สาจ๋า…โปรดอย่าละเลย

สาจ๋า…โปรดอย่าละเลย

last update最終更新日 : 2025-09-05
作家:  DILEMMA 28連載中
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
28チャプター
639ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นางเอกเก่ง

ตามใจภรรยา

รักคนเดียว

วิศวกร

สวย

โอกาสครั้งที่สอง

การให้อภัย

ต่างวัย

ชีวิตหลังแต่งงานภรรยาอย่างชาวเราไม่ต้องการอะไรจากสามีมากไปกว่า…ความเสมอต้นเสมอปลาย ความเอาใจใส่หมั่นเติมรส แต้มรักในชีวิตคู่ อยากให้คุณสามีเข้าใจ บางครั้งที่เอาแต่ใจ ทำตัวไม่น่ารัก เพราะอยากได้ความรัก และความเอาใจใส่จากคุณก็แค่นั้น คู่แต่งงานที่หลายคนเอ่ยปากต่อปากว่าเหมาะสมราวกิ่งทองใบหยกระหว่าง “มัชชุพรและเทวทิณณ์” หนุ่มวิศวกรรุ่นพี่สุดหล่อและสาวสวยอีดตดาวมหาลัยสุดฮอตที่ชีวิตหลังแต่งงานที่หลายคนวาดฝันนึกอิจฉากลับมีอันต้องสะดุด ชีวิตคู่ของเขาและเธอจะได้ไปต่อหรือพอแค่นี้มาเอาใจช่วยชีวิตคู่และบทสรุปเส้นทางหลังแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคนกัน รวมไปถึงคู่รองที่รัก ๆ เลิก ๆ สุดท้ายจะลงเอยเช่นไร มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ เรื่องสั้น 10 ตอน ตอนพิเศษ 2 ตอน

もっと見る

第1話

บทที่ 1 ข้าวใหม่ปลามัน

เมื่อตะวันลับขอบฟ้า......   ความมืดมิดโรยตัวเข้าห่มพื้นปฐพี

เดือน....  ดาว....  ดารดาษกระจ่างฟ้า...

ชายหนุ่มรูปงามพร้อมด้วยบริวารซ้ายขวา ....  รูปร่างสูงสง่าในชุดสีฟ้าขาว...   ผ้าฝ้ายทอผสมทองคาดเอวสอบ...  ห้อยตราหยกประจำตระกูลที่เอว...   เพื่อบ่งบอกว่า...  เขาเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูล “หวัง”  ตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองฉีซาน....  นามของเขา คือ “หวังเหล่ย”

มือเรียวสวยตามแบบฉบับคุณชายโบกพัดไปมาอย่างสำราญใจ....  ขณะที่เดินทอดน่องไปตามถนนเริงรมย์ยามค่ำคืน...

แม้อายุจะย่างเข้าสามสิบปีแล้ว  แต่ยังไม่ได้ตกแต่งหญิงใดเป็นภรรยาเพราะเขายังสนุกกับการหาความสำราญให้กับตนเอง

ถนนเริงรมย์....  ประดับประดาด้วยโคมไฟน้อยใหญ่ตระการตา...

ถนนที่เป็นศูนย์รวมแหล่งความสำราญของเมืองฉีซาน....  หัวเมืองใหญ่ก่อนเข้าสู่เมืองหลวง

บนถนนสายนี้.....  มี “หอมู่ตาน”  เป็นหอนางโลมอันดับหนึ่งแห่งหัวเมืองแคว้นเหนือ 

“หอมู่ตาน”  เต็มไปด้วยบรรดาอิสตรีรูปงาม  ล้วนแต่มีกิริยาอ่อนหวาน  เต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนให้บุรุษหลงใหล

จนมีเสียงเล่าลือกันว่า.... หากชายใดมาแคว้นเหนือแล้วไม่เคยแวะเวียน”หอมู่ตาน” ยากนักที่จะตายตาหลับ

เมื่อคุณชายหวังเหล่ยเดินมาถึงหน้าหอมู่ตาน....  บรรดาสาวงามวัยแรกแย้มต่างกรูกันออกมา....  เด็กสาวที่หน้าอกกำลังตั้งเต้าแข่งกันฉอเลาะ... โอบหน้า.. โอบหลัง... แขกพิเศษประจำหอมู่ตาน

แววตากรุ้มกริ่มของคุณชายเหล่ยมองเห็นเต้าตั้งน่าบีบ...  มือก็โฉบล้วงเข้าไปในคอเสื้อของแต่ละนาง....  สัมผัสเคล้าคลึงสินค้าสำหรับโชว์ด้านนอกของหอมู่ตานเพื่อเป็นน้ำจิ้ม

“อ่า...คุณชายมือท่านวิเศษมาก”

หนึ่งในสาวงามครางออกมา

“อื้อ... ข้าอยากจะปี้กับท่านจังเลย...อ่า”

หญิงสาวด้านหน้าเบียดเข้าชิดด้านหน้าชายหนุ่มพร้อมกับส่ายสะโพกเสียดสีแก่นกายเขา...  จนชายหนุ่มถึงกับครางออกมา

“ซี้ดดดด... อ่า”

“คิดถึงคุณชายเหล่ยจังเลย”

บรรดาเหล่าสาวงามต่างแย่งกันเอาใจเขาโดยเบียดอกอวบเข้ากับเนื้อตัวของชายหนุ่ม

“ซี้ดดด...  พวกเจ้าแจ่มมาก...  แจ่มมากสมแล้วที่อยู่หอมู่ตาน พวกเจ้าไปดูแลผู้ติดตามของข้าหน่อยก็แล้วกัน... เดี๋ยวข้าเข้าไปข้างใน”

คุณชายเหล่ยพยักพเยิดไปยังคนรับใช้หนุ่มสองคนที่คอยตามอารักขา....  บรรดาสาวงามยิ้มอย่างเอาใจอีกครั้งก่อนที่จะปล่อยเขาให้เข้าไปในหอมู่ตาน และจัดเตรียมที่นั่งรอให้แก่ผู้ติดตามของคฤหาสน์ตระกูลหวังตามคำสั่ง 

เมื่อคุณชายเหล่ยเดินเข้ามาในหอมู่ตาน...   เสียงเพลงบรรเลงไม่ขาดสาย.....

เสียงพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกจากโต๊ะต่าง ๆ ของผู้มาสำเริงสำราญ ณ หอมู่ตานแห่งนี้

เหล่าสาวงามที่นุ่งผ้าบางเบามองทะลุจนเห็นสัดส่วนอวบอั๋นกลมกลึงกำลังเดินอวดโฉมอย่างเอียงอาย.....  ยะยิ้มเย้ายวน.....

“อ่า.... สวรรค์บนดินชัด ๆ”

ชายหนุ่มอุทานออกมาขณะที่กำลังเดินชมรูปร่างสาวงามพร้อมกับใช้มือเรียวสวยของเขาบีบเคล้นเต้างามแต่ละเต้าอย่างสำราญใจ...

นางใดอกอวบอั๋นจนน่าดูด...  มือเรียวก็ตวัดเอวคอดรั้งให้เข้าชิดใกล้พอที่จะโฉบปากร้ายลงบนหัวนมชมพู...  ลิ้นร้ายของเขารัวหัวนมก่อนดูดและดึงอย่างกระหาย

จ๊วบ ๆ     จ๊วบ ๆ

“อือ... อะ.. อ่าซ์  คุณชายคะ... อ่า”

นางคณิกาที่ถูกเขาดูดหัวนมอ่อนระทวยในอ้อมแขน....   มือสองข้างของนางโอบหัวของชายหนุ่มรัดไว้แน่นอย่างเสียวซ่าน

“นมเจ้าหวานที่สุด!”

ชายหนุ่มผงกหัวขึ้นชมนาง....  แล้วก้มลงดูดอีกข้าง

จ๊วบบบบบบบบ

“ซี้ดดด”

“อะแฮ่ม! คุณชายเหล่ยขา”

สตรีวัยกลางคน....  สวมเสื้อสีม่วงแดงประดับดอกไม้ช่อโต... ใช้ผ้าเช็ดสีแดงฟาดลงที่ไหล่ชายหนุ่มพื่อสะกิดให้เขารู้ตัว

คนถูกเรียกชื่อปล่อยปากจากหัวนมอย่างแสนเสียดาย....  นางคณิกาอวบอึ๋มที่ถูกเขาดูดนมย่อกายลงอย่างเอียงอาย...   ยกมือขึ้นปิดปาก... ยิ้มหยาดเยิ้มให้ท่าอีกครั้งก่อนเดินจากไป....

“แหม.... รื่อหง เจ้าจะให้ข้าสำราญอีกนิดไม่ได้หรือ”

คุณชายเหล่ยตัดพ้อ... ขณะที่ “รื่อหง”.... หรือแม่เล้าแห่งหอมู่ตานแตะลงที่สะโพกชายหนุ่มอย่างคุ้นเคยเพื่อให้เขาเดิมตามไปยังโต๊ะที่จัดเตรียมให้พิเศษ

“โอ๋ ๆ คุณชาย  เจ้าขา... ของดี ๆ ยังมีอีกเยอะแยะ คุณชายอย่าเพิ่งน้อยใจไปเจ้าค่ะ”

เจ้าของหอนางโลมอันดับหนึ่งยิ้มตอบ  นางไม่อยากให้เด็ก ๆ ของนางบอบซ้ำก่อนได้ค่าตัว  แต่คุณชายผู้นี้ก็จ่ายให้แก่หอมู่ตานหนักไม่ใช่เล่น  เพราะฉะนั้นเมื่อหล่อนจะทำอะไรก็ต้องเกรงใจเงินทองที่เขามี

เมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะที่จัดไว้เป็นพิเศษ.. รื่อหงจึงเรียกสาว ๆ ออกมา

“ไป๋หลาน  หวงหลาน  มาปรนนิบัติคุณชายเหล่ยหน่อยเร็ว”

“คร้า”

สองสาวย่อตัวลงรับคำพลางนั่งลงข้างซ้ายข้างขวาของชายหนุ่ม

นางหนึ่งรินสุรา....  อีกนางบรรจงบีบนวด...  กลิ่นอายกายสาวหอมยิ่งกว่ารสสุราในจอก

ดวงตาซุกซนมองอกอวบที่ถูกผ้าบางเบาปิดไม่มิด....  ยามที่นางเคลื่อนไหวมองเห็นหัวนมชมพูระเรื่อวับ ๆ แวบ ๆ ชวนให้ใจระทึกมิใช่น้อย....

ในที่สุดคุณชายเหล่ยก็ทนไม่ไหว ล้วงมือเข้าไปในอกสาวน้อยเคล้นคลึงอกอวบเต็มมือ... จนนางผวาซบลงบนไหล่เขา

“อ่า.... ใช้ได้  ใช้ได้นมเจ้าสู้มือข้าดีจริง ๆ ใหญ่กว่านางเมื่อครู่สะอีก รื่อหงเจ้าช่างรู้ใจข้าจริง ๆ”

คุณชายเหล่ยชม.... ก่อนจะบดจูบปากบางของหญิงสาวข้างกาย... 

“แหมๆ คุณชาย  ท่านเป็นแขกพิเศษของที่นี่  มีหรือท่านชอบสิ่งใด ข้าจะไม่รู้”

“อือ”

คุณชายครางแนบเนื้อสองเต้าที่หน้าเขากำลังซุกไซ้

“ไป๋หลาน กับหวงหลานฝีมือเด็ดไม่แม้เหมยกุ้ยเลยนะ  คืนนี้ท่านจะเปลี่ยนใจสักคืนไหม?”

แม่เล้ารื่อหงที่ยืนข้างโต๊ะเสนอ  ชายหนุ่มหยุดชะงักเมื่อได้ยินชื่อ “เหมยกุ้ย”

หากเปรียบสาวงามเหมือนมวลบุปผา.... 

“เหมยกุ้ย”  ก็เปรียบเสมือนราชินีแห่งดอกไม้ เหมือนดังเช่นกุหลาบ.....  งามเลิศเป็นหนึ่งในใต้หล่า

“เหมยกุ้ย” หล่อนเป็นนางคณิกาชั้นสูงในหอมู่ตานแห่งนี้  เรียกว่า“อี้จี” หรือดาวเด่นประจำหอนางโลม  “เหมยกุ้ย”  นอกจากรูปโฉมของนางจะงดงามแล้ว...  ยังฉลาด เก่งทั้งศิลปะและการดนตรี เหล่าบุรุษที่แวะเวียนมาที่หอมู่ตานแห่งนี้ต่างประทับใจในเสน่ห์อันตราตรึงจนปรนเปรอทรัพย์สินเงินทองและของมีค่าอย่างมากมาย

บุรุษบางคนหลงใหล “เหมยกุ้ย” จนยากจะถอนตัว 

แต่หากนางไม่พึงพอใจแล้วไซร้... มีหรือนางจะยอมขายเรือนร่างให้ชายผู้นั้น

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
28 チャプター
บทที่ 1 ข้าวใหม่ปลามัน
คู่รักข้าวใหม่ปลามันแม้แต่น้ำต้มผักที่ขมก็ยังว่าหวานก็คงไม่เกินจริง มัชชุพรเจอกับเทวทิณณ์ตอนฝึกงานปีสี่ เพราะธิชาเพื่อนสาวสุดที่รักได้คบหากับคุณพิภพหนึ่งในผู้บริหารรับเหมาก่อสร้างที่ได้ร่วมกันก่อร่างสร้างตัวมากับเทวทิณณ์ สาวสวยฝีปากกล้าอย่างธิชาจึงต้องตาหนึ่งในผู้บริหารเข้าอย่างจัง เพื่อนกับแฟนมันเลือกไม่ได้ ยัยธิชาเพื่อนเลิฟเลยกระเตงเธอไปจอยกับกลุ่มเพื่อนแฟนเสมอ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของมัชชุพร และชายหนุ่มรุ่นพี่อย่างเทวทิณณ์ เขาตามจีบตามเอาใจเธออยู่นาน จนเธอใจอ่อนตกลงคบกับเขาเป็นเเฟน หลังเรียนจบในตอนแรกฝ่ายชายอยากจะขอเธอแต่งงานเลยแต่เจ้าตัวอยากทำงานเก็บเงินตั้งตัวสักสี่ถึงห้าปี ค่อย ๆ ศึกษาเรียนรู้กันและกัน มัชชุพรเองก็ทำใจแล้วว่าสักวันหนึ่งเขาและเธออาจต้องเลิกรา เพราะเรื่องหน้าที่การงาน และอายุที่ห่างกัน แต่เหมือนพวกเราทั้งสองก้าวผ่านอุปสรรคพวกนั้นมาได้ ทั้งคู่จึงตกลงปลงใจแต่งงานกัน แต่งก่อนคู่ยัยธิชาเสียอีก เจ้าบ่าวหน้าที่การงานมั่นคงเพราะอายุห่างกับเธอตั้งเจ็ดปี ส่วนเจ้าสาวอย่างเธออายุย่างยี่สิบเจ็ดปี มัชชุพรจบด้านกราฟิกดีไซน์แถมยังฝีมือดี มีชื่อเสียงในหมู่นักวาดตั้งแต่เรียนไม่
続きを読む
บทที่ 1 ข้าวใหม่ปลามัน 2
ลิ้นร้อนลากเลียจูบไปทั่วตัว พร้อมฝากรอยจูบสีกุหลาบเอาไว้ทุกที่ที่ลากเลียผ่าน ตีตราความเป็นเจ้าของบนร่างกายนี้ ก่อนจะลากเลียมายังเนินสาวที่ฉ่ำวาวไปด้วยของเหลวสีใส“อะ อย่าคะ”“พี่รู้ว่ามัชชอบ”เทวทิณณ์ยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ หญิงสาวปากร้องห้ามแต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม สะโพกแอ่นขึ้นเพื่อให้เรียวลิ้นได้สำรวจและดูดดื่มน้ำผึ้งหวานที่ผลิตออกมารองรับการสอดใส่สองมือกอบกุมก้นนิ่มไม่ให้กระถดหนียามเร่งจังหวะเรียวลิ้นให้พลิ้วไหวเร็วขึ้น มัชชุพรบิดเกร็งจิกหัวสามีอย่างลืมตัว“อะ อ๊ะ อ๊า” เสียงครวญออกมาจากปากหญิงสาวไม่หยุดหย่อนก็สามีของเธอขยันสรรหามาปรนเปรอจนแทบสำลักและติดหล่มในกามาอย่างถอนตัวไม่ขึ้นโลมเลีย ขมเม้มหยอกล้อกับติ่งเชอร์รี่ประหนึ่งอมยิ้มเเสนอร่อย ก่อนส่งลิ้นร้อนสำรวจโพรงถ้ำสวาทเพื่อเตรียมความพร้อมหญิงสาวใต้ร่างบิดพลิ้ว จิกดึงทึ้งผมสามีอย่างลืมตัวยามเมื่อใกล้จะเห็นสวรรค์อยู่ร่ำไร อกแอ่น สองขาที่พาดอยู่บนบ่าสามีก็อยู่ไม่สุขปัดป่ายความเสียวไปทั่วแผ่นหลังก่อนจะหนีบเกร็งสองขากระตุกสองสามครั้งเมื่อถึงฝั่งฝัน“จะฆ่าพี่หรือไงคะตัวเล็ก”มัชชุพรไม่ตอบได้แต่หอบหายใจแฮก ๆ ว่ากันว่าได้สามีแก่นั้นมัก
続きを読む
บทที่ 2 เริ่มเหินห่าง
ในปีที่สองหลังจากการแต่งงาน ไม่คาดคิดว่าชีวิตคู่จะเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้ เเม้สายงานจะแตกต่างกันแต่ก็ไม่เคยละเลยกันถึงเพียงนี้ วันนี้เป็นอีกวันที่ภรรยาอย่างมัชชุพรทำกับข้าวมื้อเย็นรอสามีเก้อเธอถอนหายใจอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะ ที่สามีไม่ได้กลับมากินข้าวเย็นที่บ้านเหมือนอย่างเคย เสาร์-อาทิตย์ที่เป็นเวลาพักผ่อน กินข้าว ดูหนังตามห้างตอนนี้แทบไม่มีพี่ทิณของเธอคนเดิมหายไปไหนแล้วหากมีใครสงสัยว่าเธอรักผู้ชายคนนี้ที่ตรงไหน มัชชุพรตอบได้อย่างไม่ลังเล หล่อนตกหลุมรักสามีไม่ใช่เพียงเพราะแค่หน้าตา หรือหน้าที่การงานที่มั่นคง ความเอาใจใส่ เอาอกเอาใจราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงตัวน้อย ๆ ของเขา พูดจาไพเราะ มีความเป็นผู้นำ และพึ่งพาได้เสมอไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว เขามักจะให้ความเห็นที่ชวนคิดตาม ไม่ชี้นำ และสอนเธอหลาย ๆ อย่าง เทวทิณณ์มีวิธีรับมือกับนิสัยพุ่งชน ใจร้อนเหมือนวัวกระทิงของเธอได้อยู่หมัดโดยไม่ใช้อารมณ์ ใช้เหตุผลมาหักล้าง เธอจึงคบกับเขาได้นานจนได้แต่งงานเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายไม่น่าเชื่อว่าวิมานในอากาศที่มัชชุพรได้สร้างไว้หลังแต่งงานจะจืดชืดได้เร็วเพียงระยะเวลาไม่ถึงสอง
続きを読む
บทที่ 2 เริ่มเหินห่าง 2
“พี่ภพมีแต่สาวมาติด แรก ๆ ฉันก็โอเค นะเว้ย ให้เวลาแกเคลียร์เด็กในสต๊อก เพราะจะได้คบกันอย่างสบายใจ แต่หลัง ๆ ไม่ไหวว่ะ ใจพัง ถูกเขม่น ถูกจิกหัวใช้ เพราะหัวหน้าเคยกิ๊กกับพี่ภพมาก่อน”“เฮ้ย…ทำไมแกถึงทนว่ะ ไม่หางานใหม่”“งานนี้เป็นงานที่ชั้นรักไงแก เพื่อนร่วมงานก็ดี มีแต่หัวหน้านั่นแหละ อีกอย่างบริษัทออร์แกไนเซอร์ชื่อดังยักษ์ใหญ่มีแค่ไม่กี่ที่”เฮ้อ…ธิชาถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก“แล้วไงต่อ ไปต่อหรือพอแค่นี้”“ไม่รู้ว่ะ ยิ่งมาทำงานเบื้องหลัง เจอแต่พวกนางแบบสวย ๆ ที่เคยคั่วกับพี่ภพอยู่ช่วงหนึ่งก่อนจะมาคบกับคนบ้าน ๆ แบบฉัน เห็นแบบนี้แล้วก็ยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี”“เฮ้ย! มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ แกมีดี แกจำตอนที่พี่ภพตามจีบแกไม่ได้เหรอวะ เอาอกเอาใจสารพัด ใครเห็นเป็นต้องอิจฉา”“ตอนนี้คงไม่มีอะไรให้น่าอิจฉาแล้วล่ะ”“เศร้าซะ…”“แล้วแกเป็นไง ชีวิตหลังแต่งงาน แฮปปี้ ตายคาอกไหม” เพียะ! มัชชุพรตีแขนเพื่อนสนิททันทีเมื่อโดนแซวยังไม่ทันได้พูดอะไร เครื่องดื่มที่สั่งก็มาเสิร์ฟพอดี“ชีวิตหลังแต่งงานก็ลุ่ม ๆ ดอน ๆ ไม่หวือหวาหรือหวานหยดปานน้ำผึ้งเดือนห้าเหมือนที่แกคิด”“มีอะไร หรือว่าผัวไม่เอา”“ธิชา…ลามก” คนถู
続きを読む
บทที่ 2 เริ่มเหินห่าง 3
ผับ GDR ผับหรูย่านเอกมัย“ไม่ได้มานานแล้วอะ ตื่นเต้น”“เบาหน่อย อาการแกตอนนี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำเลย”“ฮ่า ๆ ก็ไม่ได้ออกล่าพร้อมแกมานานแล้วนี่”“มีผัวเร็วก็งี้แหละ”“เข้าไปข้างในกันเถอะ แกจองโต๊ะแล้วใช่ปะ”“แน่นอน ระดับนี้ไม่พลาด”ก่อนสองสาวเพื่อนซี้จะกอดคอกันเดินเข้าไปข้างในโดยไม่รู้เลยว่า โลกกลมไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีทางด้านเทวทิณณ์ทุกคืนวันศุกร์เขาต้องเลี้ยงต้อนรับลูกค้า VIP ต่างชาติที่เข้ามาลงทุนโรงแรมในประเทศไทย บริษัทของเขาชนะการประมูลการก่อสร้างโรงแรมในเครือระดับเมกะโปรเจ็ค บริษัทรวมไปถึงพนักงานจึงเติบโตอย่างก้าวกระโดด ด้วยความที่เป็นผู้บริหารแถมจบวิศวะกรโยธามาเจ้าตัวจึงลงไปคลุกคลีอยู่หน้าไซต์งานเป็นประจำเพื่อให้มีความผิดพลาดน้อยที่สุด บ้างานจนลืมวันลืมคืน ลืมไปว่าเขาไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย เขาแต่งงานแล้วแถมภรรยายังรออยู่ที่บ้าน เพราะอยากให้งานออกมาดีที่สุด เขาจึงทุ่มเทที่สุดเช่นกันงานเลี้ยงต้อนรับรับรองลูกค้าถูกจัดในผับหรูย่านเอกมัย ซึ่งชั้นสามของร้านจะเป็นโซน VIP เอาไว้รองรับลูกค้าเพื่อเจรจาพูดคุยธุรกิจ ห้องกระจกเก็บเสียงสามารถมองเห็นแดนซ์ฟลอข้างล่างได้เป็นอย่างดี พิภพที่เ
続きを読む
บทที่ 3 ความสัมพันธ์สั่นคลอน
เสียงเปิดปิดประตูรถปึงปัง บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี แถมเทวทิณณ์ยังไม่รอขึ้นลิฟต์กลับไปที่ห้องพร้อมกัน เพียงเพราะเขาไม่อยากจะปะทะอารมณ์กับอีกฝ่ายมากนัก เขาจึงเลือกที่จะจัดการความหงุดหงิด รอใจเย็นมากกว่านี้จึงค่อยคุยกับภรรยา แต่เหมือนมัชชุพรจะไม่ได้เข้าใจแบบนั้นเมื่อเข้ามาในห้องไม่เห็นสามีอยู่ในห้องนั่งเล่น คิดว่าเขาคงอยู่ในห้องนอน ป่านนี้คงจะอาบน้ำเข้านอนแล้วกระมัง เธอจึงเลือกที่จะนอนในห้องเล็ก เพราะเป็นคอนโดขนาดสามห้องนอน เสื้อผ้าของเธอมีติดไว้อยู่เกือบทุกห้อง เพราะเป็นคนรักสวยรักงาม เสื้อผ้ากระเป๋าจึงมีเป็นคอลเลคชั่น“พรุ่งนี้ค่อยคุยก็แล้วกัน”คิดได้จึงเลือกหลับไปทั้งอย่างนั้น ปกติเวลาโกรธกันทั้งคู่ไม่เคยปล่อยให้ข้ามวัน มักจะพูดกันด้วยเหตุและผลเสมอ แต่มาวันนี้เหตุการณ์กลับตาลปัตร เธอออกไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนสาวโดยที่ไม่ได้ส่งข้อความบอกสามีก่อน เธอเป็นฝ่ายผิดเธอยอมรับ แต่เขาล่ะ…นอนเตียงเดียวกันเเท้ ๆ แทบไม่เจอหน้าเป็นสัปดาห์ส่วนเทวทิณณ์จ้องมองที่นอนข้างตัวที่ว่างเปล่า สองมือก่ายหน้าผากอย่างเหนื่อยหน่าย‘นอนที่ห้องเล็กสินะ’‘หวังว่าพรุ่งนี้เราจะกลับมาคุยกันเหมือนเดิม’แป
続きを読む
บทที่ 3 ความสัมพันธ์สั่นคลอน 2
มัชชุพรรู้ตัวว่าเมื่อคืนเป็นฝ่ายผิดจึงคิดจะเอาใจสามีด้วยการเลือกซื้ออาหารที่เขาชอบ หันไปจัดแจงเทไวน์แดงรอที่จะได้นั่งทานมื้อค่ำกับสามีอย่างตื่นเต้น มื้อค่ำในพร้อมกันในรอบสามเดือนเมื่อเทวทิณณ์นั่งตรงข้ามกับเธอ มัชชุพรก็ตักอาหารใส่จานให้สามีอย่างเอาใจ “มัชตักให้นะคะ” อาหารจานโปรดที่ไม่ได้กินร่วมกับภรรยามานานทำให้อารมณ์ที่คุกรุ่นเมื่อคืนลดลงเล็กน้อยแต่ก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่องเมื่ออาหารพร่องไปเกือบครึ่ง มัชชุพรเริ่มเกริ่นบทสนทนาเพื่อทำลายบรรยากาศเงียบเชียบ “ไซต์งานเป็นยังไงบ้างคะ?” เทวทิณณ์คิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้นก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเรียบ“มีปัญหาเรื่องวัสดุและราคาเล็กน้อยน่ะ แต่ยังพอไปได้”“แล้วมัชละเมื่อคืนทำไมไปที่นั่นได้”“…” สองมือขาวที่จับช้อนส้อมรวบไว้กับจานก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ“เอาตรง ๆ นะคะพี่ทิณ มัชเหงาแล้วพอดียัยชาชวนไปเที่ยวพอดี มัชก็เลยไปไม่คิดว่าจะเจอพี่ทิณที่นั่น”“ถ้าไม่เจอพี่ ก็คงจะไปค้างกับธิชาใช่ไหม” มัชชุพรอ้าปากค้าง ก้มหน้านิ่งก่อนจะพยักหน้ายอมรับเบา ๆ“แต่งงานแล้วนะมัช จะไปเที่ยวพี่ไม่ว่าแต่ควรจะบอกก่อนหรือขออนุญาตจากพี่ก่อน”“แต่-”“ไม่มีแต่มัช มัชแ
続きを読む
บทที่ 4 ศิราณีเองก็เอาตัวไม่รอด
ธิชาเองก็ไม่คาดคิดว่าจะเจอแฟนหนุ่มที่นี่ แถมยังเจอพี่ทิณอีก ดูจากอารมณ์ที่ปั้นปึ่งแทบจะเข้าไปชกไอ้คนที่เข้ามากอดยัยมัชนั้นทำเอาธิชาหวาดกลัวไม่น้อย ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นพี่ทิณในมุมนี้มาก่อนพิภพฉุดกระชากลากถูแม่สาวตัวแสบที่เกือบทำครอบครัวเพื่อนรักบ้านเกือบแตก“ปล่อย จะลากกันทำไมเนี่ยพี่ภพ ชาเจ็บนะ”“ก็ทำให้เจ็บจะได้มีสติมากกว่านี้” พอเจอคำพูดเหน็บแนม ธิชาก็สะบัดแขนจนหลุดจากการเกาะกุม“ชาทำอะไร” ธิชาถามอย่างมีอารมณ์“มัชเขาแต่งงานแล้ว เธอไม่ควรชวนเขามาเที่ยวแบบนี้”“แล้วไง? จะต้องนั่งเฉารอผัวอยู่บ้านหรือไง”“ธิชา”“ผัวที่เอาแต่ทำงานงก ๆ ไม่สนสี่สนแปดอะไรเหมือนไม่มีเมีย ปล่อยเมียต้องนอนเหงาไม่รู้กี่วันกี่คืน ไม่หัดโทษตัวเองบ้างล่ะ เอาแต่โทษคนอื่น” ธิชากอดอกพลางเบือนหน้าหนีไม่อยากมองหน้าผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นคนที่เธอเคยรักหมดหัวใจ“ผู้ชายก็เหมือนกันหมด ไม่เคยโทษตัวเอง โทษแต่คนอื่น ไม่เคยเอาใจเขามาใส่ใจเรา ทำอะไรได้ทุกสิ่งอย่างแม้แต่แต่งงานแล้ว ส่วนผู้หญิงที่แต่งงานแล้วควรจะอยู่แต่บ้านรอปรนนิบัติสามีอย่างนั้นสิ”“ชา เราไม่ควรทะเลาะกันเพราะเรื่องของคนอื่นนะ” พิภพปราม“มัชไม่ใช่คนอื่นค่ะ อ้
続きを読む
บทที่ 4 ศิราณีเองก็เอาตัวไม่รอด 2
“ถ้าพี่ภพอึดอัดที่ชาคอยตามหึงหวง ชางี่เง่าแค่อยากให้พี่มีชาคนเดียว อยากให้พี่เอาใจใส่ชาแค่คนเดียว ถ้าพี่ภพทำไม่ได้ สู้เราต่างฝ่ายต่างกลับไปใช้ชีวิตของตัวเองไม่ดีกว่าหรือคะ พี่ภพจะได้มีอิสระในการใช้ชีวิต ได้ทำอะไรที่อยากทำ ชาเหนื่อยแล้วจริง ๆ” ธิชาพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินอาบสองแก้ม ใบหน้าที่สวยเฉี่ยวที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางตอนนี้เปรอะเปื้อนไปหมด แววตาที่มองมาทำเอาพิภพใจหายแต่ก็ไม่อยากเสียฟอร์ม เขาเคยเป็นถึงคาสโนว่าตัวพ่อจะมาแพ้ทางให้หญิงสาวคนหนึ่งไม่ได้ ถึงธิชาจะเป็นคนที่เขาคบหามานานและพูดได้เต็มปากว่าแฟนก็เถอะ แต่มาขู่เลิกกันแบบนี้หลายครั้งมันหยามกันเกินไป“ถ้าชาอยากเลิกก็ตามนั้น…เดี๋ยวพี่ไปส่ง” ธิชาได้แต่นั่งอึ้งพยักหน้า พิภพลุกออกไปล้างหน้าล้างตาเตรียมตัวขับรถไปส่งหญิงสาวเป็นครั้งสุดท้ายที่อดีตแฟนพึงทำ เขาดุนลิ้นอย่างหัวเสีย มองตัวเองอยู่หน้ากระจกอยู่นาน ก่อนจะเดินออกไปรอธิชาอยู่ที่หน้าประตู โดยไม่สนอีกฝ่ายที่ซบหน้าลงกับฝ่ามือ แม้ไม่ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น แต่เขารู้ดีอยู่เต็มอกว่าสองฝ่ามือนั้นคงจะเปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำตาระหว่างทางกลับบ้านไม่มีเสียงพูดคุยใด ๆ ท่ามกลางแสง
続きを読む
บทที่ 5 ไปต่อหรือพอแค่นี้
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความคิด ความอ่าน และการวางแผนในอนาคตด้วยกันก่อนหน้าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงแบบในตอนนี้ ก่อนหน้านั้นทั้งเทวทิณณ์และมัชชุพรคิดว่า พวกเขาต่างก็มองเห็นอนาคตร่วมกันไม่ใช่หรือถึงได้ตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันว่ากันว่าเจ็ดปีอันตราย มีคู่รักหลายคู่ที่ต้องจำใจเอ่ยลาในระยะเวลานี้ แต่สำหรับมัชชุพรระยะเวลาเพียงสองปีกลับทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่สั่นคลอนถึงเพียงนี้ในส่วนของมัชชุพรหล่อนแค่ต้องการสามีคนเดิม คนที่ใส่ใจดูแล คนที่คอยเป็นห่วงเป็นใยถามสารทุกข์สุกดิบแม้งานจะยุ่งมากแค่ไหน ขอแค่ส่งข้อความมาบอกให้เธอได้รับรู้บ้างก็เท่านั้น หลายครั้งที่มัชชุพรทำอาหารไว้เอาใจสามีจนเต็มโต๊ะ ความตั้งใจที่มี ความคาดหวังที่จะได้ใช้เวลาทานข้าวด้วยกันเพียงสามสิบนาทีในหนึ่งวันเป็นอันต้องสูญเปล่าหลายครั้ง แรก ๆ ก็ยังพอเข้าใจ แต่หลาย ๆ ครั้งเหมือนถูกสามีละเลย ยิ่งไปกว่านั้นก็เสียความรู้สึกหิ้วท้องรอสามีมาทานข้าวด้วยกัน แต่อีกฝ่ายไม่เพียงส่งข้อความมาบอกกล่าวยังพูดหน้าตายว่าทานมาจากข้างนอกแล้ว เสียความรู้สึกเป็นที่สุด แต่เพราะอยากจะรักษาความสัมพันธ์ให้ยืดยาว มัชชุพรเลยไม่พูดออกไป เก็
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status