登入เมื่อคืนนั้นเธอเป็นคนขับรถและทำให้เมียของเขาต้องจากไป โดยที่เธอได้หัวใจของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ในร่างกายแทน เขาโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเธอและเธอต้องชดใช้ วุ้นเย็นยอมรับในชะตากรรมที่เขามอบให้และเธอก็เต็มใจที่จะเลี้ยงดูเด็กแฝดที่ในคืนนั้นหมอสามารถช่วยชีวิตได้แค่ลูกทั้งสองแต่แม่ต้องจากไป เมธัชรู้มาตลอดว่าน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้แอบชอบเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสำหรับเขามันคือแผนการที่เธอจงใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ในเมื่อเธอทำให้เขาต้องเสียแม่ของลูกไป เธอก็ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม....
查看更多Nandito ako sa bahay nila Alex dahil birthday ng kanyang panganay na anak na si Agata Faye at inaanak ko ito.
Naka upo lang ako dito sa may garden kasi hindi ko feel na makihalubilo sa loob kaya lumabas na muna ako. Hindi ko namalayan na sumunod pala sa akin sa labas si Faye na ngayon nga ay naka titig sa akin ng mariin. Hindi ko alam sa bata na ito at kung bakit ganito ito makatingin sa akin ngayon kaya naman nakipag titigan din ako sa kanya. Sa lahat ng anak nila Alex ay ito ang pinaka m*****a. Nakuha nga nito ang mukha ni Alex pero ang ugali ay manang mana naman sa nanay nitong amasona. Maya lang ay bigla na lang nitong inilapit ang kanyang mukha sa akin sabay sabi ng "akin ka lang ha. Hintayin mo ako na lumaki at pakakasalan kita. Huwag na huwag kang makikipag ligawan sa iba kasi magagalit ako. Hayaan mo pag laki ko ay liligawan na kita. Pero kung mag papaligaw ka sa iba ay hindi kita pa pansinin ng bonggang bonga. Dapat ako lang sa akin lang. Kaya mag iingat ka." seryoso na sabi nito. Sabay hila ng aking mukha palapit sa kanya at hinalikan ako sa labi ko. At dahil sa aking pagka bigla ay hindi kaagad ako naka kilos. Dapat ay wala lang ito sa akin kasi nga ay bata pa lang naman ito pero bigla na lang kumabog ng malakas ang dibdib ko. Magka lapat lang naman ang lips namin at wala naman ibang ginagawa pa ito. Pero dahil sa gulat ko ay hindi ako nakapag react kaagad dito. Kung tutuusin ay parang nag kiss lang ako ng bata pero bakit iba ang pakiramdam ko sa halik na ito? Namalayan ko na lang na mabilis na nitong inilayo ang kanyang sarili sa akin sabay halik muli sa pisngi ko at tumakbo na itong paalis. Pero nilingon ako nitong muli. Sabay sabi na naman ng "bawal ka ng mag paligaw pa sa iba kasi akin kana." sigaw nito sa akin at tuluyan ng tumakbo papasok ng bahay nila. Naiwan naman akong hindi makapaniwala sa nangyari. My goodness ano na ba ang nangyari sa akin at bakit parang pinag lalaruan na ako ng panahon. Ito na ba ang nagiging resulta ng malapit ng mawala sa kalendaryo ang edad. My god kung bi bigyan mo naman ako ng para sa akin ay yung wag naman ganito kabata na parang anak ko na. Sana naman ay yung mga ka edad ko naman ah. Hindi ko na napigilan pa na nasabi ko habang habol tanaw ko. a lang ang tumatakbo na pigura ni Agata Faye na ngayon nga ay palapit na sa Mama nito at kaagad at nag pa karga dito pagka lapit pa lang niya sa kanyang Ina. Nakita ko pang kinawayan ako ni Alex at tinatawag na pumasok na sa loob pero suminyas lang ako dito na susunod na sa kanya. Napa buntong hininga na lang ako at tuluyan na ring tumayo mula sa kinauupuan ko at pumasok na muli sa loob ng bahay ng mga ito.ตอนที่125บ้านของเราเสียงหัวเราะใส ๆ ดังมาจากสนามหน้าบ้านในบ่ายวันหยุด ดอกหญ้าไหวเอนเบา ๆ ตามแรงลม ขณะที่เด็กชายตัวเล็กในชุดเสื้อยืดสีฟ้า กำลังวิ่งไล่จับผีเสื้อกับพี่สาวธารดาอย่างสนุกสนาน ส่วนอีกคนฝาแฝดชายธีรดลกำลังนั่งพับกระดาษเรืออยู่ข้างบ่อปลาคาฟตรงระเบียงไม้ “แม่จ๋า! ดูสิ ผีเสื้อบินมาเกาะมือของหนูธารด้วย!” เด็กหญิงตัวน้อยร้องเสียงใส พร้อมชูมือที่เจ้าผีเสื้อน้อยเพิ่งบินจากไปวุ้นเย็นหัวเราะเบา ๆ ขณะนั่งจัดผลไม้บนโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นลำพู “เก่งจังลูก หนูธารไม่อ่อนโยนกับมัน มันเลยไม่ตกใจ”เมธัชในชุดเสื้อยืดธรรมดาและกางเกงขาสั้น เดินออกมาจากครัวพร้อมเหยือกน้ำเย็นในมือ เขาแอบขโมยผลแอปเปิลที่วุ้นเย็นเพิ่งหั่นพอดีคำเข้าปากคำหนึ่ง “พี่ชาย” เธอแกล้งทำตาโต “นั่นของลูกนะ!” “ของลูกก็ของพ่อเหมือนกันไงครับ” เขาตอบพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์วุ้นเย็นหัวเราะแล้วส่งผลไม้ให้ “งั้นกินกับมือแม่
ตอนที่124 เจ้าชู้เหมือนพ่อ “ได้เลยครับ คุณภรรยาคนสวย” เมธัชพูดพลางหอมแก้มวุ้นเย็นฟอใหญ่ก่อนจะรับลูกมาจากป้าณีแล้วพาทั้งลูกและภรรยาพาขึ้นรถขับออกไปจากบ้านคาเฟ่ริมสวนเงียบสงบ ตกแต่งด้วยไม้สีอ่อน มีแสงแดดลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ วุ้นเย็นนั่งจิบลาโกโก้ร้อนช้า ๆ ในขณะที่เมธัชกำลังเลี้ยงลูกด้วยข้าวบดผสมตับในถ้วยใบเล็ก “ลูกกินเก่งแบบนี้...สงสัยจะได้พ่อมาเยอะ” วุ้นเย็นเอ่ยขึ้น “ทำไมล่ะ?” “ก็เวลาเจอของกินก็จะตาโต น้ำลายไหลแบบนี้ไงคะ” “หืม…หนูแน่ใจเหรอว่าไม่ได้เหมือนแม่มากกว่า?”วุ้นเย็นหัวเราะเบา ๆ พลาลคิดไปถึงตอนเป็นเด็ก ที่เคยร้องไห้เพราะอยากกินเค้กแบบในทีวี จนเมธัชต้องพาไปกิน “ค่า ยอมรับก็ได้ว่าเรื
ตอนที่123 เกลียดตัวเองวุ้นเย็นเงียบ ไม่พูด ไม่สบตาเมธัช เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องกับลูกทั้งวัน ไม่ยอมลงมาทานข้าวพร้อมกัน ไม่แม้แต่ตอบไลน์หรือโทรศัพท์ของเขา จนเมธัชร้อนใจมาก สองวันต่อมาเขาเดินถือถาดข้าวต้มเข้ามาไปในห้อง วางลงข้างเตียงก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ ภรรยาที่กำลังนอนหันหลังให้อยู่ “หนูไม่กินอะไรเลยแบบนี้ พี่เป็นห่วงนะ ร่างกายหนูยังฟื้นไม่เต็มที่เลย จะงอนจะโกรธพี่อยู่ พี่เข้าใจแต่หนูต้องกินบ้างนะ ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมาพี่คงมีชีวิตอยู่ต่อยากแล้วจริง” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วความเจ็บปวดวุ้นเย็นยังคงนิ่งเงียบ เมธัชถอนหายใจ ก่อนจะเอื้อมมือกุมมือนุ่มของเธอไว้แน่น “หนูจำได้ไหม วันที่หนูยื่นมือซ้ายมาให้พี่ใส่แหวน หนูบอกว่าพี่จะเป็นพ่อและสามีที่ดีที่สุด” ประโยคนี้ทำให้เมธัชเริ่มได้ยินเสียงสะอื้นเบา ๆ มาจากร่างบาง “พี่อาจจะไม่ได้ดีที่สุด แต่พี่พยายามทุกวัน
ตอนที่122พี่เลี้ยงคนใหม่เช้าวันใหม่เมธัชและวุ้นเย็นก็ช่วยกันเลี้ยงลูกน้อยเหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา รอยยิ้มของทั้งสองยังคงมีให้กันเหมือนเดิม แต่สีหน้าของวุ้นเย็นเต็มไปด้วยร่อยรอยของความเครียดและเหนื่อยล้า “ช่วงนี้ลูกกำลังกินเลยเนอะ เมื่อคืนพี่เห็นหนูลุกมาให้นมลูกตั้งหลายรอบ ดูสิหน้าซีดขอบตาดำเลย” เมธัชพูดพร้อมกับวุ้นเย็นอย่างเป็นห่วง เพราะวุ้นเย็นเคยผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจมาก่อน หากปล่อยให้เหนื่อย เพลียจาการให้นมลูกบ่อย ๆ ก็กลัวว่าวุ้นเย็นจะล้มป่วยเอาได้ “อืม...หนูรู้สึกเหนื่อย ๆ เพลีย ๆ จริง ๆ ค่ะ ทำไมตอนที่หนูเลี้ยงตาธีกับหนูธารถึงไม่เหนื่อยขนาดนี้นะ” “นั่นเพราะหนูไม่ได้ให้นมตัวเองนี่ ก็เลยไม่เพลีย พี่สังเกตุหนูมาหลายวันแล้ว และปล่อยให้หนูเป็นแบบนี้ไม่ได้ พี่เลยหาคนช่วยหนูให้แล้วล่ะ จะพึ่งพาป้าณีมากก้ไม่ได้ เดี๋ยวนี้แกก็ป่วยกระเสาะกระแสะ” “อ้าวหรือคะ ไม่ถามหนูเลยนะ แต่ก็...ดีเหมือนกัน หนูเพลียมากจริง ๆ” วุ้นเย็นพยักห
ตอนที่118จะไม่พรากจากกันอีกเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านในช่วงสายของวัน ทันทีที่รถจอดสนิท วุ้นเย็นไม่รอให้คนขับมาเปิดประตูให้ แต่เธอเปิดเองและลงจากรถทันทีเมธัชซึ่งนั่งรออยู่ในห้องรับแขกลุกพรวดขึ้น เมื่อได้ยินเสียงรถ ร่างสูงเดินกึ่
ตอนที่117ให้อภัยไม่ได้จริง ๆ “ฮัลโหล…” เมธัชกรอกเสียงลงไป พร้อมกับกดมือถือไว้แนบหู [พี่ธัช เด็ก ๆ เป็นไงบ้
ตอนที่116เอาเรื่องถึงที่สุดเมื่อมาถึงบ้าน เขาลงจากรถแทบจะยังไม่ทันได้จอดสนิทเสียด้วยซ้ำเมธัชเดินตรงไปยังห้องทำงาน เขาเปิดลิ้นชัก หยิบรีโมตระบบกล้องวงจรปิดที่เขาเพิ่งแอบติดไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน เพื่อต้องการหลักฐานไปยืนยันกับญาดาและภาก
ตอนที่120แต่งงานกันนะไม่นานประตูห้องผ่าตัดก็เปิดขึ้นอีกครั้ง พยาบาลสาวอุ้มทารกน้อยเพศชาย ที่ห่ออยู่ในผ้านุ่มสีฟ้าเดินออกมาพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยขึ้นเบา ๆ “แหม...หน้าเหมือนค



![รอยรักพันธะร้าย[นิยายชุดรักไม่ตั้งใจ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

