พลิกชะตาฮูหยินจวนแม่ทัพ

มีมี่หรือที่จำต้องยอมรับจริงๆ แล้วว่าคือ จางหนิงฮวา ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าวันต่อมา แล้วลุกขึ้นอยู่บนเตียง ยังไม่ได้ลุกลงจากเตียงไปทำอะไรทั้งนั้น เพราะตอนนี้ไม่ต้องเร่งรีบไปทำงานที่ไหนอีกแล้ว เมื่อนั่งทอดหุ่ยอยู่ได้สักพักหนึ่งเหมยเอ๋อก็เดินเข้ามาในห้อง แล้วเอ่ยขึ้นว่า " คุณหนูตื่นแล้วเหรอเจ้าคะ ล้างหน้าล้างตาก่อนดีกว่า เดี๋ยวบ่าวจะไปเตรียมน้ำกับเสื้อผ้าให้นะเจ้าคะ “ หนิงฮวาลุกขึ้นก้าวขาลงจากเตียงยังไม่ชินกับร่างกายที่ใหญ่โตขึ้นมากระทันหัน ค่อยขยับลุก เดินไปล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าที่รัดกุมแล้วเริ่มออกกำลังกาย ด้วยการเล่นโยคะท่าพื้นฐานง่ายๆ เพราะร่างกายนี้ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายกล้ามเนื้อต่างๆ เลยไม่ค่อยมีแรง บิดร่างกายเบาๆ ยืดเหยียดกล้ามเนื้อตามท่าทางโยคะ ง่ายๆ เท่าที่รูปร่างนี้จะทำได้เหมยเอ๋อมองคุณหนูด้วยความแปลกใจที่เห็นคุณหนูทำท่าทางแปลกๆ นอนยืดเหยียดร่างกายแล้วบิดตัวทำท่าแปลกๆ “คุณหนูทำอะไรเจ้าคะ หนิงฺฮวา พ่นลมหายใจออกเบาๆ ก่อนตอบว่า ออกกำลัง คล้ายฝึกวิทยายุทธ์น่ะ " เป็นเช่นนั้นหรือเจ้าคะ ”เหม่ยเอ๋อพยักหน้าหงึกหงัก"คณหนูจะรับอาหารเช้าที่นี่ หรือจะไปรับกับนายท่านที่โถง

สายๆ วันต่อมา เมื่อสองพ่อลูกรับข้าวเช้าเสร็จก็นั่งพักผ่อนอยู่ที่โถงกลาง สักพักบ่าวผู้ชายก็เข้ามารายงานว่า ท่านแม่ทัพตงหยางมาขอพบนายท่าน ผ่านไปครู่หนึ่งผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาใบหน้าคมคาย ร่างสูงล่ำสัน ก็เดินเข้ามาในโถงกลางทักทายท่านเสนาบดีจาง และมองมาที่จางหนิงฮวาเล็กน้อยๆ มีมี่ตะลึงมองร่างสูงสง่านั้น มิน่าเล่า หนิงฮวาคนก่อนถึงได้คลั่งใคล้อยากจะแต่งงานกับแม่ทัพคนนี้ กร้าวใจมาก!! ทำเอาอดีตนางแบบเก่าตกตะลึง ผู้ชายโบราณก็แซ่บไม่เบานะ อิอิ!! " ข้าจะมาปรึกษาเรื่องขอถอนหมั้น“ท่านเสนาบดีจางขมวดคิ้ว ”ถอนหมั้นระหว่างเจ้ากับฮวาเอ๋อนะเหรอ“ “ขอรับ ”แม่ทัพตงหยางรับคำพลางเหลือบตามองหนิงฮวาที่นั่งอยู่ ก่อนจะหันไปมองท่านเสนาบดี “เจ้าจะถอนหมั้นเพราะอะไร ในเมื่อหมั้นกันมานานควรจะรีบตบแต่งกันเสียที ไม่ใช่จะมาถอนหมั้นให้อับอายกัน” ท่านเสนาบดีคิ้วกระตุกเบา ๆ “ข้าไม่ได้รักไม่ได้ชอบพอในตัวนาง และชาตินี้คิดว่าคงไม่อาจทำใจรักนางได้ คิดว่าคงไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ จึงขอถอนหมั้นเพื่อจะไม่ให้นางต้องเสียเวลารอคอยข้าอีกต่อไป” ท่านแม่ทัพตงหยางพูดเสียงดังชัดเจน ท่านเสนาบดีเหลือบตามองบุตรสาว ด้วยสีหน้าเป็

ทั้งสามนั่งทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย หลี่เฉินอี๋สั่งอาหารขึ้นชื่อของร้านมาหลายอย่าง หนิงฮวาลองกินอาหารแปลกใหม่หลายอย่างที่ไม่เคยกิน พบว่าบางอย่างอร่อยมาก เมื่ออิ่มหนำกันดีแล้ว ต่างพากินเดินออกไปจากร้านเมื่อทั้งสามเดินผ่านโต๊ะแม่ทัพตงหยางอีกครั้ง หนิงฮวาก็เดินผ่านออกไปเลยไม่ได้สนใจจะทักทาย แม่ทัพตงหยางมองตามหนิงฮวาคนใหม่ที่เดินฉุยฉายออกไป เหมือนไม่เห็นตัวเองอย่างนั้น สันกรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น หรือว่าหนิงฮวาตัดใจจากเขาได้จริงๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเห็นเขานั่งอยู่ตรงนี้ หนิงฮวาจะต้องเข้ามาเกาะแกะ ชวนพูดคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ มองเขาด้วยดวงตาหวานเยิ้ม แม้เขาจะทำท่ารำคาญมากแค่ไหน แต่วันนี้หนิงฮวาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือไม่สนใจแม้ที่จะมองเห็นเขาเลยด้วยซ้ำ แม่ทัพตงหยางสั่งให้องครักษ์จี้ธง ไปติดตามดูหนิงฮวาและกลับมารายงานว่านางกำลังทำอะไรอยู่ วางแผนจะไปรังควานลู่เยว่ชิงหรือเปล่า แล้วผู้ชายที่มากับนางวันนี้เป็นใคร ในใจของแม่ทัพตงหยางตอนนี้มันรู้สึกขุ่นมัวเล็กๆ ที่วันนี้นางเมินเขา ใช่สิ!! วันนี้นางงามมาก งามจนชวนตะลึง คงจะมีบุรุษมากหน้าอยากจะเข้าหานางแน่นอน แต่ก็ดีแล้วนี่นางจะได้ไม่ต้อง

เช้าวันงาน สองพ่อลูกรีบทานอาหารและแต่งตัวกันอย่างรีบเร่ง เมื่อหนิงฮวาแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมาขึ้นรถม้าที่หน้าจวน เมื่อนางเดินย่างกรายมาหยุดที่ตรงหน้า ท่านเสนาบดีที่ยืนรออยู่ถึงกับตะลึงงัน ลูกพ่อโตแล้วจริงๆ ด้วย แถมสวยงามมากด้วยเขาคิดว่าหลังจากงานวันนี้ที่จวนคงจะมีแม่สื่อหลั่งไหลกันเข้ามาไม่ขาดสายแน่ๆ คิดได้ดังนั้น ก็หัวเราะหึหึ ถ้าเป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ อยากจะเห็นหน้าเจ้าหมอนั่น ที่มันมาถอนหมั้นลูกสาวของเขาเสียจริง ว่ามันจะเสียดายขนาดไหนเขาพอจะรู้ว่าที่เจ้านั่นมันไม่อยากแต่งงานกับลูกสาวของเขานั้นเพราะ เห็นว่าบุตรสาวของเขานั้นไม่งดงาม ตัวอ้วนใหญ่กว่าสตรีทั่วไป มันเลยไม่อยากได้ เขาจะรอดูเหตุการณ์หลังจากนี้ มันจะมีคนคลั่งตายหรือเปล่า เสียดายแทบขาดใจแต่ของมันก็หลุดมืออะไรไปแล้ว มันจะทำอย่างไร เมื่อถึงประตูทางเข้างาน สองพ่อลูกก็เดินเข้าไปในงานเสียงขันทีขานแจ้งชื่อแขกที่มาถึงงานเสียงดัง ท่านเสนาบดีจาง กับคุณหนูจางมาถึงแล้ว เมื่อสิ้นเสียงขาน สองพ่อลูกก็เดินเข้าไปในงาน สายตาหลายคู่หันมามองแล้วก็ตะลึงงัน เมื่อสายตาไปพบกับร่างของจางหนิงฮวา หลายคนที่เคยพบบุตรสาวเสนาบด

“ท่านอาขอรับ ข้ามาขออภัยที่ล่วงเกินท่านด้วยการขอถอนหมั้นฮวาเอ๋อ ข้าสำนึกผิดแล้ว เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าพึงใจในตัวฮวาเอ๋อ จึงอยากจะขอกลับไปหมั้นเหมือนเดิมได้หรือไม่ขอรับ ส่วนของหมั้นข้าจะจัดมาให้ใหม่ขอรับ ”เสนาบดีจางมองแม่ทัพตงหยางนิ่ง หนอย!! เจ้าหน้าแหลม คิดจะถอนหมั้นเพราะบุตรสาวข้าไม่งามก็จะถอนให้ได้ แต่พอบุตรสาวของข้างามขึ้นมาก็หวงก้างกลัวคนอื่นจะมาสู่ขอ รีบแจ้นกลับมาขอหมั้นทันที เรื่องมันจะง่ายอย่างที่เจ้าคิดอย่างนั้นหรือ “ ท่านเสนาบดีจางเอ่ยขึ้นว่า “เรื่องขออภัยข้ารับไว้ได้ ไม่ถือโทษโกรธเจ้าหรอก ในเมื่อเจ้าสำนึกผิดแล้ว ก็ให้แล้วกันไป แต่เรื่องกลับมาหมั้นกับฮวาเอ๋อนั้น ต้องถามฮวาเอ๋อดูก่อน เพราะข้าไม่อยากบังคับใจนาง หากนางชอบพอใครข้าจะให้นางตบแต่งตามที่นางพอใจ“ แม่ทัพตงหยางหน้าถอดสี เพราะเขาไม่แน่ใจเลยว่าฮวาเอ๋อจะตกลงรับหมั้น เพราะที่พบกันนั้น หน้าของเขาฮวาเอ๋อแทบไม่อยากจะมอง ท่านเสนาบดีจางเรียกบ่าวเข้ามา สั่งให้ไปตามาคุณหนูมาที่นี่บอว่าท่านแม่ทัพมามีเรื่องอยากจะถาม ครู่ใหญ่ฮวาเอ๋อก็เดินเข้ามาพร้อมกับเหม่ยเอ๋อ คราวะท่านลุงและท่านแม่ทัพตงหยางเจ้าค่ะ หนิงฮวาย่อตัวทำความเคารพสองแ