25. เตียงเล็กสิดี NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : เตียงเล็กสิดี NC

--------------------------------------------------------------------------

ระหว่างทางที่ผมขับรถมาส่งแสนรักที่บ้าน เธอนอนตะแคงหันมามองหน้าผมตลอดทาง ซึ่งทุกไฟแดงที่ผมได้จอดหยุดรถ ผมก็จะหันไปมองหน้าเธออย่างอัตโนมัติและได้แต่ภวานาขอให้ไฟแดงข้างหน้านานขึ้นอีก เพื่อต่อเวลาให้ได้อยู่กับเธอ

“จ้องเซฟทำไมครับ นอนไปก่อนก็ได้นะถึงบ้านแล้วเดี๋ยวเซฟปลุก”

“ไม่เอา เดี๋ยวถึงบ้านก็ไม่ได้มองแล้ว” เธอพูดเสียงเอื่อย และนึกเสียดายว่าคืนนี้ของเธอกับเขากำลังจะจบลง

ประโยคที่เธอพูดเมื่อครู่มันทำให้ผมรู้ว่าเธอยังอยากที่จะใช้เวลาอยู่กับผมต่อ ซึ่งผมก็พยายามคิดอยู่ว่าจะหาวิธีไหนดีเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันต่อ ไม่สองสามชั่วโมง ก็จนกว่าจะเช้า

“ฝั่งนู้นมีด่านนี่นา” เซฟมองไปเห็นถนนฝั่งตรงข้ามที่ตนจะต้องใช้เป็นทางกลับบ้าน ซึ่งมันก็ทำให้เขาคิดแผนชั่วออก

“ด่านเหรอ?”

“ครับ แต่อยู่ฝั่งนู้น สงสัยว่าเซฟคงต้องเปิดโรงแรมนอนพักก่อน”

“ทำไมล่ะ?”

“เซฟกลับบ้านทางนั้นน่ะ แล้วเหมือนว่าเมื่อกี้จะเป็นด่านเป่าแอลกอฮอล์ด้วย ถึงจะกินไปไม่เยอะ แต่เป่าก็น่าจะขึ้น..”

“แล้วทำไมต้องไปเปิดโรงแรมนอนล่ะ”

“ก็...กว่าด่านจะเลิกก็คงดึก ตอนนี้เซฟเริ่มจะง่วงแล้วด้วย นอนพักที่โรงแรมแล้วเช้าค่อยกลับบ้านแบบนั้นน่าจะปลอดภัยกว่า”

คนเจ้าเล่ห์พูดถึงทางออกที่เขาเตรียมไว้ ซึ่งในตอนนั้นก็เป็นนาทีวัดใจ เพราะตนเพิ่งขับเลี้ยวเข้ามาในซอยบ้านของเธอ

“ถึงแล้วครับ...” อย่าเงียบไปแบบนี้สิแสนรัก ไหนว่าอยากอยู่ด้วยกันต่อไง

หมอเซฟเริ่มหวั่นใจเมื่อเห็นว่าสาวสวยเงียบไปจนกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าบ้านของเธอ

“ถ้าเกิดว่า...”

“...” ผมเงียบฟังอย่างตั้งใจ และลุ้นว่าสิ่งที่เธอจะพูดต่อไปจะเป็นอย่างที่ผมต้องการ

“ถ้าเซฟจะไปเปิดโรงแรมนอนพัก งั้นนอนที่บ้านแสนรักก่อนก็ได้นะ เช้าค่อยกลับก็ได้...”

แน่นอนว่านั่นเป็นสิ่งที่ผมรอฟังจากเธออยู่ “เอ่อ...งั้นเซฟขอรบกวนแสนรักหน่อยนะ” เขาไม่คิดยื้อเวลาด้วยการพูดปฏิเสธหรือเล่นตัว แต่เลือกตอบรับในทันที เพราะคิดว่าในบ้านของเธอคงมีอะไรตื่นเต้นให้เขาได้ทำในคืนนี้ช่วงก่อนนอน

ห้องนอนแสนรัก ชั้นสองของบ้าน...

ตอนนี้เวลาเที่ยงคืนครึ่ง ซึ่งมันเป็นเวลาที่ทั้งบ้านนอนหลับกันหมดแล้ว ทั้งพ่อแม่และแสนดี และบ้านของเธอก็ไม่ได้ใหญ่โตมากขนาดที่จะมีหลายห้องนอนหรือห้องรับรองแขก แต่มันกลับไม่ได้เป็นปัญหาของคนทั้งคู่เลย แถมแขกผู้เข้าพักยังดูชอบใจด้วยซ้ำที่เหลือเพียงแค่ห้องนอนของเธอที่เขาสามารถใช้นอนเป็นการชั่วคราวได้

“เตียงเล็กไปหน่อย นอนได้ใช่ไหม?”

“นอนได้ครับ” เตียงเล็กสิดี...

“เซฟจะเปลี่ยนชุดนอนไหม เดี๋ยวแสนรักไปดูเสื้อผ้าให้”

“ไม่ต้องหรอก นอนเถอะ ยืนจะไม่ไหวอยู่แล้ว” เขาพูดบอกพรางประคองเธอลงนั่งที่เตียง

“แล้วเซฟจะใส่ชุดนี้นอนเหรอ” เธอใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าท้องแกร่งของอีกคน ก่อนจะเงยหน้ามองเขาที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอ

“ไม่ครับ เดี๋ยวสักพักก็คงได้ถอด” เขาพูดจบก็นั่งลงบนเตียงข้างเธอ ซึ่งตอนนั้นแสนรักก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เขาพูด และรอดูว่าเขาจะถอดมันออกเวลาไหนและเมื่อไหร่ “แล้วแสนรักล่ะ จะเปลี่ยนชุดหรือเปล่า”

เธอส่ายหัวตอบกลับอีกคน ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเขาเริ่มเขยิบใบหน้าเข้ามาใกล้เธอเรื่อย ๆ

“งั้นคืนนี้ เราไม่ต้องใส่เสื้อผ้านอนกันดีไหมครับ?”

จ๊วบ ๆ~

เขาเริ่มทำสิ่งที่ต้องการอย่างไม่รีรอ สาวสวยเองก็ต้องการเช่นนั้น จึงไม่คิดขัดขืนและตอบโต้เขากลับไปในแบบเดียวกัน ความสาวถูกนวดคลึงไม่นานนิ้วยาวก็ดันหาทางเข้าไปแหย่เล่นช่องรักเพื่อเรียกน้ำหวานของสาวสวย

“อือ”

“เสียวเหรอครับ”

“ค่ะ แสนรักเสียว” ชุดเดรสสุดแซบที่อยู่บนเรือนร่างขาวเนียนของคนหน้าใสถูกถกออก เพื่อเปิดทางให้ชายหนุ่มนั้นได้ลวนลามเธอง่ายขึ้น

“อ่าส์ เซฟไม่ไหวแล้วขอเอาหน่อยนะครับ”

ลำใหญ่ถูกวาดถูไปที่ร่องความสาวและดันมันเข้าไปในทันทีโดยคนใต้ล่างนั้นไม่ทันได้ตั้งตัว สวบ!

“อ๊ะ เจ็บ!”

“อ้อห์ แน่นจัง ไม่ได้ใช้นานหรือยัง ทำไมมันแน่นแบบนี้” ปึก!

“อ๊ะ นานแล้วค่ะ แสนรักไม่ได้ใช้มันนานแล้ว”

“ดีครับ เดี๋ยวต่อไปเซฟคงได้ใช้งานบ่อยหน่อย แสนรักคงไม่ว่านะ”

พูดจบคุณหมอเซฟก็โหมแรงและความต้องการใส่ร่างสวยไม่ยั้ง เพราะสำหรับเขาก็นานแล้วเช่นกันที่ไม่ได้ทำกิจกรรมนี้ ซึ่งเธอเข้ามาในตอนที่เขานั้นหิวโหยพอดี

อาจจะเป็นความโชคดีของหมอเซฟ แต่อาจจะเป็นความโชคร้ายของหมอแสนรัก

พั่บ ๆ! ปึก ปึก ๆ!

“อ๊ะ ๆ ๆ เซฟเบาหน่อย”

“ว่าอะไรนะครับ เซฟไม่ได้ยิน”

ปึก ๆ ๆ ปึก!

ชายหนุ่มตีมึนทำเป็นไม่ได้ยินคำขอของสาวสวย และจับเธอกระแทกอย่างเอาแต่ใจ เปลี่ยนท่าทุกสิบนาที เพื่อยื้อให้ตนนั้นมีเวลาสนุกมากยิ่งขึ้น ในเวลานั้นเขาก็ทำคนตัวเล็กเสร็จไปแล้วหลายหน ร้องครางจนคอแห้ง

“แค่ก ๆ”

“คอแห้งเหรอ กินน้ำหน่อยไหมครับ”

“ค่ะ แสนรักคอแห้ง”

“งั้นอ้าปากรอนะครับ”

ปึก ปึก ๆ ๆ!

แสนรักคิดว่าน้ำที่เขาว่าจะเป็นน้ำเปล่าจากขวด แต่ทว่ามันกลับเป็นน้ำขุ่นที่พุ่งออกจากแกนชายแท่งใหญ่ของเขา

“ซี๊ดอ่าส์”

อึก! เธอกลืนน้ำของอีกคนลงคออย่างไม่รังเกียจแถมดูมีทีท่าว่าจะชอบใจอีกด้วย ที่เขาดันเอ็นอุ่นเข้ามากระตุกเสร็จและปล่อยน้ำใส่โพรงปากของเธอ

“แฮ่ก ๆ”

“เป็นไงครับ หายคอแห้งหรือยัง?” เขาทิ้งตัวลงนอนข้างสาวสวย ก่อนจะถามเรื่องทะลึ่งกับเธอต่อ

“เซฟใจร้าย แสนรักร้องจนคอแห้งให้กินน้ำแค่นี้เอง” เธอพูดพรางเลียเล่นริมฝีปาก ก่อนจะพลิกตัวมาก่ายกอดร่างหนาทั้งตัว

“งั้นเซฟขอพักแป๊ปนึงนะครับ เดี๋ยวเอาน้ำให้กินอีก”

ถ้าคืนนี้แสนรักร้องคอแห้งทั้งคืน น้ำผมคงต้องหมดตัวแน่...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~