สาจ๋า…โปรดอย่าละเลย

คู่รักข้าวใหม่ปลามันแม้แต่น้ำต้มผักที่ขมก็ยังว่าหวานก็คงไม่เกินจริง มัชชุพรเจอกับเทวทิณณ์ตอนฝึกงานปีสี่ เพราะธิชาเพื่อนสาวสุดที่รักได้คบหากับคุณพิภพหนึ่งในผู้บริหารรับเหมาก่อสร้างที่ได้ร่วมกันก่อร่างสร้างตัวมากับเทวทิณณ์ สาวสวยฝีปากกล้าอย่างธิชาจึงต้องตาหนึ่งในผู้บริหารเข้าอย่างจัง เพื่อนกับแฟนมันเลือกไม่ได้ ยัยธิชาเพื่อนเลิฟเลยกระเตงเธอไปจอยกับกลุ่มเพื่อนแฟนเสมอ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของมัชชุพร และชายหนุ่มรุ่นพี่อย่างเทวทิณณ์

เขาตามจีบตามเอาใจเธออยู่นาน จนเธอใจอ่อนตกลงคบกับเขาเป็นเเฟน หลังเรียนจบในตอนแรกฝ่ายชายอยากจะขอเธอแต่งงานเลยแต่เจ้าตัวอยากทำงานเก็บเงินตั้งตัวสักสี่ถึงห้าปี ค่อย ๆ ศึกษาเรียนรู้กันและกัน มัชชุพรเองก็ทำใจแล้วว่าสักวันหนึ่งเขาและเธออาจต้องเลิกรา เพราะเรื่องหน้าที่การงาน และอายุที่ห่างกัน แต่เหมือนพวกเราทั้งสองก้าวผ่านอุปสรรคพวกนั้นมาได้ ทั้งคู่จึงตกลงปลงใจแต่งงานกัน แต่งก่อนคู่ยัยธิชาเสียอีก เจ้าบ่าวหน้าที่การงานมั่นคงเพราะอายุห่างกับเธอตั้งเจ็ดปี ส่วนเจ้าสาวอย่างเธออายุย่างยี่สิบเจ็ดปี

มัชชุพรจบด้านกราฟิกดีไซน์แถมยังฝีมือดี มีชื่อเสียงในหมู่นักวาดตั้งแต่เรียนไม่จบจึงเลือกเดินสายฟรีแลนซ์ งานของเธอทำที่ไหนเวลาใดก็ได้ ขอเพียงแค่มีไอแพดคู่ใจก็ทำได้ทุกที่ สังคมการทำงานของเธอจึงแคบกว่าเทวทิณณ์อยู่มากโข รายนั้นเขาควบทั้งตำแหน่งผู้บริหารหน้าใหม่ไฟแรงและวิศวกรโยธาของบริษัทอีกด้วย

พี่ทิณของเธอเขาเป็นคนมีเหตุผล ใจเย็นและไม่หึงหวงเกินความจำเป็น เราสองคนเว้นที่ว่างให้กันและกันเสมอ เนื่องจากความต่างระหว่างวัยและหน้าที่การงานที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้ว แม้อายุจะห่างกันหลายปีแต่เราสองคนก็เข้ากันได้ดีโดยเฉพาะกิจกรรมเข้าจังหวะ เธอปรับเปลี่ยนและพลิกแพลงบทรักให้หฤหรรษ์ไปพร้อมกับสามีได้ทุกท่วงท่า

ช่วงปีแรกของการแต่งงานแค่เพียงสบตาอารมณ์ในกายก็พลุ่งพล่าน ชุดนอนไม่เคยอยู่ปกปิดเรือนกายหญิงสาวเกินหนึ่งชั่วโมงหลังจากอาบน้ำด้วยซ้ำไป ตอนนี้มันถูกทอดทิ้งอย่างไม่ไยดีอยู่ข้างเตียง สองมือลูบไล้ร่างเปลือยเปล่าของคนใต้ร่าง แสงไฟสลัวสีส้มอมเหลืองยิ่งทำให้หญิงสาวดูยั่วยวนขึ้นเป็นเท่าตัว ปทุมถันที่ใหญ่เกินฝ่ามือเดียวจะกอบกุมไว้ทั้งหมดนั้นช่างดึงดูดสายตา ใบหน้าเหนียมอายทุกครั้งที่เห็นสามีตัวเองใช้สายตาโลมเลียไล่มองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ทำกันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแต่มัชชุพรก็อดที่จะเขินอายไม่ได้อยู่ดี ยกแขนขึ้นคล้องคอสามีเอาไว้อย่างหลวมๆ

“มองอะไรคะ”

“แล้วมองตรงไหนได้บ้าง…ตรงนี้” เทวทิณณ์ไล่นิ้วชี้วนที่ท้องน้อยหญิงสาวใต้ร่าง ก่อนจะลากยาวไปสัมผัสที่ติ่งเนื้อเชอร์รี่สีสดสวย

“หรือว่าตรงนี้”

“อ๊ะ…พี่ทิณ”

“เสียวเหรอคะ”

เทวทิณณ์สะกิดพร้อมรัวนิ้วชี้บดขยี้ติ่งน้อยบนกลางกายหญิงสาวเพื่อสร้างความกระสัน เมื่อร่างบางแอ่นกระตุกอยู่สองสามที เขายิ้มที่มุมปาก

“อ๊าาาาา”

“เสร็จแล้วเหรอคะ ยัยเด็กลามก”

มัชชุพรหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ส่งผลให้หน้าอกทรงโตเคลื่อนไหวตามไปด้วย ยามใกล้ถึงจุดสุดยอดเธอมักจะกลั้นหายใจทุกที ถึงได้เหนื่อยหอบแบบนี้

“เหนื่อยแล้วเหรอคะ อย่าพึ่งเหนื่อยพี่พึ่งเริ่ม” พูดเสร็จคนข้างบนก็โน้มเข้ามาฉกชิมริมฝีปากบางที่เคลือบไปด้วยลิปสติกสีใสกลิ่นสตอเบอร์รี่ ลิปกลิ่นโปรดของเจ้าตัว เทวทิณณ์ไล่ลิ้นสัมผัสกับริมฝีบางปากเพื่อบอกเป็นนัย เรียวลิ้นเข้าไปสำรวจในโพรงปากของหญิงสาว มัชชุพรอ้าปากตอบรับลิ้นร้ายที่เข้ามาตวัดปัดป่ายสร้างความรู้สึกเสียวซ่าน จูบจังหวะเนิบช้าในคราแรกเปลี่ยนเป็นจังหวะที่ร้อนแรงตามแรงอารมณ์ที่สูงขึ้นของคนทั้งคู่ เสียงจูบดังจุ๊บจั๊บเพราะความชื้นแฉะของน้ำลาย ก่อนเทวทิณณ์จะผละจากริมฝีปากบางมาฉกชิมความหวานจากเม็ดบัวบนหน้าอกบ้าง

ปากก็โลมเลียดูดดึง ส่วนสองมือใหญ่ก็โอบกุมขยำเต้าทรงโตที่แทบจะมอมเมาให้ตายคาอก ลิ้นร้อนละเลงดูดดึงเม็ดบัวสีชมพูอย่างไม่รู้เบื่อ ส่งผลให้คนใต้ร่างบิดเร้า แอ่นอกขึ้นพร้อมเชิดหน้าไปข้างหลัง มือก็ขยำผ้าปูที่นอนจนยับย่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่สามีปรนเปรอให้

ตรงไหนก็หวาน ก็น่าชิมไปเสียหมด คนตัวเล็กใต้ร่างมีเซ็กส์แอพพิลสูงมากในความคิดของเทวทิณณ์ ใบหน้าสวยหวาน ปลายจมูกเชิดรั้นบ่งบอกความเอาแต่ใจของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี ใบหน้ายามปกติเหมือนจะบึ้งตึง แต่ยิ้มทีโลกละลาย ยอมรับว่ารอยยิ้มของมัชชุพรทำเอาเขาประทับใจในตัวหญิงสาวเมื่อพบเจอกันครั้งแรก ส่วนใบหน้าตอนนี้ที่บิดเบี้ยวเหยเกไปด้วยความเสียวนั้นเซ็กซี่เกินบรรยาย และเขาก็ชอบใบหน้ายามทรมานไปด้วยแรงอารมณ์ที่อยู่บนเตียงนั้นเหลือเกินจนอยากจะกลั่นแกล้ง