A Mother's Sacrifice 소설 & 이야기

“Wala ito sa’kin. Sanay naman ako sa gawaing bahay. At least dito, kahit papaano, alam kong nakakatulong ako sa’yo. Hindi man ako nakapag-aral, hindi man ako magaling sa ibang bagay... ito ang kaya kong ibigay.” Napabuntong-hininga ako. Damang-dama ko ang bigat ng sakripisyo ni Mama. Hindi siya nakatapos dahil kinailangang tumulong sa lolo at lola ko para mapagtapos si Tita. Dalawa lang silang magkapatid, at dahil sa tingin niya’y mas may potensyal si Tita, siya ang nagsakripisyo.

Matigas pa sa bato ang puso nito simula ng mawala ang kapatid. "I will pay for what I did. Kung kailangan mo akong patayin, sige patayin mo ako, tatanggapin ko lahat. Hanapin mo si Alexa, please.." She's desperate to die just for her daughter. A mother will sacrifice everything for their kids. However, Patrice failed to be a good mother.

Because love makes you good. Beauty is simply reality seen with the eyes of love. If we look at the world with a love of life, the world will reveal it's beauty to us. There's no love greater than mother's love, and there's no greater sacrifice than father does for kids. Which sacrifice is one of the components of love. Napangiti na lamang ako sa Elder. “Shall I arrange your dinner date?” “Tsk. baka maka-istorbo pa tayo sa dalawa.”

wika ko pero sa ka-loob looban ko'y kinikilig ako hanggang singit. "Alam ko, Misis ko. 'Pag busy na kasi kami hindi ko na ito magagawa sa 'yo kaya ngaung may pagkakataon ako gagawin ko lahat at sana kapag dumating tayo sa puntong 'yon maintindihan mo sana ako." wika n'ya habang tinutulungan ako sa pagsuot ng dress. Medy'o tumagos ang mga salita n'yang iyon sa akin naalala ko si Mommy nang minsan na kasama n'ya ako sa paghihintay kay Daddy nang araw mismo ng birthday n'ya, ngunit walang Daddy, na dumating kaya laglag balikat si Mommy na iniligpit ang mga nilutong handa para sana sa Birthday ni Daddy. Hindi lang Birthday dahil marami pang pagtitiis si Mommy, may pagkakataon na nasa bakasyon ka

naluluhang sabi ni Mommyla sakin, kaya napangiti ako sa sinabi ni Mommyla pero agad ding nawala sa sunod nyang sinabi. "kasi daga ka mamimiss namin ang nag-iiisang daga na apo namin" dagdag ni Mommyla kaya napangiwi ako, narinig ko na mang tumawa si Daddylo. "oo nga tama ang Mommyla mo dahil uuwina ang nag-iisang daga sa mga apo namin mamimiss ko ang nag-iisang mousie ng buhay ko" sabi ni Daddylo kaya nabalik ang ngiti ko sa labi

Hindi sana nagkagun ang ama nila at isinisisi sa kanila ang pagkawala nito. Magkasama pa sana ang mga 'to hanggang ngayon at may sasaway sana sa kanilang ama sa mga ginagawa nitong hindi tama. Probably, their lives would not have been like this. But for everything their mother did, for her sacrifice despite her health and taking care of them for eight months, for choosing them instead of her life, she was still thankful. Bakit ganun? Bakit kailangang maging komplikado ng lahat?

Hinding-hindi ako gagaya sa kanila na nagawang iwan ang sariling dugo’t laman, ang sariling mga anak para lang sa pansarili nilang kapakanan at kagustuhan. I am me. I am my own person and if I have to always sacrifice, to always pretend that I am okay even when everything is falling apart, even if I am not okay and even if I am already dying inside I will. Gagawin ko at magsasakripisyo ako kasi ayaw kong maranasan nila ang lahat ng mga pinagdaanan ko. Ayaw kong magaya sila sa akin. And even if I have to die a thousand or even a million times just to save all of them I will, without a second thought.

"Not your mom?" "Yeah!" Hindi nya talaga siguro maiintindihan paang mga matatanda maging ang usapang pag-ibig. "Well, Papa is so in love that he almost died. I don't know what happened exactly but he sacrificed his life for that girl. That girl doesn't even love him but he did his best for her safety." He's speechless. Ganoong-ganoon ang nabasa niyang ginagawa ng mga taong in love.

Ngiting turan ko habang unti-unti na siyang lumalapit sa direksiyon ko. "Yeah, she was kind. The kindest among us Silvas. Tita was so great too, she was able to take care of you for how many years. Look at you now, you grew up so beautiful and kind as well," bigla ko na lang naalala ang mga sakripisyo ni Mama noon. Naaawa ako sa kaniya dahil sa palagi siyang ginagabi dahil sa panglalabad para lang may makain kami ni Papa. Ginawa niya lahat para makapagtapos ako ng pag-aaral. And just like her, my dad did the same thing as well to the point that he almost sold his things just to satisfy my fantasies in life. "Our parents will do everything just to make us safe and of course, to make us conten

"Mom..." Papalapit pa lang ako pero wala nang tigil sa pagpatak ang luha ko tuwing naiisip ko kung ano ang nangyari. She sacrificed a lot for me. She continued her pregnancy not minding her trauma, the shame and and everything. She still choose to give me a chance to live. After everything I have discovered that life wasn't bad for me after all, I'm just occupied with grief and surrow to realize it. I loved my mom even more.