ที่ร้ายเพราะไม่คิดรัก #Fallen

ที่ร้ายเพราะไม่คิดรัก #Fallen

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-06
Oleh:  LadyRainaOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
81Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สัญญาหนึ่งฉบับ...แลกกับความช่วยเหลือ แต่สิ่งที่เขาเอาคืนกลับไป มันมากกว่านั้น เหมยลี่รู้ดีว่าการตามหาความจริงเรื่องการตายของพ่อแม่...ไม่ใช่เรื่องที่เด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งจะทำได้ โดยเฉพาะเมื่อเบื้องหลังมันเกี่ยวพันกับอำนาจ เงิน และความลับที่ถูกฝังไว้ในบ้านที่เธออาศัยอยู่ แต่เธอไม่มีทางเลือก และเขา...เหมราช ก็เสนอข้อตกลงที่ไม่ต่างจากกับดักร้าย “มาเป็นผู้หญิงของฉัน แล้วฉันจะช่วยเธอ” จากเด็กสาวผู้หวังแค่คำตอบ กลายเป็น ‘ของเล่น’ ที่เขาครอบครองตามอำเภอใจ ในฐานะ ‘เมียเก็บ’ ที่ไม่มีสิทธิ์รัก ไม่มีสิทธิ์หวง และไม่มีแม้แต่สิทธิ์เจ็บ ทุกการแตะต้องคือคำสั่ง ทุกหยาดน้ำตาคือความอ่อนแอที่เขาไม่เคยเห็นค่า กระทั่งวันที่เขาเริ่มหวงเธอ... กระทั่งวันที่เขาเริ่มอยากรั้งเธอไว้ แต่ก็สายเกินไปแล้ว... เพราะในวันที่เธอพร้อมมอบหัวใจให้ไป เขาเหยียบมันจนแหลกละเอียดด้วยมือของตัวเอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

ทักทายนักอ่าน

「おめでとうございます、お嬢さん、もう妊娠1ヶ月です」

医師の祝賀の声に、静華の顔は一瞬にして青ざめ、血色が失せた。「検査間違いでしょうか?私は胃の病気で……妊娠なんてあり得ません。もう一度確認していただけませんか」

「1ヶ月前に性行為はありましたか」

「……ありました」

「避妊措置や緊急避妊薬の服用は?」

雨の夜に帰宅した胤道(たねみち)とのことを思い出し、静華は首を横に振った。

「それなら当然ですよ」医師は訝しげに笑った。「避妊せずに性行為があれば妊娠の可能性が高いのは常識でしょう。どうして不可能だと言えるのですか」

反論の余地がないと悟った静華は胸元で拳を握り締め、覚悟を決めて頼み込んだ。「先生、検査結果を書き換えていただけませんか?妊娠していないことに……お願いです。多額のお礼を……」

「当院は正式な医療機関です」医師は眉をひそめた。「患者の検査書類を改ざんするのは違法です。用がなければお引き取りください。次の方どうぞ!」

診断書を握りしめ病院を出た静華は、喧騒に満ちた街を見渡しながら帰宅をためらっていた。胤道が妊娠を知れば――あの男が自分を居させてくれているだけでも有難いのに、この子は間違いなく中絶を強要される。

震える指先で腹部を撫でながら俯く。静華はどうしてもこの命を守りたい。

対策を考える間もなく胤道からの着信が鳴る。躊躇いながら受話器を取ると、低く渋い声が響いた。「検査は終わったか?戻れ」

胤道の忍耐は30分が限度だ。車中ずっと不安に苛まれた静華が別荘のロビーに駆け込むと、三階の禁足区域から胤道が降りてくる姿が見えた。

絹のパジャマに身を包んだ胤道は開いた襟元から鍛えられた胸筋を覗かせ、整えられた髪と彫刻のような美貌は誰もが目を奪われるほど。六年前、まさにこの完璧な容姿が静華の心を縛り、胤道の名ばかりの妻として、二年間、実質的な役割もなく過ごすことを甘んじて受け入れた。

階段を降りる指先に揺れる煙草の匂いが迫る。妊娠を思い出し息を止める静華の耳に、冷たい質問が突き刺さった。「検査結果は?」

喉を締め付けられるように呼吸を整え、かすれた声で答える。「大丈夫……特に問題なく……」

「先日の本宅での嘔吐は?」

「胃の病気です」胤道の漆黒の瞳を見られずに唇を噛む。「あの時食事が不規則だったから……持病なんです」

重い沈黙が流れる。頭上から注がれる灼熱の視線に、静華は唇を嚙み締め、指が絡み合う。何かがバレたかと思った瞬間、胤道はソファへ向きを変えた。「飯を作れ。腹が減った」

ほっと胸を撫で下ろし、静華は急いでキッチンへ向かう。

彼女の料理の腕は、月に一度の本宅訪問を除けば、数少ない胤道との平穏な時間を保障する特技となっていた。胤道が好んで口にする炒め物のため、時折この別荘に足を運んでくれる――もっとも、彼は多くの場合、あの人に会うために来た。

30分後、三品の料理とスープを並べる。胤道に汁物をよそい、自分は端で静かに箸を運ぶ。

元来が荒削りな育ちだった彼女は、胤道に矯正されるままに洗練された作法を身につけた。今では男と同じ所作で膳に向かえるまでになったが、それでも胤道の食事風景が絵巻から抜け出したような美しさを湛えるのとは対照的だ。彼の一挙手一投足は、何度見ても飽きることがない芸術品のようだった。

食後、食器を下げようと胤道の前の茶碗に手を伸ばした時、突然胤道が口を開いた。「佐藤に連絡した。今日から付き添わせる」

佐藤は胤道の側近だ。

手が止まり、慌てて問う。「どちらへ?本宅の呼び出しですか?それとも彼女の旧友……急ぎでなければ明日まで待って頂けませんか?今日は検査で……」

「産婦人科へ」

胤道はまぶたすら上げず、冷たい宣告を下した。「森、緊急避妊薬を飲むくらいの分別があると思ってた。この子は残せない」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
81 Bab
ทักทายนักอ่าน
ทักทายนักอ่านสวัสดีค่ะคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน ☕ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ที่หลง (?) เข้ามา (หรืออาจตั้งใจมาก็ได้นะคะ ฮา) เจอกับนิยายดราม่าอีกหนึ่งเรื่องจากเซ็ต ‘พ่ายแพ้ #Fallen’ หรือที่ไรต์แอบเรียกเองว่า ‘เซ็ตสามหมากอดคอกันหอน’ (แสดงว่าต้องมีหมาอีกตัว เพราะเราเพิ่งเห็นกันสองตัว อิอิ)เปิดด้วยเรื่องของ คีตะ – คีรติ (ที่แค้นเพราะไม่คิดรัก)และตอนนี้ก็ถึงคราวของ เหมราช – เหมยลี่ กับเรื่องที่ไรต์ด่าพระเอกไปเขียนไปอีกเรื่องหนึ่งที่ร้ายเพราะไม่คิดรักเป็นเรื่องของ เหมยลี่ หญิงสาวที่ต้องเข้ามาพึ่งพาครอบครัวของเพื่อนพ่อในช่วงเวลาที่ยากลำบาก กับ เหมราช ชายหนุ่มเจ้าของบ้านที่...ในทีแรกควรจะรักและเอ็นดูเธออย่างที่ควรเป็น แต่กลับปล่อยให้ความโกรธ ความสูญเสีย และความผิดหวังเข้าครอบงำ เลือกใช้ ‘ความร้าย’ แทนความห่วงใย เลือก ‘ผลักไส’ แทนการปกป้อง และเลือก ‘ลงโทษ’ แทนการรับฟังเหตุการณ์ในคืนนั้นเปลี่ยนทุกอย่างไป เหมราชโทษเธอ เกลียดเธอ และตัดสินเธอจากสิ่งที่เธอไม่มีโอกาสได้อธิบาย ในขณะที่เหมยลี่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับคำว่า ‘ผิด’ ทั้งที่หัวใจเธอเองก็แตกสลายไม่ต่างกัน#ในเมื่อความสัมพันธ์เริ่มต้นด้วยความเกลี
Baca selengkapnya
ทำหน้าที่ของเธอสิ (1/2)
กลิ่นอายสายฝนที่ผสมผสานกับกลิ่นเครื่องหอมในห้องรับแขกชั้นบนสุดของคอนโดหรู มอมเมาอารมณ์ของสองหนุ่มสาวที่กำลังคลอเคลียกันให้ลืมสิ้นทุกสิ่งทว่าคงไม่มีกลิ่นใดหอมหวนหรือยอดเยี่ยมได้เท่ากับกลิ่นกายของคนตรงหน้า...ไม่ว่าเหมราชจะพรมจูบไปตรงส่วนไหน อารมณ์ดิบในกายเขาก็พุ่งเตลิดไกลจนแทบอยากจะฉีก ‘ข้อตกลง’ ระหว่างกันทิ้งให้สิ้นซาก“อื้อ คุณเหมพอก่อนค่ะ” เสียงหวานหอบกระเส่าเริ่มปรามเมื่อถูกเขารุกเร้ารุนแรง ปากร้อนที่ป้อนจูบราวไม่รู้เบื่อเคลื่อนไปซุกไซ้ต้นคอระหง ทั้งดูดทั้งเลียไปทั่ว เรียกได้ว่าไม่มีส่วนไหนที่เหมราชไม่ดอมดม“อย่าห้าม” เหมราชเอ่ยเพราะคนที่บอกว่า ‘พอ’ ได้ มีเพียงแค่เขาเท่านั้นสำหรับเหมราชแล้ว เหมยลี่ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เพิ่งโตเต็มวัยเท่านั้น ทว่าเธอยังเป็นสาวสวย เรือนกายกลิ่นหอมเย้ายวนใจ ดูราวกับดอกไม้งามอ่อนหวานที่เขาจะเด็ดมาเชยชมหรือขว้างทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจอยาก ใช่แล้ว ขว้างทิ้ง...อาจไม่ใช่ตอนนี้หรือเร็ว ๆ นี้ แต่ไม่ต้องห่วง สักวันเขาจะทิ้งเธอแน่นอนคนอย่างเหมยลี่เป็นได้แค่นั้นจริง ๆ“อ๊ะ!” คนตัวเล็กพยายามตั้งสติไม่ให้แตกกระเจิงเพราะสัมผัสของชายหนุ่ม แต่เมื่อมือหนาวางลงบนหน้าอ
Baca selengkapnya
ทำหน้าที่ของเธอสิ (2/2)
22.00 น.เขายอมปล่อยเธอแล้ว...เหมยลี่ปล่อยให้สายสะพายกระเป๋าเลื่อนหลุดจากไหล่บอบบางลงไปกองอยู่บนพื้น ก่อนก้าวไปทรุดกายลงบนเตียงนอนอย่างไร้เรี่ยวแรง บ้านหลังเล็กที่เธออาศัยตั้งอยู่ห่างจากตึกใหญ่ซึ่งเป็นที่อยู่ของคนใจร้ายคนนั้นพอสมควร ที่นี่เงียบสงบและมีแค่เธอ หญิงสาวจึงปลดปล่อยน้ำตาแห่งความอดสูให้ไหลพรั่งพรูออกมาในที่สุดเธอโกรธ เกลียด และสมเพชตัวเองเหลือเกินที่ยอมให้ชายหนุ่มหักหาญน้ำใจได้ถึงเพียงนี้เหมราช...ผู้ชายที่เธอเคยหลงรักเมื่อสิบสองปีก่อน กับปีศาจร้ายที่ขยันทำร้ายจิตใจกันในเวลานี้ ช่างต่างกันราวกับเป็นคนละคนเรื่องนี้เหมยลี่โทษใครไม่ได้ นอกจากโทษตัวเองเพราะเธอเป็นคนทำลายทุกสิ่งอย่างลงกับมือ เป็นเธอเองที่สร้างความเกลียดชังให้กับเขาก่อน บางทีหากฆ่าคนได้แล้วไม่ผิดกฎหมาย เหมราชก็คงจะฆ่าเธอให้ตายไปนานแล้ว...***สิบปีที่แล้ว“เหมยลงมาไหว้ลุงดินกับป้าเยาว์เร็วลูก”“ค่าาา~” น้ำเสียงสาวน้อยวัยสิบสองปีขานรับอย่างสดใส ทันทีที่ภาวินีผู้เป็นแม่เรียกเธอที่กำลังนั่งเล่นอยู่ในสวนหลังบ้านให้ออกไปเจอกับเพื่อนรุ่นพี่ของพวกท่าน หากเป็นเด็กคนอื่นคงจะเบื่อเต็มทนที่ต้องนั่งฟังเรื่องเครียด ๆ เวลาผู
Baca selengkapnya
ไม่เหลือใคร (1/2)
โลกทั้งใบของเธอได้แตกสลายไปแล้ว...รอยยิ้มของเด็กวัยสิบสองปีไม่มีเหลืออยู่บนใบหน้าเหมยลี่อีกต่อไป เธอได้แต่ตั้งคำถามในสิ่งที่ต่อให้ตายไปก็ไม่มีวันได้รับคำตอบ นั่นคือ พ่อกับแม่ทิ้งเธอไปแบบนี้ได้อย่างไรเธอรู้ว่าพวกท่านมีเรื่องราวหนักใจ รู้ว่าทุกปัญหาที่ถาโถมเข้ามาคงหนักหน่วงจนท่านทั้งสองแบกรับเอาไว้ไม่ไหวแต่ว่า...ความตายคือทางออกที่ดีแล้วอย่างนั้นหรือทิ้งลูกสาวเพียงคนเดียวให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวทำให้พวกท่านหมดทุกข์หมดโศกได้จริง ๆ ใช่ไหม เหมยลี่คงไม่เจ็บปวดขนาดนี้เลยหากพวกท่านพาเธอไปด้วยกันในคราวเดียวเด็กอย่างเธอไม่มีปัญญาช่วยกอบกู้ธุรกิจของทางบ้าน แต่อย่างน้อยเธอก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างพ่อแม่ตราบจนลมหายใจสุดท้ายตอนนี้เธอไม่ใช่ ‘เหมยลี่’ ลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังอีกต่อไป หากแต่เป็นเพียงลูกสาวนักธุรกิจผู้ปลิดชีพตัวเองเพราะทนรับความผิดหวังไม่ได้ พ่อของเธอล้มละลาย เขาไม่หลงเหลืออะไรไว้ให้เธอเลย นอกจากจดหมายฉบับหนึ่งจดหมายฉบับนั้นเขียนเอาไว้ว่าพวกท่านขอโทษ พ่อกับแม่รักเธอมากเกินกว่าจะยอมให้เธอทอดทิ้งชีวิตตัวเอง เพียงเพราะความผิดพลาดของพวกท่านที่เธอไม่มีส่วนร่วมก่อ ทางออกที่พวกท่านเลือกให้เหมยล
Baca selengkapnya
ไม่เหลือใคร (2/2)
“ชอบไหมจ๊ะ” เยาวมาศเอ่ยถามอย่างเมตตาหลังพาเหมยลี่มาเก็บข้าวของ พร้อมสั่งให้คนรับใช้ช่วยจัดแจงสิ่งของให้เรียบร้อย สีหน้าของเด็กสาวดูผ่อนคลายขึ้นจากตอนแรกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นดวงตายังเต็มไปด้วยรอยเศร้าหมอง“ขอบคุณคุณป้ากับคุณลุงมากนะคะที่ช่วยหนูไว้ หนูอยู่ที่ไหนก็ได้จริง ๆ ค่ะ”“เหมย ป้าอยากบอกเหมยตามตรงนะ ว่าที่ป้ากับลุงช่วยเหมยไม่ใช่แค่เพราะเป็นคำขอของคุณเฉียนกับคุณวิ แต่ป้าเอ็นดูเหมยจริง ๆ นะลูก สำหรับป้าหนูเป็นเด็กที่น่ารัก กิริยามารยาทก็ดี หนูทำให้ป้าอยากมีลูกสาวอีกคนเลยนะ”“...” เหมยลี่ที่เงียบฟังอยู่ครู่หนึ่งเริ่มน้ำตาคลอ ความอบอุ่นของคนตรงหน้าแทรกซึมเข้าโอบกอดหัวใจที่แตกสลายของเธออย่างอ่อนโยน ยากเหลือเกินที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ให้ไหว“เฮ้อ ถึงอยากจะมีตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วละ อายุอานามป้าก็ขนาดนี้แล้วนี่นะ หนูจะว่าอะไรไหมถ้าป้าขอให้หนูมองป้าเหมือนเป็นแม่อีกคน ไม่ต้องเรียกป้าว่าแม่ก็ได้ แต่แค่ให้รู้ไว้ว่าป้ารักหนูเหมือนลูก” หญิงวัยกลางคนลูบศีรษะเด็กน้อยที่เวลานี้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างสุดทน“ฮึก หนูไม่เหลือใครแล้ว พวกญาติ ๆ ก็ไม่มีใครอยากเอาหนูไปอยู่ด้วยสักคน ทุกคน...ฮึก มองว่าหนูเป็นตัวภ
Baca selengkapnya
ฉันเอาเธอตายแน่ (1/2)
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ความเศร้าเมื่อครั้งเก่าก่อนค่อย ๆ เลือนหาย หลงเหลือเพียงความทรงจำที่ดีเอาไว้ให้เหมยลี่ได้หวนคิดถึงพ่อแม่ผู้จากไป เด็กสาวอายุสิบแปดปีเติบโตมาท่ามกลางผู้คนที่ให้ความรักความเอ็นดูเธอเหมือนอย่างที่พ่อเคยบอกเอาไว้ไม่มีผิด เห็นทีพ่อกับแม่คงวางเส้นทางอนาคตไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้วละมั้งเฉียนเปาและภาวินีน่าจะมั่นใจว่าครอบครัวของรุ่นพี่คนสนิทจะดูแลลูกสาวให้อย่างดี ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ หัสดินและเยาวมาศไม่เพียงแต่มอบที่อยู่อาศัยและความอบอุ่น ทั้งสองยังส่งเสียเหมยลี่ให้เรียนหนังสือ จนกระทั่งเด็กสาวใกล้จะเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกแน่นอนว่าต่อให้ได้รับการส่งเสริมเรื่องการเงินอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เหมยลี่ก็ไม่ลำพองตน เธอตั้งใจเรียนให้สมกับที่ท่านทั้งสองให้ความเมตตา จนในที่สุดก็สามารถสอบเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชื่อดังได้ในที่สุดตอนนี้เหลือเพียงสอบวิชาสุดท้าย ชีวิตวัยมัธยมของเธอก็จะจบลงอย่างสวยงามทุกอย่างเหมือนกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี จะมีก็แต่เยาวมาศที่พักหลังมานี้สุขภาพร่างกายเริ่มไม่ค่อยแข็งแรงนัก หญิงวัยกลางคนมีโรคประจำตัวเป็นโรคความดันสูง ยิ่งนานวันอาการยิ่งหนั
Baca selengkapnya
ฉันเอาเธอตายแน่ (2/2)
“น่ารักจริง ๆ เหมยรู้ไหม เราน่ะเป็นเด็กดีมาก ไปไหนมาไหนก็รายงานป้าตลอด” เยาวมาศเอ่ยแทรกก่อนที่เหมยลี่จะพูดจบ ต่อให้เหมยลี่ไม่รายงานละเอียดยิบเช่นนี้ เธอเองก็ไม่คงไม่ซักไซ้ให้มากความ ด้วยรู้ดีว่าหลานรักไม่ใช่คนเถลไถลหรือชอบโกหก การที่เหมยลี่ขอออกจากบ้านยามดึกดื่นย่อมมีเหตุผลแน่“ก็คุณป้าเป็นผู้ปกครองของหนูนี่คะ หนูเกรงใจ” เหมยลี่พูดเสียงเบา ถึงทุกคนจะปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้อีกคน แต่เธอรู้ตัวเองดีว่าเป็นแค่ผู้อาศัย อะไรที่อาจทำให้เจ้าของบ้านลำบากใจ เธอก็ควรเลี่ยงให้ไกลไว้ก่อน“ไม่ต้องเกรงใจ เหมยไปเถอะ ป้าอยู่ได้”“ไม่ให้หนูเรียกพี่แก้วตามาอยู่เป็นเพื่อนจริง ๆ เหรอคะ” ไม่รู้ทำไมเหมยลี่ถึงรู้สึกไม่สบายใจชอบกล มันทั้งเป็นห่วงและรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก“ป่านนี้แก้วตาคงยุ่ง ๆ กับการเก็บครัวละมั้ง ไปเถอะลูก ป้าอยู่ได้จริง ๆ ถ้ากลัวว่าตาเหมจะดุละก็ เดี๋ยวป้าช่วยพูดให้ ป่านนี้เพื่อนรอแย่แล้ว” หญิงวัยกลางคนยืนยันอีกครั้ง“ถ้าอย่างนั้นหนูจะรีบกลับมานะคะ”เหมยลี่เข้าไปกอดเยาวมาศเหมือนทุกครั้งที่ต้องเอ่ยปากลาท่านออกไปไหน ทว่า...อ้อมกอดครั้งนี้กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจระคนใจหายอย
Baca selengkapnya
เหมยขอโทษ (1/2)
ร่างกายเหมยลี่แทบจะไร้เรี่ยวแรงอยู่แล้ว แต่เธอพยายามประคองสติตัวเองเรียกรถไปยังโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งหลังทราบข่าวร้ายจากใครคนนั้น...เรื่องร้ายแรงที่ได้ยินทำเอาเธอแทบล้มทั้งยืน ความรู้สึกผิดเกาะกินจิตใจ เธอเสียใจจนทำอะไรไม่ถูก น้ำตาไหลย้อนอยู่ภายในอกจนอึดอัด หายใจไม่ออกคล้ายคนใกล้จะตายเยาวมาศล้มศีรษะฟาดพื้น กำลังอยู่ในห้องฉุกเฉิน...อาการเป็นตายเท่ากันเมื่อครู่เหมราชโทรบอกเธอด้วยน้ำเสียงโกรธแค้นแสนสาหัส เหมยลี่เข้าใจความรู้สึกของเขาดี เพราะถ้าหากเป็นเธอเธอก็คงโกรธไม่ต่างกัน ที่ชีวิตแม่ของเขาต้องตกอยู่ในอันตราย ทั้งหมดก็เป็นเพราะความสะเพร่าของเธอเองเธอไร้ความรับผิดชอบ ออกไปเจอเพื่อนโดยทิ้งให้เยาวมาศผู้มีอาการป่วยน่าเป็นห่วงไว้ตามลำพัง ต่อให้คุณป้าจะยืนยันว่าอยู่คนเดียวได้แต่หากเธอคิดสักนิด ก็จะรู้ว่าอะไร ๆ ย่อมเกิดขึ้นได้ทั้งนั้น และตอนนี้สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆหัสดินที่ทำหน้าเคร่งเครียดอยู่หน้าห้องฉุกเฉินหันมาเห็นเธอพอดี “เหมย ทางนี้”“คุณลุงคะ คุณป้า...”“หมอกำลังดูอยู่” เสียงหัสดินแม้จะเรียบนิ่งไม่แสดงความรู้สึก แต่คนที่รู้จักเขามานานอย่างเหมยลี่ย่อมรู้ดีว่าคุณล
Baca selengkapnya
เหมยขอโทษ (2/2)
ตั้งแต่วันที่เด็กคนนี้ย้ายมาอยู่ด้วย พ่อและแม่ก็เอาแต่คิดเรื่องเหมยลี่ เหมราชโตแล้วและไม่ได้ใจจืดใจดำหรือเป็นบ้าจนถึงขั้น ‘อิจฉา’ เด็กกำพร้าอย่างเธอ เขารู้ว่าเหมยลี่เองก็เจอเรื่องราวแย่ ๆ มาเยอะ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาไม่อยากใส่ใจเธอมากนัก ขอเพียงเธอไม่สร้างความเดือดเนื้อร้อนใจมาให้พ่อกับแม่เขาก็พอ“เหม พ่อว่าแกพูดกับน้องแรงไปแล้วนะ” หัสดินเดินเข้าไปคว้าบ่าลูกชายเพื่อห้ามปรามในฐานะที่หัสดินมีสติและวุฒิภาวะมากที่สุด ณ ที่นี้ เมื่อคิดดูดี ๆ เขาก็พอจะเข้าใจมุมมองของทุกฝ่ายประการแรก นี่ไม่ใช่ความผิดของเหมยลี่ เขารู้ว่าเด็กคนนี้รักและสำนึกในบุญคุณของเยาวมาศอยู่เสมอ เธอไม่มีทางอยากให้เกิดเรื่องกับภรรยาของเขา ซึ่งเป็นที่พึ่งพิงอันอบอุ่นของตัวเองมาหลายปีเป็นแน่ประการต่อมา ตัวเขารู้จักเยาวมาศ ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของตนดี เยาวมาศผู้ป่วยออด ๆ แอด ๆ ไม่ชอบเป็นภาระของใคร หากดูแลตัวเองได้เธอก็จะทำ ทั้งเธอยังสนับสนุนเหมยลี่ให้มีเพื่อนฝูงและเข้าสังคมมาโดยตลอด เห็นทีก่อนเกิดเหตุภรรยาของเขาคงเป็นฝ่ายเอ่ยปากอนุญาตให้หลานออกไปข้างนอกจริง ๆ ไม่เช่นนั้นเด็กน้อยที่ไม่มีปากมีเสียงอย่างเหมยลี่คงไม่กล้าก้าวเท
Baca selengkapnya
นอนกับฉันสิ (1/2)
ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้...เหมยลี่ไม่คิดจะทำตัวเป็นเด็กปากหนัก ที่พอเจอปัญหาแล้วหยิ่งยโส ไม่ยอมขอความช่วยเหลือจากใคร แล้วขวนขวายหาทางออกในเรื่องที่เกินกำลังตัวเอง การตายของพ่อกับแม่เธอล่วงเลยผ่านมานานหลายปีแล้ว ไม่มีใครติดใจสงสัยอะไรเรื่องนี้ เพราะทุกคนมองว่าเป็นการจบชีวิตหนีปัญหา เฉียนเปากับภาวินีน่าจะอับอายและจนปัญญา ไม่อยากเห็นธุรกิจที่ตัวเองเพียรสร้างมาต้องพังไปกับมือส่วนคนที่อยู่ต่ออย่างเธอ...แน่นอนว่าการตายไม่ใช่จุดจบตอนนี้เหมยลี่กำลังมองหา ‘ชนวน’ สำคัญที่ทำให้พ่อกับแม่เลือกจบชีวิตลง เธออยากรู้ว่ามีใครอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า ใครกันที่โกงพ่อ ใครกันที่ทำพ่อพลาดพลั้ง และใครกันที่ได้ผลประโยชน์จากการตายของพ่อกับแม่เธอมากที่สุด!ทั้งหมดเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอมายืนอยู่ตรงนี้ที่หน้าห้องทำงานของเหมราช...จริงอยู่ว่าหากเธอหันหน้าเข้าหาหัสดิน ขอร้องให้ท่านช่วยเหลือเรื่องนี้เอง คุณลุงคงจะไม่ดูดายและลงมือช่วยเธออย่างไม่ลังเล แต่หลังเยาวมาศเสียแม้ท่านจะพยายามเข้มแข็งและใช้ชีวิตให้เป็นปกติ แต่เหมยลี่ดูออกว่าท่านทรมานใจไม่ต่างจากเธอหรือเหมราชเลยบางทีท่านอาจจะเสียใจมากกว่าใคร ๆ ด้วยซ้ำเมื่อต้องส
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status