เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 61 เพราะแกมันโง่ไง!
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-12 14:19:3831 2-2
ตอนที่ 61 เพราะแกมันโง่ไง!
เสียงออดดังคือสัญญาณแห่งความสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาหลังเลิกเรียนของวันศุกร์
หลินเสวี่ยจงใจดักรอหลินจิงซูระหว่างทางกลับบ้าน หลังจากพบเจออีกฝ่ายแล้ว รอยยิ้มแห่งชัยชนะก็ผุดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ ภายในใจแอบนึกขันหัวเราะเยาะในความไม่รู้อะไรของหลินจิงซู
“โอ้! ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้นะ? กำลังจะกลับบ้านเหรอ?”
หลินเสวี่ยปรายหางตามุ่งร้ายมองอีกฝ่ายขึ้นลงอยู่หลายหน มุมปากกระตุกยิ้มกระหยิ่มด้วยความภูมิอกภูมิใจ
“ฉันกับแม่กำลังจะได้ไปเที่ยวรีสอร์ทวันสุดสัปดาห์นี้กับคุณลุง นี่จะต้องเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันแน่ๆเลย!”
ได้ยินแบบนั้น หลินจิงซูถึงกับตะลึงงัน แม้เธอจะทราบดีว่า หลินชิงอี้จะต้องพาอู๋ซิ่วเหลียนกับหลินเสวี่ยไปที่นั่นไม่วันใดก็วันหนึ่ง แต่จะเป็นวันไหนเวลาไหนนั้น เธอกลับไม่ล่วงรู้เลย
แต่ใครจะไปคาดคิดว่า จู่ๆหลินเสวี่ยจะคาบทั้งวันและเวลามาบอกกับเธอตรงๆแบบนี้!
ดี แผนการของเธอจะได้ยิ่งราบรื่นขึ้นไปอีก!
เพราะเดิมทีนั้น เธอตั้งใจจะวานให้ป้าผางช่วยหาคนไปเฝ้าจับตาดูหลินชิงอี้ อู๋ซิ่วเหลียนและหลินเสวี่ยไว้ไม่ให้คาดสายตา เมื่อใดก็ตามที่ทั้งสามคนก้าวเท้าขึ้นรถสองแถวที่ไปส่งในตัวเมืองเมื่อไหร่ นั่นย่อมเป็นสัญญาณว่าทริปเที่ยวรีสอร์ทได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ส่วนหลินจิงซูและป้าผางก็จะได้เดินทางติดตามไปในภายหลัง
ทั้งหมดต้องขอขอบคุณหลินเสวี่ยจากใจจริง ที่สู้อุตส่าห์มาดักรอและมอบข้อมูลอันล่ำค่านี้ให้กับเธอ เธอจึงไม่ต้องเปลืองแรงเปลืองเงินจ้างคนมาคอยเฝ้าติดตาม
หลินจิงซูแสร้งปั้นหน้าตกใจ รีบยกสองมือประกบปิดปาก ร้องอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เป็นไปไม่ได้! ก็พ่อสัญญากับฉันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะพาฉันกับแม่ไปเที่ยวที่นั่น ไม่จริง ฉันไม่เชื่อหรอก…”
“เพราะแกมันโง่ไง! คุณลุงจะพาคนโง่ๆอย่างแกไปได้ยังไงล่ะ? แค่ลุงพ่นน้ำลายเกลี้ยกล่อมพวกแกสองแม่ลูกไม่กี่คำ ทั้งแกทั้งแม่ก็เชื่อกันเป็นตุเป็นตะเชียวเหรอ? ฉันจะบอกอะไรให้เอาบุญนะ คนบ้านนอกอย่างแกไม่มีวันได้เห็นโลกกว้างภายนอกหรอก! ฮ่าฮ่าฮ่า…”
“พี่เสวี่ย! พี่ทำแบบนี้กับหนูแล้วก็แม่ได้ยังไง? พวกเรา…พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ?!”
“ควายที่ไหนอยากจะอยู่ร่วมครอบครัวเดียวกันกับแก? อีกอย่าง ไม่ใช่แกกับแม่รึไงที่อยากจะแยกครอบครัวแล้วย้ายออกไปเอง? ตอนนี้ยังจะหน้าด้านพล่ามออกมาได้ว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกันงั้นเหรอ? จำใส่กะลาหัวแกไว้ให้ดีนะ ทั้งแกทั้งแม่จะไม่มีวันได้กลับเข้าบ้านตระกูลหลินชั่วชีวิต!!”
“ฉะ-ฉัน…ฉันไม่เชื่อพี่หรอก! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพ่อจะทำแบบนี้กับพวกเราได้ลงคอ! พ่อให้สัญญากับฉันแล้วว่า สักวันหนึ่งเขาจะย้ายมาอยู่กับพวกเราสองคน! แล้วยังให้สัญญาอีกว่า จะพาฉันกับแม่ไปเที่ยวที่รีสอร์ทสุดหรูด้วย!”
“หึหึ ฉันเบื่อที่จะพูดกับแกเต็มทนแล้ว รอดูไปเถอะว่าสิ่งที่ฉันพูดจะเป็นความจริงรึเปล่า!”
หลินเสวี่ยกรอกส่งสายตาค้อนใส่หน้าหลินจิงซูด้วยความรังเกียจ เธอหมุนตัวเดินกลับบ้านตระกูลหลินไปด้วยความภาคภูมิใจ
หลินจิงซูยังคงยืนก้มศีรษะด้วยความเศร้าสลดอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน จนกระทั่งแผ่นหลังของหลินเสวี่ยลับสายตาไป เธอจึงค่อยกระตุกยิ้มมุมปากอย่างขบขัน พร้อมสบถแสดงความสมเพชต่อเหตุการณ์ครั้งนี้เพียงสั้นๆว่า
“นังโง่!”
หลังจากกลับถึงบ้าน หลินจิงซูก็ร้องเรียกติงเสวี่ยเหม่ยที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว
“วันนี้พ่อก็ไม่มาทานอาหารเย็นด้วยกันอีกแล้วเหรอคะ?”
ติงเสวี่ยเหม่ยส่ายหน้าไปมาอย่างจนใจ
“วันนี้พ่อของลูกติดธุระ ไม่น่าจะว่างมาจ้ะ”
หลินจิงซูเสแสร้งแกล้งทำเป็นกระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? พ่อไม่มาที่นี่ตั้งหลายวันแล้วนะคะ!”
ติงเสวี่ยเหม่ยเองก็รู้สึกไม่มีความสุขเลยเช่นกัน แต่ก็ยังพูดจาปกป้องหลินชิงอี้ว่า
“บางทีช่วงนี้พ่อของลูกอาจจะกำลังยุ่งมากจริงๆก็ได้ เห็นว่าใกล้จะเลื่อนตำแหน่งด้วยไม่ใช่เหรอ?”
“ต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็ควรมีเวลามาทานมื้อเย็นกับครอบครัวบ้าง ไม่ใช่หายหน้าหายตาไปเฉยๆแบบนี้ หนูจะแวะไปหาพ่อหน่อย”
หลินจิงซูวิ่งออกจากประตูบ้านไป ตรงดิ่งสู่รั้วบ้านตระกูลหลินในทันที และก็แน่นอน เธอไม่ได้ต้องการที่จะไปพาตัวหลินชิงอี้กลับมาทานข้าวด้วยกันที่บ้าน แต่เพราะมีเป้าหมายอื่นอยู่ในใจ
ก่อนจะเริ่มแผนการจับชู้ และเพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างจะออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ช่วงนี้เธอจึงต้องยอมเหนื่อยกับการตระเตรียมทุกอย่างให้พร้อมสรรพ!
บทล่าสุด
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล
บางทีคุณอาจจะชอบ
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี64.7K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์77.0K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ100.5K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.5K viewsไฟรักไฟเชลย
จิ่วเทียนอี้อี317 viewsขอเริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับคนเดิม
ดาวประดับเดือน227 viewsรักต่างวัยของเจ้านายจอมเก๊ก
ปีศาจชอนซา586 viewsเชลยทรายทาสชีคเถื่อน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์53 views
