โรแมนติก

“เพราะเธอไม่ใช่แค่เหยื่อ…แต่เธอคือหมากตัวสุดท้ายที่เขาจะทำพลาดไม่ได้”

เรื่องราวความรักของคนทั้ง ห้าคู่ ห้ารสชาติจะเป็นยังไง ฝากติดตามด้วยค่ะ มีทั้งหมก ห้าเรื่องราว

“ชอบฉันหรอ “ คำถามที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ทำให้เธอ หันไปมองเค้าทันที แล้วยิ้มออกมา คนอะไรจะมั่นใจในตัวเองขนาดนี้ “ทำไมถึงคิดว่าใบชาชอบนายละคะ “ “เพราะถ้าไม่ชอบ คงไม่มา “ เค้าย้อนกลับไปในทันที “ใบชาอาจจะอยากได้เงิน “ “ฉันไม่เคยพูดเรื่องเงินสักคำ ถ้าเธอรับงาน มืออาชีพ แบบนี้ ต้องคุยเรื่องเงินก่อน แต่เด็กดื้อ อย่างเธอ ต้องการมากกว่านั้น “

ชาติก่อนหลินซูเม่ยเป็นคนดีจนเรียกว่าโง่เลยก็ได้ เพราะสองอย่างนี้มีเพียงเส้นบาง ๆ กั้นไว้เท่านั้น อีกทั้งยังถูกคู่หมั้นหลอกไปขาย จนตายอย่างน่าอนาถ เมื่อสวรรค์ให้โอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอสัญญากับตัวเองว่าจะเอาคืนพวกมันทุกคน ชาตินี้หลินซูเม่ยจะต้องพาครอบครัวไปใช้ชีวิตของตัวเองให้ได้ ไม่ยอมให้บ้านใหญ่รังแก หรือถูกคนอื่นหลอกอีกแล้ว

เมื่อ ปลายฝัน นักศึกษาสาวสดใส ต้องมาฝึกงานในอาณาจักรธุรกิจของ ภีม ภาคินัย นักธุรกิจหนุ่มหล่อผู้เย็นชา โลกที่แตกต่างนำพาทั้งคู่ให้ใกล้ชิดกัน ทว่าหัวใจภีมถูกพันธนาการด้วยอดีตและคู่หมั้นผู้ทะเยอทะยาน ส่วนปลายฝันก็มีปมซ่อนเร้นในใจเช่นกัน ท่ามกลางเกมอำนาจและความริษยา ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้จะนำพาทั้งสองไปสู่บทสรุปแห่งรัก หรือเป็นเพียง "เกม" ที่ไม่มีวันชนะ?

หลินเยว่ ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายในยุค 70s ที่กำลังจะถูกสามีทหารหย่า! หนำซ้ำลูกชายทั้งสองยังหวาดกลัวและไม่อยากเข้าหา เป็นแบบนี้เธออยากจะตายอีกรอบ นี่ยังไม่พอ บ้านสามียังเห็นแก่ตัวยิ่งกว่าปลิงเสียอีก

“อย่าปฏิเสธสิ่งที่ฉันต้องการเลยนาง เธอก็รู้ว่าเธอไม่มีทางขัดขืนฉันได้...” “คุณไม่มีสิทธิ์ คุณทำแบบนี้ไม่ได้ คุณกำลังจะลักพาตัวฉัน...” หญิงสาวพยายามพูดให้เขาตระหนักในสิ่งที่ทำว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ปฐวิน กลับยักไหล่ไม่สนใจซ้ำยังพูดให้เธอได้เจ็บและอาย... “เดี๋ยวเธอก็รู้ว่าฉันมีสิทธิ์อะไรในตัวเธอ อย่าครางเสียงดังก็แล้วกันเวลาที่ฉันอยู่ในตัวเธอ...” “หยาบคาย...” อังศณากัดกรามแล้วต่อว่าเขาลอดไรฟันอย่างเจ็บใจที่ไม่สามารถเอาชนะเขาได้เลย...

เขาคือผู้สูญเสีย เธอคือผู้รับกรรม เขาคือผู้ทวงความเป็นธรรม เธอคือผู้เก็บงำความจริง เขามีครอบครัวอันแสนสุข เธอนั้นมีทุกข์มากกว่าทุกสิ่ง เขามีภรรยาคอยแอบอิง เธอต้องยืนนิ่งมองทั้งสองรักกัน

เมื่อ เมรี สาวน้อยวัยใส ผู้มีพี่สาวเป็นไอดอลในการหาสามี เธอปิ๊งหนุ่มเมืองกรุงน้องชายของพี่เขย คิดจีบมาเป็นหวานใจ แต่ทว่าไหงกลับถูกเขาฟันแล้วทิ้งล่ะนี่ หวานใจก็ไม่ได้ดันต้องเปรี้ยวใจเพราะโทต๊องเสียนี่ นางเอกคนอื่นเขาอุ้มท้องหนีผัวกัน แต่นางเอกเรื่องนี้กลับต้องอุ้มท้องผัวหนี แล้วอีตาตัวต้นเหตุล่ะหายไปไหน เขาจะรู้หรือเปล่าว่าทำชีวิตเธอพัง

เรื่องราวของหมอศัลยแพทย์หนุ่มสุดฮอต กับหญิงสาวผู้โชคร้าย... จากเด็กในอุปการะวันนั้น สู่ความสัมพันธ์ที่เกินเลยในวันนี้ / เธอต้องการความช่วยเหลือ ส่วนเขาต้องการเธอ

บางครั้งทางเลือกชีวิตก็ไม่ได้มีมากนัก แต่เพื่อครอบครัวเธอก็พร้อมจะยอมแลก

"แม้ว่าองค์ชายจะได้กายหม่อมฉัน แต่ท่านไม่มีทางได้หัวใจ""ทั้งๆที่เจ้าเป็นพระชายาของข้าแต่เจ้ายังหวนคิดถึงบุรุษอื่นเช่นนั้นหรือ?หึข้าจะทำให้เจ้าลืมมันเอง" "ต่อให้ท่านฆ่าข้าให้ตายอย่างไรข้าก็ไม่มีทางลืม"

รวมเรื่องสั้นโรมานซ์-อีโรติก ที่จะมาพร้อมกับเรื่องราวที่นำไปสู่ความสัมพันธ์ที่แสนวาบหวาม *** นิยายผู้ใหญ่และผู้ที่มีความชอบเฉพาะกลุ่ม ไม่เหมาะสำหรับเด็กและเยาวชน***

เธอตอบแทนบุญคุณของครอบครัวเขา 'ด้วยการเป็นเมีย' ××× เขาอยู่ในวัยที่พ่อแม่อยากให้มีครอบครัว แต่แทนที่จะมองหาผู้หญิงที่สมน้ำสมเนื้อกัน 'ไทม์' กลับเลือกให้ความสนใจกับ 'วาลี' ผู้หญิงที่ครอบครัวอุปการะตั้งแต่จำความได้ แถมเธอยังกลัวเขามาก ขนาดที่เคยเรียกกันว่า 'ยักษ์' “ฉันมาประชุมแถวนี้ เลยแวะมาซื้อกาแฟร้านใต้ตึกนี้ เธอสงสัยอะไร” “เปล่าค่ะ แค่ถาม”

ในฐานะลูกชายคนโตของแม่ที่เป็นนักธุรกิจใหญ่ หน้าที่ของเขาไม่ใช่สานต่อกิจการ แต่เป็นการหาเมียทำลูกสักครึ่งโหลต่างหากเล่า ----------------------- ความสันโดษของ อาทิตย์ โปรแกรมเมอร์หนุ่มฝีมือดีต้องสั่นคลอน เมื่อ จิณณา หรือแม่ขนุนอวบเข้ามาอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาบ้าน หล่อนบอกว่าไม่มีที่ไป แถมยืนยันว่าร่างกายแข็งแรง พร้อมสู้ทุกงานอีกด้วย เขาไม่ได้เต็มใจรับ แต่ก็นะ...คุณสมบัติน่าสนใจขนาดนี้ ปล่อยไปก็คงเสียดาย สู้เก็บไว้ให้อยู่ใกล้ตัว เผื่อจะได้ใช้งานเองดีกว่า ---------------------- “อ้าว! จะทุบผัวให้ตายคาอกหรือไง” “ไม่ต้องเรียกตัวเองว่าอย่างนี้เลย” “เรียกว่าผัวนี่หรือ จนขนาดนี้แล้วถ้าฉันไม่เป็นผัวเธอ แล้วจะให้เป็นอะไร” “เป็นผัวเก็บ” “อะไรนะ!” อาทิตย์อุทานถามเสียงดัง เพราะไม่อยากเชื่อหูว่าหล่อนจะเรียกเขาด้วยถ้อยคำนี้ “คุณอั๋นว่าจิณเป็นเมียเก็บ เมียซุกในไร่ ถ้าอย่างนั้นคุณก็เป็นผัวเก็บของจิณ จิณจะซุกคุณไว้ในไร่นี้เหมือนกัน”

'ได้ชีวิตใหม่ทั้งทีดันกลายเป็นคน (บ้า)' ชีวิตที่สองของนิ่มหลังฟื้นจากความตายเธอก็กลายเป็นคนใหม่จนทุกคนต่างหวาดกลัว เพราะเธอกลับมาเพื่อแก้แค้นและทวงความยุติธรรมให้ตัวเองและคนที่ตาย

น้ำเสียงของยาดากระเส่า มือเรียวบีบเคล้นกลีบสวาทของตัวเองที่ยังเป็นสีชมพูสวยราวกับกลีบกุหลาบสีชมพู เบ่งบานอยู่ท่ามกลางดงเส้นไหมสีดำระยับ ขณะมือที่เหลืออีกข้างเอื้อมขึ้นมาบีบเคล้นเต้านมสองข้างของตัวเองไปพลาง ทำเอาท่านประธานที่กำลังแอบมองถึงกับตบะแตก รู้สึกว่ากำลังโดนท้าทายอย่างแรง ‘ไม่ไหวแล้วโว้ย… ’ ถึงขั้นนี้แล้ว… กวินท์ตบะแตก ขยับลงมาจากเก้าอี้ที่คว้าเอามาขึ้นยืนแอบมองหญิงสาว รีบถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่กางเกงบ็อกเซอร์สีดำบางๆ มองเห็นแท่งเนื้อเป็นรูปเป็นลำมหึมาน่าสะพรึงซ่อนอยู่ภายใน ก้าวยาวๆ กลับเข้ามาในห้อง เอามือผลักบานประตูห้องน้ำที่เขารู้ว่าเพียงขยับแรงๆ ก็ทำให้ลูกบิดที่ไม่แข็งแรงนักคลายออกจากกันได้โดยง่าย “วะ… ว้าย… ท่านประธาน… ” ยาดาร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ รู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีกับสิ่งที่ตัวเองกำลังแอบทำอย่างเพลิดเพลิน เพราะว่ามือยังซุกอยู่ที่ง่ามขาอ้ากว้าง ไม่คิดว่าคนที่หล่อนกำลังเรียกร้องร่ำหาเขาอยู่ในจินตนาการอันวาบหวาม จะผลีผลามเข้ามาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าราวกับภาพฝัน “ท่าน… เอ่อ… ท่านเข้ามาทำไมคะ” ด้วยสัญชาตญาณ ทำให้หล่อนรีบเอื้อมมือคว้าผ้าขนหนูมาบิดทรวงอก

กั้ง สาววิศวะสายห้าวคนสวยที่ไม่มีใครกล้าจีบ ยกเว้นคนเดียวคือ ไผ่ สัตวแพทย์หนุ่มปีสาม เพื่อนแก๊งแข่งรถของเธอ เขาเป็นคนเดียวที่กล้าเดินเข้ามากลางโรงอาหารและพูดกับเธอตรง ๆ ว่า ‘กั้ง…ฉันจะจีบเธอ’

กฎของการเป็นเมียจ้างคือห้ามรู้สึก ห้ามผูกพัน ห้ามหวั่นไหว ห้ามคิดอะไรเกินเลยเป็นอันขาด มิเช่นนั้น จะถูกเลิกจ้างและถูกเรียกเงินคืนทุกบาททุกสตางค์

เจ้านายดีๆ ก็เหมือนรักแท้ หลายคนเชื่อว่ามี แต่น้อยคนนักที่จะได้เจอ.....ซึ่งเจ้านายของฉันไม่ใช่คนดี แต่เป็นพวกยันเดเระ! ************************** "ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!" "แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ" ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน "ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน" "เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย" เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)