หน้าหลัก / โรแมนติก / ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 / ตอนที่ 271 ขอความช่วยเหลือจากย่า(2)

แชร์

ตอนที่ 271 ขอความช่วยเหลือจากย่า(2)

ผู้เขียน: Chawin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-12 15:07:43

            136 2-2

            ตอนที่ 271 ขอความช่วยเหลือจากย่า(2)

            “งั้นพรุ่งนี้ผมจะนั่งรถไฟกลับผิงเฉิงทันที พวกเรามาฉลองด้วยกันเถอะ”

            จู้หยานตอบรับคำชวนโดยแทบไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ

            “ดีเลย! ดีเลย! พรุ่งนี้ฉันจะไปรับนายที่สถานีรถไฟ แล้วเจอกันนะ!”

            พูดจบ หลินจิงซูก็วางสายไปพร้อมกับความสุขที่เอ่อล้นอยู่ภายในใจ เธอเริ่มฮัมเพลงและกลับไปทำงานในร้านต่อทันที

            อนาคตของเธอได้กลับสู่กำมือตนอีกครั้ง!

            เนื่องจากมหาวิทยาลัยประจำมณฑลแทบจะอยู่ติดกับร้านชานมไข่มุกของเธอเลยก็ว่าได้ ดังนั้นแล้ว วันไหนที่มีคาบเรียนน้อย เธอก็สามารถกลับมาช่วยงานที่ร้านได้อย่างสบายๆ

            มือหนึ่งถือประคองธุรกิจ ส่วนอีกมือก็จับประคองการเรียน

            เธอสามารถทำทั้งสองอย่างควบคู่ไปพร้อมกันได้!

            ยิ่งคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกมีความสุขมากเท่านั้น

           

            ไม่รู้ว่าผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นกับทั้งโรงเรียน ครูใหญ่ หรือแม้แต่คนในสำนักงานกระทรวงศึกษาสาขาผิงเฉิงจะเป็นเช่นไรหลังจากนี้ แต่หลินจิงซูก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว และไม่อยากจะเสียเวลามาฟังเรื่องพวกนี้ให้เสียเวลาด้วยซ้ำไป!

            สิ่งเดียวที่เธอต้องการที่สุดในตอนนี้ก็คือ การใช้ชีวิตตรงหน้าให้ดีที่สุดเท่านั้น!

           

            ………..

           

            หลังจากที่จู้หยานวางสายไปแล้ว เขาก็ทอดสายตามองออกนอกหน้าต่าง เหม่อมองฟากฟ้าอันไกลโพ้นอย่างไร้จุดหมาย

            ทั้งหมดไม่ใช่ทั้งความฝันและเรื่องบังเอิญ แต่เพราะเขาได้ไปร้องขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นย่าต่างหาก

            หลินจิงซูเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่า เขียนรายงานส่งไปก็ไร้ประโยชน์ ซึ่งตอนแรกที่ได้ฟัง จู้หยานเองก็ไม่เข้าใจ จนกระทั่งเวลานี้…ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดประโยคนั้นของหลินจิงซูอย่างแจ่มแจ้งแล้ว

            ถูกต้องแล้ว การเขียนรายงานแจ้งไปช่างไร้ค่าไร้ราคาสิ้นดี…

            หากไม่ใช่เพราะตระกูลจู้ของเขามีเส้นสายกับคนใหญ่คนโตในรัฐสภา มีหรือที่คนในกระทรวงศึกษาจะเคลื่อนไหวกันอย่างกระตือรือร้นถึงเพียงนี้?

            ย้อนกลับไปในคืนนั้น จู้หยานเร่งกลับเมืองหลวงเป็นการด่วน เพื่อที่จะมาขอความช่วยเหลือจากย่าของเขา

            หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ย่าของเขาก็พยักหน้าตอบรับทันที

            หลานชายอันเป็นที่รักรีบนั่งรถไฟกลับมาหากันในชั่วข้ามคืนเช่นนี้ มีหรือที่เธอจะใจดำไม่ช่วยเหลือได้?

            แต่เธอก็ได้ยื่นเงื่อนไขข้อหนึ่งให้กับเขาด้วยเช่นกัน จู้หยานจะต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ

            เพราะก่อนหน้านี้ ย่าของเขาก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่จู้หยานได้ตัดสินใจเลือกเรียนในมหาวิทยาลัยระดับล่างแบบนั้น ยิ่งได้รู้เหตุผลที่แท้จริงว่า หลานชายของเธอเลือกเรียนตามเด็กผู้หญิงชนบทคนนั้น เธอก็ยิ่งรู้สึกเดือดดาลอย่างหนัก

           

            สำหรับย่าแล้ว จู้หยานนับเป็นหลานชายที่ที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุด และเธอก็รักมากด้วยเช่นกัน

            ดังนั้น เธอจะไม่ยอมให้แม่สาวน้อยนั่นเข้ามากีดขวางอนาคตอันสดใสของหลานชายเธอได้เป็นอันขาด!

            ทันทีที่จู้หยานได้ฟังเงื่อนไขข้อนั้นของย่า เขาก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

            ขอเพียงหลินจิงซูสามารถเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยได้ เขาเต็มใจที่จะยอมทำทุกอย่าง ต่อให้จะต้องไปสุดขอบโลกก็ตามที

            เมื่อคนเป็นย่าได้เห็นหลานชายตนเองตอบตกลงอย่างไม่ลังเลเช่นนี้ แทนที่จะรู้สึกมีความสุข เธอกลับรู้สึกเป็นทุกข์ใจอย่างบอกไม่ถูกแทน

            “อีกเรื่อง…หลานจะไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกับแม่สาวชนบทคนนั้นอีก ย่ารู้ว่าหลานชอบเธอมากแค่ไหน”

            ดวงตาแก่ชราคู่นั้นของย่า อดที่จะจ้องมองจู้หยานผู้เป็นหลานอีกครั้งไม่ได้

            “แต่ย่าคนนี้ก็ไม่สามารถปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นได้ อาหยาน สักวันหลานจะต้องพบเจอผู้หญิงที่ดีกว่านี้อย่างแน่นอน”

            วินาทีเดียวนั้น จู้หยานก็นิ่งเงียบไปในทันที

            “นี่จะไม่ทำตามที่ย่าบอกใช่มั้ย? ถ้าอย่างนั้น ย่าก็จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน”

            “ตกลงครับคุณย่า ผมรับปากจะไม่ติดต่อกับเธออีก”

            จู้หยานตกปากรับคำด้วยความลำบากใจ

            ……

            วันรุ่งขึ้น ก่อนจะออกเดินทาง จู้หยานได้เข้าไปอธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้ย่าของเขาฟัง และขอเดินทางไปพบเจอกับเธอเป็นครั้งสุดท้าย

            “จู้หยาน!”

            เห็นจู้หยานเดินออกมาจากสถานีรถไฟอยู่รำไร หลินจิงซูก็รีบโบกไม้โบกมือพร้อมกับร้องตะโกนเรียกทันที

            จู้หยานรีบเดินตรงปรี่เข้าไปหาโดยเร็วเช่นกัน

            “โอ้? ไม่ได้เจอกันแค่เดือนเดียว นี่นายตัวสูงขึ้นอีกแล้วเหรอนี่?”

            ทักทายกันคำแรก หลินจิงซูก็อดหยิบยกเรื่องความสูงของเขามาพูดไม่ได้

            “งั้นเหรอ?”

            จู้หยานตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

            “ก็ใช่น่ะสิ”

            พูดจบ หลินจิงซูก็ไม่มีรีรอ ก้าวฉับขยับเข้าชิดใกล้จู้หยานอย่างไม่ถือตัว ยืนประจันหน้าวัดความสูงระหว่างกันพร้อมกับพูดขึ้นว่า

            “ดูสิ ดูสิ นี่ฉันดูเตี้ยลงอีกแล้วเหรอเนี่ย? เห้อ~”

            วินาทีที่หลินจิงซูเคลื่อนตัวเข้าชิดใกล้นั้น จู้หยานแอบกลั้นลมหายใจอย่างไม่รู้ตัว และไม่รู้ว่าหัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

            เสมือนหูของเขาอื้อดับลง ไม่ได้ยินเสียงสรรพสิ่งรอบตัวไปชั่วขณะ แต่สิ่งเดียวที่สัมผัสได้ก็คือเสียงเต้นของหัวใจที่ดังประหนึ่งกลองศึกลั่น มันดังเสียจนเขาแอบกังวลว่า หลินจิงซูจะได้ยินด้วยหรือไม่

           

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status