แชร์

ตอนที่ 417 นี่ฉันเป็นย่าแกนะ!

ผู้เขียน: Chawin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-12 15:27:33

220 1-2

            ตอนที่ 417 นี่ฉันเป็นย่าแกนะ!

            คุณย่า?

            หลินจิงซูกระจ่างแจ้งทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ปรากฏว่าหญิงชราตรงหน้าที่เธอเพิ่งจะเปิดฉากโต้ตอบไปเมื่อครู่นั้น แท้จริงแล้วก็คือย่าของจู้หยานนั่นเอง!

            หรือเป็นไปได้ไหมว่า หญิงชราคนนี้กำลังเข้าใจผิดครั้งใหญ่ว่า เธอกำลังมีสัมพันธ์ซับซ้อนกับจู้หยานหลานชายของตัวเองอยู่? คิดได้เช่นนั้น หลินจิงซูก็แทบอยากจะหัวเราะให้กับเรื่องที่ไร้สาระนี่จริงๆ!

            “เลิกทำตัวไร้สาระเพื่อไม่ให้หลานชายของคุณต้องอับอายมากไปกว่านี้จะดีกว่าค่ะ! ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนเป็นเพียงแค่เพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้น คุณน่ะเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว”

            หลินจิงซูคิดเสมอว่า อย่างไรจู้หยานก็ต้องอยู่ข้างเดียวกับเธอ เหตุการณ์ครั้งนี้คงต้องจบลงด้วยการที่หญิงชราถูกหลานตนเองขับไล่อย่างแน่นอน

            “หยุดได้แล้วจิงซู เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ ออกไปซะ!”

            ห๊ะ? อะไรนะ?!

            จู้หยานพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?

            เห็นสีหน้าท่าทางแสนเย็นชาของจู้หยานที่มีให้ หลินจิงซูก็รู้สึกราวกับถูกหักหลัง ใครจะไปคาดคิดว่า ผู้ชายคนนี้จะแว้งกัดเธอทีหลัง เห็นอยู่ว่าเธออุตส่าห์ออกหน้าตอบโต้แทนเขา แต่สิ่งที่เขาตอบแทนคืนมา กลับเป็นความห่างเหินเย็นชางั้นเหรอ?

            “จู้หยาน นายเป็นบ้าอะไรของนาย? นายก็เห็นไม่ใช่เหรอว่า ย่าของนายเป็นฝ่ายด่าฉันก่อน? แล้วทำไมถึงไล่…”

            หลินจิงซูไม่มีโอกาสจะทันได้อธิบายใดๆด้วยซ้ำ กลับถูกบอดี้การ์ดกลุ่มหนึ่งหิ้วปีกเธอออกจากห้องไปทันที

            หลังจากถูกขับไล่ออกมาแล้ว หลินจิงซูก็ละทิ้งหน้าที่การงานในโรงแรม และทิ้งให้อยู่ในการดูแลรับผิดชอบของหวู่ฮ่าวชิงทั้งหมด นาทีนั้น สิ่งเดียวที่เธอทำคือตรงดิ่งออกจากโรงแรมโดยเร็ว เพื่อปลีกวิเวกอยู่ให้ไกลจากสถานที่บ้าๆนั่นหวังหมายสงบสติอารมณ์ของตนเอง

            ตัดภาพมาที่ห้องอาหารส่วนตัว จู้หยานยังคงนั่งคุกเข่าไม่พูดไม่จาอยู่อย่างนั้น เขาตระหนักดียิ่งกว่าใครๆว่า ด้วยอิทธิพลอำนาจที่มีในกำมือของย่าเขา การจะบดขยี้หลินจิงซูให้เละราวกับมดปลวกนั้น ช่างเป็นเรื่องที่ง่ายดายยิ่งนัก เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะต่อต้านใดๆด้วยซ้ำไป

            สิ่งเดียวที่จู้หยานทำได้ในเวลานี้ก็คือ เชื่อฟังและยอมรับผลการกระทำของตัวเองต่อจากนี้ เนื่องจากครั้งนี้เป็นตัวเขาเองที่ทำผิดสัญญาก่อน นาทีนี้จึงทำได้เพียงแค่จำยอมโดยไร้ข้อโต้เถียงใดๆ

            “ทั้งหมดเป็นความผิดของผมคนเดียวครับคุณย่า ผมยื่นจดหมายขอเลื่อนสอบก่อนกำหนดไปที่มหาวิทยาลัยในอังกฤษ เพื่อจะได้แอบกลับมาจีนเงียบๆไม่ให้ใครรู้”

            “ส่วนสาเหตุที่ว่าทำไมถึงได้มาพบหลินจิงซูที่นี่ ตอนนั้นผมเองก็บังเอิญมาเช็คอินที่โรงแรมนี่ แล้วก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่า ตอนนี้จิงซูได้ขึ้นเป็นประธานของโรงแรมแห่งนี้แล้ว ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆครับ ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย”

            ได้ฟังคำอธิบายจากปากหลานชายตนเองเช่นนี้ แน่นอนว่าหญิงชราย่อมไม่เชื่อเป็นธรรมดา มิหนำซ้ำยังคิดว่าเป็นข้อแก้ตัวที่เด็กสองคนได้ซักซ้อมตระเตรียมกันมาเป็นอย่างดี ในสายตาของเธอ นังเด็กบ้านนอกที่ชื่อหลินจิงซูจะต้องแอบติดต่อกับจู้หยานที่อยู่อังกฤษ เพื่อวางแผนให้เขาหนีกลับมาในครั้งนี้อย่างแน่นอน!

            ขนาดอยู่ไกลกันข้ามทวีปแบบนี้ นังโสเภณีตัวน้อยนั่นก็ยังไม่ตามติดหลานชายของเธอไม่เลิกราจริงๆ!

            “หึ อยู่ต่อหน้าฉันแกเลิกโกหกได้แล้ว แกเป็นถึงหลานชายของฉัน ฉันจะไม่รู้จักแกดีได้ยังไง? แกน่ะไว้ใจคนผิด แกกำลังถูกนังผู้หญิงนั่นหลอกเอาแล้วรู้ตัวไว้ซะด้วย!”

            “ที่สำคัญ แกลืมเรื่องที่เคยสัญญากับฉันไว้แล้วเหรอ? ว่าจากนี้ต่อไปจนวันตาย ห้ามแกเสนอหน้าไปเจอนังผู้หญิงบ้านนอกที่ชื่อหลินจิงซูนั่นอีก! ห้ามไม่ให้นังนั่นมามีปฏิสัมพันธ์เกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลจู้ของเราไม่ว่าทางใดทางหนึ่งเป็นอันขาด!”

            จู้หยานรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เมื่อเห็นทัศนคติที่เหยียดชนชั้นเช่นนั้นของคนเป็นย่า ปรากฏว่าย่าของเขาเองก็ประเมินคุณค่ามนุษย์จากเงินทองและความร่ำรวยไม่ต่างจากคนอื่นเลย

            “คุณย่าครับ ผมไม่รู้หรอกนะว่าช่วงนี้คุณย่าได้ติดตามอ่านข่าวสารบ้างมั้ย นี่คุณย่าไม่รู้จริงๆเหรอครับว่า ผู้หญิงบ้านนอกชื่อหลินจิงซูที่คุณย่ากำลังดูถูกเหยียดหยามอยู่นั้น เธอประสบความสำเร็จในชีวิตไปถึงขั้นไหนแล้วในวัยเพียงเท่านี้? น่าแปลกนะครับ ผู้หญิงที่ทั้งเก่งแล้วก็ฉลาดอย่างเธอ คุณย่ากลับไม่ยอมรับ แต่อยากจะจับคู่ให้ผมกับบรรดาคุณหนูฐานะรวยที่วันๆดีแต่ขี้เกียจสันหลังยาว แบมือขอเงินเหมือนคนไร้สมองไปวันๆ อ่อ ผมคงลืมไปว่า อาจเป็นเพราะคุณย่าเห็นแก่ตัวเหมือนคนอื่นๆยังไงล่ะ! ถึงได้เห็นผลประโยชน์สำคัญกว่าความสุขของหลานตัวเอง!!”

            “แก! อาหยาน นี่แกรู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา?! แกกล้าดียังไงถึงได้พูดจาแบบนี้กับฉัน! ฉันเป็นย่าของแกนะ!!? นี่คงไปติดเชื้อนิสัยโสโครกน่ารังเกียจจากนังผู้หญิงบ้านนอกนั่นมาสินะ?!!”

            เมื่อได้ตระหนักว่า หลานชายตนเองหลงใหลในตัวหญิงสวบ้านนอกอย่างหลินจิงซูจนหน้ามืดตามัวขนาดไหน เธอก็ลงดาบหลานชายขั้นเด็ดขาดทันที

            “พรุ่งนี้แกจะต้องบินกลับอังกฤษทันที! และจะไม่ได้รับอนุญาตให้บินกลับประเทศจีนอีกจนกว่าจะเรียนจบเท่านั้น! แล้วฉันจะคอยดูว่า ถ้าขาดการติดต่อกันถึงสามสี่ปีแบบนี้ แกจะลืมนังบ้านนอกนั่นไม่ได้เชียวเหรอ!”

            “อิสรภาพในชีวิตของแกหลังจากนี้ขึ้นอยู่กับปากของฉันเท่านั้น! ถ้าฉันบอกว่า ชาตินี้แกจะไม่มีวันได้เจอแม่หลินจิงซูนั่นอีก ก็หมายความว่าแกจะไม่มีวันได้เจอกับแม่นั่นอีกตลอดชีวิตจริงๆ! ไม่ว่าอนาคตมันจะประสบความสำเร็จในชีวิต หน้าที่การงาน หรือธุรกิจมากแค่ไหน ฉันก็จะไม่ยอมให้นังบ้านนอกนั่นหลุดเข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลจู้ได้อย่างเด็ดขาด! ต่อให้ตายฉันก็จะเป็นผีมาคอยเฝ้าแก!”

           

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status