แชร์

ตอนที่ 336 ทิ้งทวนเชื้อไฟ

ผู้เขียน: Chawin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-12 15:16:51

169 1-2

      ตอนที่ 336 ทิ้งทวนเชื้อไฟ

                 

           

            ไล่ตะเพิดอันธพาลจนหนีหัวซุกหัวซุนไปพ้นแล้ว หลินจิงซูก็ปัดฝุ่นที่สองมือไปมาอย่างใจเย็น

            จ้าวเสี่ยวย่าถึงกับแข้งขาสั่นพั่บๆ รีบคลานตามพื้นเข้ามาคุกเข่าขอโทษหลินจิงซูทั้งน้ำตา

            “ฉันขอโทษ! ฉะ-ฉันผิดไปแล้ว! ได้โปรดอย่าบอกพ่อกับแม่ของฉันเลยนะ! ถ้าเรื่องนี้ถึงหูพวกเขาขึ้นมา…ฉันต้องตายแน่ๆเลย!!”

            จ้าวเสี่ยวย่าตระหนักชัดแจ้งยิ่งกว่าใครๆ หากเรื่องที่เธอจ้างวานอันธพาลให้มาทำร้ายหลินจิงซูหลุดไปถึงหูพ่อแม่ของเธอเมื่อไหร่ ชีวิตต่อจากนี้คงต้องถึงคราวจบสิ้นแน่!

            แต่ใช่ว่าตอนนี้จะหมดโอกาสเสียทีเดียว! ชะตากรรมของเธอตกอยู่ในมือของสาวน้อยตรงหน้าแล้ว ตราบใดที่หลินจิงซูยอมใจอ่อนช่วยปกปิด จ้าวเสี่ยวย่าก็ยินยอมสละได้แม้กระทั่งศักดิ์ศรีอันสูงส่งของตน เพื่อทำให้อีกฝ่ายพอใจ!

            เผชิญกับภาพตรงหน้าเวลานี้ หลินจิงซูอดที่จะหัวเราะออกมาด้วยความขบขันไม่ได้ ใครจะคาดคิดล่ะว่า คุณหนูฐานะร่ำรวยมากไปด้วยศักดิ์ศรีและหยิ่งผยองคนนั้น ช่างดูแตกต่างจากหญิงสาวที่กำลังคุกเข่าขอขมาเธออยู่ในตอนนี้อย่างสิ้นเชิง

            ดูเหมือนว่าระดับความโง่เขลาของอีกฝ่ายจะยังพอมีขีดจำกัดอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ยังรู้จักการประเมินสถานการณ์ความได้เปรียบเสียเปรียบของตน

            แต่ถึงอย่างนั้น…มันก็ยังสายเกินไปอยู่ดี!

            และที่สำคัญ การที่เธอกล้ากระทั่งจ้างวานกลุ่มอันธพาลให้มาทำร้ายร่างกายกันเช่นนี้ มีครั้งแรกย่อมต้องมีครั้งที่สองและสาม หรือต่อๆไปในอนาคตอย่างแน่นอน

            สำหรับเรื่องนี้ หลินจิงซูพินิจใคร่ครวญอยู่ภายในใจ ไม่คิดที่จะประมาทเช่นกัน ดูผิวเผินอาจเห็นว่าเธอพูดปัดๆไปอย่างไม่ใส่ใจว่า

            “ถ้าวันข้างหน้ายังกล้าสร้างปัญหาให้ฉันอีกล่ะก็ เรื่องไม่จบง่ายๆแค่คุกเข่าขอโทษแน่!”

            พวกคุณหนูร่ำรวยติดนิสัยเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ คราวหน้าคราวหลังอาจจะหาทางสร้างปัญหาให้เธอได้อีก แต่ครั้งนี้ หลินจิงซูขอมอบบทเรียนสั้นๆกับเธอเพียงเท่านี้ก่อน จะให้กระทำการที่เกินเลยมากไปในตอนนี้ก็เสี่ยงต่อกฎหมายเช่นกัน

            หลินจิงซูถือคติที่ว่า หากต้องการลงมืออย่างเด็ดขาดกับใครสักคน มือคู่นี้ของเธอจะต้องไม่เปื้อนเลือด!

            จบประโยคคำพูดนั้นแล้ว หลินจิงซูก็หมุนตัวเดินจากไปโดยเหลียวหลังกลับมามองอีก

            เพิ่งกลับเข้ารั้วมหาวิทยาลัยได้ไม่ทันไร หลินจิงซูก็ถูกหวู่ฮ่าวชิงลากไปคุยที่มุมหนึ่งข้างอาคาร

            “ประธาน อาการบาดเจ็บดีขึ้นรึยัง? ได้ยินว่าขอทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลกะทันหัน หลังเลิกเรียนวันนี้ ฉันตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมซะหน่อย”

            เมื่อได้ฟังคำถามที่เต็มไปด้วยข้อกังวลสารและพัดความเป็นห่วงจากหวู่ฮ่าวชิง หลินจิงซูก็เพียงยิ้มและส่ายหัวเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าภายในใจอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้

            ถ้าไม่ใช่เพราะท่าทีลำเอียงของหวู่ฮ่าวชิงที่แสดงออกนอกหน้าแบบนี้ จ้าวเสี่ยวย่าคงไม่สติแตกคลุ้มคลั่งจนกลายเป็นเรื่องเป็นราวอย่างที่เห็นแน่

            แต่ช่างเถอะ เงิน 10,000 หยวนที่ได้มา ถือซะว่าเป็นค่าทำขวัญปลอบใจก็แล้วกัน

            “ไม่ต้องห่วง ฉันแข็งแรงดีแล้ว”

            แม้หลินจิงซูจะตอบออกไปเช่นนั้น แต่กลับไม่สามารถขจัดความกังวลใจของหวู่ฮ่าวชิงลงได้เลยแม้แต่น้อย

            เพราะท้ายที่สุดแล้ว อาการบาดเจ็บที่เกิดกับศรีษะของหลินจิงซูนั้น ใช่ว่าได้รับการขอโทษแล้วอาการจะหายเป็นปลิดทิ้งนี่นา?

            ดีไม่ดีหากอาการแย่ลงกว่าเดิม อาจส่งผลกระทบต่อตัวเธอไปตลอดชีวิตก็ได้!

           

            “ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้นะประธาน! น่าจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอย่างละเอียดอีกสักรอบจะดีกว่า! ถ้าสมองเกิดกระทบกระเทือนขึ้นมาจริงๆ นี่อาจส่งผลเสียกับร่างกายระยะยาวได้เลยนะ!”

            “ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเงิน ฉันขอเงินที่บ้านมาแล้ว หลังเลิกเรียนพวกเราไปโรงพยาบาลด้วยกันเถอะนะ!”

            ห๊ะ?! เมื่อครู่หมอนี่พูดว่าอะไรนะ??

            ได้ฟังถ้อยประโยคเมื่อครู่ของหวู่ฮ่าวชิง หลินจิงซูถึงกับต้องตะลึงงันไปชั่วขณะ เดี๋ยวก่อน…นี่หวู่ฮ่าวชิงจริงจังกับเรื่องความเจ็บป่วยของเธอมากถึงขนาดนี้เชียวเหรอ?

            เหตุผลที่เธอแสร้งทำเป็นป่วย ทั้งหมดก็เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองล้วนๆ อาการบาดเจ็บบ้าบอมีจริงที่ไหนล่ะ!

            หลินจิงซูคิดได้เช่นนั้นก็รีบส่ายหัวปฏิเสธทันที ระบายยิ้มอย่างเชื่องช้าโบกมือไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

            “ไม่ ไม่ ไม่ แค่นี้ฉันก็เกรงใจนายจะแย่แล้ว! ไม่อยากรบกวนอะไรนายอีกแล้วล่ะ”

            เห็นอีกฝ่ายปฏิเสธทันทีโดยแทบไม่ต้องคิดเช่นนี้ หวู่ฮ่าวชิงก็ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความขุ่นเคืองใจเล็กน้อย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความไร้เหตุผลที่หลินจิงซูพยายามหลบหน้าหลบตากันท่าเดียวแบบนี้ เขาเองก็เริ่มรู้สึกสับสนไม่เข้าใจขึ้นมาเช่นกัน

            “นี่ประธาน เกลียดขี้หน้าฉันขนาดนี้เชียวเหรอ?”

            หลินจิงซูตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึงอีกครั้งเมื่อพบเจอกับคำถามนี้เข้าไป

            เพราะจริงๆแล้ว หวู่ฮ่าวชิงนั้นเปรียบเสมือนดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แล้วคนดังระดับที่ว่า ก็ไม่เห็นมีความจำเป็นจะต้องมาสนใจคนอย่างเธอเช่นกัน

            แต่ก็นั่นล่ะ นี่นับเป็นโอกาสของเธอเช่นกัน…

            “ฉัน…ฉันจะกล้าคิดแบบนั้นได้ยังไงกัน? แต่ถ้าจ้าวเสี่ยวย่ารู้เข้า ฉันคงต้องถูกเธอทำร้ายอีกแน่…”

            หวู่ฮ่าวชิงได้ยินคำตอบก็แทบจะร้องอ๋อออกมา ความหมายเร้นแฝงในคำพูดของหลินจิงซูมีหรือที่เขาจะไม่เข้าใจ?

            “นี่ประธาน มันหมายความว่ายังไงกันแน่? อย่าบอกนะว่าที่จ้าวเสี่ยวย่าจงใจโยนลูกบาสใส่เธอในวันนั้นเป็นเพราะ…ผม?”

            หลินจิงซูเสแสร้งทำเป็นเนื้อตัวสั่น ดูกระวนกระวายอยู่ไม่เป็นสุข เธอก้มหน้าก้มตาพยักหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆ

            “ก็นายน่ะ…ทั้งหล่อทั้งโดดเด่นมากในหมู่สาวๆ แล้วที่ผ่านมา ยังทำตัวติดหนึบอยู่กับฉันตลอด ก็ไม่แปลกที่ฉันจะถูกผู้หญิงคนอื่นๆอิจฉาเพ่งเล็งเอา ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป…ถ้านายเป็นห่วงฉันจริงๆ ไม่อยากให้ฉันถูกทำร้ายอีกล่ะก็ พวกเราควรจะอยู่ห่างกันไว้ดีกว่านะ…”

           

                       

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status