ログインชีวิตหลังแต่งงานภรรยาอย่างชาวเราไม่ต้องการอะไรจากสามีมากไปกว่า…ความเสมอต้นเสมอปลาย ความเอาใจใส่หมั่นเติมรส แต้มรักในชีวิตคู่ อยากให้คุณสามีเข้าใจ บางครั้งที่เอาแต่ใจ ทำตัวไม่น่ารัก เพราะอยากได้ความรัก และความเอาใจใส่จากคุณก็แค่นั้น คู่แต่งงานที่หลายคนเอ่ยปากต่อปากว่าเหมาะสมราวกิ่งทองใบหยกระหว่าง “มัชชุพรและเทวทิณณ์” หนุ่มวิศวกรรุ่นพี่สุดหล่อและสาวสวยอีดตดาวมหาลัยสุดฮอตที่ชีวิตหลังแต่งงานที่หลายคนวาดฝันนึกอิจฉากลับมีอันต้องสะดุด ชีวิตคู่ของเขาและเธอจะได้ไปต่อหรือพอแค่นี้มาเอาใจช่วยชีวิตคู่และบทสรุปเส้นทางหลังแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคนกัน รวมไปถึงคู่รองที่รัก ๆ เลิก ๆ สุดท้ายจะลงเอยเช่นไร มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ เรื่องสั้น 10 ตอน ตอนพิเศษ 2 ตอน
もっと見るเมื่อตะวันลับขอบฟ้า...... ความมืดมิดโรยตัวเข้าห่มพื้นปฐพี
เดือน.... ดาว.... ดารดาษกระจ่างฟ้า...
ชายหนุ่มรูปงามพร้อมด้วยบริวารซ้ายขวา .... รูปร่างสูงสง่าในชุดสีฟ้าขาว... ผ้าฝ้ายทอผสมทองคาดเอวสอบ... ห้อยตราหยกประจำตระกูลที่เอว... เพื่อบ่งบอกว่า... เขาเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูล “หวัง” ตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองฉีซาน.... นามของเขา คือ “หวังเหล่ย”
มือเรียวสวยตามแบบฉบับคุณชายโบกพัดไปมาอย่างสำราญใจ.... ขณะที่เดินทอดน่องไปตามถนนเริงรมย์ยามค่ำคืน...
แม้อายุจะย่างเข้าสามสิบปีแล้ว แต่ยังไม่ได้ตกแต่งหญิงใดเป็นภรรยาเพราะเขายังสนุกกับการหาความสำราญให้กับตนเอง
ถนนเริงรมย์.... ประดับประดาด้วยโคมไฟน้อยใหญ่ตระการตา...
ถนนที่เป็นศูนย์รวมแหล่งความสำราญของเมืองฉีซาน.... หัวเมืองใหญ่ก่อนเข้าสู่เมืองหลวง
บนถนนสายนี้..... มี “หอมู่ตาน” เป็นหอนางโลมอันดับหนึ่งแห่งหัวเมืองแคว้นเหนือ
“หอมู่ตาน” เต็มไปด้วยบรรดาอิสตรีรูปงาม ล้วนแต่มีกิริยาอ่อนหวาน เต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนให้บุรุษหลงใหล
จนมีเสียงเล่าลือกันว่า.... หากชายใดมาแคว้นเหนือแล้วไม่เคยแวะเวียน”หอมู่ตาน” ยากนักที่จะตายตาหลับ
เมื่อคุณชายหวังเหล่ยเดินมาถึงหน้าหอมู่ตาน.... บรรดาสาวงามวัยแรกแย้มต่างกรูกันออกมา.... เด็กสาวที่หน้าอกกำลังตั้งเต้าแข่งกันฉอเลาะ... โอบหน้า.. โอบหลัง... แขกพิเศษประจำหอมู่ตาน
แววตากรุ้มกริ่มของคุณชายเหล่ยมองเห็นเต้าตั้งน่าบีบ... มือก็โฉบล้วงเข้าไปในคอเสื้อของแต่ละนาง.... สัมผัสเคล้าคลึงสินค้าสำหรับโชว์ด้านนอกของหอมู่ตานเพื่อเป็นน้ำจิ้ม
“อ่า...คุณชายมือท่านวิเศษมาก”
หนึ่งในสาวงามครางออกมา
“อื้อ... ข้าอยากจะปี้กับท่านจังเลย...อ่า”
หญิงสาวด้านหน้าเบียดเข้าชิดด้านหน้าชายหนุ่มพร้อมกับส่ายสะโพกเสียดสีแก่นกายเขา... จนชายหนุ่มถึงกับครางออกมา
“ซี้ดดดด... อ่า”
“คิดถึงคุณชายเหล่ยจังเลย”
บรรดาเหล่าสาวงามต่างแย่งกันเอาใจเขาโดยเบียดอกอวบเข้ากับเนื้อตัวของชายหนุ่ม
“ซี้ดดด... พวกเจ้าแจ่มมาก... แจ่มมากสมแล้วที่อยู่หอมู่ตาน พวกเจ้าไปดูแลผู้ติดตามของข้าหน่อยก็แล้วกัน... เดี๋ยวข้าเข้าไปข้างใน”
คุณชายเหล่ยพยักพเยิดไปยังคนรับใช้หนุ่มสองคนที่คอยตามอารักขา.... บรรดาสาวงามยิ้มอย่างเอาใจอีกครั้งก่อนที่จะปล่อยเขาให้เข้าไปในหอมู่ตาน และจัดเตรียมที่นั่งรอให้แก่ผู้ติดตามของคฤหาสน์ตระกูลหวังตามคำสั่ง
เมื่อคุณชายเหล่ยเดินเข้ามาในหอมู่ตาน... เสียงเพลงบรรเลงไม่ขาดสาย.....
เสียงพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกจากโต๊ะต่าง ๆ ของผู้มาสำเริงสำราญ ณ หอมู่ตานแห่งนี้
เหล่าสาวงามที่นุ่งผ้าบางเบามองทะลุจนเห็นสัดส่วนอวบอั๋นกลมกลึงกำลังเดินอวดโฉมอย่างเอียงอาย..... ยะยิ้มเย้ายวน.....
“อ่า.... สวรรค์บนดินชัด ๆ”
ชายหนุ่มอุทานออกมาขณะที่กำลังเดินชมรูปร่างสาวงามพร้อมกับใช้มือเรียวสวยของเขาบีบเคล้นเต้างามแต่ละเต้าอย่างสำราญใจ...
นางใดอกอวบอั๋นจนน่าดูด... มือเรียวก็ตวัดเอวคอดรั้งให้เข้าชิดใกล้พอที่จะโฉบปากร้ายลงบนหัวนมชมพู... ลิ้นร้ายของเขารัวหัวนมก่อนดูดและดึงอย่างกระหาย
จ๊วบ ๆ จ๊วบ ๆ
“อือ... อะ.. อ่าซ์ คุณชายคะ... อ่า”
นางคณิกาที่ถูกเขาดูดหัวนมอ่อนระทวยในอ้อมแขน.... มือสองข้างของนางโอบหัวของชายหนุ่มรัดไว้แน่นอย่างเสียวซ่าน
“นมเจ้าหวานที่สุด!”
ชายหนุ่มผงกหัวขึ้นชมนาง.... แล้วก้มลงดูดอีกข้าง
จ๊วบบบบบบบบ
“ซี้ดดด”
“อะแฮ่ม! คุณชายเหล่ยขา”
สตรีวัยกลางคน.... สวมเสื้อสีม่วงแดงประดับดอกไม้ช่อโต... ใช้ผ้าเช็ดสีแดงฟาดลงที่ไหล่ชายหนุ่มพื่อสะกิดให้เขารู้ตัว
คนถูกเรียกชื่อปล่อยปากจากหัวนมอย่างแสนเสียดาย.... นางคณิกาอวบอึ๋มที่ถูกเขาดูดนมย่อกายลงอย่างเอียงอาย... ยกมือขึ้นปิดปาก... ยิ้มหยาดเยิ้มให้ท่าอีกครั้งก่อนเดินจากไป....
“แหม.... รื่อหง เจ้าจะให้ข้าสำราญอีกนิดไม่ได้หรือ”
คุณชายเหล่ยตัดพ้อ... ขณะที่ “รื่อหง”.... หรือแม่เล้าแห่งหอมู่ตานแตะลงที่สะโพกชายหนุ่มอย่างคุ้นเคยเพื่อให้เขาเดิมตามไปยังโต๊ะที่จัดเตรียมให้พิเศษ
“โอ๋ ๆ คุณชาย เจ้าขา... ของดี ๆ ยังมีอีกเยอะแยะ คุณชายอย่าเพิ่งน้อยใจไปเจ้าค่ะ”
เจ้าของหอนางโลมอันดับหนึ่งยิ้มตอบ นางไม่อยากให้เด็ก ๆ ของนางบอบซ้ำก่อนได้ค่าตัว แต่คุณชายผู้นี้ก็จ่ายให้แก่หอมู่ตานหนักไม่ใช่เล่น เพราะฉะนั้นเมื่อหล่อนจะทำอะไรก็ต้องเกรงใจเงินทองที่เขามี
เมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะที่จัดไว้เป็นพิเศษ.. รื่อหงจึงเรียกสาว ๆ ออกมา
“ไป๋หลาน หวงหลาน มาปรนนิบัติคุณชายเหล่ยหน่อยเร็ว”
“คร้า”
สองสาวย่อตัวลงรับคำพลางนั่งลงข้างซ้ายข้างขวาของชายหนุ่ม
นางหนึ่งรินสุรา.... อีกนางบรรจงบีบนวด... กลิ่นอายกายสาวหอมยิ่งกว่ารสสุราในจอก
ดวงตาซุกซนมองอกอวบที่ถูกผ้าบางเบาปิดไม่มิด.... ยามที่นางเคลื่อนไหวมองเห็นหัวนมชมพูระเรื่อวับ ๆ แวบ ๆ ชวนให้ใจระทึกมิใช่น้อย....
ในที่สุดคุณชายเหล่ยก็ทนไม่ไหว ล้วงมือเข้าไปในอกสาวน้อยเคล้นคลึงอกอวบเต็มมือ... จนนางผวาซบลงบนไหล่เขา
“อ่า.... ใช้ได้ ใช้ได้นมเจ้าสู้มือข้าดีจริง ๆ ใหญ่กว่านางเมื่อครู่สะอีก รื่อหงเจ้าช่างรู้ใจข้าจริง ๆ”
คุณชายเหล่ยชม.... ก่อนจะบดจูบปากบางของหญิงสาวข้างกาย...
“แหมๆ คุณชาย ท่านเป็นแขกพิเศษของที่นี่ มีหรือท่านชอบสิ่งใด ข้าจะไม่รู้”
“อือ”
คุณชายครางแนบเนื้อสองเต้าที่หน้าเขากำลังซุกไซ้
“ไป๋หลาน กับหวงหลานฝีมือเด็ดไม่แม้เหมยกุ้ยเลยนะ คืนนี้ท่านจะเปลี่ยนใจสักคืนไหม?”
แม่เล้ารื่อหงที่ยืนข้างโต๊ะเสนอ ชายหนุ่มหยุดชะงักเมื่อได้ยินชื่อ “เหมยกุ้ย”
หากเปรียบสาวงามเหมือนมวลบุปผา....
“เหมยกุ้ย” ก็เปรียบเสมือนราชินีแห่งดอกไม้ เหมือนดังเช่นกุหลาบ..... งามเลิศเป็นหนึ่งในใต้หล่า
“เหมยกุ้ย” หล่อนเป็นนางคณิกาชั้นสูงในหอมู่ตานแห่งนี้ เรียกว่า“อี้จี” หรือดาวเด่นประจำหอนางโลม “เหมยกุ้ย” นอกจากรูปโฉมของนางจะงดงามแล้ว... ยังฉลาด เก่งทั้งศิลปะและการดนตรี เหล่าบุรุษที่แวะเวียนมาที่หอมู่ตานแห่งนี้ต่างประทับใจในเสน่ห์อันตราตรึงจนปรนเปรอทรัพย์สินเงินทองและของมีค่าอย่างมากมาย
บุรุษบางคนหลงใหล “เหมยกุ้ย” จนยากจะถอนตัว
แต่หากนางไม่พึงพอใจแล้วไซร้... มีหรือนางจะยอมขายเรือนร่างให้ชายผู้นั้น
วันนี้ธิชาและเพื่อนรักอย่างมัชชุพร ทั้งสองครอบครัวนัดกันมาเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจที่ทะเลแห่งหนึ่งในภาคใต้มิตรภาพที่ยาวนานร่วมสิบปีของสองสาว ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เห็นภาพนี้ด้วยกัน รวมไปถึงสองหนุ่มเพื่อนสนิทอย่างเทวทิณณ์และพิภพ ที่ต่างก็มองภรรยาและลูกน้อยก่อปราสาททรายกันอย่างสนุกสนาน“ถ้ารู้ว่ามีครอบครัวแล้วมีความสุขอย่างนี้ กูมีไปนานแล้ว ไม่น่าไปฟังไอ้พวกนั้นที่เอาแต่บ่นกระปอดกระแปด” เทวทิณณ์ยกเบียร์กระป๋องในมือขึ้นมาจิบก่อนจะยักไหล่ “ก็ไอ้พวกนั้นไม่ได้มีเมียเหมือนมัช และไม่ได้ใจกว้างเหมือนธิชา” เทวทิณณ์ได้ทีเอ่ยชมภรรยาไม่ขาดปาก“ก็จริง ชาเค้าไม่เคยทำตัวแบบว่าเมียใหญ่สุด หรือกูต้องทำตัวเป็นพ่อบ้านใจกล้า ไอ้พวกนั้นทำยังกะว่าเรื่องแต่งเมียเหมือนขายของหรือไง”“ก็โดนคลุมถุงชน เป็นกูก็ไม่อยากกลับบ้านเปล่าวะ”“ดีที่ชาเค้ายังกลับมาหากู ไม่งั้นกูคงไม่ได้เห็นภาพนี้ หรือไม่ก็ไม่มีภาพนี้ในหัวเลย” เทวทิณณ์ตบบ่าเพื่อนรักเพื่อให้กำลังใจ“รักษาเค้าให้ดี ๆ ไม่ใช่ละเลยทำตัวเสเพลเหมือนเดิมอีกนะมึง ลูกเต้าก็มีแล้วทำตัวให้สมกับที่เป็นพ่อคน”“ครับ” พิภพหันมาพนมมือไหว้เพื่อนรัก ที่สั่งสอนยังกะพ่อ ตั้งแต่แต่งงาน
คู่แต่งงานใหม่ก็พากันมาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ไกลถึงต่างประเทศ ธิชาและพิภพต่างก็กกกอดกันอย่างแนบแน่นทุกเช้าค่ำระหว่างท่องเที่ยวฮันนีมูนในโรงแรมแห่งหนึ่ง “อื้อ สะ สามี เบาหน่อย”ตั้งแต่งานแต่งงาน พวกเขาทั้งสองต่างก็เหนื่อยลากเลือดกันทั้งคู่ ไม่มีเวลามาจู๋จี๋ตามประสาข้าวใหม่ปลามันกันสักเท่าไหร่ สรรพนามที่เอ่ยเรียกกันก็เปลี่ยนไป“ชาจ๋า ชาของพี่หวานที่สุด”“อื้อ”สองเต้าที่ถูกมือใหญ่บีบเคล้น อีกทั้งยังถูกดูดอย่างกระหายอย่างนี้ทำเอาธิชาถึงกับกลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่ได้ เห็นแต่ผมดกดำที่ขยับอยู่ตรงหน้าอกของเธออยู่นานสองนาน เขาทั้งขบกัด หยอกล้อกับเม็ดบัวทั้งสองข้างอย่างมันเขี้ยว ร่างบางสั่นระริกด้วยความเสียว อีกทั้งช่องทางสวาทยังหลั่งน้ำเมือกสีใสออกมาจนต้นขาด้านในเฉอะแฉะไปหมด สองขาถูไถกับเตียงกว้างจนผ้าปูที่นอนยับย่น ข้อมือได้แต่กำมุมหมอนเพื่อระบายความเสียวที่ตีตื้นขึ้นมาทำเอาเธอเกือบจะเสร็จสมไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง“อ๊ะ”พิภพจูบลูบไล้ร่างกายที่สะโอดสะอง เอวคอดสะโพกผาย ธิชามีรูปร่างเหมือนนาฬิกาทราย ผู้ชายอย่างพิภพไม่รู้ว่าร่างกายที่ผอมเพรียวของเธอแบกเต้าทรงโต และเข่าที่แบกสสะโพกผายได้ยังไง ไม่ว
“ไม่ต้องร้องแล้วนะคะคนดี” พิภพเอ่ยปลอบพลางก้มลงจูบหน้าผากเนียนด้วยความรักใคร่ กระชับอ้อมกอดให้แน่นมากยิ่งขึ้น พอเห็นเพื่อนรักแต่งงานมีครอบครัวที่สมบูรณ์พูนสุข มันก็กระตุ้นความปรารถนาของพิภพให้แจ่มชัดมากยิ่งขึ้น เขาประสบผลสำเร็จในหน้าที่การงานแล้ว แต่ชีวิตคู่กลับตรงกันข้าม เขาจินตนาการการมีครอบครัว แต่งงานมีลูกกับใครสักคนไม่ออก หากตอนแรกเขาไม่เลิกกับธิชาก็คงยังมองภาพนั้นไม่ออก แต่พอได้เลิกรากับอีกฝ่ายไป ภาพที่เคยเลือนรางและคิดว่าไม่มีอยู่จริงกลับมองเห็นเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น เขาวาดภาพบ้านและครอบครัวของตัวเองออกมาหลายภาพ และมองเห็นอนาคตที่จะใช้ชีวิตร่วมกับใครอีกคนไปจนแก่เฒ่า และคนคนนั้นก็คือธิชา…หญิงสาวตรงหน้าหากไม่เคยสูญเสียก็ไม่รู้คุณค่าของมันวันนี้เขารู้ซึ้งแล้ว และจะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายหลุดมือเป็นครั้งที่สองงานแต่งงานของธิชาและพิภพจัดขึ้นที่ริมทะเลจังหวัดหนึ่งในภาคใต้ บรรยากาศเรียบง่ายแต่อบอุ่น มีญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงคนสนิทเพียงเท่านั้น มัชชุพรและเทวทิณณ์พร้อมยัยหนูมัชฌิมาในวัยแปดเดือน สวมชุดกระโปรงน่ารักพร้อมผ้าคาดหัว บนแท่นเวทีบ่าวสาวกำลังเอ่ยคำสาบาน‘ข้าพเจ้านายพิภพ รับ นางสาวธิ
ไม่รู้ว่าสถานะนี้คืออะไร แต่ต่างฝ่ายต่างสบายใจที่จะไปมาหาสู่กันอย่างนี้ บางทีเวลาก็ช่วยเยียวยาและตกตะกอนความคิดต่าง ๆ ให้ผู้คนต่างก็เติบโตและไม่จมกับความผิดพลาดในอดีต อีกทั้งตอนนี้พวกเขาต่างก็เดินหน้าด้วยความระมัดระวัง เพราะรู้แล้วว่ากว่าจะเจอรักดี ๆ คนรักดี ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องแตกสลายและเสียน้ำตามากมายไปไม่รู้เท่าไหร่กว่าจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง พูดคุยและหัวเราะด้วยกันอีกครั้งแบบนี้ โดยเฉพาะอดีตคาสโนว่าอย่างพิภพ ที่เหมือนจะถูกถอดเขี้ยวเล็บไปจนหมด ตอนนี้กลายเป็นคนที่เจอตัวยากพอ ๆ กับเทวทิณณ์ อย่างเทวทิณณ์ที่กำลังจะเป็นพ่อคนอยู่ติดบ้านก็ไม่แปลก แต่คนที่มักจะออกท่องราตรีเป็นประจำอย่างพิภพกลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ อยู่ติดบ้าน ออกสังสรรค์บ้างแต่ก็นับครั้งได้ ธิชาเองก็ไม่เคยกะเกณฑ์หรือพูดขอร้องอะไร เธอไม่เคยพูดให้เขาเปลี่ยน เพราะหากเขาไม่เปลี่ยน ใครก็คิดที่จะเปลี่ยนเขาไม่ได้ อีกทั้งธิชาก็ไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง ปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามครรลอง ถ้าถามถึงความรู้สึก…เธอก็ยังรักตัวเองมากกว่าจะรักใครคนอื่นหลังจากดูหนังจนจบ พิภพก็พาหญิงสาวมาทานอาหารดาดฟ้าโรงแรมดัง “นี่หรือเปล่าคะที่ย้ำนัก
ตั้งแต่วันนั้นธิชากับพิภพก็ไม่ได้เจอกันอีกจนงาน Baby Shower ของยัยมัชที่จัดงานที่บ้านสวนที่อยุธยาบ้านของพี่ทิณ เรียกได้ว่าเป็นงานรวมกัลยาณมิตรเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ เพื่อนฝูง ต่างก็มากันเกือบครบหมด ว่าที่คุณแม่ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ไม่ใช่แค่แขกในงานที่ลุ้นเพศ สามีอย่างเทวทิณณ์เองก็ลุ้นจนตัวโก่
“อื้อ” ชายหนุ่มที่สวมเพียงกางเกงนอนเข้ามาสวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง ตอนนี้ก็ปาเข้าไปเกือบสิบโมงอยู่แล้ว“ไปล้างหน้าแล้วมาทานขนมปังได้แล้วค่ะ” ฟอด มัชชุพรใช้ริบบิ้นรวบผมตัวเองไว้อย่างง่าย ๆ สวมชุดเดรสแขนยาว กระโปรงสั้นแต่ไม่รู้ว่ามันยั่วยวนสายตาสามีของเธอได้ยังไงกัน แถมมือไม้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข “อื้อ พ
ไม่ได้เจอเพื่อนรักนานแล้ว งานออฟฟิศเป็นงานที่ค่อนข้างตายตัว ไม่เหมือนงานก่อนหน้าที่ต้องทำงานตามแพลนผู้ว่าจ้าง วันหยุดสุดสัปดาห์สองสาวเพื่อนรักจึงนัดกันมาร้านกาแฟร้านเดิมที่มากันบ่อย ๆ เรียกได้ว่าเป็นที่สุมหัวสมัยยังเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัย“ยัยมัช” ธิชาสวมกอดเพื่อนสาวที่สวมชุดกระโปรง คล้ายชุดคล
“กว่าจะโผล่หัวมาได้” สาวิตรีค่อนแคะลูกชายทันทีที่เห็นหน้า“โถ่คุณแม่ครับ ผมงานยุ่งจริง ๆ”“ยุ่งจนไม่มีเวลาโทรถามสารทุกข์สุกดิบแม่เลยเหรอไง” เทวทิณณ์ทำได้เพียงเข้าไปสวมกอดมารดา ไหว้ที่หน้าขาอย่างนอบน้อม“ผมผิดไปแล้วครับ อย่าโกรธเลยนะครับ”“เฮ้อ! แกก็นะตาทิณโตขนาดนี้แล้ว ไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย ทำ