MasukShare
บทที่ 41 [2/2]
Terakhir Diperbarui:
2026-01-27 01:26:31“บอสครับ”
ไซรัสหันมาสบตาเซเรน่า เพียงแวบเดียวเธอก็รู้ว่าเรื่องที่เขารอฟังคงไม่ใช่เรื่องดีนัก เขาพยักหน้าให้เธอเบา ๆ ก่อนจะเอ่ย
“เข้ามา”
“ขอโทษที่รบกวนครับ แต่ผมได้รับรายงานว่า...คนของคุณซิกเคลื่อนไหวเมื่อคืน มีรถสามคันเข้าออกจากโกดังฝั่งตะวันตกของท่าเรือใต้ พวกเราคิดว่าพวกนั้นกำลังเตรียมขนของออกนอกเขต” ศรันเปิดประตูเข้ามาอย่างเงียบงัน
“ของที่ว่าคืออาวุธ?” ไซรัสนิ่งฟัง ใบหน้าที่เมื่อครู่ยังอบอุ่นพลันกลับเยียบเย็นในพริบตา
“ใช่ครับ บางส่วนตรงกับล็อตที่เคยเป็นของเรา”
ห้องทั้งห้องเงียบลงในทันที เซเรน่ามองเขาเงียบ ๆ มือที่ถือแก้วน้ำค้างอยู่กลางอากาศ เธอรู้ดีว่าความสงบที่ได้สัมผัสตลอดคืนที่ผ่านมา อาจเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนพายุจะเริ่มต้น
“เตรียมรถ ฉันจะไปดูเองคืนนี้” ไซรัสพยักหน้า
“แต่บอส เมื่อคืนเพิ่งกลับมานะครับ” ศรันลังเล
“ฉันไม่ปล่อยให้พวกมันเอาของฉันไปง่าย ๆ”
น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจ ทำให้ศรันพยักหน้ารับแล้วออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว และทันทีที่ประตูปิดลง เซเรน่าก็เดินเข้ามาหาเขา
“จะไปอีกแล้วเหรอ...ฉันเพิ่งได้เห็นนายกลับมาปลอดภัยแท้ ๆ” เสียงของเธอแผ่วเบาแต่สั่นน้อย ๆ
“ฉันสัญญา ว่าจะกลับมา...เหมือนทุกครั้ง” ไซรัสหันมาหา ดวงตาคมอ่อนลงทันที
“แต่นายไม่ได้แค่ไปทำธุรกิจนะ” เธอยิ้มเศร้า “นายไปในที่ที่คนพร้อมจะฆ่านายทุกเมื่อ”
“ใช่ แต่ฉันก็มีเหตุผลต้องอยู่ให้ได้...เพราะเธอ” เขายกมือขึ้นแตะข้างแก้มของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาเล็กน้อยที่คลออยู่ตรงหางตา “อย่าร้องเลยนะ เซเรน่า ฉันไม่เคยแพ้ใคร และจะไม่แพ้ในครั้งนี้ด้วย”
“ถ้าอย่างนั้น...ฉันจะรอนาย เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา” หญิงสาวมองเขาเงียบ ๆ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
ไซรัสยิ้มบาง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและคำสัญญา ก่อนที่เขาจะก้มลงจุมพิตหน้าผากของเธอแผ่วเบา
“เธอคือสิ่งเดียวที่ฉันจะไม่มีวันสูญเสียอีก”
หลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปช่วงค่ำ เสียงเครื่องยนต์ของรถลีมูซีนหรูเงียบสนิทเมื่อมาจอดยังท่าเรือฝั่งตะวันตก ท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกปกคลุมด้วยเมฆหนาทึบ มีเพียงแสงจากเสาไฟส่องลงมาบนผืนน้ำสีคล้ำที่สะท้อนระยิบระยับตามแรงลม
ไซรัสก้าวลงจากรถในชุดสูทสีดำสนิท ท่ามกลางความเงียบงันและกลิ่นเค็มของทะเลที่ปะปนด้วยกลิ่นน้ำมัน เสียงฝีเท้าของลูกน้องหลายคนดังเป็นจังหวะสม่ำเสมออยู่ด้านหลัง ศรันเดินนำแฟ้มข้อมูลมายื่นให้เขา
“พวกมันเริ่มขนของเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วครับ มีลูกน้องของซิกเฝ้าอยู่ราวยี่สิบคน”
“ยี่สิบคน…น้อยไปหน่อยสำหรับการขโมยของของฉัน” ไซรัสเปิดแฟ้มเพียงแวบเดียว ก่อนจะกล่าวเสียงเย็น
“บอสจะเข้าไปเองไหมครับ หรือให้พวกผม---” ศรันถอนหายใจเบา ๆ
“ฉันจะเข้าไปเอง” เขาตัดคำเรียบ “อยากเห็นหน้ามันกับตาว่ายังกล้าใช้ชื่อฉันอยู่ไหม”
สายลมเย็นเฉียบพัดปลายเสื้อสูทของเขาให้สะบัดเบา ๆ ก่อนที่ไซรัสจะเดินนำเข้าไปในเงามืดของโกดังหมายเลข 9 ไฟภายในส่องสลัว มีเงาคนขยับอยู่หลังลังไม้ขนาดใหญ่ที่ซ้อนกันเป็นแนวยาว
เสียงสนทนาของลูกน้องฝ่ายตรงข้ามดังลอดออกมาเป็นระยะ
“เฮ้ นายแน่ใจเหรอว่าบอสไซรัสตายจริงน่ะ?”
“แน่สิวะ! งานศพมันก็จัดไปแล้ว คุณซิกประกาศต่อหน้าคนทั้งเขตใต้ จะมีใครกล้ากลับมาจากนรกได้อีกวะ!”
“งั้นคืนนี้...มึงจะได้เห็นผีของกู”
รอยยิ้มมุมปากของไซรัสปรากฏขึ้นช้า ๆ เพียงพูดจบ เสียงปืนถูกขึ้นลำพร้อมกัน ลูกน้องของไซรัสบุกเข้าทางประตูอีกฝั่ง เสียงปืนดังสนั่น ก้องสะท้อนทั่วโกดัง แสงไฟจากกระบอกปืนแลบแปลบปลาบในความมืด
ไซรัสเดินช้า ๆ ท่ามกลางเสียงปืน เขาไม่จำเป็นต้องรีบ เพราะทุกอย่างถูกคำนวณไว้แล้ว เขาเพียงหยิบปืนสั้นออกจากด้านในเสื้อสูท ยกขึ้นยิงอย่างแม่นยำ กระสุนทุกนัดที่ออกจากกระบอกไม่เคยพลาดเป้า
เสียงร่างล้มกระแทกพื้นดังสลับกับเสียงปืน ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลงภายในไม่กี่นาที
“เคลียร์พื้นที่แล้วครับบอส” ศรันรายงาน พลางปาดเลือดที่เปื้อนแก้มออกด้วยหลังมือ
ไซรัสเดินตรงไปยังโต๊ะไม้เก่าที่วางแผนที่การขนส่งของเครือข่ายเขตใต้ไว้แน่นขนัด เขาหยิบกระดาษขึ้นมาพลิกดูทีละแผ่น ก่อนจะหยุดเมื่อเห็นตราประทับสีทองตรงมุมกระดาษ สัญลักษณ์ของ “ซิก”
“มันคิดจะขนของทั้งหมดไปขายให้พวกเขตเหนือ...” เขาพึมพำเสียงเย็น “กล้าดีจริง ๆ”
“จะให้ผมจัดการต่อเลยไหมครับ” ศรันมองสีหน้านายของตนแล้วกลืนน้ำลาย
“ไม่ต้อง” ไซรัสเอ่ยเรียบ ก่อนเดินไปยังประตูโกดัง มองออกไปยังทะเลที่คลื่นซัดกระทบหินเสียงดังเป็นจังหวะ “ฉันจะให้มันคิดว่ามันชนะ...”
“แต่ในวันที่มันเผลอ ฉันจะเผาโลกของมันให้มอดไปพร้อมกับตัวมันเอง”
เขาหยุด แล้วหันกลับมามองลูกน้องทั้งหมด ดวงตาคมวาวขึ้นใต้แสงไฟสีส้ม ศรันก้มศีรษะรับอย่างเข้าใจ ก่อนสั่งให้ลูกน้องเก็บกวาดพื้นที่ เมื่อทุกคนแยกย้าย ไซรัสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หน้าจอแสดงชื่อเดียวที่ทำให้แววตาแข็งกร้าวของเขาอ่อนลง
เซเรน่า…
เขาไม่โทรหาเธอ แค่จ้องชื่ออยู่อย่างนั้น เสียงคลื่นและกลิ่นคาวเลือดรอบตัวเริ่มจางหายไป เหลือเพียงภาพรอยยิ้มของหญิงสาวในหัว
“อีกไม่นาน...” เขากระซิบเบา
“ฉันจะกลับไปหาเธอ แล้วเราจะไม่ต้องแยกจากกันอีก”
สายลมพัดแรงขึ้นราวกับพายุเริ่มตั้งเค้า แต่ในนัยน์ตาของไซรัสกลับมีเพียงเปลวไฟของความตั้งใจและความแค้นที่เริ่มลุกโชน
Bab terbaru
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ ฮันนีมูนริมทะเลของตระกูลนัว
เสียงคลื่นกระทบฝั่งค่อย ๆ พาหัวใจให้สงบ ลมทะเลอุ่น ๆ พัดผมยาวของเซเรน่าปลิวเบา ๆ เธอหันไปมองผู้ชายที่กำลังแบกลูกแฝดสองคนไว้บนไหล่คนละข้าง และรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้แค่พวกเรา“ป่ะป๊า! ทะเลใหญ่จังเลย!”“หม่าม้าดูสิ! ปูเดินดุ๊กดิ๊กเลย!”เสียงหัวเราะของเซธและไซม่อนดังกล่อมหัวใจของเธอกว่าคลื่นทะเลเสียอีก ทำเอาอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามด้วยความเคยชิน“ที่รัก เธอยิ้มแบบนั้น ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าจะพาลูกกลับห้อง แล้วเราสองคน---” ไซรัสยกยิ้มเจ้าเล่ห์“หยุดเลยค่ะ มาเที่ยวทะเลนะคะ ไม่ได้มาทำลูกเพิ่ม” เธอรีบจิ้มแก้มเขาเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดและการกระทำนั้น อยู่ในสายตาของลูกแฝดที่กำลังกะพริบตาปริบ ๆ“ทำลูกเพิ่มคืออะไรเหรอหม่าม้า?” เซธเอ่ยถามตาใส“คือการมีน้องไว้เล่นด้วยไงคะ” เซเรน่ายิ้มแห้ง พลางหันไปหยิกหลังไซรัสเบา ๆ ที่ดันเริ่มพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าลูก ๆ “ป่ะป๊า! หนูอยากได้น้อง!!” ลูกทั้งสองคนตาเป็นประกาย“เห็นไหมครับ ที่รัก ลูกเห็นด้วยกับฉัน” ไซรัสหัวเราะดังลั่นเหมือนชนะสงครามทำเอาเซเรน่ารีบปิดหน้าตัวเองทันที เมื่อรู้ว่ากลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ราบคาบให้ตายสิ แล้วฉันจะสู้พวกเขาสา
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ สลับร่าง
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแดดอุ่น ๆ สาดผ่านผ้าม่านบางในห้องนอนใหญ่ กลิ่นหอมของดอกไม้จากแจกันข้างหัวเตียงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ บรรยากาศดูสงบสุขราวกับทุกอย่างยังเหมือนเดิมจนกระทั่งเสียงกรีดร้องหนึ่งดังขึ้น“กรี๊ดดดดดด!!”ไซรัสสะดุ้งตื่นแทบจะหล่นจากเตียง เขาหันไปตามต้นเสียงที่กรีดร้องปลุกเขาให้ตื่นเมื่อครู่ นัยน์ตาคมสีน้ำทะเลเบิกตากว้างราวกับเห็นผีหลังจากที่เห็นร่างของตัวเองนั่งค้างอยู่ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง“ทำไมฉันถึงเห็นตัวเองนั่งตรงนั้น!” ไซรัสร้องออกมาเสียงหวานที่คุ้นเคยทำเขาหยุดชะงัก“ทำไมเสียงฉันมัน เดี๋ยวสิ”ไซรัสก้มมองเรือนร่างของตัวเองพบว่าเขาสวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีม ก่อนจะหน้าเหวอ “เดี๋ยวนะ นี่มัน...ร่างของเธอเหรอ เซเรน่า?”“ใช่ พวกเราสลับร่างกัน” เซเรน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าเพราะตอนนี้เธออยู่ในร่างของไซรัสมันเลยทำให้ทุกอย่างดูแปลกประหลาดไปหมด แต่ไซรัสที่อยู่ในร่างเซเรน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น เขาย่างกายเดินเข้าไปหาภรรยาก่อนจะโอบกอดเธอแผ่วเบาและพูดปลอมประโลม“ได้ยังไง บ้าน่า”“ไม่ต้องกลัวเซเรน่า ฉันจะหาทางทำให้เราสลับร่างกลับไปได้แน่นอน”ไซรัสยืนปลอบใจภรรยาที่ตื่นกลัวอยู
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [2/2]
หลายวันต่อมาบ้านพักตากอากาศริมทะเลขนาดกลางตั้งอยู่บนเนินทรายต่ำ ล้อมรอบด้วยต้นมะพร้าวและเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะอันคุ้นหู ลมทะเลยามบ่ายพัดกลิ่นเค็มจาง ๆ ปะปนกลิ่นดอกลีลาวดีที่ปลิวจากสวนหน้าบ้าน ที่นี่เป็นบ้านตากอากาศริมทะเลบนเกาะส่วนตัวที่พวกเขาเคยมาด้วยกันในทุกปีแต่สำหรับไซรัสแล้วทุกอย่างกลับดูแปลกใหม่ เขามองภาพครอบครัวที่ติดอยู่บนผนัง ภาพถ่ายที่เขาอุ้มลูกฝาแฝดและหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่าความทรงจำนั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพเบลอในใจ“ที่นี่ดู...อบอุ่นดีจัง” เขาพูดเบา ๆ ขณะเดินช้า ๆ ไปตามโถงทางเดินเซเรน่ามองตามแผ่นหลังของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “คุณเคยชอบที่นี่มากค่ะ ทุกเช้าคุณจะตื่นก่อนใครเพื่อลงมาทำอาหารให้ฉันและเด็ก ๆ”“จริงเหรอ...” เขายิ้มบาง ๆ “อืม...ไม่รู้สิ ผมไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะมีฝีมือด้านการทำอาหาร”เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ “แต่เด็ก ๆ ชอบฝีมือการทำอาหารของคุณนะคะ”“เซเรน่า....คือผมมีคำถามหนึ่งครับ”“อะไรเหรอคะ?”“ผมดีกับคุณและลูกจริง ๆ ใช่ไหมครับ” “คะ?”“คือ...ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อในสิ่งที่คุณพูดนะครับ เพียงแต่เมื่อวานในหัวของผมก็มีความทรงจำไม่ดีโผล่ขึ้นมา ผมในต
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [1/2]
แสงแดดอ่อนสีทองลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยส่วนตัว กลิ่นยาผสมกลิ่นสะอาดของผ้าปูเตียงใหม่ลอยอยู่ในอากาศ เครื่องวัดชีพจรส่งเสียงแผ่วเบาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พื้นที่เงียบสงบนี้มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มบนเตียงที่เพิ่งฟื้นจากความมืดมิดยาวนานไซรัสขยับเปลือกตาอย่างเชื่องช้าดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลลืมขึ้น สายตาเขายังพร่าเลือนอยู่แต่ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียง มือเล็กของเธอกุมมือเขาไว้แน่นราวกับกลัวว่าหากปล่อยไปเขาจะหายลับจากโลกนี้อีกครั้งแววตาของเธอแดงช้ำ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาขยับตัว เธอเรียกชื่อเขาด้วยเสียงเบาเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความกลัวในเวลาเดียวกัน“ไซรัส... คุณตื่นแล้ว...” เสียงนั้นสั่น แต่แฝงด้วยความอบอุ่นลึกซึ้งชายหนุ่มกระพริบตาถี่ ๆ พยายามรวบรวมความทรงจำ แต่ในหัวกลับว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกบางอย่างที่แน่นอยู่ในอก เหมือนเขาควรจะรู้จักเธอ เหมือนเธอคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต แต่เขากลับจำไม่ได้เลย“ผม...” เขาขมวดคิ้ว มือที่ถูกเธอกุมไว้เริ่มขยับเล็กน้อย “คุณ...เป็นใคร....แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่”คำพูดนั้นเหมือนมีดบาง ๆ ที่กรีดผ
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [5/5]
ห้าวันต่อมาเมื่อเข้าเขตเมืองอาร์เทน เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ดังมาจากทิศเหนือ ไซรัสหยุดเดินหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นดู“เป็นรถหุ้มเกราะ...มีสัญลักษณ์ของกองทัพ”ไม่นานรถคันนั้นก็หยุดลงตรงหน้า ชายในชุดทหารสามคนลงมาคนหนึ่งถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มและแววตาที่คุ้นเคย“ผู้พันไซรัสจริง ๆ ด้วย!”ไซรัสเบิกตากว้าง “ศรัน!”ศรันยิ้มกว้าง รีบเดินเข้ามากอดเขาแน่น “ผมคิดว่าท่านตายไปแล้ว!”“ฉันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก” ไซรัสหัวเราะก่อนจะหันไปมองเซเรน่า “เซเรน่านี่ศรันครับ เขาเป็นทหารที่คุ้มกันศูนย์อพยพ ส่วนนี่เซเรนะ....”ศรันมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น “สวัสดีครับดีครับคุณเซเรน่า ผมได้ยินชื่อมานานแล้วไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะสวยขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผู้พันจะหลบหนีจากศูยน์อพยพแล้วไปช่วยคุณที่นั่น”“คะ?”“อะ...อ้าว...ผู้พันอย่าบอกนะว่าไม่ได้บอกเธอ” ศรันหันไปถามไซรัสที่ตอนนี้กำลังยืนมองเขาอย่างคาดโทษ ไซรัสภายในใจรู้สึกกระวนกระวายเพราะตอนนี้ความจริงที่เขาหลบหนีออกจากศูนย์อพยพเพื่อไปช่วยหญิงสาวที่ตนแอบรักมาตลอดหลายปีกำลังถูกเปิดเผย“ไซรัส....ที่คุณศรันพูดหมายความว่ายังไง”“เซเรน่าเรื่องนี้พวกเราค่อยคุยกันทีหลังดีไ
เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [4/5]
ไซรัสมอบต่ำใช้รถที่จอดอยู่บนถนนเป็นที่กำบัง เขาจับปืนไรเฟิลที่สะพายไว้บนหลังขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเริ่มเล็งจุดตายที่หัวของซอมบี้เซเรน่าไม่ยืนมองเหตุการณ์จากอีกฝั่งหนึ่งของถนนหัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของซอมบี้ก็ล้มลงไปนอนกับพื้นทีละตัว “เรียบร้อยแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ“คุณ...ไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ผมไม่เป็นอะไร”เซเรน่ามองเขาอย่างตะลึงทั้งความกลัวและความชื่นชมปะปนกันอยู่ในใจ “คุณเป็นใครกันแน่…คือฉันสังเกตว่าปืนที่คุณมีกับฝีมือการยิงของคุณมัน....ดูไม่ธรรมดา”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ฉันทหารหน่วยพิเศษ”เธอเบิกตากว้าง “จริงเหรอ?”“อืม...แต่ว่าตอนนี้พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว”เซเรน่ามองแผ่นหลังของไซรัสที่กำลังเดินนำไป แม้จะมีความสงสัยอยู่ในใจเกี่ยวกับตัวตนของเขาแต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะความคิดสงสัยนั้นไป...ระหว่างวันทั้งคู่เดินข้ามสะพานที่มีรถหลายสิบคันจอดทิ้งไว้ เสียงน้ำจากแม่น้ำด้านล่างดังคลื่นซัด เสียงฝีเท้าทั้งสองสะท้อนก้องไปทั่วสะพานเมื่อมาถึงอีกฟากหนึ่งก็พบว่าพระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว พวกเขาจึงเลือกหยุดพักค้างคืนในร้านอาหารร้างที่มีประตูปิดแน่นหนา
Anda juga akan menyukai
มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)
จินต์พิชา6.2K Dibacaคู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด5.7K Dibacaสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar24.4K Dibacaกรง | กาม
ลำเจียก6.4K DibacaMY DEAR พันธนาการรักนายมาเฟีย
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.285 Dibacaใคร่รักมาเฟีย
โนเนจัง4.9K Dibacaปะป๊ามาเฟีย
MaRich_3.9K Dibacaนางบำเรอคนโปรด
ลภัสลัล1.4K Dibaca
