หวนคืนสยบรักสามีผู้ใจร้าย

หวนคืนสยบรักสามีผู้ใจร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-03
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
48Bab
2.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“ครั้งหนึ่ง เธอเคยยืนข้างเขาในฐานะภรรยา แต่วันนี้ เธอยืนอยู่ข้างตัวเอง…ในฐานะผู้หญิงที่ไม่ต้องการใคร” “เธอไม่ได้รอการให้อภัย… เธอรอวันที่เขารู้ว่า การเสียเธอไป คือบทลงโทษที่โหดร้ายที่สุด”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่.1คำอธิฐานในแสงแรก

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
48 Bab
ตอนที่.1คำอธิฐานในแสงแรก
ตั้งแต่โบราณกาล มนุษย์ต่างยึดมั่นในความเชื่อ ความศรัทธา และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เปรียบเสมือนแสงนำทางในยามมืดมน แม้กาลเวลาจะผันเปลี่ยนจากอดีตสู่ปัจจุบัน แต่ความศรัทธานั้นยังคงหยั่งรากลึกในหัวใจของผู้คนในสายตาของใครหลายคน "พระแม่ลักษมี" คือเทพีแห่งความรัก ความอุดมสมบูรณ์ และโชคลาภ ผู้เป็นที่เคารพบูชาอย่างมั่นคง มะลิน หญิงสาววัยยี่สิบต้น ๆ ยืนอยู่ท่ามกลางแสงแดดยามเช้าของเดือนมีนาคม หน้าสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยผู้คน เธอมองแถวยาวเหยียดด้วยแววตาเปล่งประกาย "ถึงแม้เธอจะเจออุปสรรค แต่ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดี มันเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เริ่มต้น..." เสียงของหญิงชราผู้ขายดอกไม้กล่าวเบา ๆ ขณะมองมะลินด้วยสายตานิ่งลึก "คะ? คุณยายว่าอะไรนะคะ? หนูได้ยินไม่ค่อยถนัด" มะลินเอ่ยถาม แต่หญิงชราเงียบไป ไม่มีคำตอบ เธอเพียงแต่หันไปจัดของอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะหยิบดอกบัวสีชมพู 8 ดอก พวงมาลัยดอกมะลิ และธูปหอม 9 ดอก มายื่นให้ "จำไว้นะแม่หนู อยากได้สิ่งใด ต้องตั้งจิตให้มั่น อธิษฐานให้ชัดเจน บอกชื่อ วันเดือนปีเกิด และเล่าความตั้งใจเหมือนพูดกับญาติผู้ใหญ่" "ขอบคุณค่ะ" มะลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม แม้ในใจจะ
Baca selengkapnya
ตอนที่2.ในเงาความคาดหวัง
ณ คฤหาสน์ทางภาคเหนือของรัฐ บ้านหลังใหญ่ที่หรูหราทุกตารางนิ้ว เครื่องเรือนประดับด้วยของล้ำค่าเครื่องแก้ว ทั้งแชนเดอเลียร์ระย้า พรมขนสัตว์ และของตกแต่งจากต่างประเทศ แต่สิ่งเหล่านั้นไม่อาจถมช่องว่างในใจของหญิงผู้เป็นแม่ได้เลย หัวอกคนเป็นแม่ที่ห่วงลูกชายสุดหัวใจ เธออ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธ์ที่นับถือ ขอความเมตุตาให้ลูกอันเป็นที่รักกลับมามีชีวิตที่มีความสุขเฉกเช่นในวัยเด็ก ดวงเศร้าหม่น"พระแม่...ได้โปรดนำทางให้บ้านหลังนี้กลับมาสงบสุขอีกครั้ง"สุฮา ประกอบพิธีบูชาเทพเจ้าด้วยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นธูปหอมอบอวล ผสมกับแสงเทียนริบหรี่ เธอวนถาดบูชาตามเข็มนาฬิกา พลางภาวนาอย่างหมดหัวใจมูทัน ผู้เป็นสามีเอื้อมมือแตะไหล่เธอเบา ๆ"ที่รัก...อย่ากังวลไปเลย ลูกของเราจะไม่ทำให้เราผิดหวัง"คำปลอบโยนแสนอ่อนโยน แม้จะช่วยไม่ได้มากนัก แต่ก็พอทำให้หญิงผู้เป็นแม่พยักหน้าเบา ๆ"เพื่อนจากทางใต้จะมาเยี่ยม อีกหนึ่งชั่วโมงจะถึงกันแล้ว เขามากับลูกสาว ยังไม่แต่งงาน...ฉันเลยอยากให้เขาได้รู้จักกับอิคชาน""เขาจะโกรธไหมนะ ที่เราแอบนัดหมายแบบนี้..."สุฮามีสีหน้ากังวล เพราะรู้ดีว่าลูกชายคนที่สี่ของเธอเปลี่ยนไปมากหลังเหตุการณ์
Baca selengkapnya
ตอนที่3.คำอธิฐานที่เป็นจริง
เสียงไก่ขันยามเช้าแทรกผ่านม่านบางของบ้านไม้กลางหมู่บ้านเล็ก ๆ ท่ามกลางอากาศสดชื่นของเช้าวันใหม่ ภายในห้องนอนเล็ก มะลินยังคงหลับสนิทใต้ผ้าห่มผืนหนา ร่างกายเธอยังไม่ทันได้พักเต็มที่ หลังจากนั่งเขียนนิยายจนถึงเกือบตีสอง"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง..."เสียงโทรศัพท์ปลุกเธอให้ค่อย ๆ ยื่นมือไปควานหาอย่างงัวเงีย ก่อนจะหยิบขึ้นมาดูชื่อสายเรียกเข้า"น้ำเย็น...โทรมาแต่เช้าเชียว"เธอรับสายอย่างครึ่งหลับครึ่งตื่น"ฮัลโหล...นี่จะไปบินหรือไง โทรมาตอนเช้าแบบนี้!"เสียงหัวเราะจากปลายสายตอบกลับมาแทบจะทันที"บ้าหรือ แกนี่นะ ฉันเป็นไกด์ ไม่ใช่แอร์จะไปบินอะไรล่ะ!"มะลินหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันตามประสาเพื่อนสนิท น้ำเย็นคือเพื่อนเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่า มะลินไม่ใช่พนักงานออฟฟิศธรรมดา แต่เธอเป็นนักเขียนออนไลน์ ที่กำลังสานฝันของตัวเองอยู่เงียบ ๆ"มีทั้งข่าวดีแล้วก็...ข่าวร้ายจะบอกแกนะ"มะลินลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันทีที่ได้ยิน"ข่าวดีคือ...วีซ่าแกผ่านแล้ว!"เธอแทบกรี๊ดด้วยความดีใจ "เย้! ได้ไปอินเดียจริง ๆ แล้ว! แล้วข่าวร้ายล่ะ?""ฉันต้องพาลูกทัวร์ไปญี่ปุ่นอาทิตย์หน้า...เลยไปกับแกไม่ได้แล้ว"มะลินถอ
Baca selengkapnya
ตอนที่5.แรกพบ
ท้องฟ้าแดนภารตะยามเช้าอบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอมและเสียงสวดมนต์จากวัดใกล้สนามบิน มะลินลากกระเป๋าเดินทางผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้งที่หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะนี่คือก้าวแรกในอินเดีย...ดินแดนที่เธอตั้งใจจะมาขอบคุณพระแม่ลักษมีอย่างสุดหัวใจเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองเป็นหญิงวัยกลางคนในชุดสีกรม พูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงเข้มข้น"เดินทางมาคนเดียว?""ใช่ค่ะ ฉันจะไปไหว้พระแม่ลักษมี"เจ้าหน้าที่มองเธออย่างไม่แน่ใจนัก ก่อนจะสอบถามต่อ"คุณมีจดหมายเชิญไหม? เอกสารจากไกด์? หรือที่อยู่ติดต่อในอินเดีย?""เอ่อ...มีแผนการเดินทางค่ะ ฉันจองโรงแรมไว้แล้ว มีรถไปรับ และฉันมีเพื่อนเป็นไกด์อยู่ที่นี่ด้วยค่ะ เธอชื่อว่าน้ำเย็น แต่เธอติดงานไปญี่ปุ่น เลยไม่ได้มาด้วย..."เจ้าหน้าที่เลิกคิ้ว พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ"ขอฉันดูแผนการเดินทางหน่อยค่ะ"มะลินรีบหยิบแฟ้มออกมายื่นให้ หญิงเจ้าหน้าที่รับไปพลางพยักหน้าเมื่อเห็นความเรียบร้อยของเอกสาร"คุณเป็นคนไทย...มีความเชื่อในพระแม่ลักษมีด้วยเหรอ?""ใช่ค่ะ...ท่านเคยช่วยชีวิตฉันไว้ตั้งแต่ก่อนเกิด แม่ตั้งชื่อฉันจากพระแม่เลยค่ะ"เจ้าหน้าที่มองเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะปั๊มตรา
Baca selengkapnya
ตอนที่6.ทำไมต้องเป็นฉัน
สถานที่แห่งนี้ได้สมญานามว่าเป็นดินแดนแห่งเทพเจ้า ยอดเขาแต่ละลูกมักมีเรื่องราวเล่าขานสืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่นถึงความเชื่อของเทพปกรณัม ผู้คนต่างพากันหลั่งไหลเข้ามาตามความศรัทธาในทวยเทพ ยิ่งได้ไปเยือนสถานที่จริง ยิ่งทำให้รู้สึกอยู่ใกล้ชิดกับพระองค์และตอกย้ำในความเชื่อมั่นว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกพระองค์คอยสถิตและประทานพรแก่ลูกหลานผู้ศรัทธาอยู่ ณ ที่แห่งนี้กลิ่นกำยานจากเบื้องหน้าโบสถ์คละคลุ้งไปทั่ววัดในเมือง เสียงสวดเบา ๆ ผสานกับเสียงกระดิ่งและเปลวเทียนที่สั่นไหวไปตามลม ทำให้บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความสงบและศรัทธา"ขอให้ครอบครัวของลูกมีแต่ความสุขด้วยค่ะพระแม่"สุฮาไม่รู้จะทำเช่นไรถึงจะช่วยรักษาหัวใจของลูกชายอย่างอิคชาน อย่างน้อยการขอพรอาจเป็นเพียงวิธีเดียวที่ช่วยเยียวยาความรู้สึกห่วงให้พอจางหายไปบ้างอีกมุมหนึ่งมะลินนั่งคุกเข่าอยู่หน้าพระแม่ลักษมี หลับตาพนมมือแนบอก เธออธิษฐานเงียบ ๆ ในใจ พร้อมเสียงพร่ำของมนต์ที่เบาจนคล้ายเสียงกระซิบจากฟ้า"ขอให้หนูประสบความสำเร็จในเส้นทางนักเขียน และ...หากเป็นไปได้ ขอให้ความรักของหนูราบรื่นด้วยเถอะเจ้าคะ"เมื่อเสร็จพิธี เธอลุกขึ้นอย่างเบา ๆ และหันไปหยิบกระเ
Baca selengkapnya
ตอนที่4. ปมในใจ
ในห้องทำงานส่วนตัวของอิคชาน แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ้าม่านเข้ามาอย่างแผ่วเบา เขานั่งเงียบ ๆ หลังโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่ ใบหน้าเรียบเฉยนั้นกำลังทอดสายตาไปยังกรอบรูปหนึ่งที่วางอยู่ตรงมุมโต๊ะกรอบรูปนั้น...ว่างเปล่าเหมือนหัวใจของเขาในตอนนี้...อดีตไม่เคยจากไป มันแค่ซ่อนตัวอยู่ในเงา และย้อนกลับมาทำร้ายเราในวันที่เงียบที่สุด "นายจะไปรู้อะไร ชีวิตนายมันดีมาตั้งแต่เกิด ต่อให้ทำผิดพลาด ก็มีครอบครัวคอยโอบอุ้ม ต่างจากฉัน..."เสียงโรกันเพื่อนรักในวันวาน ยังคงก้องอยู่ในหัว "ผู้หญิงที่ฉันรัก เธอไม่เคยมองฉันเลย...เธอเอาแต่มองนาย อิคชาน มันดาลิน!""นายแค่รวย ทุกอย่างก็วิ่งเข้าหานาย แม้แต่ความรัก!"ในวันนั้น ความเจ็บปวดของโรกันกลายเป็นคำสาปที่ฝังลึกในใจของอิคชาน เขาพยายามเถียง พยายามอธิบาย แต่ความเสียใจของเพื่อนรักปิดกั้นทุกเหตุผล "งั้นมาพิสูจน์กัน... ถ้านายจน ใครจะรัก? ถ้านายไม่มีอะไรเลย ใครจะเหลียวแล?"มิตรภาพจบลงที่ประโยคนั้นและความรัก...ก็เช่นกันตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้นได้ทำลายมิตรภาพของพวกเขา ทั้งคู่หันหลังจากกันไป และความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวและอิคชานก็ได้จบลงเช่นกัน......อิคชานเริ่มต้นชีวิต
Baca selengkapnya
ตอนที่7.ข้อตกลงที่ไม่มีทางถอย
ภายในรถยนต์สีดำหรูที่แล่นฉิวไปตามถนนใน ความเงียบปกคลุมบรรยากาศราวกับไม่มีอากาศให้หายใจมะลินนั่งชิดประตู ดวงตาเบิกโพลง ร่างกายเกร็งจนแทบจะกลายเป็นหิน ข้าง ๆ เธอคือชายหนุ่มชาวอินเดียผู้สง่างาม ที่เพิ่งช่วยเธอจากเด็กขอทาน และ...กลายเป็น 'สามีในนาม' โดยไม่ตั้งใจอิคชานนั่งไขว่ห้าง ใบหน้านิ่งราวกับหินผา เขาไม่เอ่ยอะไรสักคำตั้งแต่ขึ้นรถ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์กับลมหายใจของทั้งคู่เท่านั้นทนไม่ไหวแล้ว...เงียบอะไรขนาดนี้ "คุณจะไม่พูดอะไรเลยเหรอ?" มะลินเอ่ยปากแล้วหันไปมองไปหน้าคมที่นั่งอยู่ข้างๆเขาหันมามองช้า ๆ ดวงตาคมนั้นจ้องลึกอย่างจับผิด"คุณอยากให้ฉันพูดอะไรล่ะ? ว่าผมควรจะขอบคุณที่คุณโกหกแม่ผม? หรือควรชื่นชมที่คุณเล่นละครสมบทบาทโดยไม่ตั้งใจแบบนั้น?""ฉันไม่ได้ตั้งใจ! ฉันแค่...แค่ตอบรับเพราะกลัวแกเสียใจ ฉันไม่ได้รู้ด้วยซ้ำว่าแม่คุณเข้าใจว่าอะไร!"เขายิ้มบาง ๆ อย่างไม่เชื่อ "คุณมีทางเลือกจะพูดความจริง...แต่คุณก็ไม่พูด เพราะคุณเองก็เล่นตามบท"มะลินกำมือแน่น หัวใจเต้นแรงอย่างสับสน "ฉันจะกลับโรงแรมเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปอธิบายกับแม่คุณเอง" มะลินรู้สึกว่าการแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่เธอจึง
Baca selengkapnya
ตอนที่8.ทางหนีหัวใจ
ยามเช้าของโรงแรมสามดาวใจกลางเมืองท่องเที่ยวสว่างไสวด้วยแสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านผ้าม่านแพรหรู มะลินยืนมองสวนด้านนอกจากระเบียง ดอกไม้เมืองร้อนเบ่งบานอ่อนหวาน แต่หัวใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความอึดอัดเมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอน คำพูดของสามีในอนาคต "อิคชาน มันดาลิน"ยังดังก้องในหู..."อยู่ในบทนี้ต่อไป จนกว่าแม่ผมจะฟื้นตัวดีพอ" เขาไม่ได้ตะโกน ไม่ได้ดุด่า แต่ทุกคำ...หนักแน่นจนยากจะลืมการเดินทางมายังดินแดนที่มากด้วยอารยธรรมจุดมุ่งหมายหลักก็เพื่อมาแก้บนในสิ่งที่ขอและเป็นความใฝ่ฝันของนักเขียนอย่างมะลิน เดินทางเก็บแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายหากตามแผนเดิม เธอควรจะเดินทางท่องเที่ยวต่ออีกสองสามวันอย่างสบายใจ แต่ตอนนี้สถานการณ์กลับบีบบังคับให้เธอต้องเลือกระหว่าง หนี...หรือกลายเป็นภรรยาในนามมะลินเดินกลับเข้ามาในห้อง รวบผมขึ้นลวก ๆ และหยิบกระเป๋าเป้ เตรียมของด้วยจิตใจที่ยังสั่นไหว...ทางด้านคฤหาสน์มันดาลิน สุฮาเล่าเรื่องสะใภ้ต่างชาติให้ทุกคนในครอบครัวฟังด้วยความตื่นเต้นมูทันนั่งจิบชากับคุกกี้ฟังผู้เป็นภรรยาอย่างใส่ใจอดีตประเทศนี้มีการแบ่งชนชั้นออกเป็น 4 วรรณะ สังคมไม่อาจยอมรับการแต่งงานข้ามวรรณะ ลูกที่เ
Baca selengkapnya
ตอนที่9.หัวใจที่ยับเยิน
ห้องทำงานของอิคชานเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง แสงแดดลอดผ่านม่านบาง ทำให้แผ่นหลังกว้างของเขาเป็นเงาเข้มราวกับกำแพงที่ไม่มีใครทะลุผ่านมะลินยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก "ฉันขอโทษ..." เธอพูดออกมาแผ่วเบา แต่เสียงนั้นกลับยิ่งปลุกความเงียบให้หนักอึ้งขึ้นอิคชานมุมปากขยับเพียงเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มที่คล้ายจะยิ้ม แต่กลับเต็มไปด้วยความเย็นชา "... ขอโทษ" เขาหันมาช้า ๆ สายตาคมเข้มจ้องเธอแน่นิ่ง เหมือนจะมองทะลุไปถึงหัวใจ "คุณรู้ไหม ว่าคำพูดของคุณมันไปคล้ายใคร"มะลินนิ่งงัน เขาก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด เสียงของเขาเย็นจัด"กิตาก็พูดแบบนี้...คำขอโทษเพื่อลบล้างความรู้สึกติดค้างในใจแต่ไม่เคยรู้สึกจริง ๆ "เธอสะอึกไปเล็กน้อย หัวใจเหมือนโดนบีบ"ผมเคยคิด...ว่าคุณแตกต่าง ถึงเราจะรู้จักกันไม่นาน คุณไม่ได้สนใจฐานะของผม คุณทำให้ผมเชื่อว่าคุณอาจจะเป็นคนที่ไม่เหมือนใคร...ที่ฉันเฝ้าคอย...แต่มันเป็นเพียงการแสดง...ฉันผิดเองที่เปิดใจยอมรับผู้หญิงไร้ที่มาเช่นคุณ""สุดท้าย...ก็เหมือนกันหมด พวกผู้หญิง... ล้วนแต่หลอกลวง"มะลินเบิกตากว้าง "ฉันไม่เคยคิดจะหลอกคุณเลยนะ ฉันแค่...""โกหก!" เขาตวัดเสียง
Baca selengkapnya
ตอนที่10.งานแต่ง
เสียงดนตรีคลอเบา ๆ ผสมกับเสียงประทัดและคำกล่าวอวยพรในภาษาฮินดีดังขึ้นทั่วงานพิธีมงคลสมรสกลางสวนดอกไม้ของคฤหาสน์มันดาลินเจ้าสาวในชุดส่าหรีสีแดงทองยืนเคียงข้างเจ้าบ่าวบนเวที ทั้งคู่ดูงดงามราวภาพวาดในตำนานอินเดียแต่ในสายตาของมะลิน... ทุกอย่างคือความฝันที่หลอกลวง งานแต่งที่เธอเคยใฝ่ฝัน ไม่ได้เต็มไปด้วยรอยยิ้มของคนที่รัก ไม่ได้มีพ่อแม่คอยส่งยิ้มให้จากแถวหน้ามีเพียงคำอวยพรทางออนไลน์จากครอบครัวที่อยู่คนละซีกโลก และชายข้างกายที่เธอไม่รู้ว่าเขายังเกลียดเธออยู่หรือเปล่า...พิธีจบลงในช่วงหัวค่ำ แม่ของอิคชานส่งยิ้มกว้างขณะจับมะลินให้เดินเข้าไปในห้องหอ"ยินดีต้อนรับ มาเป็นครอบครัวเดียวกันนะลูก มะลิน" น้ำเสียงนุ่มนวลใจดี "คืนนี้เตียงนี้ของลูกสองคน แม่จะไม่กวน...รักกันให้มาก ๆ นะจ๊ะลูกสะใภ้" คำพูดแฝงความหวังนั้นยิ่งทำให้มะลินเจ็บลึกประตูห้องปิดลงพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ห่างออกไป เธอหันกลับมามองห้องหอที่ตกแต่งด้วยกลีบกุหลาบ ไฟสลัว และความเงียบที่แทบจะบาดหัวใจอิคชานนั่งที่ปลายเตียงอย่างเงียบ ๆ ในชุดเจ้าบ่าว เขามองเธอเพียงครู่ ก่อนถอนหายใจยาว"คืนนี้...เตียงนี้ ผมยกให้" เขาพูดเรียบ ๆ โดยไม่แม้แต่จ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status