ตอนที่ 65 ชักชวนป้าผาง

33 2-2

                  ตอนที่ 65 ชักชวนป้าผาง

                 

                  สิ้นสุดมื้ออาหารเย็น หลินจิงซูก็ได้ทำการห่อซองยาสมุนไพรจีน จัดเตรียมไว้ให้เป็นชุดๆมอบให้แก่หลินชิงอี้

                  หลินชิงอี้เดินหิ้วถุงยาสมุนไพรจีนออกจากบ้านโทรมริมแม่น้ำไป

                  หลินจิงซูอาสาไปส่งหลินชิงอี้กลับบ้านตระกูลหลิน ระหว่างทางเธอได้ปั้นสีหน้าท่าทางอึดอัดใจอยู่หลายหน อ้าปากหลายต่อหลายครั้งคล้ายจะพูดอะไรบางอย่างแต่แล้วก็เงียบไป

                  หลินชิงอี้สังเกตเห็นมาระยะหนึ่งแล้ว เขาจึงชำเลืองมองผู้เป็นลูกสาวพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นว่า

“มีอะไรรึเปล่า?”

ทีแรกหลินจิงซูยังดูลังเล แต่ท้ายที่สุดก็พูดออกไปด้วยท่าทางเหนียมอาย

“พ่อคะ เอ่อ…หนูไม่รู้หรอกนะว่าทำไมป้ารองถึงต้องทำแบบนั้นด้วย แต่ยังไงพวกเราต่างก็ล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน กลับบ้านไปพ่อก็ควรเปิดอกคุยกับป้ารองดีๆ บางทีเธอน่าจะมีเหตุผลอะไรบางอย่าง”

ได้ยินเช่นนั้น หลินชิงอี้ถึงกับดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ จากนั้นไม่นานจึงได้ตอบกลับไปว่า

“จิงซู เดี๋ยวนี้แกมีเหตุมีผลขึ้นมากจริงๆ”

                  หลินจิงซูระบายยิ้มอ่อน

                  “พ่อคะ ก็เราเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอคะ? มีอะไรก็ควรเปิดอกพูดคุยกัน”

                  หลินชิงอี้พยักหน้าเห็นด้วยอย่างมีความสุข

“แกพูดได้ถูกต้องแล้ว ฉันจะลองกลับไปคุยกับเธอดีๆดูก็แล้วกัน”

ได้ฟังคำตอบเช่นนั้น หลินจิงซูก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะหากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมาจริงๆ จู่ๆอู๋ซิ่วเหลียนปฏิเสธที่จะไม่ไปเที่ยวในวินาทีสุดท้าย มีหวังแผนการจับชู้ของเธอคงต้องล่มอย่างไม่เป็นท่าแน่!

วันต่อมา หลินจิงซูเฝ้าสังเกตการณ์อยู่แถวสี่แยกตั้งแต่เช้าตรู่ รอคอยการมาถึงของเป้าหมายอย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งได้เห็นหลินชิงอี้พาอู๋ซิ่วเหลียนและหลินเสวี่ยขึ้นรถสองแถวเพื่อเดินทางเข้าตัวเมือง

หลังจากที่ ‘เปิดอก’ คุยกันตลอดทั้งคืนเมื่อวานนี้ หลินชิงอี้กับอู๋ซิ่วเหลียนก็คืนดีกันในท้ายที่สุด

เมื่อหมากทุกตัวเดินไปตามกระดานที่วางไว้ หลินจิงซูก็วิ่งหน้าตั้งไปเคาะประตูบ้านป้าผางอย่างรวดเร็ว

เปิดประตูออกมา ป้าผางถึงกับประหลาดใจที่เห็นหลินจิงซูมาหาตั้งแต่หัววันแบบนี้

                  “จิงซูน้อย มาทำอะไรตั้งแต่ไก่โห่เหรอจ๊ะ?”

                  “ป้าผางคะ พอดีหนูได้ตั๋วเที่ยวรีสอร์ทสำหรับทั้งครอบครัวมาสองใบ ก็เลยอยากชวนป้าผางกับครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันค่ะ! ไปด้วยกันมั้ยคะ?”

                  ทันทีที่เห็นชื่อรีสอร์ทบนตั๋วในมือของหลินจิงซู ป้าผางก็ถึงกับผงะตัวสั่นสะท้านไม่หยุด ลูกตาดำหดเล็กเท่ารูเข็มอย่างไม่อยากจะเชื่อ ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า

                  “จิงซูน้อย นี่มัน…นี่มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอจ๊ะ?”

                  “ป้าผางคะ ทั้งหนูทั้งป้าต่างก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน แบบนี้แล้วยังจะมีใครพิเศษกว่าป้าได้อีกเหรอคะ?”

                  หลินจิงซูยิงคำถามสวนกลับ

                  จู่ๆป้าผางก็ย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในวงพนันของนักต้มตุ๋นในวันนั้น ปรากฏว่ามันก็จริงอย่างที่สาวน้อยคนนี้พูด

                  แต่ป้าผางก็ยังผลักตั๋วรีสอร์ทตรงหน้าออกห่าง ยิ้มตอบสาวน้อยด้วยความรู้สึกขอบคุณจากใจจริง

                  “ขอบใจมากนะจ๊ะจิงซูน้อย แต่ถ้าจะพูดให้ถูก คราวก่อนกลับเป็นหนูต่างหากที่ช่วยชีวิตป้าเอาไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะหนูในวันนั้น ก็คงไม่มีป้าผางในวันนี้เหมือนกัน ถ้าตั๋วอีกใบยังไม่ใกล้หมดอายุ หนูก็เก็บเอาไว้ใช้เที่ยวรอบหน้าอีกสิลูก”

                  ได้เห็นความจริงใจฉายปรากฏทั่วทั้งใบหน้าป้าผาง หลินจิงซูก็ยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่ว่า ‘เธอเลือกไว้ใจถูกคนแล้วจริงๆ’  เธอยื่นตั๋วรีสอร์ทส่งให้ตรงหน้าอีกครั้ง และบอกกับป้าผางไปตามตรงว่า

                  “ป้าผางคะ ความจริงแล้วหนูมีเรื่องอยากจะขอให้ป้าช่วยน่ะค่ะ ถือซะว่าตั๋วนี่เป็นค่าตอบแทนก็แล้วกันนะคะ รับตั๋วใบนี้ไว้แล้วไปเที่ยวรีสอร์ทกับหนูนะคะ”

                  “หมายความว่ายังไงจ๊ะ?”

                  “หนูกำลังสงสัยว่าพ่อกับป้ารองจะเป็นชู้กัน”

                  ได้ฟังเพียงแค่นั้น ป้าผางก็เบิกตากว้างจนลูกตาแทบถลนหลุดออกมา เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากสาวน้อยตรงหน้าทันที

                  “จิงซูน้อย ห้ามพูดแบบนี้อีกเด็ดขาดเลยนะ!”

                  “ครั้งนี้ พ่อเลือกที่จะพาป้ารองกับลูกพี่ลูกน้องของหนูไปเที่ยวรีสอร์ท เพราะฉะนั้น หนูจะต้องรู้ให้ได้ว่า ความจริงมันคืออะไรกันแน่! แต่จะให้ไปคนเดียวก็ไม่กล้า หนูเลยอยากให้ป้าผางช่วยอีกแรง ตั๋วหนึ่งใบเป็นของป้าผางกับครอบครัว ส่วนอีกใบหนูจะชวนป้าฮวงกับป้าหลี่ไปเป็นกำลังเสริม มีกันสี่คนแบบนี้ หนูมั่นใจว่าจะต้องทำอะไรได้บ้างล่ะค่ะ!”

                  ป้าผางเริ่มลังเลไม่แน่ใจในแผนการเท่าไหร่นัก

                  “ป้าเข้าใจจุดประสงค์ของหนูนะ แต่เวลาที่ผู้หญิงอย่างเราจนมุมเนี่ย มันน่ากลัวนะจ๊ะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนถูกจับได้ว่ามีชู้ เหตุการณ์แบบนั้นอาจเปลี่ยนคนๆหนึ่งให้กลายเป็นหมาบ้าได้เลยนะจ๊ะ แล้วป้าเองก็รู้จักป้ารองของหนูดี ถึงเวลานั้น มีหวังคงได้เปิดศึกกันวุ่นวายแน่นอน ป้าไม่ได้กลัวอะไรหรอก แค่กลัวจะพลั้งมือตบป้ารองของหนูจนเลือดตกยางออกเอาน่ะสิ เหตุการณ์คงจะยิ่งเลวร้ายมากขึ้น และที่สำคัญ ถ้าทุกคนรู้เรื่องระหว่างพ่อหนูกับป้ารองขึ้นมาจริงๆ ชีวิตแต่งงานของแม่หนูก็อาจจะต้องยุติลงด้วยนะจ๊ะ จิงซูน้อย แน่ใจนะว่าหนูได้ตัดสินใจมาดีแล้ว?”

                  หลินจิงซูพยักหน้าตอบอย่างเด็ดเดี่ยวว่า

                  “หนูเตรียมใจมาดีแล้วค่ะ! ถ้าต้องทนเห็นแม่ถูกปิดหูปิดตาให้อยู่แต่ในความมืดในห้องครัวแบบนั้น หนูขอให้ความจริงอันเจ็บปวดนี้ปลุกแม่ให้ตื่นขึ้นมายังดีกว่า!”

                  ทว่าป้าผางยังคงส่ายหัวเช่นเดิม

                  “หนูทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เมื่อพ่อแม่หนูหย่าขาดจากกัน คนที่จะได้รับผลกระทบมากที่สุดก็คือตัวหนูเองนะ ครอบครัวที่ขาดเสาหลักไป ชีวิตความเป็นอยู่หลังจากนั้น…หนูพอจะนึกภาพออกใช่มั้ยจ๊ะ? อีกอย่าง แม่ของหนูก็คงไม่อยากให้เรื่องพรรค์นั้นเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”