บทที่ 3/1 หัวใจดวงเดิม

“เช้านี้อากาศดี เหมาะแก่การชื่นชมดอกไม้จังเลยนะคะ”

ดอกกุหลาบหลากสีเบ่งบานเต็มสวนหลังคฤหาสน์อรัญรัตนา คุณนฤมล ภรรยาเจ้าของคฤหาสน์ตื่นเช้ามารับลมชมสวนตามกิจวัตร มีสกาวใจ แม่บ้านตาคมตามประกบทุกฝีก้าว คอยยื่นตะกร้ามาให้ทุกครั้งที่กรรไกรบรรจงตัดก้านกุหลาบ เตรียมนำไปจัดช่อดอกไม้มอบให้คนสำคัญ

“ความสุขของคนวัยฉัน แค่ได้ตื่นมาเห็นดอกไม้สวยๆ ก็มีความสุข” เพราะไม่มีหลานให้เลี้ยง จึงต้องเลี้ยงแมว ปลูกกุหลาบแก้เหงา

“ตัดเยอะนะคะ คุณนายจะจัดช่อดอกไม้ไปฝากใครเหรอคะ ให้ทาย คุณหนูพิมใช่ไหม เพราะจะว่าปักแจกันอย่างเดียวก็ไม่น่าจะใช่”

“สู่รู้นักนะแม่คุณ ยกเว้นรหัสตู้เซฟของฉันมั้งที่หล่อนไม่รู้”

“คุณนายพูดไปเรื่อย สกาวไม่อยากรู้หรอกค่ะ สกาวยังไม่อยากเก็บของออกจากบ้านไปหางานใหม่ อยู่ที่นี่สบายจะตาย นั่งๆ นอนๆ ดูซีรีส์ แทบไม่ได้ทำงาน ต่างประเทศหรูๆ ก็ได้ไป แค่คอยประจบคุณนายไปวันๆ ก็สบายไปทั้งชาติ”

“สักทีดีไหม” ยกมือขู่จะตี เพราะแสบซนอย่างนี้ไงถึงไม่มีแฟนกับเขาสักที อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ สามสิบกว่าปี

“อย่าค่ะ ผิวสกาวบอบบาง ตีนิดเดียวก็ชอกช้ำดำเขียว”

“น่าหมั่นไส้เกินหล่อนไม่มีแล้ว นิสัยซนเกินหญิง อย่างนี้จะหาสามีได้ไหม ตาสารัชอยากอุ้มหลาน ชาติไหนจะได้อุ้มจ๊ะแม่คุณ”

“จะมาเอาอะไรกับสกาว วันๆ อยู่แต่ในบ้านไม่ได้เจอใคร”

“คนสมัยนี้ไวไฟ เจอกันในเน็ตชอบพอกันสักพักตกลงปลงใจคบกันไปถึงแต่งงานมีออกเยอะแยะ ฉันแก่ปูนนี้ยังรู้เลย แม่สกาว เธออายุแค่นี้ทำไมจะหาแฟนไม่ได้ ที่ไม่มีเพราะไม่ยอมเปิดใจมากกว่า”

“สกาวไม่อยากคบคนในเน็ต อยู่แบบนี้ก็สบายดีนะคะ”

ไร้ผล คนไม่เคยมีแฟนไม่รู้สึกขาดและไม่กระตือรือร้นอยากมี

แสงอ่อนๆ ยามเช้ามาพร้อมสายลม สองสตรียืนเด่นท่ามกลางแปลงดอกไม้ มองพวกมันพลิ้วลู่ลมแววตาผ่อนคลาย ทว่าหากตั้งใจมองดีๆ จะสังเกตเห็นความกังวลภายในดวงตาหญิงวัยกลางคน

“แต่ฉันอยากให้เธอมีแฟน ฉันพูดจริงๆ ไม่ได้พูดเล่น ถ้าเธอคบใคร จะชวนมาทำงานด้วยกันที่นี่ก็ได้ แต่คนนั้นจะต้องเป็นคนซื่อสัตย์ ฉันไม่สบายใจทุกครั้งที่คนวัยเดียวกับเธอมีความคิดอยากครองตัวโสด ฉันกลัวหมดยุคฉัน แล้วพอพวกเธอแก่ตัว พวกเธอจะต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง ตารันก็อีกคน ทั้งที่รู้ว่าตัวเองจะต้องสืบทอดธุรกิจ แต่กลับไม่มีความคิดที่จะแต่งงานมีลูกมาสืบสกุล อยากให้จบที่รุ่นตัวเองงั้นเหรอ”

“สกาวว่าคุณรันไม่ได้ตั้งใจจะครองตัวโสดหรอกค่ะ คุณรันแค่ไม่ชอบถูกบังคับแล้วก็ยังไม่เจอคนถูกใจ” สกาวใจรักท่านไม่ต่างจากมารดาแท้ๆ เข้าใจความหวังดีที่ท่านมีต่อตนเองและคุณรันทายาทของท่าน

“คนแบบไหนล่ะ ที่จะทำให้ลูกชายฉันจะปักใจรักไปจนถึงขั้นแต่งงานกันได้”

ไม่ใช่เรื่องเงินทองเสมอไปที่ท่านกังวล แต่ท่านกลัวว่าหากตายไป ลูกชายที่ท่านรักนักรักหนาจะต้องมีชีวิตอยู่คนเดียว ในภายภาคหน้าหากมีปัญหาทางธุรกิจหรือมีปัญหาชีวิต อย่างน้อยๆ จะได้มีภรรยามีลูกๆ เคียงบ่าเคียงไหล่ถือเป็นกำลังใจที่ดี

“ก่อนที่ตารันจะกลับถึงบ้าน หนูพิมโทรมาฟ้องฉันว่าถูกตารันด่าไม่ไว้หน้าบนเครื่องบิน เธออายคนจะแย่ พ้นจากคนนี้ ฉันมองไม่เห็นคนไหนอีกแล้วที่พอจะแนะนำให้ตารันทำความรู้จัก ฉันกล้าพูดได้เลยว่าผู้หญิงทุกคนที่ฉันแนะนำ ล้วนแล้วแต่เพอร์เฟกต์ต์ไม่มีที่ติ”

“ไม่ใช่เพราะคุณหนูพวกนั้นไม่ดีหรอกค่ะ แต่เป็นเพราะคุณรันต่อต้านคุณนายมากกว่า อุ๊ย ฟังก่อน” สาวใต้ตัวสูงหดตัวลงเหลือนิดเดียว ไม่กล้าสู้สายตาคมปานมีดของภรรยาเจ้าบ้าน

“คุณนายลองคิดย้อนกลับไปสิคะ ทำไมคุณรันถึงไม่ชอบผู้หญิงทุกคนที่คุณนายหาให้ ทั้งที่พวกเธอสวย เพอร์เฟกต์ต์ปานนั้น ไม่ใช่ว่าพวกเธอไม่ดี แต่สกาวว่าเป็นเพราะคุณนายมีเจตนาบังคับเกินไป ไม่ยอมยกอิสระให้คุณรันได้ตัดสินใจเอง คุณนายลองปล่อยๆ คุณรันบ้าง แนะนำเหมือนไม่แนะนำ ให้เดตแต่ไม่ให้คุณรันรู้ตัวว่าออกเดต ถ้าคุณรันได้คุยกับผู้หญิงสักคนแบบเป็นตัวของตัวเอง ผลลัพธ์อาจจะออกมาดีกว่าเดิมก็ได้นะคะ”

ที่สกาวใจพูดมีเหตุผล อย่างเมื่อคืนท่านบอกปากเปียกปากแฉะไม่ให้ลูกชายโหมงานหนักมันไม่ฟัง แต่พอพ่อพูดคำเดียวกลับรับปาก หรือแท้จริงแล้วไม่ได้เป็นที่ผู้หญิงพวกนั้นแต่เป็นเพราะท่าน ลูกคนนี้มันดื้อกับแม่คนเดียวงั้นเหรอ มันน่าฆ่าทิ้งนัก!

“เธอคิดว่าเป็นไปได้ไหม ที่ตารันอาจมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

“สกาวคิดว่าเป็นไปได้นะคะ แต่สกาวว่าคนที่คุณรันชอบไม่น่าจะอยู่ที่ไทยหรือที่ฮ่องกง เพราะไม่อย่างนั้น คุณนายกับท่านชานก็ต้องมีระแคะระคายกันบ้าง”

“มีอังกฤษอีกประเทศที่ช่วงนี้ตารันไปค่อนข้างบ่อย”

“หรือจะใช่คะ คุณรันชอบไปคนเดียว ทั้งที่ถ้าเรื่องงานต้องไปกับเลขาฯ”

“ว้าย! แม่สกาวใจ ทำไมเธอถึงผู้หญิงที่สวยและฉลาดอย่างนี้” ไม่ตัดมันแล้ว คุณนายวางกรรไกรในตะกร้าจูงแขนสกาวใจมานั่ง

“สัญญามาก่อนว่าจะไม่เอาเล่าต่อให้ตารันฟัง สัญญามาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะมองเธอด้วยสายตาแบบนี้ทั้งวัน”

“เหงื่อไหลถึงกลีบ อุ๊ย! สัญญาค่ะคุณนาย”

“ขยับมาใกล้ๆ เร็วเข้าสิ” 

สกาวใจอยากรู้อยากเห็นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วรีบขยับเข้ามาใกล้คุณนายอย่างว่องไว คุณนายกระซิบข้างหูสองสามคำเท่านั้นสกาวใจก็ยกมือทาบอก “อ๋อ เพราะอย่างนี้คุณนายถึงตัดดอกกุหลาบเยอะ จะจัดช่อดอกไม้ไปให้คุณหนูพิมและถือโอกาสล้วงความลับจากเธอ”

“ให้มันน้อยๆ หน่อย ล้วงความลับอะไรกัน เรียกว่าแลกเปลี่ยนความคิดดีกว่า จะได้รู้รูปลักษณ์เด็กคนนั้น”

“คุณนายของสกาวฉลาดแล้วก็เจ้าเล่ห์ที่สุดในโลกเลยค่ะ” คุณนฤมลเคลิ้มปรบมือตาม ก่อนจะหยุดปรบมือเมื่อคิดได้ว่ามันทะแม่งชอบกล ตกลงว่ายายสกาวใจชมหรือหลอกด่าท่านกันแน่

“คุยอะไรกันเหรอถึงมีกระซิบกระซาบกัน” ประมุขของบ้านเพิ่งออกมาสนามหญ้า

“ความลับค่ะคุณผู้ชาย” สกาวใจยังไม่หยุดหัวเราะ ลืมตัวพูดสอด ได้รับสายตาอาฆาตจากคุณนายรีบปิดปากสนิทก่อนถอยออกจากโต๊ะสนาม ให้ท่านทั้งสองได้รับลมตอนเช้าพลางชื่นชมสวนดอกกุหลาบ “ขอโทษค่ะ คุณนายกับคุณผู้ชายจะรับอะไรไหมคะ”

“ได้น้ำขิงร้อนๆ สักแก้วก็ดีเหมือนกัน ขอบใจมากนะ”

“ของฉันขอน้ำอุ่น แล้วก็อุปกรณ์จัดดอกไม้เอามาให้หมด”

คุณเขมราชเข้าใกล้ภรรยา หยิบดอกกุหลาบสวยสดราวกับตัดมาจากแปลงบ้านสวนเมืองนนท์มาชื่นชมภายหลังสกาวใจเข้าไปในบ้าน “แปลงที่บ้านสวนก็น่าจะออกดอกเยอะแล้วมั้ง คุณว่าไหม”

“ออกดอกเต็มแปลงแล้วค่ะ พี่นาทเพิ่งส่งรูปมาให้มลดู”

“อยากให้ถึงวันเกิดคุณแม่เร็วๆ ผมอยากไปเที่ยวบ้านสวน”

“ปีนี้พี่นาทพี่พันเตรียมลานร้องคาราโอเกะไว้ให้คุณเขม คนคีย์เพลงก็พร้อม รับรองว่าต้องสนุกมากกว่าปีก่อนๆ แน่นอน”

“ชอบพูดให้ผมตื่นเต้นอยู่เรื่อย” นักธุรกิจรุ่นใหญ่หัวเราะมีความสุข น้อยคนนักที่จะรู้ว่าท่านชอบร้องเพลง ไปเที่ยวบ้านเกิดภรรยาที่บ้านสวนในจังหวัดนนทบุรีทีไรก็มักจะร้องเพลงกับพันตรีคู่เขย

“มลอยากให้ลูกไปด้วย ปีที่แล้วไม่ยอมไปท่าเดียว”

“สงสัยตารันจะขี้เกียจฟังผมกับพี่พันร้องเพลง คุณลองชวนน้องเพชรกับหนูพราวสิ ถ้ามีเพื่อน ตารันอาจจะยอมไปก็ได้”

“น้องเพชรบอกว่าติดธุระ จะเข้าไปกราบคุณยายก่อนวันเกิด ไว้ใกล้ถึงวันมลจะลองชวนหนูพราว เผื่อหลานอยากไปกับน้าเขา”

“พูดถึงหลานแล้วคิดถึง วันนี้เราไปหาหลานดีไหม”

“ดีค่ะ มลขอจัดดอกไม้ก่อนแล้วจะโทรไปหาน้องเพชร”

“ดีครับ มา ผมช่วยจัดดีกว่าจะได้เสร็จเร็วๆ”

“คุณน่ะ น่ารักที่สุด” หยิกแก้มสามีหยอกล้อกันปานหนุ่มสาว

“คุณนาย คุณผู้ชาย อาหารเช้าพร้อมเสิร์ฟแล้วค่ะ”

สกาวใจเข้าครัวช่วยแม่ทำอาหารค่อนข้างนาน เข้ามารายงานท่านทั้งสองที่เพิ่งจะช่วยกันจัดช่อดอกไม้ออกมาสวยสดงดงามไร้ที่ติ

“กำลังหิวพอดี ทำอะไรให้ฉันกับคุณเขมกินเหรอจ๊ะ”

“อย่าให้ตอบเลยค่ะ กลัวคุณนายจะฉีกอกสกาวเปล่าๆ”

“ข้าวต้มหมูสับใส่ไข่ ไส้กรอก ไข่ดาว ปิดท้ายด้วยชาหรือกาแฟ”

“ถูกต้องค่ะ คุณนายของสกาวฉลาดที่สุดในโลก”

“ย่ะ” กระแทกเสียงใส่แม่บ้านดีเด่น ทำงานมากว่าสิบปีไม่มีพัฒนาการในทางที่ดี ยายบุหงาแม่สกาวใจไม่ต่างกัน ทำอาหารไม่เป็น ถนัดสั่งจากร้านอาหารหน้าปากซอยมาตั้งโต๊ะให้พวกท่าน

“ไปดูลูกชายฉันซิ ตื่นหรือยัง ไม่เห็นลงมาข้างล่าง”

“คุณรันตื่นหรือยังคะ คุณนายให้มาเชิญไปรับอาหารเช้า” 

ก๊อก ก๊อก! ไม่มีเสียงตอบกลับ ถอดใจจะกลับไปรายงาน บังเอิญได้ยินเสียงของหนักตกกระแทกพื้น ถือวิสาสะหมุนลูกบิดพุ่งตัวเข้าไปภายใน

“ว้าย! คุณรัน!” สกาวใจวิ่งเร็วเข้าไปคว้าตัวเจ้านายที่คว่ำหน้านอนบนพื้น วางมือแตะบนหน้าผากและซอกคอสัมผัสได้ถึงความร้อน