รักล้นใจนายมาเฟีย

รักล้นใจนายมาเฟีย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-08
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
101Bab
4.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเขาทั้งโหดทั้งเถื่อนแต่ทำไมเขากลับยังซิง เขารักแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวมาโดยตลอดแต่พอมาเจอเธอทำไมเขาถึงกลับหวั่นไหวได้ล่ะ หรือเขาจะเป็นผู้ชายหลายใจหรือรักใครไม่เป็น?

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำตัวละคร+ตอนที่1

As night fell in California, the Assex’s residence was filled with brilliant light and cheerful noises.

Today marked the birthday of Madame Claire of the Assex family. Despite her age, she was still the epitome of elegance and beauty. More remarkably, was the beauty and grace of her two daughters.  One of them was deemed California’s most beautiful; and the other was said to be the best looking in her college. Countless men who had been drooling over their beauty seized the opportunity, and came to wish Madame Claire a happy birthday.

“Madame Claire, I present to you, The Pearl of the East Sea. Wearing it will help your complexion. Happy birthday!”

“Madame, I present to you, a pair of jade scepters. Wishing you eternal youth and may all your wishes come true.”

As the gifts were presented to her one by one, the look of delight could not be hidden on Madame Claire’s face.  She was feeling overjoyed.

Like a bolt from the blue, a young man wearing a pair of worn out jeans rushed into the villa looking distressed.  He said to Madame Claire, “Mum, my mother is very sick and needs immediate attention. Could you please lend me half a million dollars?”

Everyone was in shock and stared at the young man.  The disgust on their faces was apparent.  He had the audacity to not only come in empty-handed, but to ask for half a million dollars of hand out.  Had he gone insane?

A faint voice in the crowd asked, “Who is this person?”

A man in a suit arrogantly said, “Who else can it be? He is Alex Rockefeller, the son-in-law of the Assex family. The useless husband of Lady Dorothy! He is but a husband only in name, Lady Dorothy is a virgin. Otherwise, none of us will be here today!”

The villa was bursting with laughter as he finished his sentence.

A beautiful lady sitting on the couch looked at Alex with disappointment. She was Alex’s wife, Lady Dorothy Assex. They had been married for almost a year, but Alex’s status in the family was worse than that of a nanny. He was never even allowed to enter his wife’s room.

A year ago, on the day of their wedding, Alex’s parents were involved in a traffic accident. His father, William Rockefeller, was pronounced dead on the spot; his mother had been in a coma up till now. To make matters worse, his father was framed for corruption, and his company as well as all the properties had been seized. Alex was expelled from the house of Rockefeller. A man who was once treated as a young prince had turned into a nobody overnight. Naturally, his money-loving mother-in-law despised him to his very core.

In order to afford his mother’s medical bills, he had to sell off the only house that he had under his legal ownership, and it was still nowhere near enough to pay for the exorbitant fees incurred by her treatment.  He had just been notified by the hospital that he had to come up with half a million dollars for a critical operation immediately, otherwise, his mother would only have three days of life left.  Alex had exhausted all other options, he had no choice but to come to beg the Assex family for money.

Looking at Alex’s desperate begging, embarrassing her in front of her guests on her birthday, Madame Claire’s face turned red with fury.  She took a piece of her birthday cake and threw it at Alex and said, “You are such garbage, the only thing you know how to do is beg for money from us every day. Do you think our money grows on trees? Is it not enough that we give you a stipend of ten thousand dollars every month? You dare to come here begging for half a million dollars? Your mother’s medical expenses are like a bottomless pit. There’s no need for an operation, just prepare for her funeral already!”

Alex immediately let go of his tightly held hands.

Lady Dorothy finally stood up and handed some tissue to Alex.  She then said, “Mom, you should be more civil about this, there’s no need to get physical.”

At this moment, Beatrice, the younger sister of Dorothy, said sneeringly, “Sister, why are you still defending this trash? Look at him. Has he contributed a single cent since he came into our family? Has he ever given a gift to me and Mother? No! What else can he do apart from asking our family for money? I think you should leave him as soon as possible. There are many young, talented, and eligible men here today. Any one of them  is a thousandfold better than him.”

As they heard the words of Lady Beatrice Assex, all of the young men couldn’t wait to speak up.

“I agree! Being married to this loser is truly unfortunate for Lady Dorothy, it’s much better to get the marriage annulled immediately!”  said one young man. “I’m willing to marry Lady Dorothy immediately, I will provide a dowry of a mansion in Beverly Hills worth thirty million dollars and another twenty million dollars in cash.”

Someone else immediately shouted, “Thirty million dollars mansion in Beverly Hills?  That has to be the cheapest home in the neighborhood! I am willing to give a mansion worth eighty million in Beverly Hills if you marry me, Lady Dorothy!”

Another shouted, “Me, me, me! As long as Lady Dorothy marries me, all of Jones’s Family’s billions in assets will be yours.”

Alex’s face had gone pale with humiliation.  Dorothy’s face had also turned pale.  She was depressed because of the words her mother spoke next.

Madame Claire was pleased to see everyone offering such sky-high dowries for her daughter’s hand in marriage and said, “Gentlemen, please settle down and listen to what I have to say. Truth be told, my daughter Dorothy recently came upon a problem and accidentally ran into Sir Gaston Gates of Thousand Miles Corporation. Sir Gaston has threatened to run our Assex Construction out of business. Whoever is willing and able to help Dorothy out of this mess, you have my blessing for my daughter’s hand in marriage.”

She did not mention that Sir Gaston had asked for the companionship of Lady Dorothy, otherwise, he would run the Assex family out of town.

Alex was fuelled with anger and exclaimed loudly, “I will not agree to that, Dorothy is my wife...”

Madame Claire slapped Alex across his face and said, “Who is your wife? Are you not aware that you are a nobody? You have no right to speak.”

She asked again, “Gentlemen, what do you say?” After hearing of the threat of Gaston Gates, all those who were vying to marry Lady Dorothy changed their attitude drastically and did not utter a single word.  Thousand Miles Conglomerate was the leading corporation in California. Their assets were worth trillions of dollars.  A single word from the Gates family could make the world tremble. What was more frightening was the fact that Lex Gunther, the owner of Thousand Miles Conglomerate, known as Lord Lex, was the Don of California’s underground world, with unfathomable power and influence. None of them were crazy enough to be making enemies of the Thousand Miles Conglomerate just for Lady Dorothy’s hand in marriage.

Witnessing the utter silence of the moment, Madame Claire's heart sank a little with restlessness.

Suddenly, someone said, “Alright, I will settle this matter with Thousand Miles Conglomerate, and once it’s done, I will marry Lady Dorothy.”

Everyone’s head turned and all eyes were on a young man wearing a Giorgio Armani suit with extraordinary temperament walking in with his head held high.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Chonticha Mungkert
Chonticha Mungkert
เมื่อไหร่จะลงบท
2025-03-01 17:12:55
1
0
101 Bab
แนะนำตัวละคร+ตอนที่1
พระเอก ซาโนะ มิซาโนะ ซานโต้ อายุ30ปี มาเฟียรูปหล่อ ผู้สืบทอดตระกูลซานโต้ ผู้ชายที่ครองตัวเป็นโสด หลายปีเพื่อรอหญิงคนรักกลับมา เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย และมีความเป็นสุภาพบุรุษมาก แต่เสียดาย โหดไปนิด ดุไปหน่อย^_^ “อย่างี่เง่าให้มาก ผมเป็นคนคอยดูแลความปลอดภัยให้คุณ ไม่ใช่คนรับใช้ของคุณ!” นางเอก โยโกะจัง ซาโยโกะ มิยาชิตะ(ชื่อไทย ต้นฝน นางสาว หฤทัยนาศ พิมพ์ฤชัย)อายุ20ปีึ ผู้หญิงที่ร่ำรวยและเพียบพร้อมไปด้วยความสามารถมากมาย รูปร่างหน้าตา และการเรียน เธอไม่ชอบประเทศญี่ปุ่น เธอไม่ชอบพ่อของเธอ แต่ทำไงได้ล่ะ ในเมื่อแม่กับพ่อของเธอเลิกรากันและเธอก็ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศไทยมาตลอดจนอายุครบ20ปีบริบูรณ์คุณแม่ของเธอก็ขายเธอให้กับคุณพ่อของเธอซะงั้น ทำให้เธอต้องมาอยู่กับพ่อที่ประเทศญี่ปุ่นตามคำสั่งของแม่ “พาฉันกลับเมืืองไทยได้ไหม ฉันไม่ชอบที่นี้ ไม่ชอบพ่อ และก็ไม่ชอบคุณด้วย!” ตอนที่115:30น.ประเทศญี่ปุ่นคฤหาสน์ ซานโต้...ซาโนะ มิซาโนะ....“นายครับ”เสียงอ่อนน้อมและเต็มไปด้วยความเคารพของลูกน้องคนสนิทฝั่งขวาของผมเอ่ยขึ้นทำให้ผมละสายตาจากชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังช่วยกันเลี้ยงทารกน้อยสองคนอยู่กันอย่างข
Baca selengkapnya
ตอนที่2
“ท่านได้รับเลือกจากความรักของประชาชนขึ้นโดยมิได้ใช้เงินซื้อใจประชาชนเลยครับ”คิวะตอบผมพลางยื่นเอกสารอีกซองมาให้ผม ผมจึงหยิบซองเอกสารมาจากมือของคิวะมาและเปิดออกดูทันที และก็ปรากฏรูปถ่ายของผู้ชายวัยกลางคนกำลังยืนยิ้มไปด้วยความสุขอยู่ตรงกลางระหว่างกลุ่มผู้คนมากมายที่ไปให้กำลังใจเขาในวันที่เขาชนะการเลือกตั้ง“เขาชื่ออะไร?”ผมถามคิวะไปพลางหยิบรูปอื่นๆดูไปด้วย“ท่านมิซาน มิยาชิตะครับ”คิวะตอบผมมา ผมก็พยักหน้าเข้าใจและสายตาของผมก็ไปสะดุดเข้ากับรูปภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดและเซ็กซี่แต่ใบหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยความทุกข์ ทำไมเธอถึงมีความทุกข์มากขนาดนี้มองจากเสื้อผ้าที่เธอใส่เธอคงจะเรียนอยู่ชั้นมหาวิทยาลัยแล้วหน้าตาก็สวยเข้าขั้นสวยมากปากกระจับเรียวเล็กจมูกโด่งเป็นสันเชิดรั้นอย่างคนถือดีดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตาแววตาเป็นประกายช่างน่าจับจ้อง“ลูกสาวของท่านนายกครับนาย”“คุณหนู โยโกะจัง ซาโยโกะ มิยาชิตะครับอายุ20ปี เธอเพิ่งเดินทางมาจากเมืองไทยเมื่อวานนี้ครับ”คิวะรายงายผมทุกเรื่องที่ผมสงสัยและอยากรู้ ทำให้ผมเงยหน้าจากรูปถ่ายของผู้หญิงที่ชื่อโยโกะไปมองหน้าเขาและยิ้มบางๆให้เขา“ขอบใจ นายเป็น
Baca selengkapnya
ตอนที่3
(ฮะฮัลโหลครับนายน้อย)เสียงทุ้มและสั่นเครือของลูกน้องคนสนิทฝั่งซ้ายของผมเอ่ยตอบกลับมาหลังจากที่ผมรอสายมันอยู่พักหนึ่ง มัวทำอะไรอยู่กว่าจะรับได้(ใครกันเหรอคะ?)เสียงหวานของผู้หญิงไทยเอ่ยสวนขึ้นมาทำให้ผมถึงกับส่ายศีรษะไปมาอย่างนึกรำคาญใจ(เอ่อ...คือเสียงผมน่ะครับนาย)มันโกหกผมเหมือนผมโง่!“จะเสียงใครก็ช่าง งานที่ฉันสั่งแกให้ทำไปถึงไหนแล้ว?”ผมกดเสียงต่ำทำเป็นเข้มและดุดันใส่ไอ้ซาต้าไป เสียงมันล่อกแล่กๆเหมือนกลัวว่าผมจะดุด่ามันและตามด้วยเสียงกุกๆกักๆเหมือนซาต้ามันกำลังเดินไปที่ไหนสักแห่ง“ใกล้ได้เรื่องแล้วครับนาย ตอนนี้ผมกำลังหาข้อมูลอยู่ครับ”เสียงกุกๆกักๆหายไปพร้อมกับเสียงของซาต้าตอบผมกลับมา ทำให้ผมรู้ว่ามันคงจะเดินออกมาจากผู้หญิงคนนั้นเพื่อมาคุยโทรศัพท์กับผม มันจะเดินออกมาเพื่อ?ทั้งๆที่การสนทนาของเราเป็นภาษาญี่ปุ่น“หาข้อมูลอะไร?”ผมถามไอ้ซาต้าไปอย่างทันควัน“ก็หาข้อมูลผู้หญิงของนายยังไงละครับ”ไอ้ซาต้าตอบผมกลับมาด้วยนำ้เสียงภาคภูมิใจ ผมกลอกตามองบนด้วยความเวอร์ของมัน“แล้วไปหากับผู้หญิงกลางคืน?”ผมถามมันไปอย่างสงสัยและรู้ทันมันไปในตัว“เปล่าครับนาย ที่ผมต้องลงทุนเปลืองเนื้อเปลืองตัวก็เพื่อข้อ
Baca selengkapnya
ตอนที่4
คฤหาสน์ มิยาชิตะ15:30น.ต้นฝน ซาโยโกะจัง...พรึบ ตุ๊บ ตั๊บ“หึ!”ฉันหัวเราะขึ้นหลังจากที่จัดการล้มบอดี้การ์ดคนที่สิบของพ่อได้สำเร็จ“เหอะนี่น่ะเหรอบอดี้การ์ดของท่านนายกรัฐมนตรี!”ฉันพูดขึ้นอย่างนึกสมเพชและเริ่มมองหาทางออกและก็พบกับประตูบานเหล็กข้างรั้วอันใหญ่ ฉันยิ้มขึ้นมาอย่างมีความหวัง ถ้าฉันออกไปจากบ้านหลังนี้ได้ชีวิตของฉันก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม!“เห้ย!คุณหนูจะหนีแล้ว!!”เสียงของลูกน้องคุณพ่อเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังฉัน ฉันจึงหันไปมองด้วยความตกใจและรีบวิ่งใส่เกียร์หมาไปยังประตูเหล็กดัดบานนั้นแต่เมื่อไปถึงแกร๊ก ตึงงๆๆๆๆ“ประตูล็อค!!”ฉันพูดขึ้นอย่างหัวเสียและเริ่มมองหาหนทางทางหนีทางอื่นแต่แล้วเมื่อรู้ตัวอีกทีก็รู้ว่าร่างของฉันโดนโอบล้อมไปด้วยชายชุดดำนับร้อยคนซะแล้วสิ“หมดเวลาเล่นสนุกแล้วค่ะคุณหนู”มาม่าซังเดินออกมาจากกลุ่มชายชุดดำมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสีหน้าเป็นเชิงดุๆฉันจึงเบะปากใส่ท่านและเดินไปกอดแขนท่านอย่างออดอ้อน“คริๆๆ^_^”ฉันแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนมาม่าซังก็ส่ายศีรษะไปมาอย่างอ่อนใจในตัวฉันที่ดื้อรั้นแต่ทำไงได้ล่ะก็ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้นี่น่า“ไปอาบนำ้แต่งตัวได้แล้วค่ะ เดี๋ยวคุณท่า
Baca selengkapnya
ตอนที่5
“อ้อเหรอคะ”ฉันตอบไปอย่างไร้หางเสียงและนำ้เสียงห้วนๆ ท่านมิซานก็เงียบลงใบหน้าถอดสีแต่ท่านก็ยังคงยิ้มอบอุ่นมาให้ฉันอยู่อย่างนั้น“พ่อดีใจนะที่เราได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ตอนนี้ลูกของพ่อโตเป็นสาวแล้วคงไม่กลัวความมืดแล้วสินะ?”“ไม่ใช่ว่าไม่กลัวหรอกคะ แต่มันชินซะมากกว่า”ฉันตอบเขาไปพร้อมกับยกแขนขึ้นมากอดอก เมื่อนึกถึงความลำบากที่ฉันกับแม่เจอ แม่ฉันจะกลับบ้านดึกๆทุกวันเพราะท่านไปเล่นการพนันที่บ่อนเถื่อนแถวบ้านและจะกลับมาพร้อมกับอาการมึนเมาจากแอลกอฮอล์ทุกวัน “ลูกคงจะลำบากมากสินะ”“หึ!อย่าใช้คำว่าลำบากเลยค่ะ เพราะมันเกินจะบรรยายมาเป็นคำพูดได้!”“พ่อขอโทษ”“หยุดพูดขอโทษสักทีเถอะค่ะ เพราะว่ายังไงฉันก็ไม่มีวันยกโทษให้ผู้ชายที่ทิ้งลูกกับเมียไป!”“โยโกะ”เสียงของท่านมิซานเอ่ยเรียกฉันด้วยนำ้เสียงแผ่วเบา ฉันถอนหายใจและหยิบหูฟังไร้สายขึ้นมาสวมใส่หูทั้งสองข้างพร้อมกับหลับตาลงเพื่อทำให้เขารู้ว่าฉันไม่อยากพูดคุยกับเขา ฉันไม่มีทางยกโทษให้เขาแน่นอน และฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไปรับฉันมาอยู่ที่นี้กับเขาทั้งๆที่เขาหายไปเป็นสิบๆปี แล้ว วันนี้ฉันอยู่ในชุดราตรียาวสีทองอร่ามที่เป็นเกาะอกโชว์เนื้อเนินอกสีขาวอว
Baca selengkapnya
ตอนที่6
“อ้อใช่ครับท่าน”ท่านมิซานหันมายิ้มให้ฉันพร้อมกับตอบคนนั้นไป “ตอนนั้นเจอยังเล็กอยู่เลย พอเจออีกทีโตเป็นสาวสวยซะแล้ว^_^” “ขอบคุณครับท่านซาโอะ” “เดี๋ยวอาจะแนะนำลูกชายอาให้หนูโยโกะจังได้รู้จักนะ” “ไม่ดี”ฉันกำลังจะตอบปฏิเสธท่านซาโอะไปแต่ก็ไม่ทันเพราะเขาหันหลังไปมองหาใครสักคนแล้ว “ไหนซาโนะ?”ท่านซาโอะหันไปถามชายชุดดำที่ยืนกุมมือทั้งสองไว้ด้านหน้าด้วยความเรียบร้อย “ไปคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอกครับนายใหญ่เดี๋ยวนายน้อยคงจะตามเข้ามา”ชายชุดดำตอบท่านซาโอะไป ฉันเมื่อได้ฟังแบบนั้นก็แอบถอนหายใจออกมา เพราะฉันไม่ชอบการจับคู่ของผู้ใหญ่เป็นที่สุด มันโบราณคร่ำครึเกิ๊น “งั้นเดี๋ยวไว้ค่อยไปแนะนำที่โต๊ะทานอาหารก็ได้เนอะ”ท่านซาโอะหันมาบอกฉันกับท่านมิซาน ท่านมิซานก็หันมายิ้มให้ฉัน ฉันจึงต้องจำใจยิ้มให้เขาไปเพราะเดี๋ยวเขาจะหาว่าฉันไม่ทำตัวดีๆ “เชิญข้างในดีกว่าครับท่านเคนโด้ท่านซาโอะ”ท่านมิซานเอ่ยชักชวนท่านทั้งสองด้วยความเคารพท่านทั้งสองก็หันมองหน้ากันและหันมาพยักหน้าให้ท่านมิซานและออกตัวเดินนำหน้าท่านมิซานไปโดนมีชายชุดดำเดินประกบข้างหลังไปติดๆยังกับมาเฟียเลย “ช้าอีกแล้วนะคะริว!”เสียงหวานที่พยายามจะทำให้เสี
Baca selengkapnya
ตอนที่7
“คนไทย?”“ก็ใช่น่ะสิ เห็นเป็นคนญี่ปุ่นเหรอไง ถามแปลกๆ!”ฉันพูดใส่อารมณ์กับเขาและพูดเสียงเข้มให้ดูน่ากลัว“ใครจ้างเธอมาให้ฆ่าฉัน”เขาไม่ได้ขยับตัวแต่เอ่ยถามฉันกลับมาด้วยความสงสัย“เอ่อออ”ฉันอ้ำๆอึ้งๆไม่รู้จะบอกว่าใคร เพราะไม่มีใครจ้างฉันให้มาฆ่าหมอนี่นี่น่า“มันจ้างเธอมาเท่าไหร่?”เขาถามฉันกลับมาพร้อมกับทำท่าทางขยับ ฉันจึงรัดคอเขาให้แน่นขึ้น“โอ้ว ฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วเนี่ย!”เขาโวยวายใส่ฉัน“อย่าแตะตัวฉัน!!”ฉันก็โวยใส่เขาทันทีที่มือหนาของเขากำลังจะจับโดนแขนของฉัน และฉันก็ตกใจเผลอปล่อยมือจากคอเขาเพราะฉันกลัวการแตะเนื้อต้องตัวเป็นที่สุดพรึบ“แฮ่กๆๆๆเกือบตายหายใจไม่ออก”เขาบ่นขึ้นและเขาก็จับชายคอเสื้อของเขาให้คลายคอลงฉันจึงรีบใช้มือปัดตามแขนของตัวเองและถูไปมาจนรู้สึกเจ็บแสบ“อะไรจะขนาดนั้นแม่คุณ!”เขาหันมามองการกระทำของฉัน แต่ฉันก็ยังไม่เลิกใช้มือถูไปกับต้นแขนของตัวเอง ท่าทางที่ฉันเป็นมันแสดงออกได้เลยว่าฉันรังเกียจเขามาก“ผมไม่ได้สกปรกซกมกโสโครกขนาดนั้น!”เขาเดินมาประชิดร่างฉันอย่างไว ฉันก็ถอยหลังหนีเขาอย่างไวเช่นกันตามสัญชาตญาณพรึบ“โอ้ย!”ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจและเจ็บปวดเมื่อแผ่นหลังของ
Baca selengkapnya
ตอนที่8
“อ่ะ....ก็ได้แต่ผมไม่มีเงินสดนะแต่ผมจะเซ็นเช็คให้คุณแทน”เขาบอกฉันมาแต่นำ้เสียงของเขาไม่ได้แสดงออกว่ากลัวอะไรเลย“ไม่!”ฉันบอกเขาไปทันควัน กว่าฉันจะเอาเช็คไปขึ้นเงินมีหวังโดนลูกน้องของท่านมิซานจับได้ซะก่อน“อะไรของคุณอีกเนี่ย?”เขาทำน้ำหงุดหงิดใส่ฉัน“ฉันกำลังจะหนีนะคุณ ไม่มีเวลาเอาเช็คของคุณไปขึ้นเงินหรอก!”ฉันโวยใส่เขา“เออจริงด้วย งั้นเอาไงดี?”เขาพูดและเงียบไปสักพักเหมือนเขากำลังจะใช้ความคิด ฉันก็ยืนนิ่งมือยังคงถือรองเท้าส้นตึกจ่อไปที่หน้าของเขาอย่างไม่ลดละ“เอางี้ ผมมีเงินติดตัวอยู่แค่ไม่กี่เยนแต่เงินสดจำนวนที่คุณพูดถึงอยู่ในรถผม เดี๋ยวผมจะเดินไปเอาให้คุณ”เขาบอกฉันหลังจากที่เขาเงียบไปสักพักหนึ่ง“ก็ได้ แต่ถ้านายคิดตุกติกล่ะก็...นายตาย!”“นี่ก็ขู่จังเว้ย!!”เขาโวยใส่หูฉัน หูฉันแทบแตกน่ะไอ้บ้า!!!“ฉันไม่ได้ขู่แต่ฉันทำจริงแน่!”ถ้ามันเป็นปืนจริงๆนะแต่นี่มันเป็นปืนปลอมไง ถ้าหมอนี่รู้ว่าฉันเอาส้นของรองเท้ามาแกล้งทำเป็นปืนเพื่อขู่เขาล่ะก็มีหวังเขาฆ่าฉันทิ้งแน่“อ่ะๆถ้าคุณไม่เชื่อใจผมคุณก็เดินตามผมไปแค่นั้นเอง”“ก็ได้ งั้นนายก็เดินนำไป!”“เค”เขาตอบฉันสั้นๆและถอยหลังห่างจากฉันไป ฉันก็เดินตามเขา
Baca selengkapnya
ตอนที่9
“ให้จูบจริงดิ?”เขาทำหน้าทะเล้นถามฉัน ฉันก็มองหน้าเขา “ไม่จริง!!”ฉันตอบเขาไปและในจังหวะนั้นฉันก็จัดการใช้เข่าของฉันเตะเข้าไปที่ของสงวนของเขาเต็มๆเลย แน่นดีจริงๆเอ้ยไม่ใช่ล่ะ!!! โพล๊ะ แหวกกกก “โอ้ยยยยยย!”เสียงร้องโอดโอยของเขาพร้อมกับร่างสูงที่ทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นอย่างคนที่หมดแรง หน้าตาเหยเกของเขาบ่งบอกได้ว่าเขาเจ็บและจุกมากเพียงใดแต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเขาจะดึงอะไรขาดไปเพราะฉันได้ยินเสียง “ทีหลังอย่ามาทำทะลึ่งกับฉันอีก ฉันไม่ชอบ!!”ฉันชี้หน้าเขาพลางใส่อารมณ์ในน้ำเสียง เขาก็เงยหน้าเหยเกของเขาขึ้นมามองฉันและเขาก็ค่อยๆเบิกตาทั้งสองข้างของเขาโตขึ้นเรื่อยๆเหมือนคนที่ตกตะลึงเห็นเข้ากับอะไรสักอย่าง “ขาว” “ใหญ่” “ชมพู”นายนั้นพูดออกมาด้วยนำ้เสียงแผ่วเบาพลางทำหน้าเคลิ้มฝันและเขาก็กลืนน้ำลายลงคอดังอึกใหญ่ ฉันก็มองตามสายตาของอีตานั้นมาเรื่อยๆจนมาสะดุดเข้ากับหน้าอกที่ใหญ่โตมโหฬารของตัวเองและฉันก็อ้าปากค้างออกมาด้วยความตกใจ พรึบ “ไอ้บ้า!ไอ้โรคจิต!!” “ไอ้ลามก!!” “ไอ้ไอ้ไอ้!!”ฉันรีบชายเกาะอกขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองและร้องตะโกนด่าเขาไปด้วย เขาที่เหมือนเพิ่งตื่นจากภวังค์หลังจากที่จดจ้อง
Baca selengkapnya
ตอนที่10
“ผมขอโทษ”เขาเอ่ยขอโทษฉันด้วยนำ้เสียงที่รู้สึกผิดจริงๆ“ไม่เป็นไรหรอก”ฉันบอกเขาพลางอย่างไม่สนใจ ถ้ามันคิดจะปล้ำฉันน่ะ ฉันจะกระทืบน้องชายมันให้สูญพันธุ์ไปเลยคอยดู“ไม่เป็นไร?”เขามองหน้าฉันอย่างไม่อยากเชื่อ“แล้วทำไมล่ะ หรือว่านายอยากให้ฉันโกรธนาย”“ก็ไม่อ่ะ ผมมีศัตรูก็เยอะพอตัวอยู่แล้วอยากจะหาพันธมิตรบ้าง”เขาบอกฉันพลางเอนแผ่นหลังพิงเข้ากับพนักเก้าอี้ตัวเดียวกับฉัน นำ้เสียงของเขาฟังดูเหนื่อยๆ“นายไม่มีเพื่อนหรือไง?”“ไม่อ่ะ แล้วคุณล่ะ?”เขาตอบฉันและถามฉันกลับเขาเหลือบตามามองหน้าฉัน ฉันก็มองหน้าเขาและยิ้มขำๆออกมา“มีสิ เพื่อนฉันเยอะแยะแต่ไม่ได้อยู่ที่นี้”“เออจริงสินะ คุณเป็นคนไทยนี้น่า”“ใช่แล้วคุณล่ะ?เป็นลูกครึ่งเหรอ?”“เปล่าหรอก พ่อแม่ผมก็เป็นคนญี่ปุ่นทั้งคู่แต่พอดีพ่อผมมีภรรยาลองเพราะท่านอยากมีลูกสาวและท่านก็ไปมีภรรยาเป็นคนไทยผมจึงมีน้องสาวเป็นคนไทยแต่ธุรกิจของผมมันอันตรายเกินไปน่ะที่จะพาน้องสาวมาอยู่ที่ญี่ปุ่นด้วยกันผมเลยต้องไปญี่ปุ่นกลับไทยอยู่บ่อยๆเลยทำให้ผมพูดภาษาไทยได้คล่อง”เขาบอกฉันมาเหมือนเขาอยากจะระบายความในใจกับใครสักคน“แต่ชีวิตคุณก็น่าจะมีความสุขมากไม่ใช่เหรอ?”“ก็ใช่น่ะ แต่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status