เล่ห์รักร้ายนายเพื่อนสนิท

เล่ห์รักร้ายนายเพื่อนสนิท

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-21
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
34Bab
2.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ภูวิน....เขาชอบผู้หญิงสวยหุ่นดีเอาใจเก่งไม่งี่เง่าไม่เอาแต่ใจและที่สำคัญที่สุดก็คือลีลาบนเตียงต้องเด็ด แต่ทำไมทุกข้อที่กล่าวมามันกลับตรงกันข้ามกับปันปันเพื่อนสนิทของเขาทั้งหมดเลยล่ะ ปันปัน...เธอชอบผู้ชายนิสัยดีอบอุ่นและที่สำคัญไม่เจ้าชู้และต้องรักเดียวใจเดียวแต่ทำไมทุกข้อที่กล่าวมามันกลับตรงกันข้ามกับภูวินเพื่อนสนิทของเธอทั้งหมดเลยล่ะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

INTRO

I dialed the Elders' Council's number. Forcing myself to keep my voice steady, I said, "I'm willing to leave Kieran Wolfe. But I have one condition: I want you to send me somewhere he'll never find me."

On the other end, Elder Lucian Pearce let out a satisfied laugh. "If only you had been this sensible sooner. Spending one night in the cold storage truly showed you your place. A human like you was never worthy of our noble Alpha bloodline."

His voice dripped with contempt as he said, "On the night of the full moon in ten days, we'll arrange everything to send you away. And when that time comes, you'd better never show your face in front of Kieran again."

The call ended abruptly, and I leaned against the mansion's cold wall.

In the main hall, Kieran had shifted into his massive wolf form and was gently letting his daughter, Tyra Wolfe, tug at his thick fur. Cecelia was curled against his warm belly, smiling with tender satisfaction.

The perfect family of three looked so blissfully happy together.

The sight hit me like a bullet to the chest.

"Ms. George, you're back?" Cecelia Donati noticed me first and immediately sat up with alert eyes. She instinctively pulled Tyra behind her protectively.

Kieran almost reflexively shifted back to human form and handed Tyra to a servant to take upstairs. Their wary looks cut into me like knives.

The man who once said, "I'll only acknowledge pups that come from your belly," now watched me like I was a murderer.

After Tyra was taken away, Kieran approached and reached out to check my frostbitten body. He asked, "You're back. Did you get hurt in the cold storage?"

As I looked at this man who had once taken 99 lashes for me, my heart ached with bitterness as I turned away from his touch.

He frowned slightly. "Elise George, given last night's situation, the more I defended you, the harsher the Elders' punishment would have been. With your human body, they might have even executed you…

"We're leaving soon anyway, and I don't want any more complications. Also, Tyra is innocent. Why would you..."

"I told you, it wasn't me," I growled, my eyes burning with tears. "Wolfsbane is a deadly poison. How could I possibly use something like that to hurt anyone?"

Kieran seemed startled by my intense reaction and paused before softening his tone. "Alright, fine. It doesn't matter now. Tyra is fine now."

His dismissive words felt like ice picks stabbing into my heart.

He still did not believe me.

Just as the atmosphere grew tense, Cecelia approached while rubbing her slightly rounded belly. "Ms. George, I owe you an apology, too. I was too panicked at the time. You're not a wolf, so you probably don't understand a mother's instinct to protect her pup."

She raised her hand to brush her hair back, and the delicate crystal bracelet on her wrist glowed with a soft luster.

My eyes widened as I grabbed her wrist. "Where did you get this bracelet?!"

"I gave it to her. Cecelia likes antique pieces," Kieran said matter-of-factly as he pulled my hand away.

He said, "Consider it your apology gift to her. Besides, it's just a bracelet."

My voice trembled with rage. "This is the only thing my mother left me! How could you give it away? You know how much it means to me!"

I reached to snatch the bracelet back, but Cecelia suddenly staggered backward and clutched her stomach in apparent pain. She moaned weakly, "My belly..."

Kieran immediately shoved me away roughly, his eyes turning frighteningly cold. "Elise! She's carrying my pup! Haven't you caused enough trouble?!"

He was so strong that I crashed hard into the bookshelf behind me. My head struck against it heavily, and warm blood immediately began trickling down my neck.

Yet, Kieran did not even look back as he swept Cecelia into his arms and rushed out.

"Kieran..." Cecelia sobbed weakly against his chest. "Will our pup...be okay?"

"Don't be afraid. I'm here," he replied, his voice tenderly reassuring, each word piercing my ears. "You'll be fine, and so will the pup."
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
34 Bab
INTRO
ภูวิน....เขาชอบผู้หญิงสวยหุ่นดีเอาใจเก่งไม่งี่เง่าไม่เอาแต่ใจและที่สำคัญที่สุดก็คือลีลาบนเตียงต้องเด็ด แต่ทำไมทุกข้อที่กล่าวมามันกลับตรงกันข้ามกับปันปันเพื่อนสนิทของเขาทั้งหมดเลยล่ะปันปัน...เธอชอบผู้ชายนิสัยดีอบอุ่นและที่สำคัญไม่เจ้าชู้และต้องรักเดียวใจเดียวแต่ทำไมทุกข้อที่กล่าวมามันกลับตรงกันข้ามกับภูวินเพื่อนสนิทของเธอทั้งหมดเลยล่ะ................................................."เค้าดีใจที่คนแรกของเค้าคือวินนะ^^""แล้วจะเป็นคนสุดท้ายด้วยหรือเปล่า""อืมมม เรื่องนี้มันก็ขึ้นอยู่กับวินแล้วล่ะถ้าวินไม่เบื่อเค้ามีอะไรแค่เค้าคนเดียวไม่ไปมีอะไรกับคนอื่นเค้าก็ยอมวินแบบนี้จะมีอะไรกับวินแค่คนเดียว""จริงดิ""อื้มมมแต่มีข้อแม้นะ""ข้อแม้ไร""ก็ถ้าวันไหนที่วินเบื่อเค้าแล้ววินอยากไปมีอะไรผู้หญิงคนอื่น วันนั้นเค้าก็อาจจะ....""จะอะไรวะ""อาจจะหาผู้ชายหล่อๆใครสักคนมาแทนที่วินไง^^" ฉันยั่วโมโหคนด้านหลังที่ต้องโกรธหนักเมื่อได้ยินเพราะขนาดยังไม่มีอะไรวินยังออกอาการหนักเลยแล้วตอนนี้เรามีอะไรกันแล้วไม่โกรธให้มันรู้ไป แต่ถามว่าฉันจะไปมีอะไรกับคนอื่นจริงๆ ไหม...ไม่หรอกฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงหลายผัว แต่
Baca selengkapnya
ปันปัน
ปันปัน...ก๊อก ก๊อก ก๊อก"ปันตื่นหรือยังลูก" แม่เคาะประตูห้องนอนพร้อมกับตะโกนเรียก"ตื่นแล้วค่าแม่" ฉันตะโกนออกไปขณะที่กำลังนั่งทาครีมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง"โอเคแม่นึกว่าหนูยังไม่ตื่นงั้นเสร็จแล้วก็ลงไปทานข้าวเช้าด้วยนะลูก""ค่าแม่"สวัสดีค่ะฉันมีชื่อจริงว่านางสาวปัญฑิตาส่วนชื่อเล่นชื่อปันปันค่ะเป็นไงคะชื่อฉันน่ารักใช่มั้ยล่ะแต่ฉันไม่ได้น่ารักแค่ชื่อนะคะรูปร่างหน้าตาฉันก็น่ารักไม่แพ้กัน คริ คริ อย่าหาว่าฉันชมตัวเองเลยนะเพราะไม่ว่าใครที่พบเจอก็มักจะชมฉันแบบนี้เสมอตั้งแต่เด็กจนโต ฉันไม่ใช่ผู้หญิงหน้าตาสะสวยหรือหุ่นดีอะไรฉันจะออกแนวสาวน้อยอวบอิ่มน่ารักน่าฟัดเพราะเป็นคนชอบทานของอร่อย แต่ฉันก็ชอบฉันที่เป็นฉันแบบนี้นะคะไม่เคยมีความคิดที่อยากจะผอมเลยเพราะความสุขของฉันคือการหาของอร่อยเข้าปาก ฉันมัวแต่เม้าท์มอยเรื่องตัวเองพอฉันเหลือบไปมองดูนาฬิกาที่ฝาผนังก็ต้องตกใจเพราะมันจะสายแล้วฉันรีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งออกมาจากห้องนอนเพราะฉันต้องไปปลุกวินหรือคุณชายวินที่ป่านนี้ไม่รู้จะตื่นหรือยัง เนื่องจากว่าวันนี้เปิดเทอมและวินต้องไปช่วยเพื่อนๆคุมเด็กปีหนึ่งทำกิจกรรมรับน้อง อันที่จริงก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไ
Baca selengkapnya
ยัยอ้วน
ปันปัน...ฉันรีบวิ่งไปที่บ้านของวินโดยใช้ประตูเชื่อมระหว่างบ้านฉันกับบ้านวินซึ่งประตูนี้ฉันใช้เดินเข้าเดินออกมาตั้งแต่เด็กเพราะถ้าให้เข้าทางประตูรั้วหน้าบ้านต้องใช้เวลาเดินกว่าครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงตัวบ้านคิดดูว่าบ้านของวินจะใหญ่โตสักแค่ไหน พอฉันเดินเข้ามาในบ้านอย่างคุ้นเคยก็เจอป้าพิมพ์กำลังนั่งจิบกาแฟดูข่าวในทีวีอยู่ที่ห้องรับแขก"ป้าพิมพ์ขาสวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้ป้าพิมพ์"อ้าวน้องปันมาตามตาวินไปมหาลัยใช่ไหมลูก""ใช่ค่ะว่าแต่วินตื่นหรือยังคะ" "อืมมมป้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันสงสัยน่าจะยังไม่ตื่นมั้งเมื่อคืนไม่รู้กลับมาบ้านกี่โมงน้องปันลองขึ้นไปตามดูซิลูก""ได้ค่ะขออนุญาตนะคะ^^" "จ้ะตามสบายลูก^^"หลังจากได้รับอนุญาตจากป้าพิมพ์ฉันก็ไม่รอช้ารีบเดินไปที่ลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นห้าซึ่งเป็นชั้นบนสุดของบ้าน ห้องนอนของวินอยู่ชั้นบนสุดและเป็นห้องนอนของวินคนเดียวทั้งชั้น ทุกคนอ่านไม่ผิดค่ะฉันกดลิฟต์ขึ้นมาเพราะถ้าให้เดินขึ้นบันไดมาชั้นห้ารับรองเหนื่อยขาลากอย่างแน่นอนก๊อก ก๊อก ก๊อก ฉันยืนอยู่หน้าห้องนอนวินพร้อมกับเคาะประตูห้องเบาๆแต่ก็เงียบไร้สัญญาณตอบรับจากบุคคลภายในห้อง"วิน" ฉันเรียกชื่อ"........."
Baca selengkapnya
อยากมีผัว
ปันปัน...."หุ่นอย่างเค้ารูปร่างอย่างเค้าไม่เรียกว่าอ้วนหรอกนะจะบอกให้หุ่นแบบนี้เค้าเรียกอวบเข้าใจป่ะ""ไม่เข้าใจอ้วนก็คืออ้วนนั่นแล่ะ อวบเอิบอะไรไม่มีไม่เข้าใจ" ดูฟังเข้าสิมันน่าทุบมั้ยล่ะผู้ชายอะไรปากแบบนี้ไม่รู้ผู้หญิงหลงคารมเข้าไปได้ไง หรืออาจจะเป็นเพราะตอนอยู่กับสาวๆวินคงจะพูดด้วยน้ำเสียงหวานๆแต่พอพูดกับฉันก็จะเป็นอีกน้ำเสียงนึงก็อย่างว่าอะเนอะคุยกับสาวๆสวยๆก็ต้องพูดดีด้วยสิกับฉันเป็นแค่เพื่อนจะมาพูดดีด้วยทำไมใช่มะ "ยัยอ้วน ยัยอ้วย" เห็นมั้ยวินยังแซวฉันไม่เลิกเลยอ่ะ"เออ เค้าอ้วนแล้วทำไมมันหนักตรงส่วนไหนของตัวเองวะห๊ะ" ฉันขึ้นเสียงใส่ทันที"ไม่หนักส่วนไหนหรอกแต่ฉันชอบเรียกเธอแบบนี้มันดูน่ารักดี""......." ฉันถึงกับอึ้งพูดไม่ออกเพราะรู้สึกเขินที่วินชมฉันว่าน่ารักเพราะปกติวินไม่เคยชมฉันเท่าไหร่หรอกไอ้บ้าเนี่ยชอบว่าชอบแกล้งฉันประจำตั้งแต่เด็กจนโต"เงียบทำไมหรือมีปัญหาห๊ะยัยอ้วน" ดูคำพูดมันสิมันน่าเอาอะไรตีปากนัก"เออใช่มีปัญหา" ฉันโต้กลับทันที"นั่นมันปัญหาของเธอไม่ใช่ปัญหาของฉันและฉันก็จะเรียกเธอแบบนี้ไปตลอดจนแก่เลยไม่เชื่อก็คอยดูฉันจะเรียกทุกวันยัยอ้วนยัยอ้วนยัยอ้วนยัยอ้วน""เหอะ
Baca selengkapnya
ห้ามมีผัวเข้าใจไหม
ปันปัน...."เงียบอีกละ เข้าใจไหมที่พูดว่าห้ามมีผัว""ทำไมต้องเข้าใจเค้าอาจจะไม่สวยอาจจะอ้วนในสายตาวินแต่กับ...ใครบางคนเค้าอาจจะสวยจนใครคนนั้นอยากได้เค้าไปเป็นเมียก็ได้^^" ฉันพูดเป็นนัยๆ เพราะอยากรู้ว่าวินจะแสดงสีหน้าท่าทางยังไงแต่ฉันก็จะไม่บอกว่าใครมาจีบ"พูดแบบนี้หมายความว่าไงวะยัยอ้วน!!!" จู่ๆ วินก็โมโหขึ้นมาซะงั้นแล้วเอื้อมมือมาเปิดไฟหัวเตียงฝั่งฉันก่อนจะจับตัวฉันพลิกจนเราสองคนสบตากันในระยะประชิด ตอนนี้ฉันเต้นแรงแต่ก็ต้องรีบปรับสีหน้าอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ"ตอบมาหมายความว่าไงที่พูด!!""ก็หมายความว่าาา....." ฉันแกล้งลากเสียงยาว"ว่าอะไรพูดมาดิวะ!!!" วินดูจะโมโหมากๆ เมื่อฉันไม่ยอมตอบ ทำไมฉันถึงรู้สึกดีก็ไม่รู้เมื่อเห็นอาการของวินเป็นแบบนี้"ไม่บอกหรอก แบร่" ฉันแลบลิ้นใส่วินก่อนจะหันหลังให้แล้วแกล้งหลับตาแต่จะว่าไปตอนนี้ฉันก็เริ่มง่วงเหมือนกันนะ อาจจะเป็นเพราะวันนี้ตื่นเช้าก็ได้ ปกติช่วงปิดเทอมฉันจะตื่นหลังเที่ยงแทบทุกวัน"ฮ้าววว ง่วงอ่ะ ถ้ายังไม่ไปมหาลัยงั้นเค้าขอหลับก่อนนะ" ฉันหันไปพูดกับวินก่อนจะหันกลับมาแล้วหลับตาลงอีกครั้ง"ปันปันตื่นมาคุยให้รู้เรื่องก่อนเธอพูดเหมือนมีคนมาจีบ ปั
Baca selengkapnya
คู่จิ้น
ภูวิน....ผมอดแซวคนข้างๆไม่ได้แม้ว่าปันปันจะกินเก่งกินเยอะแต่แปลกที่กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนลงพุงแต่ปันปันก็ไม่ได้ผอมนะสำหรับผมปันปันหุ่นกำลังดีเนื้อนมไข่จับตรงไหนก็นุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือ เฮ้ยผมคิดอะไรอยู่วะ>วินอย่าพูดแบบนี้สิไม่น่ารักเลยนะเรา น้องปันอย่าไปใส่ใจคำพูดตาวินเลยนะลูกหนูอยากกินเท่าไหร่ก็กินเลยเต็มที่กินให้อิ่มไม่พอเดี๋ยวป้าให้แม่ครัวทำเพิ่ม" ผมโดนแม่ดุอีกตามระเบียบซึ่งผมก็ชินแล้วล่ะเพราะแม่รักแล้วก็เอ็นดูปันปันมาตั้งแต่เด็กผมจะว่าอะไรไม่ได้เลยแม่เข้าข้างปันปันตลอด ผมเคยถามแม่ว่าแม่ชอบเด็กผู้หญิงแล้วทำไมไม่มีลูกสาวเพิ่มอีกสักคนการแพทย์สมัยนี้เราสามารถเลือกเพศลูกได้ รู้มั้ยแม่ตอบผมว่ายังไงแม่บอกว่าแค่แม่มีปันปันแม่ก็มีความสุขแล้วไม่ต้องมีลูกเพิ่มก็ได้ คิดดูเถอะว่าแม่รักยัยตัวแสบขนาดไหน"เข้าข้างกันซะจริ๊งงงใครลูกแม่กันแน่เนี่ย" ผมแซวแม่"ทำไมอิจฉาหนูปันรึไงเรา" พ่อหันมาแซวผม"ก็มันจริงมั้ยล่ะพ่อดูแม่ดิผมว่าอะไรลูกสาวคนโปรดของแม่ไม่ได้เลยเข้าข้างกันตลอด" ผมพูดพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ"แน่นอนสิน้องปันทั้งน่ารักขี้อ้อนพูดอะไรก็เชื่อฟังไม่เหมือนเราหรอกพูดอะไรบอกอะไรไม่ค่อยเชื่อฟังบ้า
Baca selengkapnya
น้อยใจ
ภูวิน...เวลาต่อมา...หลังจากจบกิจกรรมรับน้องผมก็กำลังจะเดินไปหาปันปันที่บอกว่าจะนั่งรอที่โต๊ะหินอ่อนข้างตึกคณะเพราะเย็นนี้ผมสัญญาว่าจะพาไปเลี้ยงไอศครีมแต่เดินไปยังไม่ถึงโต๊ะน้องลูกตาลก็เดินเข้ามาทัก"พี่วิน^^""มีอะไรครับ""พี่วินรับน้องเสร็จแล้วใช่มั้ยคะ""ครับ""แล้ววันนี้พี่วินว่างมั้ยคะ""ตอนนี้พี่ไม่ว่างครับน้องลูกตาลมีอะไรกับพี่หรือเปล่า""คือเมื่อเช้ารถลูกตาลเสียตอนนี้เข้าอู่อยู่ลูกตาลก็เลยอยากขอพี่วินไปส่งที่คอนโดได้มั้ยคะ"น้ำเสียงออดอ้อนเอ่ยขึ้น ผมที่ยังไม่ทันได้ตอบตกลงว่าไปส่งได้หรือไม่ได้จู่ๆ ก็มีเสียงใครบางคนดังแทรกเข้ามาจากทางด้านหลัง"วันนี้คงไม่ได้ค่ะน้องพอดีพี่กับวินมีนัดกันแล้วน้องไม่ลองเรียกแท็กซี่ล่ะคะง่ายกว่านะ" ปันปันยืนกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"พี่ปันปัน สวัสดีค่ะ""อื้มหวัดดี" ฟังจากน้ำเสียงปันปันแล้วดูถ้าจะไม่ชอบลูกตาลอีกคน"เอ่อถ้าพี่วินไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะลูกตาลกลับเองก็ได้ค่ะขอโทษที่รบกวนนะคะ""เอ่อ..ครับ" ผมโคตรเสียดายที่ไม่ได้ไปส่งน้องลูกตาลที่คอนโดผมยอมรับว่ายังติดใจน้องลูกตาลอยู่เพราะเพิ่งได้ไม่กี่ครั้ง เมื่อคืนเสร็จไปไม่กี่น้ำก็ต้องรีบกลับเพราะโดน
Baca selengkapnya
แกล้งป่วย
ปันปัน..."วิน""หื้ม""อย่าลืมป้องกันตัวเองด้วยล่ะเข้าใจไหม" ฉันบอกวินด้วยความเป็นห่วงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าวินดูแลตัวเองดีป้องกันมาตลอด"คร๊าบบผมจะป้องกันตัวเองอย่างดีไม่ต้องห่วง^^" ยิ่งเห็นวินอารมณ์ดีฉันก็ยิ่งน้อยใจเข้าไปใหญ่แต่ก็ทำอะไรไม่ได้หลังจากนั้นฉันก็เงียบมาตลอดทางจนวินขับรถมาส่งฉันที่หน้าบ้านจากนั้นวินก็ขับรถออกไปเลยด้วยความเร็ว ฉันยืนมองด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายซึ่งนี่ไม่ใข่ครั้งแรกที่ฉันรู้สึกแบบนี้ฉันเดินเข้าบ้านมาก็ไม่เจอใครสักคนสงสัยแม่กับพ่อจะออกไปข้างนอก เชื่อไหมว่าจนถึงตอนนี้พ่อกับแม่ของฉันก็ยังสวีทกันอยู่เลยชอบชวนกันไปเที่ยวไปดินเนอร์กันแบบสองต่อสองบางทีก็ไปเที่ยวต่างประเทศกันสองคนส่วนฉันน่ะเหรออยู่เฝ้าบ้านค่ะแต่ฉันก็ชินแล้วล่ะครืดดด ครืดดดดพี่บาส สายเรียกเข้า"ฮัลโหลค่ะพี่บาส" ฉันกดรับสายพี่บาส"น้องปันปัน" น้ำเสียงปลายสายที่ฟังดูสดใสมากๆ ฉันกับพี่บาสเราไม่ได้คุยกันมาเกือบอาทิตย์เพราะเขาบินไปฝรั่งเศสเห็นว่าไปดูงานกับครอบครัว"พี่บาสสวัสดีค่ะ""สวัสดีครับไม่ได้ยินเสียงน้องปันปันตั้งหลายวันคิดถึงจังเหมือนกับว่าเราไม่ได้คุยกันเป็นสิบปีเลย""5555เวอร์ไปหรือเปล่าคะ
Baca selengkapnya
พี่บาส
ปันปัน...เมื่อคืนวินก็นอนค้างกับฉันที่ห้องเราสองคนนอนกอดกันทั้งคืนซึ่งอยากจะบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติมากเพราะเราสองคนนอนด้วยกันแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ถามว่าพ่อกับแม่เคยว่าอะไรมั้ยทุกคนไม่เคยมีใครว่าเลยค่ะ ท่านอาจจะคิดว่าวินคงไม่คิดทีจะทำอะไรฉันเพราะเราสนิทกันมาตั้งแต่เกิด ซึ่งวินก็คงจะไม่คิดอะไรกับฉันหรอกเพราะฉันไม่ได้สวยไม่ได้เซ็กซี่เหมือนสาวๆวินชอบควง แต่เป็นฉันนี่สิที่ใจเต้นแรงทุกครั้งที่เราใกล้ชิดกันแบบนี้"คืนนี้ฉันมีปาร์ตี้กับพวกไอ้ต้อมที่คอนโดนะจะไปด้วยกันมั้ย" วินชวนฉันไปที่คอนโดถ้าวันไหนฉันว่างไม่มีธุระไปไหนฉันก็จะไปด้วยแต่เย็นนี้ฉันมีนัดกับพี่บาสก็เลยไม่ไป"ไม่ไปอ่ะเค้าขี้เกียจหามคนเมาเข้าห้องนอน วินเมาแล้วก็นอนที่นั่นเลยนะไม่ต้องขับรถกลับบ้าน" ฉันบอกวินด้วยความเป็นห่วง"คร๊าบคุณแม่^^" เวลาต่อมา...หลังเลิกเรียนฉันก็ให้รถที่บ้านมารับเพราะนัดพี่บาสเอาไว้ แต่พอกลับมาถึงบ้านก็เจอพี่บาสนั่งคุยอยู่กับพ่อแม่ที่ห้องรับแขก"มาแล้วเหรอลูกพี่บาสเค้ามารอหนูแน่ะ""สวัสดีค่ะพี่บาส" ฉันยกมือไหว้พี่บาสเพราะเขาอายุแก่กว่าฉัน"ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วันผอมลงหรือเปล่าครับน้องปันปัน^^""พี่บาสพูดป
Baca selengkapnya
ดื้อ
ปันปัน...."น้องปันปันมองหาอะไรอยู่เหรอครับ" พี่บาสถามฉันคงเพราะเห็นฉันมองเหม่อไปนอกร้าน"เปล่าค่ะมองไปเรื่อยๆน่ะค่ะ" ฉันรีบปฏิเสธก่อนจะก้มหน้าคีบซูชิเข้าปากแต่ตอนนี้ทำไมฉันรู้สึกว่าอาหารมันไม่ค่อยอร่อยแล้วล่ะ"น้องปันปันนั่นใช่ภูวินหรือเปล่า" พี่บาสชี้ให้ฉันดูวินที่กำลังเดินโอบเอวสาวเข้าไปในช็อปกระเป๋าหรูแบรนหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับร้านอาหารที่ฉันกับพี่บาสนั่งทานข้าวกันอยู่ ซึ่งตอนนี้วินกำลังช่วยผู้หญิงคนนั้นเลือกของอยู่ภูวินสายเปย์ฉายานี้ไม่ได้เล่นๆสาวๆในมหาลัยพากันตั้งให้เพราะผู้หญิงทุกคนที่วินเคยควงวินจะเปย์ข้าวของเงินทองให้ไม่ขาดเลย ก็อย่างว่าอ่ะเนอะคุณชายวินซะอย่างให้สาวๆแค่นี้ขนหน้าแข้งคุณชายเค้าไม่ร่วงหรอก ชิส์"ภูวินเพื่อนเรานี่นิสัยไม่เคยเปลี่ยนเลยนะตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ควงแต่สาวๆสวยๆแล้วก็ไม่เคยซ้ำหน้าด้วย""ของชอบของเขานี่คะผู้หญิงสาวๆสวยๆน่ะ หึ" ฉันพูดอย่างอดไม่ได้พร้อมกับมองออกไปก็เห็นวินกำลังหัวร่อต่อกระซิกผู้หญิงของตัวเองอย่างมีความสุข"ทำไมน้ำเสียงเราเหมือนไม่พอใจพี่พูดอะไรผิดไปหรือเปล่า" พี่บาสเลิกคิ้วถามอย่างสงสัยจนฉันต้องรีบปฏิเสธ"เปล่าค่าปันจะไปโกรธพี่เรื่องอะไร ป
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status