หงส์สองชาติ

หงส์สองชาติ

last updateLast Updated : 2026-04-04
By:  หนามชมพูCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
8
2 ratings. 2 reviews
30Chapters
2.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อความตายไม่ใช่จุดจบ แต่คือโอกาสให้แก้ไขอดีตที่ผิดพลาด ไป๋หงเหยียนบุตรสาวแม่ทัพใหญ่ ผู้เคยสูญเสียครอบครัวและถูกบีบจนต้องสิ้นใจ ได้ลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งก่อนเหตุโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น นางตั้งใจจะเปลี่ยนชะตาทุกคนที่ตนรักให้ได้ แม้ต้องเผชิญเล่ห์กลของรัชทายาทผู้ทะเยอทะยาน และกุ้ยเฟยผู้ซ่อนปริศนาอันดำมืดไว้ใต้รอยยิ้มอ่อนหวาน ทว่านางไม่ใช่ผู้เดียวที่ย้อนกลับมา อวี้เหวินหลง ซื่อจื่อผู้สุขุมเย็นชา ก็กลับมาพร้อมความทรงจำจากชาติที่แล้วเช่นกัน เขารู้ว่าหากปล่อยให้อดีตซ้ำรอยเดิม แผ่นดินจะล่มสลาย และนาง สตรีผู้ที่เขาแอบมีใจให้จนชั่วชีวิต จะไม่มีวันได้มีชีวิตที่ควรได้ เมื่อทั้งสองต่างมีความลับที่ไม่อาจพูดกัน ต้องร่วมมือปิดบังพยาน ปกป้องแม่ทัพไป๋ ขัดแผนการกบฏ และต่อสู้กับโชคชะตาที่อาจร้ายแรงกว่าอดีต พร้อมทั้งเอาชนะหัวใจของอีกฝ่ายที่เริ่มเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่เข้าใกล้กัน ชาติก่อน เขาเสียนางไป ชาตินี้ แม้ต้องสู้กับทั้งราชสำนัก เขาก็จะไม่ยอมให้นางหลุดมืออีกครั้ง    

View More

Chapter 1

อดีตที่ขมขื่น

"Sudah 40 hari, bolehkah aku meminta kamu melayani aku?" tanya Bima pada Alika.

Bima Sakti, lelaki yang sudah bersabar menunggu selama 40 hari pasca istrinya melahirkan, kini sudah tak kuat menahan gejolak yang terpendam dalam dirinya. Alika hanya tersenyum, meskipun rahimnya belum sepenuhnya pulih, dan tubuhnya masih terasa remuk redam, Alika tak tega menolak.

"Tentu, tapi pelan-pelan ya, Mas." Alika menerima pagutan mesra dari suaminya yang lama kelamaan semakin beringas.

"Mas, sabar," ucap Alika dengan lirih, seraya mengelus rambut sang suami yang seperti tak peduli dengan ringisan Alika yang menunjukkan rasa ngilu dan sakit.

"Mas, sakit!" pekik Alika saat Bima mencapai puncaknya.

Alika memejamkan mata, dia merasakan ada sesuatu yang keluar dari selangkangannya, entah darah atau apa. Namun, Alika tak ingin mengecewakan Bima, dia berusaha menahan sakit dan membiarkan Bima menuntaskan keinginan untuk yang kedua kalinya.

"Ssshhh ...." Alika mendesis membuat Bima mengerti jika istrinya itu belum siap lagi.

"Ya sudah, kita pillow talk dulu supaya kamu tenang dan siap," ujar Bima membuat Alika bernafas lega.

Keduanya merubah posisi, duduk seraya berpeluk mesra, sementara putri mereka tertidur pulas sejak tadi.

"Melahirkan adalah kejadian terbesar yang pernah aku alami, Mas, rasanya aku hampir mati," Alika memulai percakapan, "Kalau aku meninggal, apa yang akan kamu lakukan, Mas?" pancing Alika.

"Menguburmu lah," canda Bima, membuat suasana erotis itu seketika lenyap begitu saja.

"Bercanda," kekeh Bima karena melihat wajah Alika yang langsung memerah.

"Aku serius, loh, Mas, wanita melahirkan itu mempertaruhkan nyawa demi bisa memberikan anak kepada suaminya. Apa kamu sama sekali tidak melihat perjuanganku?" Alika tampak kesal.

"Tentu saja aku melihat, Sayang. Aku tahu itu, bahkan ibuku juga pernah melahirkan aku dan Ana, begitu pun Kartika, mantan istriku, dia juga pernah mengalami hal yang sama sepertimu melahirkan Bintang anak kami," jawab Bima, "Jadi, aku sudah terbiasa. Dan seandainya ketakutanmu itu terjadi, mungkin aku akan kembali pada Kartika supaya aku bisa merawat Bintang dan Bulan secara bersamaan, kalau bersama wanita lain rasanya terlalu rumit." Bima berkata panjang lebar.

Alika terdiam, moodnya yang sudah goyah karena candaan Bima, kini hancur setelah mendengar nama Kartika, apalagi ada harapan bagi suaminya itu kembali pada mantan istrinya. Salahnya juga, mengapa bertanya demikian. Namun, bukan jawaban seperti itu yang Alika inginkan. Dia wanita, sudah sepatutnya dimanja dan disanjung, apalagi keadaannya yang masih sakit karena usai melahirkan.

"Kalau kamu memiliki keinginan untuk kembali, mengapa dulu mesti cerai dengan dia? Silakan, Mas, jangan tunggu aku meninggal untuk kembali padanya. Jawabanmu benar-benar menyakitiku!" Alika langsung memalingkan pandang ke arah lain.

"Astaga, Alika! Kamu maunya apa sih? Aku bercanda, kamu cemberut, aku jawab apa adanya, kamu marah. Kamu seharusnya bisa baca situasi, kan ini 'seandainya', bukan sebenarnya." Bima mengusap rambutnya, dengan kesal.

"Tahu, ah, aku ngantuk, mau tidur saja." Alika melepaskan tubuhnya dari pelukan Bima yang langsung bangun karena tingkah istrinya.

"Aku masih mau, Sayang!" bujuk Bima.

"Aku sudah tidak mood, jawabanmu terlalu menyakiti aku, Mas, seharusnya kamu sadar itu." tolak Alika.

Mendengar itu, Bima semakin marah.

"Ya sudah, kalau kamu tidak mau melaksanakan kewajibanmu melayani aku, tak apa. Lagi pula, kamu tidak lebih enak dari Kartika, dia melayaniku dengan baik selepas melahirkan Bintang dulu, dia tetap menggairahkan, tidak banyak mengeluh seperti kamu!" Bima mulai membandingkan istrinya dengan Kartika, mantan istrinya.

Hati istri mana yang tidak sakit mendengar suaminya membandingkan dirinya dan mantan istri dalam berhubungan intim? Setelah mengatakan ada kemungkinan kembali pada Kartika, kini Bima mengatakan jika mantan istrinya itu lebih menggairahkan dibanding dirinya. Rasanya Alika sudah tak bisa bersabar lagi, dia tak mau diperlakukan rendah seperti ini.

"Apa kamu sadar dengan semua yang telah kamu ucapkan, Mas? Kamu sudah menodai harga diriku sebagai istri dan juga sebagai seorang ibu." Alika berkata dengan bercucuran air mata.

Bima terdiam. Namun, wajahnya terlihat kesal.

"Bagus lah, aku jadi tahu apa yang sebenarnya ada dalam hatimu. Kartika lebih baik dan menggairahkan daripada aku? Ya, dan aku pun bisa mendapatkan yang lebih baik darimu, Mas! Kembalilah padanya. Aku minta cerai!" tantang Alika.

Tak lama, Bulan terbangun mendengar pertengkaran orang tuanya. Alika melangkah menuju tempat tidur Bulan, lalu menyusuinya dengan diiringi nyanyian tangis yang keluar dari mulut ibunya. Bima dapat melihatnya, luka mendalam di mata istrinya.

"Alika, maafkan aku," ucap Bima mendekati istrinya, namun, Alika tak menjawab.

"Alika, aku hanya menjawab seadanya, hanya prasangka, dan mungkin bercanda. Tak ada niat kembali pada Kartika, aku hanya membayangkan hal terburuk saja karena yang kupikirkan adalah anak-anak." Bima mulai membujuk Alika.

Alika masih tak menjawab.

"Alika, aku mohon maafkan aku, aku tidak mau berpisah darimu. Kamu yang membuatku bertaubat dan keluar dari dunia gelap, kamu yang membuatku mau berubah. Mungkin, perkataanku tadi adalah sifat buruk yang masih terbawa hingga sekarang, aku akan memperbaiki lagi," janji Bima.

"Kartika hanya masa lalu, aku terlalu menginginkanmu sehingga melakukan cara apa pun supaya kamu mau. Maaf, Sayang, aku tak berniat membandingkanmu dengan mantan istri yang bahkan tak menyisakan kenangan baik dalam hidupku." Bima menunduk sedih.

Mata Alika yang tertutup rapat sama sekali tak membuat air matanya sulit keluar. Buliran-buliran kecil itu mengalir semakin banyak seiring dengan terngiangnya setiap lontaran api yang keluar dari mulut suaminya sendiri, dan itu terjadi di saat emosinya masih labil karena hormon wanita yang tak menentu pacsca melahirkan.

"Seharusnya ini menjadi malam pertama yang indah setelah sekian lama kita sama-sama menahan rasa, Mas." Alika akhirnya buka suara dan Bima menoleh padanya dengan tatapan sendu.

"Kamu pikir aku mau sakit-sakitan seperti ini? Apa kamu lupa bagaimana liarnya aku jika melayanimu dulu? Dulu aku sehat, Mas, dan sekarang aku masih sakit, kondisiku masih belum pulih dan aku ingin kamu melakukannya dengan perlahan." Alika masih sesenggukkan. "Aku butuh dimanja, sanjungan, supaya apa? Supaya aku melupakan rasa sakit itu dan hanya merasakan bahagia karena kata-kata indah yang kamu ucapkan padaku. Namun, perkataan apa yang aku dapat?" tanya Alika dengan senyuman pahit.

Akhirnya, Bima tersadar dan menangis memeluk kaki Alika yang masih menyusui putri mereka. Bima sadar telah bersalah, dia sudah keterlaluan menyakiti Alika sejauh ini. Padahal, Bima menginginkan kenikmatan yang ada dalam diri istrinya, tapi dia malah memberikan duri api yang dia lontarkan dari mulutnya tanpa memikirkan perasaan istrinya.

"Lepas, Mas, aku sudah dalam keadaan suci dan kamu bisa menceraikanku sekarang juga." tantang Alika lagi.

Bima menggeleng. "Tidak, Alika, aku tidak akan pernah menceraikanmu. Maafkan aku, aku sudah keterlaluan, semua yang kuucapkan tadi hanya sebatas amarahku saja. Aku mohon maafkan aku, jangan tinggalkan aku." Bima terus membujuk Alika.

Keduanya menangis bersama, meratapi kisah cinta dan rumah tangga yang selalu ada saja ujiannya. Kalau bukan ibu mertua dan ipar jahat, mantan istri jadi sumber masalahnya. Hanya ayah mertua yang menyayangi Alika, dan lelaki itu menjadi salah satu alasan setelah Bulan untuk Alika memaafkan Bima meskipun luka hatinya entah akan sampai kapan bisa sembuh.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

pitpimol pitanilaphalin
pitpimol pitanilaphalin
สนุกค่ะ อย่าเทกันนะคร้า
2026-03-29 12:38:57
1
0
SSMT
SSMT
นางเอกก็ปากหนักเกิ๊น น่าจะรู้ได้แล้วพระเอกก็ย้อนเวลามา
2026-06-11 18:38:14
1
0
30 Chapters
อดีตที่ขมขื่น
"ตึก ตึก ตึก" เสียงฝีเท้าเร่งรีบกำลังเดินเข้ามาในตำหนัก ฮองเฮาไป๋หงเหยียนที่กำลังนั่งเล่นกับนางกำนัลพลันเงยหน้าขึ้น "มีเรื่องใดหรือ" นางมองคนที่เพิ่งมาถึง ใบหน้างดงามนั้นเคร่งขรึมบอกได้ค่อนข้างชัดเจนว่าไม่สบายใจ "ทูลฮองเฮา หม่อมฉันมีเรื่องด่วนเพคะ" สวีเยว่ชิง กุ้ยเฟยแห่งองค์ฮ่องเต้กล่าวขึ้น "จะเรื่องอะไรก็บอกมาเถิด" สายตาวิตกกังวลเมื่อครู่สลายหายไป สีหน้าของสวีเยว่ชิงเปลี่ยนไปในทันที นางก้าวเข้ามาช้า ๆ เหยียดยิ้มราวกับเพิ่งชนะศึกใหญ่ "ข้าได้รับพระเมตตาจากฮ่องเต้ อาจได้ขึ้นเป็นฮองเฮาในไม่ช้า" เสียงแหลมของนางดังก้อง นางกำนัลต่างก้มหน้า บ้างซ่อนความไม่สบายใจ บ้างคงไว้ซึ่งความเฉยชา คิ้วเรียวของไป๋หงเหยียนขมวดเข้าหากัน เรื่องน่าประหลาดใจนี้นางยังมิได้รับรายงานมาก่อน "เจ้าหมายความว่าอย่างไร" สวีเยว่ชิงยกยิ้มพลางหัวเราะแผ่วเบา นางก้าวเข้ามาใกล้อีกเล็กน้อยยกมือกอดอกเชิดหน้าหลังตรง "ก็หมายความว่าอีกไม่นานฮองเฮาคนเก่าอาจถูกลงโทษข้อหาคบชู้จนตั้งครรภ์" เสียงเล็กเผยแววเยาะเย้ยออกมา "เหลวไหล!" "จะเหลวไหลได้อย่างไรเพคะ ทหารคนหนึ่งสารภาพจนสิ้นไส้ ตอนนี้ถูกลากออกไปประหารแล้ว คนต่อไปก็
Read more
จุดเริ่มต้นก็ควรเปลี่ยน
เมื่อมองให้ดีอยู่ครู่หนึ่งไป๋หงเหยียนความจำคล้ายเลือนราง ครั้งหนึ่งในชาติเดิมนางเคยเห็นบุรุษผู้นี้จากระยะไกลในงานเฉลิมฉลองในครั้งหนึ่ง ตอนนั้นนางยังมิรู้จักชื่อเสียงใดของเขา "แล้ว...คุณหนูมาคนเดียวหรือ" น้ำเสียงสุภาพไม่แสดงฐานะแต่มีความสง่างามดั่งบุรุษสูงศักดิ์ซ่อนอยู่ในท่าที "ข้าออกมาทำธุระ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้" เขายิ้มบางให้นาง "อากาศเช่นนี้เอาแน่เอานอนมิได้ คนพลุกพล่านนักม้าจึงตกใจได้ง่าย" "ขอบคุณท่านที่ช่วยไว้เจ้าค่ะ ข้าต้องขอตัวกลับก่อน" นางหันหลังก้าวเดินออกมาช้า ๆ เมื่อไม่เห็นมีคนมากับนางเขาจึงเดินตามไป "ช้าก่อน สตรีเดินทางคนเดียวมีความเสี่ยง ข้าจะไปส่ง เจ้าอยู่ที่ใดหรือ" นางลังเลครู่หนึ่ง ทว่าเมื่อใคร่ครวญให้ดี บุรุษผู้นี้น่าจะมิใช่คนธรรมดา ตอนนี้ยังไม่ถึงชั่วยาม คนในวังคงยังอยู่ที่จวน หากนางตอบตกลงก็น่าจะเป็นผลดีต่อนางมากกว่าผลเสีย "เช่นนั้นก็รบกวนท่านแล้ว" ถนนจากตลาดกลับจวนแม่ทัพคดเคี้ยว รถล้อเลื่อนกลิ้งไปบนทางเรียบ เมื่อถึงหน้าจวน เห็นรถม้าจากวังหลวงจอดอยู่ ขันทีหลายคนและเหล่านางกำนัลกำลังสนทนากับบิดาของนาง ใบหน้าของทุกคนดูไม่พอใจยิ่งนัก ทันทีที่นางก้าวล
Read more
ผู้ขัดขวางแผนการ
ตำหนักรัชทายาท แม้แสงแดดจะอ่อนลงในยามเย็นแต่ภายในกลับเต็มไปด้วยพลังโทสะรุนแรง เสียงข้าวของล้มแตกกระจายดังสะท้อนทั่วห้องโถง เพล้ง! รัชทายาทหลี่เจิ้นเฉิง ปัดถ้วยชาและหนังสือราชการตกพื้นดั่งของไร้ค่า ใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความอับอายและโกรธแค้น ขันทีประจำตำหนักค้อมกายต่ำเรียงรายไม่กล้าหายใจแรงสักนิด "เจ้าว่าอย่างไรนะ สตรีที่บิดาข้าเพิ่งส่งคนไปดูตัว กลับออกนอกจวนเพียงลำพัง แล้ว…มากับบุรุษแปลกหน้าอย่างนั้นหรือ" เสียงของหลี่เจิ้นเฉิงขุ่นข้นดั่งมีควันลอยออกมา ขันทีได้ยิน เอ่ยตอบตัวสั่น "พะยะค่ะ ข่าวเล็ดลอดออกมาจากตลาดเมืองหลวง ผู้คนเริ่มซุบซิบกันพะยะค่ะ" รัชทายาทกัดฟันกรอด "มันกล้าดีอย่างไร! ตระกูลแม่ทัพไป๋เป็นถึงเสาหลักของแผ่นดิน ยังปล่อยให้บุตรสาวทำตัวต่ำช้าเช่นนี้!" คำว่าต่ำช้าไม่ใช่เพียงความสงสัย หากเป็นความอับอายที่ขยายออกจากแผนการบางอย่างที่เขาถืออยู่ สาเหตุเพราะหลี่เจิ้นเฉิงมีแผนการจะรวบอำนาจของตระกูลไป๋ไว้ในมือ การแต่งงานครั้งนี้คือก้าวแรกที่สำคัญ แต่ข่าวลือนี้กลับทำให้เขาเสียหน้ายิ่งกว่าถูกตบหน้ากลางท้องพระโรง ความร้อนรุ่มในอกยังไม่ทันสงบ เสียงรองเท้าปักปร
Read more
ลุกลามไม่รู้จบ
ตลาดในเมืองหลวงยังคงกล่าวขวัญถึงเหตุการณ์วันนั้นไม่รู้จบ แต่เนื้อหากลับเปลี่ยนไปเรื่อยราวกับมีมือใครสักคนกำลังบดขยี้ ก่อนโยนให้ผู้คนสานต่อเอาเอง เช้าวันถัดมา บ่าวไพร่ในจวนขุนนางหลายแห่งต่างแอบซุบซิบกันว่า สตรีหนึ่งคนกลับมาจากร้านขนมพร้อมชายหนุ่มรูปงาม ทำให้ราชสำนักสั่นสะเทือน เถ้าแก่ร้านน้ำชาในตลาดเล่ากันปากต่อปากว่า "อวี้เหวินหลง ซื่อจื่อจวนกั๋วกง คงมีใจต่อบุตรสาวแม่ทัพอยู่ก่อนแล้วถึงเข้าไปช่วยถึงเนื้อถึงตัวเช่นนั้น" ส่วนอีกพวกหนึ่งก็เติมแต่งเข้าไปว่า "จวนแม่ทัพคงอยากเกี่ยวดองทางอำนาจกับทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือราชวงศ์อีกฝ่ายคือจวนกั๋วกง" ยิ่งพูดก็ยิ่งไหลลื่นราวกับน้ำในลำธาร แต่ถ้อยคำนั้นกลับค่อย ๆ เปลี่ยนทิศทางเหมือนลมที่พัดพาเปลวไฟไปยังลานฟืน ข่าวลือกระจายเข้าสู่ราชสำนักอย่างรวดเร็ว จนเสนาบดีบางคนเริ่มตั้งคำถามถึงความบริสุทธิ์ใจของตระกูลไป๋ ทำให้คนในจวนแม่ทัพต้องย้ำระวังตนทุกฝีก้าว ไป๋หงเทียนที่รู้ข่าวจากลูกน้องถึงกับกดขมับ เหตุเพียงเล็กน้อย กลับกลายเป็นเงาที่ทอดยาวเกินความคาดหมาย ก่อนเที่ยงวัน มีขันทีจากตำหนักฝ่ายในมาถึงจวนแม่ทัพ แจ้งว่าหลางกุ้ยเฟยประสงค์จะพบคุณหนูไป๋โดยด
Read more
เกิดเหตุซ้ำรอย
หลังจากออกจากวังหลวง ไป๋หงเหยียนรู้สึกว่าลมเย็นของยามเย็นไม่อาจคลายความอึดอัดในใจได้ คำพูดของหลางกุ้ยเฟยยังตามหลอกหลอน และสายตาของอวี้เหวินหลงที่ยืนรอนางอยู่ที่ประตูวัง ก็ยังวนเวียนในความคิดอย่างไม่อาจละวาง แต่นางไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ เป็นเหตุการณ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเกิดขึ้นในชาติก่อน เพียงแต่มันมาถึงเร็วกว่าเดิมหลายปีนัก ยามโหย่ว(17.00-19.00) ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นครามเข้ม เมื่อรถม้าของจวนแม่ทัพเคลื่อนเข้าสู่ลานด้านหน้า ไป๋หงเหยียนสังเกตเห็นว่าคนในจวนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติ สาวรับใช้ประจำตัวรีบเข้ามารับ พลางกล่าวเสียงเบาแต่เคร่งเครียด "คุณหนูเจ้าคะ วันนี้มีเจ้าหน้าที่จากสำนักตรวจการมาถามเรื่องของท่านเจ้าค่ะ" ไป๋หงเหยียนชะงัก คิ้วเรียวขมวดมุ่นทันที "ถาม…เรื่องอะไร" "เรื่องที่ท่านออกนอกจวนบ่อย และเกี่ยวข้องกับบุรุษแปลกหน้าเจ้าค่ะ" หัวใจไป๋หงเหยียนเต้นแรงขึ้นอย่างไร้เหตุผล ประโยคนี้นางเคยได้ยินในชาติก่อน แต่ตอนนั้นนางแต่งเข้าวังไปแล้ว และเรื่องราวร้ายกาจรุมเร้าเกินกว่าจะต่อต้าน แต่ชาตินี้กลับเกิดก่อนกำหนดหลายปี เหมือนเส้นชะตาที่เคยผูกแน่นกำลังดึง
Read more
รอฟังข่าวดี
หลังจากที่ไป๋หงเหยียนขอตัวจากอวี้เหวินหลงและเดินออกจากสำนักตรวจการ ใจหนึ่งยังรู้สึกโล่งเพราะรอดพ้นคดีสอบสวน อีกใจหนึ่งก็ระแวงเขาแปลก ๆ "เขาเป็นห่วงข้าจริง ๆ หรือมีบางอย่างแอบแฝง" เพราะความรู้สึกนี้เป็นเหตุให้นางปฏิเสธให้เขาไปส่งที่ลานจอดรถม้า แม้เขาจะบอกว่าอยากมั่นใจในความปลอดภัย แต่พอนางแจ้งว่านางมิได้มาคนเดียว มีคนติดตามและทหารอารักขาหลายคน เขาจึงปล่อยนางเดินไปยังรถม้าเอง นางเดินไปเรื่อย ๆ อย่างระมัดระวังจนกระทั่งผ่านไปด้านข้างของวังหลวง ไป๋หงเหยียนพบหญิงสาวสง่างามผู้หนึ่งในชุดสีแดงเลือดหมู ผิวขาวสะอาด ดวงตาคมกริบ แต่มีรอยยิ้มประมาท นางจำได้ได้ว่าคือสวีเยว่ชิง บุตรสาวเจ้ากรมขุนนางผู้มีตำแหน่งสูงในราชสำนัก สนมเอกของหลี่เจิ้นเฉิงในชาติก่อน แน่นอนว่าสตรีผู้นี้คือศัตรูคนสำคัญของนาง และเป้าหมายของสวีเยว่ชิงคือขึ้นเป็นชายารองของรัชทายาทในอนาคต นางรู้ดีว่าไม่มีโอกาสได้เป็นชายาเอกเพราะตำแหน่งนั้นมีคนจับจองเอาไว้แล้ว แต่การไต่เต้าขึ้นสู่อำนาจในภายหลังคือจุดหมายปลายทางของนาง ขอให้ได้แต่งกับรัชทายาทไว้ก่อน เรื่องอื่นนางย่อมจัดการได้ เมื่อเห็นไป๋หงเหยียนเดินเข้ามาใกล้ สวีเยว่ชิงก็เผยรอยย
Read more
เตรียมตัวไปงานเลี้ยง
หลังจากเดินออกจากบุตรสาวเจ้ากรมขุนนางไปเพียงไม่นาน ไป๋หงเหยียนก็เดินมุ่งตรงไปยังลานจอดรถม้า ทว่าความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา นางหยุดฝีเท้าหยุดกลางลาน เงียบครู่หนึ่งก่อนหันกลับมา ตัดสินใจเดินย้อนกลับไปรออีกฝ่ายอย่างสง่างาม สวีเยว่ชิงออกจากตำหนักองค์หญิงใหญ่อย่างอารมณ์ดี วันนี้เป็นวันของนางจริง ๆ มีแต่เรื่องดี ๆ เข้ามาตลอดครึ่งวันแล้ว บุตรสาวเจ้ากรมขุนนางที่กำลังคิดเข้าข้างตัวเองพลันต้องชะงักเมื่อสายตาแลเห็นไป๋หงเหยียนยืนอยู่ไม่ไกล "เหตุใดยังไม่ไปอีก รอเจอรัชทายาทหรือไรกัน" นางพึมพำกับตนเอง มองอีกฝ่ายด้วยสายตาแจ่มชัดอย่างคนกำลังระแวง นางเดินใกล้เข้าไปหาเอ่ยถามลืมตัวอย่างไม่พอใจ "กลับมาทำไม เจ้าคิดว่าเจ้ายังสร้างเรื่องไม่พอหรือ" ไป๋หงเหยียนยิ้มอ่อน ท่าทางไม่ยียวน ไม่โต้ตอบ มีเพียงความสุภาพและเยือกเย็น "ข้าเพียงอยากบอกบางเรื่องเท่านั้น" หญิงสาวเลิกคิ้ว เหมือนอยากหัวเราะเยาะ แต่ก็อยากฟังไปพร้อมกัน ไป๋หงเหยียนกล่าวเบา ๆ แต่ชัดเจน "เจ้าควรดีใจนะ เพราะรัชทายาทแท้จริงไม่เคยมองข้าเลย ผู้ที่พระองค์สนใจ มีเพียงเจ้าเท่านั้น" สวีเยว่ชิงชะงัก แววตาคาดไม่ถึงปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน "เจ้าคิดว่าข้าจ
Read more
งานเลี้ยงต้อนรับ
รุ่งเช้าของวันงานเลี้ยงต้อนรับขุนนางใหม่ ในจวนแม่ทัพเต็มไปด้วยบรรยากาศเคร่งเครียดก่อนออกไป เพราะต้องจัดของขวัญและการจัดการที่เคร่งครัด ไป๋หงเหยียนนั่งอยู่หน้ากระจกโดยมีบ่าวรับใช้กำลังเกล้าผมให้หลังจากแต่งหน้าและแต่งตัวเสร็จ ชั่วครู่ไป๋ฮูหยินเดินเข้ามาเร่งบุตรสาว "เสร็จรึยัง เหยียนเอ๋อร์ อย่าปล่อยให้ท่านพ่อรอนาน" ไป๋หงเหยียนส่งยิ้มหวาน รอยยิ้มนี้ในชาติก่อน มีให้เห็นไม่บ่อยนัก ไป๋ฮูหยินภาคภูมิใจในตัวบุตรสาวของนางอยู่เสมอ แม้หลายวันก่อนสตรีเหล่านั้นดูแคลนว่าบุตรสาวของนางหน้าตาธรรมดา หากไป๋หงเหยียนหน้าตาธรรมดา หญิงสาวในใต้หล้าคงงดงามทุกคน ใครก็รู้ว่าความงดงามของไป๋หงเหยียนเล่าลือไปถึงสามแคว้น สตรีพวกนั้นอิจฉาต่างหากถึงพยายามพูดจากดให้นางดูต่ำต้อยและเสียเกียรติ "เจ้าค่ะท่านแม่" ไป๋หงเหยียนแต่งหน้าเสร็จพอดี นางลุกขึ้นจับมือมารดาเดินออกไปด้วยกัน แม้ก่อนหน้านี้ฮูหยินจะขุ่นเคืองบุตรสาวของตนไม่น้อย แต่ไม่ทันข้ามวัน ความโกรธหายไปแปรเปลี่ยนเป็นเห็นใจและเข้าใจนางมากขึ้น ภายในวังหลวงคึกคักไปด้วยผู้คนหลากหลาย งานเลี้ยงใหญ่สว่างไสวด้วยโคมแดงและแขกเหรื่อมากมาย เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบา ๆ ทว่าใน
Read more
เรื่องวุ่นวาย
นางทำท่าทางยกจอกเชิญชวนสวีเยว่ชิงให้ดื่มด้วยกัน สวีเยว่ชิงยิ้มหวาน หลี่เจิ้นเฉิงจึงหันไปสั่งนางกำนัลที่ยืนเฝ้าอยู่ข้าง ๆ "เอาสุราให้คุณหนูสวี" จากนั้นนางกำนัลจึงหยิบจอกสุราที่อยู่ด้านหลังไป๋หงเหยียนเพียงหนึ่งจอกยื่นให้สวีเยว่ชิง ทั้งสามจึงร่วมดื่มด้วยกัน ไป๋หงเหยียนค้อมศีรษะ ขณะยื่นจอกเปล่าขึ้นมาจรดริมฝีปาก นางใช้มือป้องปากเล็กน้อยตามแบบกุลสตรี ทำให้ไม่มีใครเห็นว่าในจอกไม่มีหยดสุราแม้แต่น้อย การกระทำนั้นยังดูงดงามมากพอ ที่ไม่มีใครคิดจะสงสัย รัชทายาทลอบมองนางด้วยรอยยิ้มพึงใจ 'ดี อย่างน้อยนางก็ยังดื่มเพื่อข้า' ในขณะเดียวกัน สวีเยว่ชิงที่ถือจอกซึ่งตอนนี้มีสุราเต็มปริ่ม จึงยกดื่มตามมารยาท นางดื่มรวดเดียวหมด ใจเต้นระรัว โดยไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในสุราจอกนั้น ทั้งสามยิ้มให้กันราวกับมิตรภาพที่หอมหวานกำลังก่อตัวขึ้น จากนั้นไป๋หงเหยียนจึงทำท่านึกอะไรบางอย่างได้ "องค์รัชทายาท คุณหนูสวี ดื่มกันไปก่อนได้หรือไม่ หม่อมฉันขอตัวสักครู่ ลืมถือของขวัญมามอบให้จอหงวนคนใหม่เพคะ" นางย่อกายให้หลี่เจิ้นเฉิงแล้วรีบร้อนเดินออกไป เขามองตามนางอย่างร้อนรน เป็นโอกาสดีที่เขาจะตามนางไปและยาน่าจะเริ่มออกฤทธิ
Read more
หาข้อตกลงร่วมกัน
ตำหนักรัชทายาทเต็มไปด้วยเสียงถ้วยชามแตกกระจาย ข้ารับใช้และองครักษ์ต่างก้มหน้าไม่กล้าหายใจแรงแม้แต่น้อย รัชทายาทเหวี่ยงถ้วยสุราลงพื้นอีกใบ "เพียงงานเลี้ยงเล็ก ๆ แค่นั้น ข้ากลับต้องมาถูกตำหนิราวกับเด็กตัวน้อย! ฮ่องเต้ไม่เห็นค่าของข้าเลยสักนิด!" สีหน้าคมจัดด้วยความโกรธ แต่ภายในดวงตากลับซ่อนความทะเยอทะยานอันมืดดำ หลางกุ้ยเฟยรีบเข้ามาปลอบด้วยเสียงอ่อนหวาน "เพียงก้าวพลาดครั้งเดียว มิได้ทำให้อนาคตของพระองค์พัง คราแรกต้องใจเย็นก่อน" แต่รัชทายาทกลับปัดมือนางออกเบา ๆ ไม่ใช่ไม่เคารพแต่โกรธจนข่มกลั้นไม่อยู่ ฮ่องเต้ทรงตำหนิรัชทายาทอย่างรุนแรง เพราะเรื่องบุตรสาวเจ้ากรมขุนนางเป็นเรื่องเสื่อมเสียและกระทบภาพลักษณ์ราชวงศ์ แต่ทั้งวังมีเพียงรัชทายาทผู้เดียวที่รู้ว่า เขาไม่ได้โกรธที่ถูกตำหนิ แต่โกรธที่ตนเองลงมือวางแผนการใหญ่โค่นฮ่องเต้มายาวนาน แต่แผนกลับพังทลายเพราะความผิดพลาดเล็กน้อย และที่สำคัญฮ่องเต้ยังเอ่ยถึงการหมั้นหมายเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลสวีเพียงเพื่อรักษาหน้าทั้งสองฝ่ายกับเขาเป็นนัย ๆ รัชทายาทกัดฟันเพราะแผนดั้งเดิมคือ ต้องการแต่งงานกับไป๋หงเหยียนเพื่อบังคับแม่ทัพมอบกองทัพให้เขา แต่ตอ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status