หน้าหลัก / โรแมนติก / แอปฯรักษาใจ / ตอนที่ 6-1 เสียงคุ้นหู

แชร์

ตอนที่ 6-1 เสียงคุ้นหู

ผู้เขียน: นิมิตจันทร์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-09 15:18:09

หลังจากอาหารเย็นไม่นาน นิต้าก็ขอกลับบ้าน เพราะพรุ่งนี้เธอมีนัดลูกค้า ส่วนฉันก็ขึ้นห้องเพื่อเขียนบทละครต่อ ไม่นานก็มีแจ้งเตือนข้อความใหม่จากแอปฯ หมอออนไลน์

 

Doctors Online Chat

Doctor VP1 : “สวัสดีครับ ทานมื้อเย็นแล้ว อย่าลืมทานวิตามินนะครับ”

Aiyarin : “เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” หมอดูแลแบบนี้ทุกคนหรือเปล่านะ ดูแลดีจัง

Doctor VP1 : “คนไข้ได้รับผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดแล้วนะครับ สามารถใช้ตามคำแนะนำที่ข้างขวดได้เลยนะครับ หลังจากทำความสะอาดแล้ว ซับหน้าพอหมาด แล้วใช้ผลิตภัณฑ์บำรุง ตามขั้นตอนที่เขียนเลขไว้บนขวดนะครับ แต่ละขั้นตอนเว้นซัก 3-5 นาที เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ซึมลงผิวก่อนลงตัวถัดไปนะครับ หากมีข้อสงสัยทักถามผมได้ตลอดนะครับ”

ถึงแม้ว่าก่อนที่ผมจะเอาของไปส่งให้อัยย์ ผมเช็กแล้วเขียนลำดับใช้งานไว้ทุกขวดแล้วก็เถอะ แต่ก็ยังอยากจะย้ำให้เธอใช้อย่างถูกวิธี เพื่อประสิทธิภาพที่ดีที่สุด

Aiyarin : “ค่ะคุณหมอ คุณหมอละเอียดมากเลยค่ะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ"

Doctor VP1 : “ผมอยากให้คนไข้รักษาหายไวๆ ครับ ระหว่างนี้ ควรหลับพักผ่อนให้เพียงพอ อย่านอนดึกมากนะครับ ขอให้หลับฝันดีครับ”

จริงๆ ผมยังอยากจะคุยกับเธอมากกว่านี้อีก แต่เกรงว่าเธอจะลำบากใจ ไว้ค่อยๆ ให้เราได้คุยกันเรื่อยๆ ไปก่อนคงดีกว่า

Aiyarin : “ค่ะ หลับฝันดีนะคะ คุณหมอ” 

จะว่าไปฉันก็รู้สึกแปลกๆ กับบทสนทนา ของฉันกับบคุณหมอเหมือนกันนะ แต่ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจที่ได้คุยกับคุณหมอแบบนี้มากเลย รู้สึกเหมือนคุณหมอเป็นคนคุ้นเคยมากกว่าจะเป็นหมอรักษาคนไข้

เช้านี้ ฉันลองส่องกระจกดู หลังจากทำตามทุกขั้นตอนที่คุณหมอแนะนำตั้งแต่การทานอาหาร อาหารเสริม วิตามิน รวมถึงเรื่องทำความสะอาดผิวและบำรุงผิว

ถึงแม้ว่ารอยแดงสีเลือดยังไม่จางหายไป แต่ฉันรู้สึกได้เลยว่า ผิวหน้าเนียนนุ่มขึ้นเมื่อสัมผัส รู้สึกดีมากๆ เลย นี่สินะ การดูแลตัวเองอย่างดีให้ ผลลัพธ์แบบนี้เอง ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงแต่ก็ไม่เคยทาครีมบำรุง กินอาหารเสริม วิตามิน เยอะขนาดนี้มาก่อนเลย

“แม่คะ แม่ลองลูบผิวอัยย์สิ นุ่มมากเลยค่ะแม่” ฉันลงมาทานอาหารเช้าพร้อมพ่อกับแม่ ก็อดไม่ได้ที่จะอวดความผิวนุ่มที่ผ่านการบำรุงอย่างดีเพียงแค่หนึ่งคืน

“อุ้ย จริงด้วยลูกอัยย์ ไหนหนูทำอะไรบ้างบอกแม่ซิ แม่จะได้ทำบ้าง ผิวนุ่มเด้งเหมือนผิวเด็กเลย” แม่ลูบไปมาไม่หยุด

“อัยย์ทำตามที่คุณหมอแนะนำค่ะแม่ เมื่อวานคุณหมอส่งของมาทั้งวิตามิน อาหารเสริม ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด บำรุงผิว เยอะมากจนอัยย์ยังงงๆ ตอนใช้อยู่เลยค่ะ”

“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอลูกอัยย์ ดีๆ เอาไว้แม่ไปปรึกษาหมอบ้างดีมั้ยเนี่ย ว่าแต่หนูไม่ต้องทานยาหรือไปรักษาที่โรงพยาบาลเหรอคะ ที่ให้มามีแต่วิตามินเหรอ”

“ใช่ค่ะแม่ สงสัยคุณหมอคงรอให้ผลตรวจ DNA ออกมาก่อนมั้งคะ ระหว่างนี้ก็เอาแบบนี้ไปก่อนค่ะ”

“ดีเลยจ๊ะ ไว้อัยย์แนะนำคุณหมอให้แม่บ้างนะ เนี่ยไปออกกองกับพ่อ ตากแดด ตากลม ผิวแม่เริ่มกร้านหมดแล้วไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่มีห้องพักให้อย่างดี” แม่ฉันก็ยังคงไม่ทิ้งความเป็นนางเอกแหละนะ ยังคงห่วงสวยอยู่ดี

ทานอาหารเช้าได้เกือบจะเสร็จแล้ว เสียงเตือนข้อความเข้าก็ดังมาจากสมาร์ตโฟน ‘คุณหมอหรือเปล่านะ’ ฉันรีบหยิบขึ้นมาเปิดเข้าแอปฯ ทันที

 

Doctors Online Chat

Doctor VP1 : “สวัสดีครับ อาการวันนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ ทานอาหารเช้าแล้วหรือยังครับ อย่าลืมทานวิตามิน แร่ธาตุเสริม นะครับ”

Aiyarin : “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณหมอ รอยยังเหมือนเดิมเลยค่ะ แต่วันนี้รู้สึกดีมากๆ ผิวหน้านิ่มเด้งเหมือนก้นเด็กเลยค่ะ ^^”

ด้วยความอารมณ์ดี ระคนดีใจและตื่นเต้นกับผิวหน้า ฉันเลยตอบไปอย่างไม่คิดมาก ใช้คำพูดกันเองเหมือนคุยกับคนสนิท

Doctor VP1 : “^^ ครับ ขอให้ดูแลอย่างต่อเนื่องนะครับ ผลตรวจ DNA คงต้องรออีก 1-2 วันครับ”

ผมอดยิ้มออกมาไม่ได้เลย เมื่อเห็นข้อความที่อัยย์ตอบกลับมาอย่างนั้น อยากจะตอบกลับแบบสนิทสนมบ้าง แต่ก็ติดที่ยังอยู่ในหน้าที่หมอที่ให้การรักษา

Aiyarin : “ค่ะคุณหมอ อัยย์จะรอค่ะ จะทำตามคุณหมอบอกไม่ให้ขาดเลยค่ะ”

Doctor VP1 : “ดีเลยครับ คนไข้สะดวกส่งภาพให้หมอดูอาการปัจจุบันมั้ยครับ” 

จริงๆ ผมรู้จากที่อัยย์บอกตอนแรกแล้วล่ะ ว่าอาการเธอคงไม่ต่างจากเดิมมาก แต่ผมแค่อยากเห็นหน้าเธอก็เท่านั้น

Aiyarin : “หน้ายังแดงเหมือนที่เคยส่งให้ดูครั้งแรกเลยค่ะ” 

ถึงแม้ว่าฉันจะรู้สึกดีกับผิวที่นุ่มเด้ง แต่ก็ยังไม่อยากให้คุณหมอเห็นหน้าแดงๆ แย่ๆ แบบนี้อยู่ดี ฉันไม่ควรทำแบบนี้หรือเปล่านะ

Doctor VP1 : “ถ้าไม่สะดวกไม่เป็นไรครับ วันนี้ จะมีส่งผลิตภัณฑ์ที่ช่วยลดอาการแพ้ทางผิวหนังไปให้อีกชุดนะครับ ช่วงสายๆ น่าจะถึงครับ” 

ถ้าเธอไม่ส่งรูปให้ดู งั้นผมก็ลองเสี่ยงไปที่บ้านเลยแล้วกัน เผื่อโชคดีจะได้เจอเธอ

Aiyarin : “วันนี้เหรอคะ ขอเป็นพรุ่งนี้ได้มั้ยคะ” 

วันนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียว พ่อกับแม่ ท่านไปออกกอง ฉันจะทำยังไงถ้าพนักงานมาส่งของ ไม่มีคนช่วยรับของแทนให้น่ะสิ

Doctor VP1 : “หมอสั่งไปแล้ว พนักงานเริ่มส่งตามเส้นทางแล้วครับ คิดว่าก่อนเที่ยงจะถึงครับ”

ผมรู้ว่าเธออยู่บ้าน แต่เหตุผลอะไรที่เธอจะไม่รับของล่ะ ไม่รู้ล่ะ รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง

Aiyarin : “งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณคุณหมอมากค่ะ”

หลังจากที่เลี่ยงไม่ได้ ฉันรีบโทรหานิต้าทันที เผื่อเธอว่างจะให้มาช่วยรับของแทน แต่นิต้ากลับติดลูกค้ากว่าจะเสร็จก็คงจะช่วงบ่ายเกือบเย็นนู่นแหละ เฮ้อ เอายังไงดียัยอัยย์

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 55-2 เธอคู่ควร

    เมื่อถึงหน้าร้าน นิต้าหยุดและให้ฉันเป็นคนเดินนำเข้าไปด้านในเป็นคนแรก เธอกับหมอวัตจึงค่อยเดินตามหลังเข้ามา แค่ก้าวพ้นประตูเข้าไปในร้านฉันก็ได้ยินเสียงภีมทันที“อัยย์” ฉันเห็นเขารีบเดินมาจากโต๊ะที่อยู่ริมหน้าต่างร้าน ตรงมาที่เราสามคน แต่เมื่อมายืนตรงหน้าฉัน เขาเอาแต่มองหน้าฉันนิ่งไม่พูดอะไรออกมาซักคำ ส่วนฉันเองก็ไม่รู้จะเปิดปากพูดอะไร จนนิต้าต้องเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบลง“หมอภีมคะ ชั้นคุยกับอัยย์แล้วว่าอยากให้เธอลองฟังคุณอธิบายก่อน ไม่อยากให้เชื่อแค่คำพูดคนอื่นและคิดไปเอง ถ้ายังไงลองคุยกันดีๆ นะคะ และชั้นก็อยากให้คุณเคารพการตัดสินใจของเธอ ไม่ว่าเธอจะคบกับคุณต่อไปหรือไม่ก็ตาม ชั้นช่วยคุณได้แค่นี้นะคะ”“คุยกันดีๆ นะ ชั้นเชื่อว่าหมอภีมรักเธอจริงๆ ถ้ายังไงโทรหาชั้นนะ ชั้นอยู่ใกล้ๆ แถวนี้แหละ” นิต้ากระซิบข้างหูฉัน ก่อนที่เธอจะหันหลังเดินออกไปจากร้านกาแฟกับหมอวัต ปล่อยฉันไว้กับภีมสองคนจนฉันทำตัวไม่ถูกได้แค่มองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น“อัยย์ เราไปนั่งคุยกันในห้องดีมั้ย”

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 55-1 เธอคู่ควร

    ตอนนี้ฉันรู้สึกหัวหนักอึ้งไปหมด หลังจากที่เมื่อคืนพยายามข่มตานอนให้หลับแต่ก็ไม่สามารถทำได้ การพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลกลับเป็นการเร่งให้มันยิ่งไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง ตาที่บวมช้ำนั้นจึงทำให้ฉันไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้ ถึงแม้ว่าภายในสมองจะคิดสับสนวนไปมาไม่ได้หลับลงเหมือนดวงตาทั้งสองข้างจนกระทั่งรุ่งสาง ฉันเริ่มทนไม่ไหวกับตัวเองที่เป็นอยู่ตอนนี้ ฉันลุกขึ้นจากที่นอนพยายามปรือตามองทางเพื่อจะเดินไปทำธุระในห้องน้ำจนสามารถทำทุกอย่างให้เสร็จไปได้ น้ำผลไม้เย็นในตู้เย็นพอทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้นิดหน่อย แต่ในใจก็ยังคงเจ็บปวดหดหู่อยู่ไม่หายฉันหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นเปิดดูสายเรียกเข้า และข้อความที่ยังไม่ได้อ่านตั้งแต่เมื่อคืน มันยังไม่เพิ่มขึ้นมาจากที่ฉันดูก่อนจะเริ่มเข้านอนเมื่อคืน ฉันตัดสินใจวางสมาร์ตโฟนกลับลงที่เดิมทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เปิดเข้าไปอ่านข้อความครืดดดด ครืดดดดสมาร์ตโฟนในมือฉันสั่นขึ้นก่อนที่จะได้วางลงบนโต๊ะ ฉันจึงพลิกขึ้นมาดูเมื่อเห็นเป็นนิต้าจึงกดรับสาย(อัยย์ ตื่นแล

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 54-2 หมดความหวัง

    แต่หากว่าจำเป็นที่จะต้องยุ่งเกี่ยวจริงๆ ผมคงต้องขอแรงให้ไอ้เพื่อนซี้ของผมยื่นมือเข้ามาช่วย เมื่อคิดทุกอย่างได้แล้ว ผมโทรคุยกับมินท์ทันที ไม่ทันได้มองเวลาด้วยซ้ำและไม่สนใจว่าเธอจะสะดวกรับสายผมหรือไม่ ผมรู้แต่เพียงว่าผมต้องรีบเคลียร์ทุกอย่างเตรียมไว้เพื่อสามารถไปอธิบายให้อัยย์ฟังเมื่อเจอเธอพรุ่งนี้ได้ผมเขียนเช็กให้มินท์เป็นจำนวนเงินก้อนหนึ่งที่พอจะสามารถเอาไปใช้หนี้ตามที่เธอบอกได้ และบอกให้เธอเข้าไปรับกับเลขาผมที่โรงพยาบาล หลังจากนั้นก็โทรบอกไอ้หมอวัตไว้ เผื่อว่าพวกมาเฟียเจ้าของเงินจะเล่นตุกติกไม่ยอมล้างหนี้ให้ ปัญหาจะได้ไม่ย้อนกลับมาอีกตลอดทั้งคืนหลังจากทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ผมนั่งเอนตัวอยู่ที่โซฟา ยังไม่สามารถข่มตาหลับลงได้จนกระทั่งแสงแดดยามเช้าลอดเข้ามาตามร่องผ้าม่าน ผมจึงตัดสินใจลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปจัดการเรื่องเช็กที่ห้องทำงานที่โรงพยาบาล ก่อนที่พนักงานจะเริ่มงานในตอนเช้าผมออกมานั่งอยู่ที่ร้านกาแฟตรงข้ามโรงพยาบาลหลังจากจัดการธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย กาแฟเอสเปรสโซถูกวางไว้บนโต๊ะจนเย็น ทั้งๆ ที่มันยังเหลืออยู่เกือบเต็มแก้ว สิ่งที่ผมทำเพียงอย่างเ

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 54-1 หมดความหวัง

    ผมกลับมารอไอ้วัตอยู่ที่คอนโดตัวเองด้วยความกระวนกระวายอยู่ไม่สุข เดี๋ยวนั่ง เดี๋ยวลุกยืน เดินไปเดินมา เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว แต่มันก็ยังไม่โผล่หัวมาซักที จนกระทั่งผมตัดสินใจจะโทรไปตามมันอีกรอบปิ้งป่อง ปิ้งป่องเร็วที่สุดเท่าที่ผมจะวิ่งได้ ผมรีบวิ่งไปเปิดประตูห้องทันที โดยที่ไม่แม้แต่จะหยุดดูที่จอมอนิเตอร์ว่าใครที่เป็นคนกดกริ่งเรียก“นิต้า..?” ผมตกใจเก็บอาการไม่อยู่ จากที่ควรจะเป็นไอ้วัต แต่กลับเป็นนิต้า เพื่อนของอัยย์ที่กำลังยืนอยู่ที่หน้าห้องคอนโดผม“ใช่ค่ะ ชั้นเอง แปลกใจเหรอ อ้อ เดี๋ยวหมอวัตจะตามขึ้นมาค่ะ ชั้นไม่ได้อยู่กับคุณแค่สองต่อสองหรอกสบายใจได้”“เอ่อครับ งั้นเชิญครับ” ผมหลีกทางให้เธอเดินเข้าไปด้านในห้อง ก่อนประตูจะปิดลงผมบิดตัวล็อกประตูไม่ให้มันทำงาน เพื่อตอนไอ้วัตขึ้นมาจะได้สามารถเปิดเข้ามาในห้องได้เลย“ดื่มอะไรมั้ยครับ” ผมถามออกไปตามมารยาท ยังคงจ้องเธอด้วยความสงสัยว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ผมคิดว่าเธอจะอยู่กับอัยย์เสียอีก“ไม่เป็นไรค่ะ เข้าเรื่องเลยดีกว่

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 53-2 ทำยังไงต่อไปดี

    โชคดีที่ร้านเสื้อของเพื่อนนิต้าอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ฉันอยู่มากนัก ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง แต่ฉันลงจากรถแล้วนั่งก้มหน้ารอนิต้าอยู่ที่ม้านั่งใกล้ๆ หน้าร้าน ไม่กล้าเข้าไปในร้านและไม่กล้ามองหน้าใคร ฉันนั่งมองเห็นเพียงขาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเท่านั้น“ยัยอัยย์ ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ ไม่เข้าไปรอในร้านล่ะ แล้วชั้นโทรหาเธอก็ไม่ติด เป็นห่วงแทบแย่”“นิต้า มาแล้วเหรอ เราไม่กล้าเข้าไปน่ะ อ้อ เหมือนมือถือจะแบตหมด”“เฮ้อ ไปๆ เข้าไปข้างในก่อน เป็นอะไรของเธอเนี่ย แทนที่ไปกินข้าวกับที่บ้านแฟนจะร่าเริงมีความสุขทำไมกลับมาเป็นแบบนี้”หลังจากเข้าไปนั่งในร้าน เพื่อนนิต้าที่เป็นเจ้าของร้านช่วยเปิดห้อง VIP ให้เราสองคนเข้าไปนั่งคุยกันในนั้นเพื่อความเป็นส่วนตัว ฉันเล่าเรื่องที่ได้เจอกับหมอมินท์ และเรื่องที่หมอมินท์คุยกับฉันให้นิต้าฟังทั้งหมด รวมถึงสิ่งที่ฉันสงสัยว่า ความสัมพันธ์ของภีมกับหมอมินท์ คงเป็นมากกว่าเพื่อนหรือหมอที่ทำงานร่วมกัน“ชั้นว่าเธอคิดมากไปหรือเปล่ายัยอัยย์ ถ้าสองคนนั้นมีซัมติงกันจริงๆ หมอภีมเค้าจะพาเธอไปเจอพ่อแม่เค้าทำไม

  • แอปฯรักษาใจ   ตอนที่ 53-1 ทำยังไงต่อไปดี

    “คุณมีอะไร เร็วหน่อย ผมไม่มีเวลามาก” ผมถอยออกจากการเกาะกุมของเธอ และเร่งให้เธอรีบคุยธุระให้เสร็จ เพราะผมเริ่มเป็นห่วงอัยย์แล้ว กลัวเธอจะได้เจอเรื่องไม่สบายใจ“มินท์ กำลังถูกรังควานค่ะ จากพวกเจ้าหนี้นอกระบบ แต่มินท์ไม่ได้ก่อหนี้พวกนั้นนะคะ เป็นฝีมือไอ้เมฆ มันหลอกมินท์”“ถ้าอย่างนั้น มินท์ควรไปแจ้งความแล้วขอให้ตำรวจช่วยดีกว่านะ มาบอกผมแบบนี้ ผมคงช่วยอะไรมินท์ไม่ได้”“แต่ภีม ตำรวจก็ทำอะไรพวกมาเฟียไม่ได้อยู่ดีนะคะ” มินท์เข้ามาเขย่าแขนผม ส่งสายตาอ้อนวอน ซึ่งในดวงตาคู่นั้นเหมือนมีน้ำตาลคลออยู่ด้วย แต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เห็น ไม่ได้นึกสงสารหรือเห็นใจ ผมคิดเพียงว่ามันคงเป็นสิ่งที่เธอต้องเจอจากการที่เธอเลือกคบคนผิด มันเป็นการเลือกของเธอเอง“แล้วคุณคิดว่าผมจะทำอะไรได้ ขอโทษนะ เรื่องนี้ผมคงช่วยคุณไม่ได้จริงๆ คุณควรหาทางใช้หนี้พวกนั้นซะแล้วก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับไอ้รุ่นน้องคนนั้นด้วย ผมแนะนำคุณได้แค่นี้แหละ ผมขอตัวก่อน”พูดจบผมไม่รอคำตอบอะไรอีก รีบเดินเร็วๆ จนแทบจะเป็นวิ่ง มุ่งตรงเข้าไปในบ้าน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status