เข้าสู่ระบบโลกมันกลม
ภายในคลับหรูย่านดังที่รวบรวมสถานบันเทิงยอดฮิตเอาไว้มากมาย เสียงดนตรีดังกระหึ่มสุดมันถูกเปิดโดยดีเจสุดหล่อ เหล่าบรรดาสาวสวยหนุ่มหล่อผู้ที่รักในเสียงดนตรีกำลังแดนซ์กันอย่างสนุกสนาน
“เดี๋ยวรัญญ์” เจ้าของร่างเล็กที่สวมเดรสเกาะอกสีดำเข้ารูปสะกิดน้องสาว ขณะที่รัญญากำลังมองหาที่นั่ง
“มีอะไรพี่”
“เรามาคลับหรูไปรึเปล่า ท่าทางจะแพง” อัญญากังวลเรื่องเงินในกระเป๋าของตัวเอง เพียงเห็นการตกแต่งที่ดูหรูหราของคลับแห่งนี้ คิดว่าราคาเครื่องดื่มคงสูงเป็นแน่
เธอนึกว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในโลกของอวกาศ มองไปด้านบนถูกตกแต่งไปด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้าเห็นเป็นสีม่วงครามน่าหลงใหล เคาน์เตอร์บาร์ก็ตกแต่งหรูหราพร้อมกับเครื่องดื่มหลากหลายชนิดตั้งเรียงรายกันหนาตา ทุกอย่างดูดีไปหมด เธอจึงคิดทึกทักไปเองว่าราคาเครื่องดื่มที่นี่ต้องแพงมากแน่ ๆ
“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นพี่ วันนี้น้องไม่ได้ให้พี่มาจ่ายตังค์”
รัญญายิ้มหวานอย่างมีเลศนัย ก่อนจะจูงมือพี่สาวเดินเข้าไปหาที่นั่ง
“ทางนี้ครับน้องรัญญ์!” เสียงทุ้มของผู้ชายคนหนึ่งยกมือขึ้นเรียกรัญญาที่ชะเง้อหาใครสักคนอยู่ และเธอก็เจอคนคนนั้น
“ไปพี่ เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักใครบางคน” รัญญากระซิบบอกพี่สาว ก่อนจะจูงมือเดินตรงเข้าไปหาหนุ่มหล่อ
“สวัสดีค่ะพี่ไนท์ นี่พี่สาวรัญญ์ ชื่อพี่อันค่ะ” รัญญาพาพี่สาวเข้าไปแนะนำตัวกับผู้ชายที่น้องรู้จักในโซนที่นั่งวีไอพี
“หวัดดีครับพี่อัน ผมชื่อไนท์นะครับ เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของน้องรัญญ์ครับ” ชายหนุ่มหน้าคมรูปร่างสูงโปร่ง สันกรามก็ดูคมชัด รวม ๆ แล้วใบหน้าดูหล่อเหลาอย่างกับดารามีชื่อเสียง
“หวัดดีจ้ะ” อัญญารับไหว้แบบงง ๆ “นี่ใคร แฟนแกเหรอ?” แอบกระซิบถามน้องสาว
“ตอนนี้ยัง อนาคตไม่แน่” รัญญาตอบพี่สาวอย่างยียวน
“ผมกำลังตามจีบน้องสาวพี่อันอยู่ครับ แต่ตอนนี้เธอยังไม่รับรักผม” ชายหนุ่มเอ่ยกับพี่สาวคนสวยเหมือนรู้ว่าเธอกำลังสงสัยเรื่องอะไรอยู่
“อ๋อ งั้นเหรอ” อัญญาตอบสั้น ๆ พลางหรี่ตามองน้องสาวตัวแสบ คิดว่าน้องสาวกำลังหลอกให้ผู้ชายคนนี้เปย์ตัวเองอยู่แน่ ๆ ก็เธอมีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ? รัญญาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทำหน้าทำตาลอยไปลอยมาเหมือนไม่ได้ทำผิดอะไร
“เชิญนั่งก่อนครับ” ไนท์ผายมือ เชื้อเชิญให้สองสาวนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา
“มาคนเดียวเหรอ?” อัญญาเอ่ยถามไนท์
“ครับ ตอนแรกวันนี้กะว่าจะพัก แต่พอเห็นน้องรัญญ์โพสต์เค้กวันเกิดลงสตอรี่ เลยรู้ว่าวันนี้วันเกิดน้อง ผมเลยลองทักชวนน้องให้มาที่นี่ กะจะมาฉลองให้น้องรัญญ์น่ะครับ”
“แล้วไนท์รู้รึเปล่าว่ายัยรัญญ์มีแฟนแล้ว” อัญญาถามชายหนุ่มโดยไม่ได้สนใจว่าน้องสาวจะว่าอะไรรึเปล่า ตามประสาคนเป็นห่วง
“รู้ครับ”
“รู้แล้วยังจะนัดน้องสาวพี่ออกมาเจองั้นเหรอ?” อัญญาขึ้นเสียงพร้อมกับใส่อารมณ์แข็งกร้าวใส่เขา
“พี่อัน” รัญญาสะกิดแขนพี่สาวให้ใจเย็นลง
“ทำไมยัยรัญญ์ แกก็ควรจะซื่อสัตย์กับแฟนตัวเองให้มากกว่านี้นะ”
“เราเลิกกันแล้ว รัญญ์เลิกกับบาสแล้ว”
“เลิกกันตอนไหน ทำไมพี่ไม่รู้”
“เลิกมาเป็นเดือนแล้ว ไม่มีโอกาสได้บอกพี่น่ะสิ” ดวงตาของรัญญาดูเศร้า ๆ เหมือนคนอกหักมา
“ทำไมถึงเลิก คบกันมาตั้งสามปีแล้วนี่ หรือว่าแก...” อัญญาชำเลืองหางตามองไนท์ สงสัยว่าเขาคือมือที่สามที่ทำให้น้องกับแฟนหนุ่มเลิกรากัน
“ไม่ใช่เพราะพี่ไนท์นะคะ” รัญญารีบปกป้องชายหนุ่ม “เพราะบาสนอกใจรัญญ์ต่างหาก”
“เป็นไปได้ยังไง พี่ก็เห็นว่าบาสออกจะเป็นคนดี ผู้ชายซื่อ ๆ คนหนึ่ง”
“เป็นไปแล้วค่ะ รัญญ์เห็นมากับตาที่หอบาส เขาเอาผู้หญิงคนอื่นไปนอนด้วย”
“ว่าไงนะ! ไอ้บาสไอ้สันข_านนี่ มันกล้าทำแบบนี้กับแกได้ยังไง แล้วแกทำไมพึ่งมาบอกพี่” อัญญาเปลี่ยนอารมณ์มาด่าแฟนเก่าของน้องแทน เธอรักน้องสาวมาก ใครทำน้องเสียใจอย่าหวังว่าจะมีความสุข
“ช่างเขาเถอะพี่ รัญญ์โสดก็ดีเหมือนกัน รู้สึกเป็นอิสระดี”
“โสดก็ดีครับน้องรัญญ์ แต่ถ้าอยากมีแฟนเมื่อไหร่ให้หันมาหาพี่นะครับ” ไนท์ส่งสายตาเป็นประกายให้รัญญาอยู่ตลอด เขากำลังตกหลุมรักสาวรุ่นน้องคนนี้อย่างโงหัวไม่ขึ้น
อัญญารู้ความจริงแล้วว่าน้องสาวโสดสนิท เธอก็ไม่ติดใจเรื่องที่ไนท์อยากจะจีบรัญญาแล้ว อีกทั้งเห็นสายตาของไนท์ที่มองน้องด้วยความหลงใหลขนาดนี้ เธอก็ไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอหนุ่มสาว
“งั้นเธอสองคนคุยกันตามสบายนะ พี่ขอตัวไปแดนซ์ก่อนแล้วกัน วันนี้จะปล่อยผีซะหน่อย”
ปล่อยให้หนุ่มสาวนั่งสบตากัน ส่วนอัญญาก็ออกมาเต้นอยู่กลางคลับ เอวบางส่ายไปมาพลิ้วไหว ร่างกายของเธอมันช่างยั่วยวนเสียเหลือเกิน หนุ่ม ๆ หลายโต๊ะต่างมองมาที่หญิงสาวที่เอาแต่โยกย้ายส่ายสะโพกไปมาดูแล้วเซ็กซี่สะดุดตา
“วู้วว!” เธอส่งเสียงแข่งกับเสียงดนตรีที่ดีเจเปิด แม้ภายนอกจะแสดงออกว่าอารมณ์ดีและสนุกสุดเหวี่ยง แต่ลึก ๆ เธอเครียดมาก ทั้งกับงานและกับคน
“เอาล่ะครับหนุ่มสาวทั้งหลาย ต่อไปผมจะพาทุกท่านเข้าสู่โหมดผ่อนคลาย ขอเปลี่ยนสไตล์มาฟังเพลงช้ากันสักสองสามเพลงก่อนนะครับ”
เมื่อดีเจเปลี่ยนมาเปิดเพลงช้า ทำให้อัญญาหมดสนุก เธอเดินตรงไปนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ ไม่อยากกลับไปขัดจังหวะน้องสาวกับไนท์
“ขอ Kamikaze แก้วนึงค่ะ” เธอสั่งค็อกเทลกับพนักงานบาร์เทนเดอร์
ไม่นานเครื่องดื่มที่เธอสั่งก็มาเสิร์ฟตรงหน้า
“เครื่องดื่ม Kamikaze ของคุณผู้หญิงได้แล้วครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“แต่คุณผู้หญิงไม่ต้องจ่ายนะครับ คุณผู้ชายท่านนั้นจะจ่ายให้เองครับ” พนักงานผายมือไปอีกมุมหนึ่งของคลับเพื่อบอกพิกัดของชายใจป๋าที่อาสาออกค่าเครื่องดื่มให้กับเธอ
อัญญามองตามมือของพนักงาน เธอแอบตกใจเล็กน้อย เมื่อเห็นกลุ่มผู้ชายที่จ่ายค่าค็อกเทลให้ มองจากตรงนี้ไปไม่ห่างมากนัก มีผู้ชายสามคนนั่งโซนวีไอพีเช่นกันกับไนท์ แต่จะเป็นคนละฟากฝั่ง
“ไม่มั้ง” เธอกำลังพิจารณาผู้ชายสามคนที่นั่งอยู่ และมีคนหนึ่งกำลังมองมาที่เธอ เขาเหมือนกับเจ้านายใจร้ายของเธอมาก แต่ด้วยความที่ไฟภายในคลับไม่ได้สว่างมาก ทำให้ไม่แน่ใจนัก
“ผู้ชายคนไหนคะ ใช่ที่นั่งกันสามคนใช่มั้ย?” เธอถามย้ำกับพนักงาน
“ใช่ครับ คนที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำเป็นคนจ่ายให้คุณผู้หญิงครับ”
“พอจะรู้จักชื่อเขามั้ยคะ”
“รู้ครับ ชื่อคุณฌอน เป็นเพื่อนของคุณธันวาเจ้าของคลับที่นี่ครับ”
“นี่ก็คลับของเพื่อนคุณฌอนเหรอ ทำไว้กี่คลับเนี่ย รวยจัด”
“ซวยอะไรขนาดนี้ ขนาดหนีมาเที่ยวไกลถึงกรุงเทพฯ ยังจะตามมาเจอเขาอีก” อัญญาบ่นพึมพำ
“ดูเหมือนคุณฌอนจะสนใจคุณนะครับ” พนักงานยิ้มกรุ้มกริ่มเชิงชงเข้ม
“งั้นเหรอคะ...ถ้างั้นน้องช่วยอะไรพี่หน่อยได้มั้ยคะ” อัญญานึกอะไรสนุกขึ้นมาได้ ยังไงก็มาเจอเจ้านายถึงที่นี่แล้ว เปิดตัวกับเขาแบบสนุก ๆ ดีกว่า
บทส่งท้าย หนึ่งเดือนผ่านไป “สวัสดีค่ะจีเอ็ม” “สวัสดีครับจีเอ็ม” “ดีครับ” พนักงานในรีสอร์ตของอัญญาต่างพากันยกมือไหว้และให้ความเคารพชยางกูรเมื่อเขาเดินผ่าน “ดูคุณจะทำตัวเว่อร์กว่าเจ้าของรีสอร์ตอีกนะคะ ที่นี่มีจีเอ็มที่ไหนกัน” แฟนสาวเดินเข้ามาแซวเมื่อได้ยินพนักงานเรียกเขาว่าจีเอ็ม “ก็ไม่ต่างอะไรกันนักหรอกที่รัก ผมเป็นที่ปรึกษาด้านบริหารโดยตรงถ้าไม่เรียกจีเอ็มจะให้เรียกอะไรละครับ” ว่าที่สามีอ้อนภรรยาอย่างน่ารัก ที่บอกว่าเขาเป็นว่าที่สามี เพราะอีกสองเดือนทั้งคู่จะเข้าพิธีแต่งงานกันแล้ว หลังจากไปง้อกันสำเร็จ กลับมาชยางกูรก็ถือพานดอกไม้เข้ามาขอขมาพ่อแม่และยายของแฟนสาวที่เขาได้ล่วงเกินแก้วตาดวงใจของพวกท่านไป และถือโอกาสนี้สู่ขออัญญาด้วยเสียเลย พ่อแม่และยายหอมไม่ติดใจอะไรเขา แถมยังชื่นชมว่าใจกล้าและมีความรับผิดชอบดีมาก ชายหนุ่มจึงเป็นที่โปรดปรานของผู้ใหญ่ไปแล้ว ทำให้เขาสามารถเดินเข้าออกห้องนอนของอัญญาได้อย่างสบายใจ เป็นการอยู่ก่อนแต่งทดลองความเป็นสามีไปในตัว แต่ชยางกูรไม่ได้มาเกาะอัญญากินนะ เขาท
รักต้องง้อ(18+) “ตกลงจะให้ผมทำอะไร” อัญญาไม่ยอมเอ่ยออกมาสักที เอาแต่จ้องหน้าสบตาเขาอยู่หลายวินาทีแล้ว “ฉัน...ขอให้คุณยกขันหมากไปสู่ขอฉันภายในเดือนหน้า” ในที่สุดเธอก็กล้าเอ่ยปาก เป็นคำขอที่ทำให้ใจของเขาแทบจะละลายลงตรงนั้น ก่อนหน้านี้กลัวแทบแย่ ว่าเธอจะขอเลิก พอได้ยินประโยคนี้หัวใจพองโตคล้ายกับกำลังเต้นเฉลิมฉลองกันยกใหญ่ แต่เขายังเก็บอาการดีใจเอาไว้ก่อน “นี่คุณกำลังขอผมแต่งงานเหรอ?” “ใช่ที่ไหนกัน ฉันสั่งให้คุณไปขอฉันแต่งงานต่างหาก” “มัดมือชกผมเหรอ?” “ใช่ จะคิดอย่างนั้นก็ได้” “ไม่โกรธผมแล้วเหรอที่ผมพาสาวอื่นมานอนค้างด้วย”คำพูดนี้ของเขาทำให้อัญญาโกรธขึ้นมาจริง ๆ เดิมที คิดว่าเขาแค่แกล้งพูดให้เธอโมโหเท่านั้น “นี่คุณมีคนอื่นจริงเหรอ?” “....” เขาแกล้งไม่ตอบ เอาแต่ทำหน้านิ่ง จนแฟนสาวคิดว่าเป็นเรื่องจริง “คนสารเลว!” อัญญาจะง้างมือตบเขา ทว่าชายหนุ่มคว้าเอาไว้ทันแล้วรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนแกร่ง จากนั้นพาเธอไปในห้องนอน “ปล่อยฉันนะไอ้คนใจหมา ฉันไม่แต่งงานกับผู้ชายหลายใจสำส่อนอย่างคุณแล้ว”
คุณแพ้พนันฉันแล้ว อัญญานั่งเหม่อใจลอยที่ระเบียงห้องนั่งเล่นในที่พัก เสียงน้ำไหลเป็นธาร เสียงนกร้องเพลงเจื้อยแจ้ว เสียงลมพัดใบไม้ร่วงหล่น บรรยากาศดูสงบร่มรื่น ช่วงเวลาแบบนี้เธอต้องใจสงบ แต่ในใจกลับว้าวุ่นคิดถึงแต่เขา สามวันแล้วที่ติดต่อเขาไม่ได้ “คนใจร้าย จะเลิกกับฉันจริง ๆ ใช่มั้ย ชยางกูรนายมันงี่เง่า” เธอพึมพำคนเดียว สายตาก็ยังไร้ความสุข ไม่มีชีวิตชีวาเหมือนเดิม “มานั่งเหม่ออะไรตรงนี้ลูกสาวแม่” กัญญาเดินถือแก้วกาแฟเข้ามานั่งเก้าอี้ตัวข้าง ๆ “ดื่มกาแฟให้สดชื่นก่อนสิลูก” แม่ของเธอชงกาแฟมาให้ “ขอบคุณค่ะแม่” “คิดถึงก็ไปตามเขาสิลูก” หญิงวัยกลางคนเอ่ยอย่างคนรู้ใจลูก เพราะสามวันมานี้เธอสังเกตเห็นว่าลูกสาวทำหน้าเศร้าตลอดเวลาอัญญามองหน้าแม่อย่างเขิน ๆ “หนูจะง้อเขาทำไมคะ เขาไม่มีเหตุผลเองนี่คะ” “อันไม่รักเขาแล้วเหรอ?” “ไม่ค่ะ” คนปากแข็งเอ่ยไม่เต็มเสียง “ไม่อยากแต่งงานกับคุณฌอนเหรอ?” เจอคำถามนี้เธอนิ่งไปหลายวิ “ไม่...ค่ะ” ปฏิเสธอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก จนแม่ก็แอบยิ้ม “แต่แม่อยากได้คุณฌอนเป็นลูกเขยน
ครอบครัวอบอุ่น ชายหนุ่มบอกลา สามเดือนผ่านไป @ สายธารารินทร์ รีสอร์ต “พี่อัน ได้ยินพนักงานบอกว่าวันนี้ห้องพักเต็มทุกห้องเลยเหรอจ๊ะ?” รัญญาเดินเข้ามาในห้องทำงานของพี่สาว อัญญากำลังนั่งดูแฟ้มอยู่บนโต๊ะทำงานเล็ก ๆ ในบ้านไม้สองชั้น ที่เป็นทั้งบ้านและห้องน้ำงานของเธอ เดิมทีพ่อปรีชาเตรียมห้องทำงานไว้ให้เธออย่างดี เป็นห้องทำงานเดิมของภรรยาใหม่ แต่เธอเกรงใจจึงขอใช้ชั้นหนึ่งของบ้านเป็นห้องทำงานตัวเอง “ใช่ วันนี้ห้องเต็มหมดเลย และพื้นที่ลานกลางเต็นท์ก็เต็มด้วยนะ” หญิงสาวในบทบาทของผู้บริหารรีสอร์ตเอ่ยอย่างภูมิอกภูมิใจ ตั้งแต่เธอก้าวขึ้นมาทำตำแหน่งนี้ เธอได้ศึกษาและเรียนรู้ปัญหาของที่นี่อย่างละเอียดถี่ถ้วน และได้นำปัญหาต่าง ๆ ไปปรึกษาชยางกูร ซึ่งเขาก็เก่งมาก มองขาดในทุกเรื่อง ชายหนุ่มได้แนะนำวิธีการจัดการให้เธอทีละขั้น เพียงเวลาไม่ถึงครึ่งปีด้วยซ้ำ ยอดการจองก็เพิ่มขึ้น ทำให้พนักงานทุกคนยอมรับในตัวของอัญญา ต่างกับตอนแรกที่เดินเข้ามารับตำแหน่งใหม่ ๆ แต่ละคนแทบไม่เห็นหัวเธอเลย “พี่สาวรัญญ์เก่งจริง ๆ” “เรื่องนี้ต้องขอบคุณ คุ
หน้าที่ใหม่(18+) หลังจากชยางกูรนั่งคุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าว่าที่พ่อตาประมาณห้านาทีเห็นจะได้ ปรีชาจึงให้เขาลุกขึ้น อัญญาจึงเชิญพ่อกับแฟนหนุ่มเข้ามาในบ้าน พ่อปรีชาได้เจอกับรัญญาก็หลั่งน้ำตาอีกรอบ ส่วนรัญญาก็ดีใจที่ได้เจอพ่ออีกครั้ง อัญญาจำต้องปลุกยายให้ตื่นกลางดึก เพราะอดีตลูกเขยมาเยี่ยม ยายหอมดีใจมาก โผเข้ากอดปรีชา เพราะยายหอมเองก็รู้สึกผิดต่อเขา เป็นเพราะลูกสาวตัวเองที่อยากเลิกกับปรีชา ยายหอมไม่ได้อยากให้ครอบครัวของลูกสาวแตกแยก ชยางกูรแปลกใจที่ทุกคนต้อนรับปรีชาเป็นอย่างดี ผิดกับตอนที่แม่ของอัญญามา ทุกคนไม่ดีใจขนาดนี้ นึกแล้วก็เห็นใจน้ากัญญา ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง “คุณฌอน พ่อหนุ่ม ฌอน!” ยายหอมเรียกชยางกูรที่เอาแต่เหม่อลอยจนไม่ได้ยินเสียงใครเลย “ครับ! ครับคุณยาย” จนสะดุ้งตื่น “ไง...ฉันอุตส่าห์เอ็นดูคุณ ไม่คิดว่าจะกล้าพาหลานฉันชิงสุกก่อนห่าม” ยายหอมคงรู้เรื่องนี้จากปากปรีชา “ผมขอโทษครับที่ทำให้น้องเสียหาย ผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่างนะครับคุณยายคุณพ่อ” “ผมยังไม่กล้ายกยัยอันให้ผู้ชายคนนี้หรอกครับคุณ
นั่นพ่อค่ะ...ที่รัก หนึ่งเดือนผ่านไป เวลาไม่เคยหยุดเดิน ความรักที่ชยางกูรมีให้อัญญาก็เช่นกัน ตลอดเวลาที่คบกันไม่มีวันไหนที่ชายหนุ่มจะไม่เสิร์ฟขนมจีบให้เธอเลย ช่วงแรกอาจจะยังไม่เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมา ทำอะไรต้องคอยแอบ แต่สองอาทิตย์ก่อนนี้เอง เขาได้เข้าไปเห็นช็อตที่เชฟแดเนียลกำลังใส่ผ้ากันเปื้อนให้แฟนสาวในห้องครัว วันต่อมาชายหนุ่มขี้หึงรีบมาประกาศถึงในครัวเรื่องที่เขาคบกับอัญญา จากตอนแรกที่รู้กันเป็นบางกลุ่มตอนนี้น่าจะรู้กันทุกคนแล้ว แรงหึงทำให้เขากล้าได้กล้าเสียจริง ๆ แม้จะถูกเบื้องบนตำหนิเขาก็ไม่สนใจ เดินหน้าโชว์ความหวานอย่างไม่อายใคร ล่าสุดแฟนสาวกลับบ้านมาหายายกับน้องสาวที่กรุงเทพฯ เขาก็อยากตามมาด้วยทั้งที่ตัวเองมีประชุมใหญ่ ทว่าอัญญาไม่ยอมให้เขาเสียการเสียงานจึงสั่งให้เขาอยู่ทำงานของตัวเองให้เต็มที่ ถ้าไม่ทำตามที่เธอบอกเธอยื่นคำขาดจะไม่คบกับเขาต่อ ชายหนุ่มจึงยอมฟังคนไม่เคยคบใครอะเนอะ “ยาย...ดึกแล้วไปนอนเถอะจ้ะ เดี๋ยวทางนี้อันกับยัยรัญญ์จะจัดการให้เอง” อัญญาเหลือบดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนังบ้านจึงบอกให้ยายขึ้นไปพักผ่อน แต่ยายหอมยังคงขะมักเ







