روايات وقصص ضمن A Simple Favor

" I don't care about him anymore Zayne, and I'm not going back.. please alam kung posibleng magkakausap kayo, please I'm Anya now and Aurora is long gone .. and please keep it a secret Zayne.. lalong lalo na kay Max" Napatitig sakanya si Zayne. " Ok.. I will respect that.. Anya.. " Zayne's smiles and waved at her goodbye but she remember something and maybe Zayne can help her with this. " Zayne wait! " " What? " " Can I asked you for a favor? " Napakamot ito sa ulo he maybe a good candidate for Hara. " Please listen to me first " " Ok.. I'm all ears.. "

"Hindi ko naman matanggihan kasi noong wala ka dito tinutulungan niya kami sa kampanya at security service ng Daddy mo. Alam ko hindi kayo nagkausap ng maayos dahil sa nagka-amnesia siya. But he still help us even though he didn't clearly remember us" "Gusto niya kasing makita natin ang pakakasalan niya. Maybe, iniisip mo he's too much. Dahil sa pati ikaw gusto niyang pumunta. But can you please, come with us? Ito lang ang favor niya saamin. Na kahit hindi ka niya maalala ng buo ay gusto ka niyang makita na masaya". Masaya? O baka siya lang ang magiging masaya? Paano niya ako makikitang masaya kung sa ibang babae siya ikakasal? Seriously? Baka magmukha pa akong desperada kapag pumunta ako do

Napangiti siya. “Pwede na…” Tinawagan niya ito. “Hello?” sagot ng babae sa kabilang linya. “Ahemm… hello,” sabi ni Aiden. “Pwede bang humingi ng favor?” “Why?” malamig na sagot ng babae. “May trabaho pa ako.” Huminga nang malalim si Aiden. “Babayaran kita ng triple sa gabi mo.” Tahimik sandali.

Sa unang pagkakataon, parang hindi ako ang mayabang na Zain. “Can I ask for a favor?” tanong niya. Tumango ako. “Ano ‘yun?” “Ingatan mo si Tahlia. Pagtanggol mo siya sa mga umaaway sa kaniya, sa mga kalaban niya.” Nagbago ang tono ng boses niya. Halatang may lungkot. “She can be difficult sometimes, but she’s a good person. I love her, Zain. And I know she loves me, too. Kaya tulungan mo siya nang mabuti sa mga pinaplano niya.”

Tanong ko. She's not the type who will just spill stories whenever they like.I know shes into something. Oh. The favor. I look at her and let a deep sigh before looking at me. " take care of her." Sabi nya. Napakunot naman ako ng noo. Thats it? " thats it? Yung favor?" Tanong ko. I expect something bigger. Umiling ito. " nah. I was just about to say it." Napa-ahh na lang ako.

Isa rin ito na food lover pero mga pang mayaman ang binibili at hindi street food. “Anyway, I have something to tell you.” Napatingin ako sa kaniya. Hindi ko pa rin ubos ang ice cream mabuti at matagal siyang matunaw. “Hm?” “About kanina. I know I'm not in the position to say this, but I have a favor.” Tinignan mk siya at napataas ng kilay. A stranger? Humihingi ng favor? “Can we please continue to act like we are in a relationship?” Napatigil ako sa sinabi siya at muntik ko pang mabitawan ang Ang wooden spoon.

"Can I ask you a favor?" He nodded. "As long as I can do it." "You can easily do it." I assured him before telling him the favor that I want. "Give me a week," he said after minutes of processing what I told him. "Don't tell that to anyone, even to Coz." "I'll do the favor and you'll do what I said." I nodded and gave him an assuring smile. "Stop overthinking. It will just complicate things." "Marunong akong tumupad sa usapan, Almodiel. Hindi ko ugali ang mangako tapos hindi rin naman tutuparin."

Naglakad na siya patungo sa pintuan pero mabilis na iniharang ni Shawna ang sarili niya sa pinto dahilan para mapahinto si Eros. "Pataposin mo nga muna ako," sabi ni Shawna sa kaniya. "Madali lang naman ang favor na hinihingi ko sa 'yo." "Madali man 'yan o hindi, wala akong pakielam. Kaya umalis ka na at may pasok pa ako ngayong umaga." Umiling iling si Shawna. "Hindi ako aalis dito hangga't hindi ko nasasabi sa 'yo ang favor na hinihingi ko."

"Hayaan mo na, ang sunod ko namang gifts ay sa pasko na. Kaya isiksik mo na ang mga iyan mamaya sa kotse nyo." Dumating ang ama ng kaibigan at sandaling umakyat sa kanilang kuwarto para magpasalamat sa kaniya. Gaya ni Maricar, ay ganoon din ang sinabi ng ama nina Patz sa kaniya. Ipinapaabot din daw ng ina ni Patz ang sobrang pasasalamat. Hindi na raw ito sumama dahil ipinaghahanda raw nito ng mga paboritong pagkain ang bunsong anak. Pilit pa siyang niyayaya ng mga ito para sila na ang maghatid pauwi, pero magalang niya itong tinanggihan. Alam niyang pagod din ito sa pagmamaneho kaya siniguro niyang panatag ang mga itong aalis ng hotel. Sinabi niya rin na nagpapasundo na siya sa kanilang driv

tanong niya. “Ano pa ba? Babae. .” Sinamaan niya ito ng tingin. “I’m serious!” “Hindi naman siya mapili sa pagkain e, basta kasali talaga ‘yung babae,” sagot nito kaya umirap siya bago naglista sa notes niya. He’s not picky about food. “What’s his favorite color?” tanong niya ulit. “Anak nang, ano ‘to slam book?”