังนั่งจิบชาอย่างสงบ อ่านตำราเล่มหนึ่งราวกับเรื่องวุ่นวายภายนอกไม่สามารถสะทกสะท้านนางได้เลยแม้แต่น้อย ความสงบนิ่งนั้นช่างแตกต่างจากความร้อนรนในใจของเขาราวฟ้ากับดิน"ซินซิน! นี่เจ้าทำอะไรลงไป! รู้หรือไม่ว่าเรื่องไปถึงพระกรรณฝ่าบาทแล้ว!" เขาเอ่ยถามเสียงดังด้วยความกังวล "การเรียกประชุมขุนนางวาระพิเศษไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยนะเจ้ากำลังเอาอนาคต และชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลเราไปเสี่ยง!"กู้ซินซินค่อย ๆ วางตำราลงนางลุกขึ้นรินชาให้บิดาด้วยท่าทีนอบน้อม "ท่
続きを読む
บทที่ 6 เมื่อหงส์ลับเล็บ
หลังจากกลับมาจากหอตำราหลวงพร้อมกับ "อาวุธ" ชิ้นสำคัญ กู้ซินซินก็ใช้เวลาที่เหลืออีกสองวันอย่างคุ้มค่าที่สุด นางไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือวิตกกังวลแม้แต่น้อย แต่กลับขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือของบิดา บรรยากาศรอบตัวนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และสมาธิที่แน่วแน่ราวกับบัณฑิตที่กำลังเตรียมตัวสอบจอหงวน แสงเทียนริบหรี่ส่องกระทบใบหน้างดงามที่กำลังก้มลงจดบันทึกอย่างขะมักเขม้น ปลายพู่กันตวัดอย่างมั่นคงและรวดเร็ว สรุปใจความสำคัญจากม้วนเอกสารกองโตให้เหลือเพียงประเด็นที่เฉียบคมที่สุด"ซินซิน... เจ้าแน่ใจแล้วรึว่าจะทำเช่นนี้?" เสนาบดีกู้เจิ้งสือเอ่ยถามขึ้นเป็นครั้งที่ร้อยในรอบสองวัน เขามองบุตรสาวที่กำลังคัดลอกข้อมูลจากม้วนเอกสารกองโตด้วยลายมือที่บรรจงด้วยสายตาที่ซับซ้อน ทั้งเป็นห่วง ทั้งทึ่ง และทั้งภาคภูมิใจกู้ซินซินเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร นางยิ้มให้บิดาบางๆ "ท่านพ่อเจ้าคะ ในเมื่อเราตัดสินใจที่จะไม่ยอมก้มหัวให้ใครแล้ว เราก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุดมิใช่หรือเจ้าคะ?" นางชี้ไปยังม้วนเอกสารที่นางคัดลอกและสรุปใจความสำคัญไว้ "อีกสองวันในท้องพระโรง จะไม่ใช่แค่การตัดสินเรื่องถอนหมั้น แต่จะเป็นการเดิมพันด้วยเกียรติ
続きを読む
บทที่ 7 สนามรบในท้องพระโรง
ท้องพระโรงในวันนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศที่หนักอึ้ง และตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ขุนนางบุ๋นบู๊ทุกระดับชั้นยืนสงบนิ่งอยู่ในตำแหน่งของตนเอง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะกระแอมไอออกมาเบา ๆ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังบุคคลสามกลุ่มที่ยืนอยู่ใจกลางของอำนาจบนบัลลังก์มังกรทองคำ องค์ฮ่องเต้ประทับนิ่ง พระพักตร์เรียบเฉยจนไม่อาจคาดเดาพระราชหฤทัยได้ ข้าง ๆ กันนั้นคือไทเฮาซึ่งประทับอยู่บนพระที่นั่งที่ลดหลั่นลงมาเล็กน้อย พระนางทรงมีสีพระพักตร์ที่สงบนิ่งเช่นกันเบื้องล่างนั้น ทางฝั่งซ้ายคือองค์รัชทายาท เขาสวมอาภรณ์สำหรับใส่เข้าเฝ้าสีฟ้าเข้มปักดิ้นทองลายมังกรห้าเล็บอย่างสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาของเขาประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่ดูเหมือนเปี่ยมด้วยเมตตา แต่แวตตากลับฉายประกายแห่งความมั่นใจว่าจะได้รับชัยชนะอย่างชัดเจน ข้างๆ เขาคือไป๋ลี่อิน ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเฝ้าเป็นกรณีพิเศษ นางยังคงอยู่ในชุดสีขาวที่ดูบอบบางน่าทะนุถนอม ก้มหน้าลงเล็กน้อยทำท่าทีสงบเสงี่ยมเจียมตัวส่วนทางฝั่งขวาคือเสนาบดีกู้เจิ้งสือที่ยืนสงบนิ่ง และบุตรสาวของเขา กู้ซินซิน นางสวมอาภรณ์สีเทาอ่อนที่ดูสุภาพ และเรียบง่ายที่สุดในท้องพระโรง ไม่มีเครื่องประ
続きを読む
บทที่ 8 อิสรภาพรสหวาน
อิสรภาพ... มีรสชาติหอมหวานเช่นนี้นี่เอง!นี่คือความคิดแรกของ ซินซิน ในเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ราชโองการถอนหมั้นถูกประกาศออกมาอย่างเป็นทางการ นางนอนเหยียดแขนเหยียดขาอยู่บนเตียงนุ่มสบาย ปล่อยให้แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่เป็นครั้งแรกโดย ไม่ต้องรีบร้อนลุกขึ้นมาวางแผนการใดๆ อีกต่อไป ไม่มีความเครียด ไม่มีความกังวล เหลือเพียงความรู้สึกโล่งสบายราวกับยกภูเขาทั้งลูกออกจากอก ชีวิตในโลกใบนี้ช่างมีความสุขเสียนี่กระไร มีคนรับใช้คอยดูแล มีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือ แถมยังมีพ่อที่มีอำนาจคอยหนุนหลัง... สวรรค์! นี่มันคือชีวิตในฝันชัด ๆนางพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความสุขใจ พลางฮัมเพลงจากโลกเก่าที่ไม่มีใครรู้จักเบาๆ "ชีวิตดี๊ดี... มีความสุขจังโว้ย!""คุณหนูเจ้าคะ" ชิงหลวนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นกิริยาที่ไม่สำรวมของคุณหนู "คุณหนู... ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ?""ตื่นแล้วสิ" ซินซินลุกขึ้นนั่งพรวดพราด ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อยแต่ดวงตากลับเป็นประกายสดใส "ตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ดีที่สุดในรอบล้านปีเลยล่ะ ชิงหลวน วันนี้เราจะทำอะไรสนุก ๆ กันดี ข้าเบื่อที่จะต้องทำตัวเป็นกุลสตรีผู้สูงศักดิ
続きを読む
บทที่ 9 ประทานสมรส
วันรุ่งขึ้นหลังจากได้อิสรภาพมาอย่างเต็มตัว โรงครัวของจวนเสนาบดีก็ตกอยู่ในความโกลาหลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"คุณหนูเจ้าคะ! นมแพะต้องต้มให้เดือดก่อนนะเจ้าคะ จะเอามาผสมกับไข่ดิบๆ เช่นนี้ไม่ได้!" "สวรรค์! คุณหนู! นั่นมันแป้งสาลีสำหรับทำหมั่นโถว จะเอาไปผสมกับผลไม้ได้อย่างไรกัน!" "คุณหนู! ได้โปรดวางถ่านไฟลงเถิดเจ้าคะ! เดี๋ยวไฟก็จะไหม้โรงครัวเอา!"เสียงร้องโวยวายของเหล่าแม่ครัวและสาวใช้ดังขึ้นระงม แต่ศูนย์กลางของความวุ่นวายนั้นกลับกำลังยืนเท้าสะเอวอย่างสบายอารมณ์ ซินซินในชุดผ้าฝ้ายที่ทะมัดทะแมง และมีผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้เล็กๆ ผูกไว้ที่เอว กำลังมองผลงานตรงหน้าด้วยแววตาที่เป็นประกายแห่งความสุขนางกำลังจะปฏิวัติวงการขนมหวานแห่งยุคนี้"พวกเจ้าใจเย็นๆ กันหน่อยสิ" นางกล่าวพลางหัวเราะคิกคัก "ข้ารู้ว่าสิ่งที่ข้ากำลังทำมันดูแปลกประหลาด แต่เชื่อข้าเถอะว่าผลลัพธ์ของมันจะทำให้พวกเจ้าต้องตกตะลึง!"นางกำลังพยายามทำ "ชีสเค้กผลไม้" ขนมจากโลกอนาคตที่ไม่มีใครในยุคนี้เคยได้ยินชื่อมาก่อน การหาส่วนผสมที่ใกล้เคียงที่สุดนั้นยากเย็นแสนเข็ญ นางต้องใช้เวลาเกือบทั้งเช้าในการอธิบายให้พ่อครัวเข้าใจว่า "ครีมชีส" ที่นางต
続きを読む
บทที่ 10 ข้าหนีเสือปะอ๋องปีศาจ
"อะไรนะ?"เสียงกรีดร้องที่ดังลั่นจนนกที่เกาะอยู่บนหลังคาจวนเสนาบดี บินหนีแตกกระเจิงไปคนละทิศละทางนั้น ไม่ได้มาจากใครอื่น แต่มาจากคุณหนูใหญ่กู้ซินซินผู้ซึ่งเมื่อครู่ยังคงยืนสงบนิ่งราวกับรูปสลัก บัดนี้ นางยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในหัวของนางมีแต่เสียงราชโองการที่เพิ่งจบไปดังก้องสะท้อนไปมา... ประทานสมรส... องค์ชายสี่... ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า!"ไม่... ไม่จริง... ข้าต้องหูฝาดไปแน่ๆ" นางพึมพำกับตัวเอง พลางยกมือขึ้นมาตบหน้าตัวเองเบา ๆ หนึ่งที สองที "เจ็บ... แสดงว่าไม่ใช่ความฝัน"ในขณะที่นางเอกของเรากำลังอยู่ในภาวะสติแตก เสนาบดีกู้ผู้เป็นบิดากลับมีสีหน้าที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง เขาทั้งตกใจ ทั้งโล่งใจ และทั้งเป็นกังวลในเวลาเดียวกัน"ซินซิน... รับราชโองการสิลูก" เขากระซิบเตือนบุตรสาวที่ยังคงยืนนิ่งเป็นหินคำพูดของบิดาทำให้กู้ซินซินได้สติกลับมา นางสูดหายใจเข้าลึกราวกับจะรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ก่อนจะคุกเข่าลงรับราชโองการด้วยท่าทีที่ดูเหมือนจะสงบนิ่ง แต่หากมองดูดี ๆ จะเห็นว่ามือน้อย ๆ ของนางกำลังสั่นเทาไม่หยุดหลังจากที่ขบวนราชองครักษ์จากไปแล้ว บรรยากาศในจวนเสนา
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status