Novel & Cerita Abomination Of Desolation

Bakit ang sarap na niya pakinggan kung kailan wala na siya? Umalis ako ng bahay at nagmaneho papuntang simbahan. Hindi ko alam kung bakit dito ako pumunta, pero pumasok ako sa loob at nagdasal... I'm sorry... Alam ko pong masama akong tao, naging masama ako sa kan'ya. Pero ang kunin ang inosente bilang kabayaran sa ginawa ko ay sobra-sobra na po. Sobra akong nagsisisi... Alam ko po na kasalanan ko ang mawala siya sa'min. Sorry... Sorry... Sana mapatawad pa nila ako... Sana mapatawad pa niya ako...

sagot ko, dahil hindi niya nakita ang pagtango ko. “Then allow me to take you to heaven—feel the pleasure that you’re begging for since that’s what you like,” he said, gritting his teeth, making his jawline prominent. “But I want to warn you about this, miss. Once you taste heaven, you’ll be addicted to it.” He smirked and angled his head while his eyes focused on the road. “Since you tempted the devil. You should prepare yourself.”

"Ano po tunay na pangalan ninyo?" "Bartolome Acusta." Tumango siya. "Salamat." "Aalis na po ako." Hindi na niya ito tinapunan ng tingin at nahiga nang marinig ang paglapat ng pinto. Patayin kaya niya ang dalawa? Pero...anong klaseng parusa iyon kung hindi ni mararamdaman ni Cleo ang sakit na nararamdaman niya ngayon? Death is just an escape, not a punishment.

Napatingin ako sa aking sarili ng sabihin nitong sa kanya ang kwartong ito. Naisip kong baka kung ano na ang ginawa sa akin knowing him mukhang kaya niyang patayin kaming lahat. Parang wala nga sa kanya ang pagpatay. Bagay talaga sa kanya ang tawag na Satanas, isang kampon ng kadiliman ang lalaking ito. Kanina inaappriciate ko ang kwartong ito pero ng sabihin niyang sa kanya naku nawala bigla ang pagka gusto ko dito. Sa demonyo pala ito kaya hindi pwedeng maging maganda.

Tila umulan ng itim at pulang apoy sa buon academy at sa iilang parte ng Oakland. Napuno ng hiyaw at daing ang paligid galing sa mga mamamayan at maging sa mga alagad ng aking ama kasabay ng pagkabalot ng buong paligid ng apoy. "Listen to their scream! Listen to their agony! That is what we are made of. We are born to cause pain, agony, and chaos! We are the children of the God of Havoc!"

Gayunpaman, hindi pa rin niya nahanap ang Desolateness na sinabi sa kanya ni Emperor Jabari. Sa gitna ng mga kalbong bundok, huminto siya upang magpahinga at umupo sa isang itim na bato. “Emperor, napakaraming taon akong naghanap, pero hindi ko pa rin nahanap yung tinatawag na Desolateness. Tama ba ang pagkakabasa mo sa kalatas?” Pinagdududahan na ngayon ni James ang interpretasyon ni Emperor Jabari sa kalatas. O marahil ay wala naman talagang Forsaken Land noong umpisa pa lang at ang kalatas ay pakana lamang ng isang Ancestral God.

at ito ay mas nakakatakot pa kaysa sa inisyal niyang hinuha ukol dito. The story of deliverance and spiritual revival from the spirit of lust. Based on 1 Thessalonians 4:3-7 "For this is the will of God, your sanctification: that you should abstain from sexual immorality; That each of you should know how to possess his own vessel in sanctification and honor, Not in passion of lust, like the Gentiles who do not know God; That no one should take advantage of and defraud his brother in this matter, because the Lord is the avenger of all such, as we also forewarned you and testified. For God did not call us to uncleanliness, but in holiness."

Mahirap tanggapin na mauuwi lang pala sa hiwalayan ang lahat. Ang hindi katanggap–tanggap sa lahat ay hindi man lamang ito nag–abalang hingin ang kanyang panig. She simply dumped him like a piece of trash. She decided alone to end their relationship and vanished like a bubble. He was left alone. Yesterday turned him into a different version of himself today. Kahit siya ay hindi na ma–recognize ang sarili. He was totally changed. From being gentle to an ill–tempered son of a bítch, that was how those people who knew him well said. From sociable and amiable, he was now an untouchable motherfúcker.

Ang kaniyang katawan ay matipuno na parang isang kawal sa kalangitan. Napaatras si Astaroth na parang biglang natakot sa kaniyang nakikita. Sa isang iglap ay isang masakit na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi at naging isang itim na usok hanggang sa ito'y naglaho. Kasabay ng paglaho ni Astaroth ay ang pagbagsak ko sa sahig ng simbahan na nagdulot ng maingay na alingawngaw.

Siguro kung mag-aapply siya bilang demonyo baka nga mismong si Satanas na ang aalis sa pwesto sa kasamaan ng ugali niya ngayon. Patuloy pa din siya sa mapang matang tingin sakin kaya hindi ko maiwasang sulyapan siya at tignan ng masama. "I can't focus!" Ibinagsak ko ang hawak kong kutsilyo na ginamit sa paghiwa sa karne, binalingan ko siya ng tingin tsaka pinagtaasan ng kilay. "You can focus if you'll just stop staring and drooling over me." He said smirking.